Πολύφερνος νύφη η ΔΕΗ

«Όλα θέλουν να μας τα πάρουν… Και μάλιστα για ένα κομμάτι ψωμί». Τα λόγια ανήκουν σε στέλεχος του ενεργειακού τομέα, που γνωρίζει πολύ καλά τις εξελίξεις στον χώρο του και έχει άμεση επίγνωση των διεργασιών που συντελούνται σε κυβερνητικό επίπεδο στην υπόθεση με την απελευθέρωση της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας στη χώρα μας.

«Όλα θέλουν να μας τα πάρουν… Και μάλιστα για ένα κομμάτι ψωμί». Τα λόγια ανήκουν σε στέλεχος του ενεργειακού τομέα, που γνωρίζει πολύ καλά τις εξελίξεις στον χώρο του και έχει άμεση επίγνωση των διεργασιών που συντελούνται σε κυβερνητικό επίπεδο στην υπόθεση με την απελευθέρωση της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας στη χώρα μας.

Μιλώντας στο «Π» και επιβεβαιώνοντας όλα τα στοιχεία του ρεπορτάζ της προηγούμενης εβδομάδας, ο ίδιος άνθρωπος σημείωνε με νόημα ότι οι απόψεις της τρόικας και ορισμένων κυβερνητικών στελεχών δεν βρίσκονται σε εκ διαμέτρου αντίθετη κατεύθυνση.

«Για τον λόγο αυτόν δεν είναι σωστό να μιλάμε για “πιέσεις”, αλλά για μικρές διαφωνίες σχετικά με τον χρόνο υλοποίησης των συγκεκριμένων σχεδιασμών» επισήμανε με νόημα.

Με βάση τις πληροφορίες που είδαν το φως της δημοσιότητας τις προηγούμενες ημέρες, η υπόθεση της πώλησης μονάδων της ΔΕΗ πήρε… παράταση για το τελευταίο τρίμηνο του έτους, οπότε η κυβέρνηση υποσχέθηκε να δημοσιοποιήσει τις θέσεις της επί του θέματος.

Έρχονται κοράκια…

Προς το παρόν, εκτός από το επικοινωνιακό τρικ της «κόντρας» με την τρόικα, αλλά και των υποτιθέμενων διαφορετικών θέσεων με τους συνδικαλιστές, υποτίθεται ότι οι αρμόδιοι κυβερνητικοί παράγοντες εξετάζουν «όλα τα άλλα σενάρια, εκτός από την πώληση μονάδων». Η αλήθεια βρίσκεται κάπου στη μέση:

– Οι εκπρόσωποι των δανειστών μας ζήτησαν να υπάρξουν συγκεκριμένα μέτρα για άμεση απελευθέρωση της αγοράς ηλεκτρισμού.

– Οι «δικοί μας» δεν διαφωνούν με αυτό.

-Οι της τρόικας πρότειναν τον πιο απλό (γι’ αυτούς) τρόπο, αλλά κι εκείνον που συμφέρει τις μεγάλες πολυεθνικές της ενέργειας…

Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι αυτό που συνέβη την Τρίτη, όταν ο γαλλικός κολοσσός GdF-Suez, ο μεγαλύτερος διαχειριστής δικτύων κοινής ωφέλειας στην Ευρώπη, εξαγόρασε τη βρετανική International Power, επεκτείνοντας τις δραστηριότητές της στην Ασία, σε όλη την αμερικάνικη ήπειρο και στη Μέση Ανατολή…

Τι σχέση έχει αυτή η εξαγορά με τη ΔΕΗ; Με τον ίδιο τρόπο θα «πέσουν» επάνω στο σώμα της δικής μας ηλεκτρικής επιχείρησης τα κοράκια των μεγάλων ομίλων από την Ευρώπη, για να αποσπάσουν ό,τι καλύτερο διαθέτει σήμερα η χώρα μας στον τομέα της ηλεκτροπαραγωγής.

Όπως έλεγαν στο «Π» άνθρωποι που γνωρίζουν από πρώτο χέρι πώς στήνεται η ηλεκτροπαραγωγή, για την κατασκευή μίας μεσαίου μεγέθους μονάδας απαιτούνται κεφάλαια ύψους 300-400 εκατ. ευρώ, περίπου ένα εκατ. ευρώ για κάθε μεγαβάτ.

Σε περίπτωση πλειστηριασμού μονάδων της ΔΕΗ, κανένας επιχειρηματίας, όσο μεγάλος κι αν είναι, όσο κι αν θέλει να εξαγοράσει σταθμούς, δεν θα δώσει περισσότερα από 150-200 εκατ. ευρώ για κάθε μονάδα. Κι αυτά τα ποσά θα τα προσφέρει για σύγχρονες μονάδες, με υψηλό βαθμό απόδοσης… Για τις μονάδες που έχουν προ πολλού εξαντλήσει τα όρια λειτουργίας τους, όπως στη Μεγαλόπολη, ούτε που θα ενδιαφερθεί κανείς…

Με άλλα λόγια, οι ξένοι θα μας εξαγοράσουν για ένα κομμάτι ψωμί, ακριβώς όπως έλεγε ο συνομιλητής του «Π»! Κι αυτό δεν μπορεί να μην το γνώριζαν στην κυβέρνηση… Όπως επίσης δεν μπορεί να μη γνώριζαν πως οι «μεγάλοι» της ελληνικής ενεργειακής αγοράς δεν είναι και τόσο «ζεστοί» στο να συμμετέχουν στο «παιχνίδι» των πλειστηριασμών για μονάδες της ΔΕΗ…

Οι εγχώριοι παίκτες

Οι μεγαλύτεροι «παίκτες» της εγχώριας αγοράς, με τον Ευάγγελο Μυτιληναίο να το λέει ανοικτά, δηλώνουν ότι δεν ενδιαφέρονται, για δύο βασικούς λόγους:

– Πρώτον, επειδή πιστεύουν ότι οι διαδικασίες θα είναι χρονοβόρες και, σε κάθε περίπτωση, όποιος επικρατήσει θα χρειαστεί μεγάλο χρονικό διάστημα για να ολοκληρώσει τη μεταβίβαση της μονάδας υπό την ιδιοκτησία του.

