Συν & Πλην

Ό,τι πέτυχε μία φορά, μπορεί και άλλες! Αυτό, φαίνεται, σκέφτηκε ο πολύς Ντέμης Ρούσσος και μετά από την εμφάνισή του στο Ηρώδειο αποφάσισε να δώσει χαρά και στην περιφέρεια. Ήταν να μην επιστρέψει…. Αφού η πατρίδα τον αγκάλιασε, ας τον πληρώσει κιόλας!

ΠΛΗΝ

– Ό,τι πέτυχε μία φορά, μπορεί και άλλες! Αυτό, φαίνεται, σκέφτηκε ο πολύς Ντέμης Ρούσσος και μετά από την εμφάνισή του στο Ηρώδειο αποφάσισε να δώσει χαρά και στην περιφέρεια. Ήταν να μην επιστρέψει…. Αφού η πατρίδα τον αγκάλιασε, ας τον πληρώσει κιόλας!

– Στην Κατερίνα Παπουτσάκη και στον Παναγιώτη Πετράκη γιατί είπαν «ναι» στην πρόταση να συμμετάσχουν στη γενέθλια συναυλία του Μίκη Θεοδωράκη. Φωνή μπορεί να έχουν, το αγνοώ, ψυχή ικανή να υποστηρίξει το αίσθημα των τραγουδιών έχουν; Είναι αυτή που βλέπουμε στις σαπουνόπερες που διαπρέπουν;

– Στην Άννα Φόνσου η οποία θυμήθηκε πάλαι ποτέ εποχές του ελληνικού κινηματογράφου, τότε που έκανε το αγοροκόριτσο και σχεδιάζει για τον χειμώνα να υποδυθεί τον Όσκαρ, ένα αγόρι που πάσχει (και πεθαίνει) από καρκίνο, στο γλυκόπικρο «Αγαπητέ Θεέ» του Έρικ Εμανουέλ Σμιτ (υπενθυμίζουμε ότι το έργο είχε κάνει επιτυχία ο Δημήτρης Λιγνάδης με τον ίδιο στον ομώνυμο ρόλο σε μια τρυφερή παράσταση). Η ιδέα αυτής της… μεταμόρφωσης ανήκει στον Πέτρο Ζούλια, ο οποίος φέτος θα «μεταμορφώσει» και τον Πέτρο Φιλιππίδη σε 18χρονο (στο Χάρολντ και Μωντ)! Τρέμε Φουστάνε!

– Στον Λουκά Θάνο για τη σκηνοθεσία του στην «Ορέστεια», παραγωγή του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Πάτρας. Άποψη του 1950, ερμηνείες πειραματικού θιάσου, εικαστική ματιά σχολικής παράστασης. Όλα αυτά εν έτη 2010!

– Στους «Blues Brothers Band», που έπαιξαν στον Λυκαβηττό. Τα ρετάλια μιας παλιαααάς επιτυχίας που τώρα διεκδικούν την επιστροφή τους. Καλοκουρδισμένη μπάντα, κέφι υπήρχε και χορός, αλλά για τους φαν, οι οποίοι είχαν πάει αποφασισμένοι να διασκεδάσουν. Κι ούτε ένα ανκόρ.

– Στη Μαρία Κατσανδρή για την ερμηνεία της ως Κλυταιμνήστρα στην «Ορέστεια», παραγωγή του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Πάτρας. Τόσο ψεύτικο, παλιό, σχεδόν παράτονο παίξιμο, δεν περιμέναμε από μια ηθοποιό των δικών της ικανοτήτων.

– Τρεις ήταν οι «μεγάλοι τραγικοί ποιητές» της Αρχαιότητας (Αισχύλος, Σοφοκλής, Ευριπίδης ως γνωστόν), ο κωμικός όμως Αριστοφάνης αποδεικνύεται πιο… τραγικός από αυτούς, αν κρίνει κανείς από το τι τραβάει κάθε χρόνο. «Βλέπει» τα

κείμενά του να γίνονται επιθεώρηση του Δελφινάριου, «παρακολουθεί»… εμπνευσμένους σκηνοθέτες και ηθοποιούς να προσθέτουν επικαιρικές ατάκες στις κωμωδίες του. Από το παριζάκι Υφαντής και το «τυχαίο, δε νομίζω» μέχρι την κινηματογραφική ρήση «Κατίνα Σαλαμάκι»…

– Κρίμα η φωνή! «Κλαίω και οδηγώ στην Αττική οδό και κάτω απ’ τη ζακέτα φοράω νυχτικό», «όλες υπήρξαμε οι πρώην σε μια σχέση, έτσι είναι αυτά και όλες έχουμε πονέσει». Με τέτοια τραγούδια στο νέο της cd, η Ελεωνόρα Ζουγανέλη απογοητεύει όλους όσοι είχαν πιστέψει σε εκείνην. Την είπαν «νέα Αλεξίου», τους προκύπτει «νέα Τάμτα». Ποιος θα της φωνάξει «Έλα» (στα σύγκαλά σου);

