Γύρω γύρω πόλη…

23 Ιουνίου. Μπήκε και ημερολογιακά το καλοκαίρι. Ο σκληρός χειμώνας που πέρασε με τι να μετρηθεί τελικά;  Με τον, ίδιο, φόβο της οικονομικής καταστροφής!  Κι όμως τα μπάνια του λαού ξεκίνησαν απτόητα, τα ουζάκια ήρθαν κρύα και περιποιημένα, το Γκάζι τα βράδια είναι γεμάτο κόσμο που πίνει μπύρες (ή μόνο μπύρες;)… Η κρίση, τι ώρα βγαίνει;

* 23 Ιουνίου. * Μπήκε και ημερολογιακά το καλοκαίρι. * Ο σκληρός χειμώνας που πέρασε με τι να μετρηθεί τελικά; * Με τον, ίδιο, φόβο της οικονομικής καταστροφής! * Κι όμως τα μπάνια του λαού ξεκίνησαν απτόητα, τα ουζάκια ήρθαν κρύα και περιποιημένα, το Γκάζι τα βράδια είναι γεμάτο κόσμο που πίνει μπύρες (ή μόνο μπύρες;)… * Η κρίση, τι ώρα βγαίνει; * Πέρυσι τέτοιες μέρες καμαρώναμε για το Μουσείο της Ακρόπολης, μια πατριωτική αθωότητα μας συνεπήρε… * Φέτος, τίποτα μεγάλο δεν ανεβάζει τον σφυγμό της πατρίδας. * Στο ντούκου πέρασε η γιορτή του πατέρα. * Στο ντούκου και τα καλλιστεία για τις καινούριες όμορφες που θα στηρίξουν την εγχώρια ματαιοδοξία του οξυζενέ. * Τελείωσε και το περιβόητο χορευτικό σόου της Ζέτας και του Ant1. * Ό,τι χορέψαμε, χορέψαμε! * Όχι πως μας έχει λείψει ο χορός, εδώ που τα λέμε… * Στα τραπέζια, στις πίστες, στο… ταψί! * Τις έχουμε ρίξει τις γύρες μας. * Είχα πολύ καιρό να βρεθώ σε μια παράσταση καθολικής αποδοχής. * Όπου το χειροκρότημα να είναι ενθουσιώδες και παρατεταμένο. * Κι όσο σκέφτομαι πως παρά τρίχα να το χάσω… * Ο Τζέιμς Τιερρέ, στη σκηνή του Ρεξ, ήταν η φαντασία προσωποποιημένη. * Ένα πλάσμα, που σάρωσε τη σκηνή, προσπαθώντας να τιθασεύσει τη μοναξιά του, τη φύση, τον φόβο, τον θεατή, την τέχνη. * Ο «Ραούλ» του, ήταν μια παράσταση τόσο βαθιά συναισθηματική όσο και απόλυτα αριστοτεχνική. * Ένας 35αρης μικρόσωμος, με φτερά στα πόδια και την ψυχή, που θυμίζει τον παππού του, τον Τσάρλι Τσάπλιν, όχι γιατί τον μιμείται αλλά γιατί τον «περιέχει»… * Ένα σκηνικό που διαλύεται, ζώα ψεύτικα που θες να αγκαλιάσεις γιατί σε πλημμυρίζουν τρυφερότητα, μουσικές συναρπαστικές, ακροβατικά, χορός, μιμήσεις. * Ένα σύμπαν γεμάτο χιούμορ και απόγνωση. * Ένας κόσμος παραμυθιού για ενήλικες που ξέρουν από πόνο, γέλιο, αγάπη, δύναμη, αυτογνωσία, χάσιμο… * Κατά τα λοιπά, δεν κράτησα τίποτα από το θεατρικό αναλόγιο «Ανείπωτο-Ο λόγος του Γιώργου Χειμωνά», του Τάκη Τζαμαριά. * Σκηνοθετική λιτότητα και λόγος που ακούστηκε. Αλλά ήταν αυτός ο λόγος του Χειμωνά; * Τα ίδια και με τα «Λόγια της Κασσάνδρας» του Βίκου Ναχμία. * Τόσο παλιά Επίδαυρος! * Χάρηκα, όμως, πολύ το καινούργιο cd του Νίκου Ζούδιαρη «Ποτά πορείας». * Βάθος, ηρεμία, ουσία λόγων και αισθημάτων. * Αλλά ο Ζούδιαρης έτσι είναι: στοχαστής μετά μουσικής. * Η Επίδαυρος, ετοιμάζεται! * Ασπρίστηκαν οι αυλές στις ταβέρνες, μπήκαν οι γλάστρες στα πρεβάζια, άνοιξε ο Λεωνίδας, κατέβηκε ήδη ο πρώτος θίασος για πρόβες…. * Προμηνύεται εμπορικότερο το φετινό Φεστιβάλ Επιδαύρου. * Άντε, επανέρχονται οι …παλαιοί θίασοι. * Ευκαιρία να κλείσουν τα στόματα εκείνα που δεν τους ήθελαν ως παρωχημένους και εμπορικούς. * Μπορεί και να αποδείξουν, αν όχι το εντελώς αντίθετο, τουλάχιστον πως απέφυγαν τη μανιέρα τους. * Εκείνη που, πρωτίστως, τους «πέταξε» έξω απ’ την αρένα του χρόνου και του φεστιβάλ. * Το κοινό, όλοι μας, είμαστε πάντα ανοιχτοί στην έκπληξη…. * Έτσι δεν είναι;

Άννα Βλαβιανού

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.