Επιχείρηση “Λεβιάθαν”

Για τις συζητήσεις του Γιώργου με τον Νετανιάχου και τις συμφωνίες με το Ισραήλ διαβάσατε πολλά το τελευταίο διάστημα. Οι αναλύσεις έπεσαν βροχή για το… βάθος και το… πλάτος της συνεργασίας, αλλά και για τις επιπτώσεις που θα έχει στη θέση της χώρας μας στην ευρύτερη περιοχή της Νοτιοανατολικής Ευρώπης και της Ανατολικής Μεσογείου…

Για τις συζητήσεις του Γιώργου με τον Νετανιάχου και τις συμφωνίες με το Ισραήλ διαβάσατε πολλά το τελευταίο διάστημα. Οι αναλύσεις έπεσαν βροχή για το… βάθος και το… πλάτος της συνεργασίας, αλλά και για τις επιπτώσεις που θα έχει στη θέση της χώρας μας στην ευρύτερη περιοχή της Νοτιοανατολικής Ευρώπης και της Ανατολικής Μεσογείου…

Ωστόσο, όσο περνούν οι μέρες, όλο και περισσότερο μας μένει η αίσθηση ότι δεν τα έχουμε μάθει όλα! Εκτός από όσα ανακοίνωσαν οι δύο πρωθυπουργοί περί στρατιωτικής, τεχνολογικής, τουριστικής και άλλης συνεργασίας, φαίνεται πως ο ενεργειακός τομέας έχει… πολύ ψωμί.

Τη Δευτέρα το πρωί εμφανίστηκαν τα πρώτα σχόλια περί συνεργασίας των δύο χωρών στον τομέα του φυσικού αερίου. Λίγο αργότερα, το ισραηλινό τηλεοπτικό «Κανάλι 7» έκανε την πρώτη αναφορά σε αγωγό αερίου, που, όπως έλεγε το ρεπορτάζ, υποσχέθηκε ο Νετανιάχου στον Παπανδρέου. Αμέσως μετά εμφανίστηκαν τα πρώτα άρθρα στις εφημερίδες του Τελ Αβίβ.

Εν τω μεταξύ η πληροφορία άρχισε να εμφανίζεται στα εξειδικευμένα ηλεκτρονικά μέσα ενημέρωσης της Ρωσίας για ευνόητους λόγους: πρώτη φορά οι Ισραηλινοί μπαίνουν σφήνα σε μία περιοχή όπου η Μόσχα «παίζει μπάλα» σχεδόν μόνη της και με πλεονέκτημα, έχοντας να αντιμετωπίσει μόνο τα αμερικανικά συμφέροντα κι όχι τον ανταγωνισμό της Ουάσιγκτον… Τώρα θα πρέπει να έχει τα μάτια της ανοικτά και για τους περίεργους τύπους από την Ανατολική Μεσόγειο…

Οι λεπτομέρειες της υπόθεσης, ωστόσο, έχουν ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον…

Αγωγός «Λεβιάθαν»

Σύμφωνα με την ισραηλινή εφημερίδα «Haaretz», ο Νετανιάχου πρότεινε την κατασκευή αγωγού (κατά πάσα πιθανότητα υποθαλάσσιου, διότι σε διαφορετική περίπτωση στο «παιχνίδι» πρέπει να μπει και η… μισητή Τουρκία), που θα μεταφέρει φυσικό αέριο από το κοίτασμα «Λεβιάθαν» στην Ελλάδα και στη συνέχεια να προωθείται στις ευρωπαϊκές αγορές.

Με τον τρόπο αυτόν το Ισραήλ θα γίνει ένας ισότιμος προμηθευτής της Ευρώπης μπαίνοντας σφήνα σε μία αγορά όπου τα κέρδη μετρώνται σε δισεκατομμύρια δολάρια κάθε χρόνο.

Σύμφωνα με τα ρωσικά μέσα ενημέρωσης, το συγκεκριμένο κοίτασμα δεν έχει εξερευνηθεί πλήρως, με αποτέλεσμα να μην είναι γνωστές οι συνολικές ποσότητες αερίου ούτε η δυνατότητα παροχής αερίου σε ετήσια βάση. Με τον τρόπο αυτόν οι Ρώσοι θέλουν να υποβαθμίσουν τη σημασία της είδησης, αλλά δεν υποβαθμίζουν καθόλου την πραγματική απειλή που δημιουργείται για τα δικά τους συμφέροντα.

Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από «πηγή που ήταν κοντά στις διαπραγματεύσεις», όπως αναφέρουν όλα τα δημοσιεύματα, επιχειρώντας να προσδώσουν διαφορετικό «χρώμα» η κάθε πλευρά.

Το κοίτασμα «Λεβιάθαν» αποτελεί το τελευταίο εύρημα των ερευνών για υδρογονάνθρακες (πετρέλαιο και αέριο) στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) του Ισραήλ. Σύμφωνα με τις τελευταίες εκτιμήσεις, περιλαμβάνει ποσότητες αερίου που  κυμαίνονται από 450 έως 500 δισ. κυβικά μέτρα σε βάθος 5.000 μέτρων. Για λόγους σύγκρισης σημειώνουμε ότι η Ελλάδα καταναλώνει κάθε χρόνο περίπου 4,2 δισ. κυβικά μέτρα.

Ωστόσο κανείς δεν έχει ανακοινώσει μέχρι στιγμής την έκταση του κοιτάσματος, εάν δηλαδή εκτείνεται έως και τα όρια της κυπριακής ΑΟΖ ή εάν είναι συνέχεια του πεδίου που εκτιμάται πως υπάρχει ανοικτά του Καστελόριζου.