– …Το καλύτερο όμως για την Ελεωνόρα Ζουγανέλη το έγραψε χρήστης στο Facebook, σχολιάζοντας το τραγούδι της «Δεν είμαι η μαμά σου» (κι αυτό από τα νέα της άσματα) κάτω από τη φωτογραφία του εξωφύλλου του δίσκου της: «Μαζί με το μαλλί ξάνθυνε και το ρεπερτόριο».

– Στη Ζωζώ Σαπουντζάκη γιατί εμφανίστηκε στην Επίδαυρο, στους «Αχαρνής», ντυμένη «χωρίς καμία συναίσθηση», επιβεβαιώνοντας τον τίτλο της «βασίλισσας της νύχτας» που ακόμα συντηρεί.

– Πώς να βγάζετε χρήματα για μία ζωή. Απλός οδηγός σε τρεις κινήσεις: 1ον: Κάντε ένα συγκρότημα. 2ον: Δηλώστε ότι το διαλύετε οριστικά και, στο μεταξύ, μέχρι να διαλυθεί κάντε μερικές δεκάδες αποχαιρετιστήριες συναυλίες. 3ον: Λίγα χρόνια μετά την… οριστική διάλυση, επανενώστε το για μικρό αριθμό συναυλιών οι οποίες θα γίνονται όλο και περισσότερες, ανάλογα με τη ζήτηση. Μην το σκέπτεστε, το σχέδιο εφαρμόζεται επιτυχημένα στην πράξη. Το έχουν κάνει οι αδερφοί Κατσιμίχα. Τώρα το κάνουν και οι Πυξ Λαξ. Τουλάχιστον, οι Κατσιμίχα ζουν αμφότεροι. Οι Πυξ Λαξ που επανασυνδέονται κατά τα 2/3;

– Το Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας μπορεί να έδειξε και πάλι το επίπεδό του, δεν ήταν όμως όλα άψογα. Μπορεί η απεργία των υπαλλήλων του δήμου και η δυσοσμία που έφεραν οι σωροί από σκουπίδια να ήταν κάτι που δεν μπορούσε να ελέγξει, η απουσία όμως μετάφρασης στο έντυπο υλικό, που μας επισήμαναν ξένοι επισκέπτες, είναι μια μάλλον άστοχη κίνηση για ένα διεθνές φεστιβάλ.

– Μία νέα τακτική λαμβάνει χώρα στο δύσκολο συναυλιακά καλοκαίρι που διανύουμε. Γραφεία διοργάνωσης συναυλιών ή δισκογραφικές εταιρείες στέλνουν δελτία τύπου για sold out συναυλίες οι οποίες στην πραγματικότητα μόνο sold out δεν ήταν. Τι επιδιώκουν; Να δημιουργήσουν ρεύμα υπέρ του καλλιτέχνη ώστε να γεμίσουν τουλάχιστον τα γήπεδα στους επόμενους σταθμούς της περιοδείας του. Αυτό συνέβη και στην περίπτωση δημοφιλούς ποπ αοιδού ο οποίος γέμιζε τα στάδια μέχρι πέρυσι αλλά εφέτος βλέπει κενά διαζώματα στις κερκίδες…

– Στη Ράνια Θρασκιά για την παρουσίαση του «Elatte» στον Ant1 η οποία σχολιάζει τη ζοφερή πραγματικότητα, τις οικονομικές εξελίξεις και τις επισκέψεις του ΔΝΤ όπως θα έκανε μία απλή νοικοκυρά. Με επιφωνήματα του τύπου «Πω, πω», «Απίστευτο!» και «Έλεος», δεν γίνεται ενημέρωση!

– Κάποτε, τον καιρό που μεσουρανούσε, η Δέσποινα Βανδή είχε πετύχει στον δρόμο έναν πωλητή πειρατικών cd και τον είχε σπάσει στο ξύλο, όπως έγραφαν οι φυλλάδες της εποχής. Τώρα, θα του έδινε και φιλοδώρημα προκειμένου να διακινήσει –έστω και «μαύρο» – το νέο της cd, που κυκλοφόρησε χωρίς κανείς να το πάρει είδηση και κανείς να σπεύσει να το αγοράσει…

– Ένδεια κινηματογραφικών ταινιών αυτό το καλοκαίρι. Και οι επανεκδόσεις, λίγες και προβλεπόμενες κι αυτές. Θες να πας στο θερινό σινεμαδάκι, θες να στηρίξεις αυτόν τον μοναδικό στο είδος του θεσμό και να μυρίσεις γιασεμί, αλλά τι ταινία να δεις; Αρκεί μόνο η γρανίτα;

– Στην πληθώρα των «εικαστικών» –σε πολλά πολλά εισαγωγικά- εκθέσεων που φυτρώνουν σαν τα μανιτάρια στην περιφέρεια κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού και οι οποίες παρουσιάζουν έργα «καλλιτεχνών» που μόνο σε υψηλές θερμοκρασίες πρέπει να φιλοτεχνήθηκαν… Αλλιώς δεν… εξηγούνται!