– Δεύτερον, στην παρούσα φάση κανείς δεν θέλει να τα «βάλει» με τους συνδικαλιστές της ΔΕΗ και με όσους τους συμπαραστέκονται, ούτε να ανοίξει «μέτωπα», με άγνωστες συνέπειες στο μέλλον.

Πάντως, κανένας από τους επιχειρηματίες του χώρου δεν θα έλεγε όχι στο ενδεχόμενο συμμαχίας με κάποιον από τους ευρωπαϊκούς κολοσσούς για να αναπτύξουν κοινές δραστηριότητες στη χώρα μας, μεταξύ των οποίων και το ενδεχόμενο εξαγοράς κάποιας μονάδας…

Σύμφωνα με πληροφορίες του «Π», τέτοιες συζητήσεις έχουν ήδη γίνει σχεδόν με όλους τους ξένους και εγχώριους ομίλους, τουλάχιστον σε επίπεδο διερευνητικών επαφών…

Το επόμενο ερώτημα που προκύπτει, λοιπόν, είναι το εξής: Γιατί οι πολυεθνικές ενδιαφέρονται για την παραγωγή ενέργειας στην Ελλάδα, σε μία αγορά πολύ μικρή για τα δικά τους δεδομένα και στην εσχατιά της Ευρώπης;

Η απάντηση για όσους ξέρουν πρόσωπα και καταστάσεις είναι απλή: Εδώ και μερικά χρόνια, με πρωτοβουλία της Ε.Ε. (η οποία, ως γνωστόν, προωθεί τα συμφέροντα των μεγαλοεπιχειρηματιών), δημιουργήθηκε η Ενεργειακή Κοινότητα της Νοτιοανατολικής Ευρώπης. Στην ουσία, πρόκειται για την ενοποίηση των τοπικών αγορών, που λειτουργούν πλέον με τους ίδιους κανόνες της απελευθερωμένης αγοράς. Στην ίδρυση και λειτουργία αυτής της Κοινότητας πρωταγωνιστικό ρόλο έπαιξε η Ελλάδα, με βασικό μοχλό τη ΔΕΗ.

Με άλλα λόγια, μπορεί η κρατική ηλεκτρική εταιρεία να μην έχει ούτε μισή μονάδα εκτός ελληνικών συνόρων, αλλά ο ρόλος της στην ευρύτερη περιοχή είναι καθοριστικός για τη λειτουργία των αγορών.

Ακριβώς αυτό θέλουν οι Γερμανοί, οι Γάλλοι, οι Βρετανοί και ενδεχομένως οι Ρώσοι, που θα έρθουν για να «κόψουν σάρκες από τη σάρκα της ΔΕΗ», όπως έλεγαν χαρακτηριστικά συνδικαλιστές, τις ημέρες που σήκωσαν παντιέρες εναντίον των «φιρμανιών» της τρόικας.

Κι όμως, από όλη αυτήν την ιστορία προκύπτει ότι οι περισσότεροι συνδικαλιστές της ΓΕΝΟΠ δεν διαφωνούν με την απελευθέρωση… Και μάλιστα προτείνουν να δοθούν τα κοιτάσματα λιγνίτη σε Ελασσόνα και Δράμα…

Το «φάουλ»

Εδώ, ωστόσο, υπάρχει ένα μεγάλο «φάουλ» των ηγετών του συνδικαλιστικού κινήματος. Η παράδοση λιγνιτικών κοιτασμάτων σε ιδιώτες ανοίγει τον δρόμο για επέλασή τους στο ηλεκτρικό σύστημα της χώρας, που θα παρασύρει (ή μήπως ισοπεδώσει;), όχι το 30% της παραγωγής, όπως ζητάει η τρόικα, αλλά όλη τη ΔΕΗ… Με άλλα λόγια, η κρατική ηλεκτρική εταιρεία, που έγινε ισχυρή με λεφτά του ελληνικού λαού και ηλεκτροδότησε ακόμη και το τελευταίο χωριό της χώρας, οδηγείται σαν πρόβατο στη σφαγή.

Οι «μάχες» τώρα έχουν να κάνουν με το πολιτικό κόστος για την κυβέρνηση και το ποιος θα προλάβει να αποκτήσει όσο γίνεται περισσότερη ΔΕΗ με όσο γίνεται μικρότερο τίμημα.

Σε όλες τις περιπτώσεις, ο χαμένος θα είναι ο καταναλωτής και κυρίως στην οικιακή και μικρή εμπορική κατανάλωση. Διότι η «επέλαση των ιδιωτών» συνοδεύεται πάντα από μεγάλες αυξήσεις τιμολογίων. Κι ας λένε το αντίθετο οι θιασώτες των «ελεύθερων» αγορών…

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.