Συν & Πλην

– Το ότι δεν άλλαξε φορέματα η Ριάννα στη συναυλία της στο Καραϊσκάκη δεν θα μας ένοιαζε διόλου αν (δεν) το έκανε και αλλού. Στο Λονδίνο όμως, όπως διαβάζουμε στα ξένα περιοδικά, άλλαξε επτά φορές ρούχα. Αλλά, έστω κι έτσι, πάλι δεν θα μας ενοχλούσε το γεγονός αν η συναυλία ήταν καλή. Δεν ήταν όμως. Η διεκπεραιωτική Ριάννα έμοιαζε να βαριέται. Ούτε encore, μία ώρα και είκοσι λεπτά η διάρκεια του live της, «ψεκάστε-σκουπίστε-τελειώσατε». Άσε δε που είναι και μία κλάση κατώτερη από Beyonce, Shakira και σία…

ΠΛΗΝ

– Το ότι δεν άλλαξε φορέματα η Ριάννα στη συναυλία της στο Καραϊσκάκη δεν θα μας ένοιαζε διόλου αν (δεν) το έκανε και αλλού. Στο Λονδίνο όμως, όπως διαβάζουμε στα ξένα περιοδικά, άλλαξε επτά φορές ρούχα. Αλλά, έστω κι έτσι, πάλι δεν θα μας ενοχλούσε το γεγονός αν η συναυλία ήταν καλή. Δεν ήταν όμως. Η διεκπεραιωτική Rihanna έμοιαζε να βαριέται. Ούτε encore, μία ώρα και είκοσι λεπτά η διάρκεια του live της, «ψεκάστε-σκουπίστε-τελειώσατε». Άσε δε που είναι και μία κλάση κατώτερη από Beyonce, Shakira και σία…

– Τζούλια Ρόμπερτς της Ελλάδας χαρακτήριζε την Ζέτα Μακρυπούλια σε συνέντευξη Τύπου όπου την έχρισε μέλος κριτικής επιτροπής-αχταρμά ενός μίνι κινηματογραφικού διαγωνισμού, ο κριτικός Κινηματογράφου Δημήτρης Δανίκας. Ουδέν σχόλιον!

– Διαμαρτύρεται το Θέατρο Τέχνης για τη μικρή επιχορήγηση που πήρε (52.500 ευρώ) και σε επιστολή που έστειλε καταλήγει: «Μήπως κάποιοι θέλουν επιτέλους κλειστό το Θέατρο Τέχνης;». Αυτό το Θέατρο Τέχνης, πιθανώς! Η «κατρακύλα» των επιχορηγήσεων άρχισε από τότε που ο Γιώργος Λαζάνης δεν ξανακατέβηκε στο θρυλικό υπόγειο. Τυχαίο;

– Στην Άννα Βαγενά (1) γιατί «έκλεισε» με κοτετσόσυρμα τα παγκάκια έξω από το θέατρό της προκειμένου να μην γίνεται χρήση τους από τους «όποιους» περαστικούς και για «όποιο» λόγο. Καταλαβαίνουμε ότι το θέατρο βρίσκεται σε μια «ευαίσθητη» γειτονιά, με πολλά συγκεκριμένα «προβλήματα». Όμως η εικόνα που παρουσιάζει είναι, τουλάχιστον, αντιαισθητική. Συν τοις άλλοις ο (πεζο) δρόμος ανήκει σε όλους!

– Στην Άννα Βαγενά (2), η οποία διαμαρτύρεται γιατί δεν επιχορηγήθηκε φέτος. Η μόνη καινούργια παραγωγή του θεάτρου «Μεταξουργείο» ήταν ένας μονόλογος, στον οποίο έπαιζε η κόρη της Γιασεμί Κηλαηδόνη. Μήπως γι’ αυτό;

– Στον Πέρη Μιχαηλίδη για την επιλογή του «Stitching» του Άντονι Νίλσον. Μέσα από βία, σεξ και βάναυσο ρομαντισμό, ανατρεπτικό χιούμορ αλλά και τρυφερότητα, ο συγγραφέας διηγείται μια ιστορία ενός παράφορου έρωτα: ένα ζευγάρι κινείται στα όρια του ακραίου ερωτισμού ανακαλύπτοντας τις αλήθειες της εξάρτησης και τα όρια της αγάπης. Όσο κι αν θέλουμε να κάνουμε τους «προχωρημένους», τόση «αρρώστια» μιας χαλάει.