– Ως φτηνό διαφήμιζε ο Πέτρος Φιλιππίδης το εισιτήριο των 24 ευρώ για τον «Μπακαλόγατο» στην περιοδεία του στην επαρχία. Στην ελεύθερη αγορά μπορεί να κοστολογήσει κανείς το προϊόν του όσο εκείνος κρίνει. Αλλά μια παραγωγή που παίζεται τόσα χρόνια κι έχει αποφέρει τοοοόσα κέρδη, θα μπορούσε να έχει ένα πιο φτηνό εισιτήριο, ειδικά εφέτος το καλοκαίρι που είναι δύσκολο οικονομικά.

ΣΥΝ

+ Στον Σταμάτη Κραουνάκη για τον οίστρο, το εκτόπισμα, την ενέργειά του ως Δικαιόπολις στους αριστοφανικούς «Αχαρνής». Ο καλλιτέχνης έβαλε το προσωπικό του στίγμα όχι μόνο στον αριστοφανικό ήρωα, αλλά σε όλη την παράσταση, την οποία καθόρισε η παρουσία του. Δίχως τον Κραουνάκη θα βλέπαμε μια άλλη παράσταση!

+ Μουσικό θέαμα, θεατρικό γλέντι, κωμωδία, πολιτικά μηνύματα σε μπρεχτικό υπόβαθρο, όλα συνυπήρχαν στους «Αχαρνής» του ΚΘΒΕ, που σκηνοθέτησε ο Σωτήρης Χατζάκης, δίχως να χαθεί το κείμενο κι ο Αριστοφάνης. Σπάνιο επίτευγμα.

+ Στην Cristina Branco και τη Maria Joao, δύο φωνές, δύο όψεις της μουσικής Πορτογαλίας του σήμερα, που για δύο βραδιές στη Μικρή Επίδαυρο, υπό το σεληνόφως, γλύκαναν τους θεατές που αψήφησαν την πνιγηρή ζέστη και σχεδόν γέμισαν το «αγαπησιάρικο» θέατρο. Κρυστάλλινη και αισθαντική η ερμηνεία της Branco, βασισμένη στα φάδο, ανατρεπτική και περιπετειώδης η ερμηνεία της σπουδαίας Joao, βασισμένη στην τζαζ και τον αυτοσχεδιασμό. Αποκάλυψη (για το ελληνικό κοινό) ο πιανίστας και συνθέτης Mario Laginha που συνόδευε τη Joao, και λυτρωτικό για όλους το ενθουσιώδες, αυθόρμητο μεταμεσονύχτιο χειροκρότημα.

+ Παρά τη μειωμένη διάρκεια και τον περιορισμό του προϋπολογισμού που συνεπάγονται οι μέρες που διανύουμε, το Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας, έκλεισε

θριαμβευτικά την 16η διοργάνωση του. «Ποτέ άλλοτε δεν είχαμε τόσο κόσμο και τόσα νέα, άγνωστα πρόσωπα ανάμεσα στους θεατές» δήλωνε η διευθύντρια του Φεστιβάλ Βίκυ Μαραγκοπούλου, σαφώς ικανοποιημένη. Ελπίζουμε ότι η επόμενη χρονιά, που το φεστιβάλ θα έχει στη διάθεσή του και το πολυαναμενόμενο Mέγαρο Xορού, θα σημάνει μια καινούρια αρχή για ένα από τα πιο σημαντικά περιφερειακά φεστιβάλ της χώρας μας.

+ Και όμως, οι Clutch μάζεψαν πολύ κόσμο στο Gagarin. Τι κι αν ήταν κλειστός ο χώρος, τι κι αν το συγκρότημα μετράει ουκ ολίγα χρόνια καριέρας, το κοινό και γέμισε το κλαμπ και ήταν πολύ εκδηλωτικό με τραγούδια όπως τα «Electric Worry» και «50000 Unstoppable Watts». Αν ένα συγκρότημα είναι τίμιο και αξιοπρεπές, δεν χάνει ποτέ την εκτίμηση του κοινού.

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.