Απολίτιστη πολιτεία

Παναγιώτης Ψωμιάδης: Λούμπεν μορφή που απευθύνεται σε ένα ακροατήριο εθισμένο στην κοινοτοπία της τηλεόρασης (που στην πραγματικότητα είναι η μετεξέλιξη του κακού ελληνικού σχολείου): πατριωτισμός της δεκάρας, κουτσομπολιό, επίδειξη και ολίγο ζοριλίκι. Ιδού το προϊόν

Παναγιώτης Ψωμιάδης: Πατρίς, θρησκεία, κιτσαρία

Παναγιώτης Ψωμιάδης: Λούμπεν μορφή που απευθύνεται σε ένα ακροατήριο εθισμένο στην κοινοτοπία της τηλεόρασης (που στην πραγματικότητα είναι η μετεξέλιξη του κακού ελληνικού σχολείου): πατριωτισμός της δεκάρας, κουτσομπολιό, επίδειξη και ολίγο ζοριλίκι. Ιδού το προϊόν

Πριν από δυο σεζόν, η τηλεοπτική «Ελληνοφρένεια» είχε λανσάρει ένα μοτίβο εξαιρετικά διασκεδαστικό. Στον μεσότιτλο που ανήγγελλε το επόμενο θέμα, έπαιζε το γνωστό μουσικό θέμα που όλοι το έχουμε συνδυάσει με τον Καραγκιόζη του Σπαθάρη. Ύστερα, ακολουθούσαν στιγμιότυπα από τη δραστηριότητα του νομάρχη Θεσσαλονίκης, Παναγιώτη Ψωμιάδη, τη μεγάλη προσφορά του στο έθνος με εικόνες ευφροσύνης και ιλαρότητας. Εικόνες γνωστές. Καβάλα σε ένα γαϊδούρι, με τη μάσκα του Ζορό, στο γήπεδο με μια κοιλάρα να παριστάνει το τζόβενο που κλοτσάει το τόπι, πάνω σε μια μηχανάρα χωρίς κράνος, με μια ποδιά μάγειρα, με έναν μεταμφιεσμένο Πόντιο στην αγκαλιά του το πιο εντυπωσιακό στοιχείο του οποίου είναι οι τριχωτές γάμπες του, να χορεύει με έναν άλλο μασκαρά που είναι ντυμένος αρκούδα… Είναι βέβαιο επίσης ότι τον θυμάστε να μπουγελώνεται σε κάτι ακατανόητα έθιμα, ότι έχετε υπόψη σας τη μία τουλάχιστον φορά που του έριξαν γιαούρτι μπροστά στον τηλεοπτικό φακό, ότι έχετε διασκεδάσει με τις τηλεοπτικές εμφανίσεις του, στις οποίες έχει λανσάρει τη μετεξέλιξη του κατά Χατζηχρήστον μπακαλόγατου τα χρόνια της ελληνικής αφθονίας (με δανεικά): ένας επηρμένος καλοζωισμένος χωριάτης, που μιλάει με έπαρση για πράγματα που είναι βέβαιο ότι δεν ξέρει, γνωρίζοντας ότι αυτό το πράγμα είναι σήμερα στην Ελλάδα μεγάλο μέρος της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας. Αυτή είναι η μια πλευρά του Ψωμιάδη, η υπερεκτεθειμένη στο πανελλήνιο. Είναι η πλευρά που πλασάρει το πολιτικό προϊόν Ψωμιάδης σαν παιδί του λαού: μετεξέλιξη Νίκου Ξανθόπουλου στις ταινίες του Απόστολου Τεγόπουλου• κανονική μετεξέλιξη, όχι η παρωδία της όπως στη διαφήμιση του 11880. Μια λούμπεν μορφή που απευθύνεται σε ένα ακροατήριο εθισμένο στην κοινοτοπία της τηλεόρασης (που στην πραγματικότητα είναι η μετεξέλιξη του κακού ελληνικού σχολείου): πατριωτισμός της δεκάρας, κουτσομπολιό, επίδειξη και ολίγο ζοριλίκι. Ιδού το προϊόν. Βάλτε όποιο σάουντρακ θέλετε για να το ντύσετε: ερζάτς Καζαντζίδη και Διονυσίου, όπως τότε που είχε νυχτερινό κέντρο όπου και τραγούδαγε, Ναργκίς για να θυμίζει την ινδοπρέπεια και την καθυστέρηση, εμβατήρια για να τονίζουν την ιδεολογία, ποντιακά για να κολακεύουν την καταγωγή… Θα πείτε: αυτό το προϊόν είναι το πρώτο που έσπευσε να στηρίξει ο (τέως υπουργός Πολιτισμού, παρακαλώ) Αντώνης Σαμαράς ως υποψήφιο περιφερειάρχη Κεντρικής Μακεδονίας. Δεν στηρίζει κάτι εξωτικό, είναι αυθεντικός, ταιριαστός με τη σημερινή ιδεολογική ταυτότητα της Νέας Δημοκρατίας. Δείτε, π.χ., την πρώτη εκδήλωση που διοργάνωσε μετά την ανακήρυξη της υποψηφιότητάς του: στην παραλία Θεσσαλονίκης, μπροστά στο άγαλμα του Μεγαλέξανδρου και του Βουκεφάλα, φετίχ του Αντώνη Σαμαρά από το 1992, από τα χρόνια της πρώτης μακεδονομαχίας, συγκεντρώθηκαν κορυφαίες πνευματικές προσωπικότητες της Θεσσαλονίκης. Ανάμεσά τους, ο δεσπότης Άνθιμος κι ο Στέλιος Παπαθεμελής. Εντύπωση ωστόσο έκανε η παρουσία, στη θέση του κεντρικού ομιλητή, ενός κορυφαίου διανοούμενου από την Αθήνα, του διαπρεπούς Γεωργίου Τράγκα. Τι να συμβαίνει; Εγκαταλείφθηκαν τα παλαιά συνθήματα του Ψωμιάδη, για το κράτος των Αθηνών που δεν δίνει αφειδώς χρήμα στους Βορειοελλαδίτες πελάτες του; Μπα! Απλώς, ο «νομάρχης της καρδιάς μας», όπως αυτοαποκαλείται, χρειάζεται λίγη δανεική δόξα και τους τηλεοπτικούς αστέρες που ανέκαθεν τον στηρίζουν. Για πολλούς λόγους. Ο κυριότερος; Εκκρεμούν δίκες εναντίον του για μείωση προστίμων σε παραβάτες της εκλογικής περιφερείας του, ενώ έχει κληθεί από τον εισαγγελέα να καταθέσει ως ύποπτος και για την κατεστραμμένη οικολογικά λίμνη Κερκίνη. Και χρειάζεται στήριξη, στεντόρειες φωνές δηλαδή, σε περίπτωση που η δικαιοσύνη δεν θεωρήσει ότι το πολιτιστικό και πατριωτικό του ανάστημα δεν μπορεί να είναι ανάχωμα σε ενδεχόμενες ποινικές ευθύνες…