– Στο Φεστιβάλ Αθηνών, το οποίο στο πλαίσιο των περικοπών του «έκοψε» το Synch Festival που γίνεται κάθε χρόνο στην Τεχνόπολη στο Γκάζι και μας φέρνει σε επαφή με τα πιο ενδιαφέροντα σχήματα της διεθνούς μουσικής σκηνής. Με την απόφαση του αυτή, το Φεστιβάλ Αθηνών δεν κόβει απλά μια εκδήλωση, αλλά στην ουσία την επαφή του με το νεανικό κοινό αυτής της πόλης.

– Καλά, ξέρετε ποιοι συμμετέχουν σε αυτές τις επιτροπές του Υπουργείου Πολιτισμού που κρίνουν τους υποψήφιους σπουδαστές και αποφοίτους των θεατρικών σχολών, για το αν είναι επαρκείς ή όχι, να γίνουν ηθοποιοί; Να γράψουμε ονόματα ή να μην τους εκθέσουμε; Όχι όλους αλλά τους περισσότερους της επιτροπής, που φαίνεται ότι μπήκαν λόγω κομματικής ταυτότητας και όχι λόγω καλλιτεχνικής προσφοράς και αξίας. Σίγουρα ο Υπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού δεν θα γνωρίζει ούτε κατ’ όνομα κάποιους. Όχι άδικα….

– Σπατάλες που θυμίζουν «Εμιράτα», ένα φεστιβάλ που κόστιζε περισσότερο κι από αυτό του Τορόντο, με άπειρους (άχρηστους) καλεσμένους και προφίλ γιγαντισμού δίχως ουσία: να πώς περιγράφει, στην πρώτη του συνέντευξη στην Ελευθεροτυπία, ο καινούριος διευθυντής του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης Δημήτρης Εϊπίδης την κατάσταση που επικρατούσε μέχρι τώρα. Πράγματα που όλοι γνωρίζαμε αλλά ελάχιστοι τολμούσαν να εκφράσουν δημοσίως κι επωνύμως. Ο ίδιος υπόσχεται ένα φεστιβάλ που να ενδιαφέρεται για το σινεμά κι όχι για τη βιομηχανία, και δηλώνει ότι μπορεί να καταφέρει μια καλύτερη διοργάνωση με τα μισά χρήματα και δίχως «κράχτες» σαν τον Κόπολα ή τον Κιτάνο. Δύσκολο. Ειδικά όταν πρέπει να συνεργαστεί (ή βρίσκει απέναντί του) ανθρώπους που χρωστούν τη θέση τους στην προηγούμενη διοίκηση κι έχουν μάθει να λειτουργούν με συνθήκες «Εμιράτων», αλλά σε κάθε περίπτωση του ευχόμαστε καλή δύναμη…

ΣΥΝ

+ Στον Γιώργο Νανούρη για το βαριετέ «Μια νύχτα χάρισμά σου». Ευφρόσυνο, κεφάτο, με θετική ενέργεια, με πολύ τραγούδι, με ηθοποιούς που τόλμησαν να παρουσιάσουν κάτι έξω από αυτό που τους είχαμε συνηθίσει. Το κοινό που κατέκλισε το χώρο, όχι μόνο δεν «μπαινόβγαινε», όπως συνηθίζεται σε τέτοιου είδους θεάματα, αλλά παρέμεινε από την αρχή έως το τέλος συμμετέχοντας, τραγουδώντας και φυσικά χειροκροτώντας θερμά.

+ Στους «Blitz» και το «Cinemascope» τους, «ένα ντοκιμαντέρ για το τέλος του κόσμου», με άξονα το τι γίνεται αφότου η ελπίδα χαθεί. Πειραματιζόμενοι στο όριο κινηματογράφου και θεάτρου, παρουσίασαν μια παράσταση στην οποία οι θεατές, φορώντας ασύρματα ακουστικά, παρακολουθούν μέσα από μια μεγάλη τζαμαρία όλα όσα συμβαίνουν έξω. Συνεχής κίνηση, ζωντανές ή προηχογραφημένες παρεμβάσεις, εμπλέκονται με το τυχαίο του δρόμου

+ Μόνο χίλια άτομα μάζεψε ο Ρούφους Γουέινραϊτ στον Λυκαβηττό το προηγούμενο Σάββατο. Μόνο αυτοί οι χίλιοι λοιπόν είχαν την τύχη να παρακολουθήσουν μία από τις καλύτερες συναυλίες του καλοκαιριού. Και στις δύο της φάσεις μάλιστα. Την εσωστρεφή, στο πρώτο μέρος, όταν και ο Ρούφους παρουσίασε το τελευταίο του, θλιμμένο, άλμπουμ και την εξωστρεφή και χαρούμενη, στο δεύτερο μισό τού live, όταν ένας χαμογελαστός και κεφάτος Ρούφους έπαιξε κομμάτια από το σύνολο της δισκογραφίας του. Μόνος με το πιάνο του επί σκηνής, για ένα ολόκληρο δίωρο και, όμως, δεν κουραστήκαμε ούτε ένα δευτερόλεπτο.