Γι’ αυτό, άλλωστε, η υπόθεση καλύφθηκε με εκτενή δημοσιεύματα από τον τουρκικό Τύπο, ο οποίος παρακολουθεί από κοντά όλες τις εξελίξεις με τις έρευνες για υδρογονάνθρακες στην ανατολική Μεσόγειο.

Η Κύπρος στο παιχνίδι

Τα πρώτα ερευνητικά τρυπάνια αναμένεται να πιάσουν δουλειά προς το τέλος του χρόνου, ώστε να υπάρξουν συγκεκριμένα και απτά στοιχεία για τις ποσότητες στο συγκεκριμένο κοίτασμα.

Το Τελ Αβίβ υπολογίζει πως το σύνολο των ποσοτήτων που θα προκύψουν από το «Λεβιάθαν» μπορούν να προωθηθούν προς εξαγωγή, καθώς ένα άλλο μικρότερο κοίτασμα, το «Ταμάρ», με περίπου 250 δισ. κ.μ., μπορεί να καλύψει τις εγχώριες ανάγκες για τις επόμενες δύο με τρεις δεκαετίες. Πάντως η κατασκευή υποθαλάσσιου αγωγού αποτελεί πανάκριβη επιλογή, με πιο λογική τη χρήση της τεχνολογίας υγροποίησης (LNG).

Όλες τις λύσεις, αλλά και την οριοθέτηση των περιοχών έρευνας, φαίνεται πως συζητούν οι Ισραηλινοί με τους Κύπριους, με τους τελευταίους να μην περιορίζονται στις έρευνες για πετρέλαιο, αλλά και να δείχνουν ενδιαφέρον για χρηματοδότηση των έργων, αλλά και για την κατασκευή υποστηρικτικών υποδομών σε κυπριακό έδαφος… Κάπως έτσι εξηγείται και η στάση της Λευκωσίας τις ημέρες της αποστολής του στολίσκου προς τη Γάζα.

Σε κανένα δημοσίευμα δεν περιλαμβάνεται η απάντηση της ελληνικής πλευράς, καθώς απάντηση… δεν υπάρχει! Σύμφωνα με πληροφορίες, το θέμα συζητείται σε αρμόδιες υπηρεσίες, αλλά και σε επιχειρηματικά γραφεία, χωρίς κάτι περισσότερο συγκεκριμένο.

Η ρωσική «απάντηση»

Λίγες ημέρες πριν από την «ισραηλινή ενεργειακή επίθεση», στα ρωσικά μέσα ενημέρωσης υπήρξε εκτενής αναφορά σε δύο εξελίξεις που αφορούν τον αγωγό South Stream.

– Η πρώτη έχει να κάνει με δηλώσεις του Σαλί Μπερίσα στο Υπουργικό Συμβούλιο της Αλβανίας, ο οποίος ενημέρωσε πως, εκτός από τον TAP (αγωγό που σχεδιάζουν να κατασκευάσουν η ελβετική EGL και η νορβηγική Statoil), από τη χώρα του θα περάσει και ο South Stream, προερχόμενος από την Ελλάδα και με κατεύθυνση την Ιταλία.

– Η δεύτερη αφορούσε το ενδιαφέρον που έδειξε η ηγεσία της ΠΓΔΜ να συνδεθεί με το σύστημα αγωγών του South Stream, είτε με τον νότιο κλάδο, που θα περάσει από Ελλάδα, είτε από τη Σερβία, η οποία θα συνδεθεί με τον βόρειο κλάδο.

Με άλλα λόγια, με την προσέγγιση των δύο αυτών χωρών η Μόσχα κάνει ματ σε όλους τους αντιπάλους της στα Βαλκάνια, καθώς πλέον ελάχιστες χώρες έχουν μείνει εκτός συστήματος, ενώ ακόμη κι εκείνες που συμμετέχουν στον Nabucco είναι πλέον και συνεργάτες στον South Stream.

Κοινοπραξία με μέλλον

Στην εγχώρια αγορά φυσικού αερίου στις αρχές της εβδομάδας επισημοποιήθηκε ο… γάμος Μυτιληναίου και Βαρδινογιάννη με την κοινοπραξία «M&M Gas».

Οι δύο όμιλοι, κατέχοντας από 50% ο καθένας στη νέα εταιρεία, βάζουν τις βάσεις για τη δημιουργία ενός ισχυρού σχήματος, που «θα παίξει γερά στην αγορά», όπως έλεγαν στελέχη της. Στόχος είναι η δημιουργία συνθηκών ελεύθερου ανταγωνισμού σε όλο το φάσμα της αγοράς αερίου. Άλλωστε ήταν οι πρωτοπόροι στην εισαγωγή υγροποιημένου αερίου (LNG) στο εγχώριο σύστημα μετά την επιτυχή έκβαση της «ναυμαχίας της Ρεβυθούσας».

Τώρα επιδιώκουν να επεκταθούν στην εμπορία αερίου δίνοντας καύσιμο σε όποιον μεγάλο πελάτη το έχει ανάγκη, ενώ στην ανακοίνωσή τους ξεκαθαρίζουν ότι θα επιδιώξουν να εισέλθουν και στην αγορά αερίου μέσω αγωγών. Το θέμα είναι ότι αυτοί οι τελευταίοι είναι μετρημένοι στα δάχτυλα και πολύ συγκεκριμένοι.

Επομένως οι μελλοντικές εξελίξεις αναμένονται με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον…

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.