ΠΛΗΝ

Σύμφωνοι. Κάτι πλούσιοι, από το είδος των ανθρώπων που νομίζουν ότι «με τον παρά μου και την κυρά μου», κάνανε μια γαμήλια γιορτή στο δοξασμένο θωρηκτό Αβέρωφ (που σήμερα, παροπλισμένο, πλωτό μουσείο στρατιωτικής ιστορίας, παραχωρείται έναντι ενοικίου για εκδηλώσεις όπως και πολλά άλλα μουσεία στην Ελλάδα και στον κόσμο), όπου χορεύανε καρσιλαμάδες και ίσως και να (βαβαί, παπαί!) μπαλαμουτιάζονταν κιόλας. Επιδειξιμανείς χοντράνθρωποι κάνανε, προφανώς, επίδειξη χοντροκοπιάς σε ένα μουσείο, παραβιάζοντας έναν κανονισμό λειτουργίας του. Κι ύστερα, εκεί που με μια ΕΔΕ θα είχε λυθεί όποια παράβαση έγινε, αν έγινε, ήρθανε κάτι χειρότεροι, υποκριτές ώς το κόκαλο, που αυτοί είναι συνεχώς με το σταυρό στο χέρι, δεν χορεύουνε καρσιλαμά και για να μπαλαμουτιαστούν παίρνουν την άδεια και της αρχαιολογικής υπηρεσίας και του στρατού μαζί, και κάνανε θόρυβο με μια βλακεία. Κι άρχισε πάλι το γνωστό βιολί της πατριδοκαπηλίας και της προσβολής τού δήθεν εθνικού τους φρονήματος και δεν συμμαζεύεται. Συμπέρασμα: ο Ψωμιάδης δεν είναι ένα μεμονωμένο φαινόμενο, είναι εκλεκτό παιδί χρόνιας κοινωνικής χοντροκοπιάς, υποκρισίας και ηθικολογίας. ΣΥΝ

Η φετινή χρονιά είναι η χρονιά του Φεστιβάλ Αθηνών. Με μικρότερο μπάτζετ, αποδεικνύει ότι δεν είναι τα λεφτά που κάνουν την επιτυχία, αλλά οι ιδέες, το ανοιχτό πνεύμα, η διεισδυτική ματιά μακριά από την ανακυκλωμένη μιζέρια της ομφαλοσκόπησης και του έθνους. Χάρη στη ματιά αυτή και στους ζωηρούς συνεργάτες, φέτος, έλαμψαν απροσδόκητα και φεστιβαλικοί θεσμοί που θα μπορούσαν να ακολουθούν την πεπατημένη της ρουτίνας. Ένας τέτοιος θεσμός, το Τροχόσπιτο, έκανε πολλούς θεατές ευτυχισμένους πρωτίστως χάρη στην ευρηματικότητα του Γιώργου Νανούρη. Και σ’ ανώτερα.

Λία Παραλία

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.