+ Στη θετική πρωτοβουλία από την πλευρά Γερουλάνου. Ύστερα από απόφασή του, το Κλειστό Γυμναστήριο Φαλήρου θα δίνεται σε «άστεγες» θεατρικές ομάδες για να κάνουν εκεί πρόβες. Πρόκειται λέει για ένα πιλοτικό πρόγραμμα «που υπηρετεί την επιλογή του υπουργείου να ανοίξει τα Ολυμπιακά Ακίνητα στους πολίτες αλλά και να στηρίξει ποικιλοτρόπως (πέραν της χρηματοδότησης) τους καλλιτέχνες». Ευτυχώς που σκέφτονται κάτι τέτοια, γιατί τώρα που μειώθηκαν οι επιχορηγήσεις, κάθε «δώρο» είναι ευπρόσδεκτο. Ακόμη κι αν δίνεται σε… τετραγωνικά.

+ Στην παράσταση «Λαθραία Ζωή» που έδωσαν τα παιδιά μεταναστών του Πολυπολιτισμικού Δημοτικού Σχολείου του Μεταξουργείου σε σκηνοθεσία του Στάθη Γράψα, πάνω στο σκληρό κείμενο του Θανάση Αλευρά (και οι δύο εκλεκτά μέλη της ομάδας του Θεάτρου Άττις). Εκεί που το θέατρο συναντά την αλήθεια της λαθραίας ζωής, εκεί που τα βλέμματα των παιδιών πολεμούν τον φόβο και η γλώσσα αρθρώνει λέξεις που πετροβολούν την ήσυχη και άνετη ζωή μας, εκεί η τέχνη είναι απλώς η αφορμή – η ζωή έχει τον πρωταγωνιστικό ρόλο.

+ Η Αθήνα του Σωκράτη Σωκράτους στο Μουσείο Μπενάκη. Ένα κολάζ φωτογραφιών της καθημερινής ζωής της πόλης, μέσα από τον περίεργο, ιδιότυπο φακό του εικαστικού καλλιτέχνη. Ένα φωτογραφικό ημερολόγιο για την πρώτη δεκαετία του αιώνα σε μια πόλη που αλλάζει διαρκώς, πασχίζοντας να διασώσει το παρελθόν της.

+ Όλα τα είχε το Synch, ένα πράγμα του έλειπε μόνο: ο κόσμος. Κατά τα άλλα, και καλές συναυλίες είδαμε –οι ατμοσφαιρικοί Get Well Soon, η ατίθαση Peaches μία αληθινή show woman, ο λυρικός Matt Elliott, οι μελωδικά θορυβοποιοί A Place To Bury Strangers και Fuck Buttons κ.ά.- και καλή οργάνωση είχε, και ο χώρος της Τεχνόπολης δείχνει ιδανικός για ανάλογα φεστιβάλ. Θέλουμε να πούμε «και του χρόνου» αλλά δεν είμαστε και τόσο αισιόδοξοι για να είμαστε ειλικρινείς…

+ Άμα η Μαρίνα θέλει κάτι, δεν τη σταματάει κανείς. Ο λόγος για τη διευθύντρια της Εθνικής Πινακοθήκης, η οποία δεν υπολόγισε ούτε τη ζέστη, ούτε τους οργισμένους συμβασιούχους που είχαν συγκεντρωθεί την περασμένη εβδομάδα στην Ακρόπολη για να συναντήσουν τον Παύλο Γερουλάνο. Η κυρία Πλάκα έβαλε τις εσπαντρίγιες της και σκαρφάλωσε και αυτή τον Ιερό Βράχο αποφασισμένη και εκείνη να συναντήσει τον υπουργό, ο οποίος απέφευγε να τη δεχθεί στα γραφεία της οδού Μπουμπουλίνας. Ο λόγος; Η χρηματοδότηση της Εθνικής Πινακοθήκης που είναι σε εκκρεμότητα. Ευτυχώς ο κόπος της ανταμείφθηκε. Παρευρισκόμενοι άκουσαν τον υπουργό να τη διαβεβαιώνει ότι «η υπογραφή έχει μπει». Και έτσι η Μαρίνα μπόρεσε να κατέβει ήσυχη από το ιερό μνημείο και να επιστρέψει στα καθήκοντά της με το κεφάλι ψηλά.

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.