Και τώρα τα κεφάλια μέσα…

Ήγγικεν η ώρα… Με τον τρόπο αυτόν περιγράφουν παράγοντες της αγοράς το… τέλος χρόνου που πλησιάζει για τις αποφάσεις σχετικά με τις μεγάλες αλλαγές στην αγορά ενέργειας. Ό,τι κι αν έκανε η ηγεσία του υπουργείου ΠΕΚΑ, όποιαεπιχειρήματα κι αν χρησιμοποίησε στις επαφές με τους δανειστές μας και κυρίως με την Κομισιόν, τώρα θα πρέπει να διατυπώσει τις οριστικές προτάσεις και να προχωρήσει στο επόμενο βήμα, που είναι η υλοποίησή τους.

Ήγγικεν η ώρα… Με τον τρόπο αυτόν περιγράφουν παράγοντες της αγοράς το… τέλος χρόνου που πλησιάζει για τις αποφάσεις σχετικά με τις μεγάλες αλλαγές στην αγορά ενέργειας. Ό,τι κι αν έκανε η ηγεσία του υπουργείου ΠΕΚΑ, όποια επιχειρήματα κι αν χρησιμοποίησε στις επαφές με τους δανειστές μας και κυρίως με την Κομισιόν, τώρα θα πρέπει να διατυπώσει τις οριστικές προτάσεις και να προχωρήσει στο επόμενο βήμα, που είναι η υλοποίησή τους.

Βέβαια, η σημαντικότερη είδηση της προηγούμενης εβδομάδας ήταν η παρουσίαση στο Υπουργικό Συμβούλιο από την Τίνα Μπιρμπίλη του σχεδίου για τη δημιουργία φορέα που θα διαχειρίζεται τα δικαιώματα έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων. Θα είναι μία Α.Ε. του Δημοσίου, η οποία θα παραχωρεί τις άδειες σε ιδιωτικές εταιρείες για τις έρευνες πετρελαίου και φυσικού αερίου σε περιοχές της Ελλάδας. Ωστόσο οι οριστικές αποφάσεις είναι… μισές, όπως θα δούμε.

Τις επόμενες ημέρες η αγορά ηλεκτρικής ενέργειας θα βρεθεί στο επίκεντρο των εξελίξεων, καθώς θα πρέπει να έχει ολοκληρωθεί η τελική πρόταση της κυβέρνησης προς τις αρμόδιες υπηρεσίες της Κομισιόν (άρα και προς την τρόικα, όπως έχουμε εξηγήσει σε προηγούμενα ρεπορτάζ του «Π») για τον τρόπο με τον οποίο θα «ανοίξει» ο κλάδος στους ιδιώτες.

Η κλεψύδρα συνεχώς αδειάζει! Μέχρι τις γιορτές – το πολύ μέχρι 15.1.2011 – πρέπει να οριστικοποιηθεί το μοντέλο που θα προτείνει το ΥΠΕΚΑ και να έχουν ληφθεί όλες οι σχετικές αποφάσεις, μαζί με τις εγκρίσεις από τους επιτηρητές μας. Άρα τα αρμόδια επιτελεία της κυβέρνησης θα πρέπει να έχουν διατυπώσει τις οριστικές προτάσεις τους, συμπεριλαμβανομένων και των… δύσκολων αποφάσεων, που αναμένεται να προκαλέσουν αντιδράσεις, τις επόμενες πέντε εβδομάδες.

Θα πρέπει, δηλαδή, να ξεκαθαρίσουν εάν θα προχωρήσουν σε πώληση μονάδων της ΔΕΗ (ενδεχόμενο που έχουν απορρίψει το υπουργείο, η διοίκηση της Επιχείρησης και οι συνδικαλιστές της ΓΕΝΟΠ), εάν θα παραχωρηθούν κοιτάσματα λιγνίτη σε ιδιώτες (διαφωνεί η ΓΕΝΟΠ, το εξετάζουν στο υπουργείο) ή εάν θα προχωρήσει η ανταλλαγή ενέργειας με ξένους (ή και εγχώριους;) «παίκτες» της αγοράς (πρόκειται για την πρόταση που συγκεντρώνει τις περισσότερες θετικές – ή, καλύτερα, όχι αρνητικές – γνώμες).

Στο θέμα των λιγνιτικών κοιτασμάτων «κλειδί» αποτελεί η απόφαση για το ορυχείο της Βεύης. Σύμφωνα με πληροφορίες, τις οποίες συμμερίζονται και παράγοντες της αγοράς, η όποια κατάληξη του διαγωνισμού ίσως δώσει στο ΥΠΕΚΑ κι άλλο χρόνο, ώστε να διαχειριστεί με περισσότερη άνεση τις υπόλοιπες παραμέτρους του θέματος, που αφορούν τα κοιτάσματα της Ελασσόνας και της Δράμας, καθώς δεν υπάρχει διάθεση να ανοίξει τώρα η υπόθεση.

Παιχνίδι με τα… νερά

Παράγοντες της αγοράς συμφωνούν με τις εκτιμήσεις του «Π», ότι όλο το «παιχνίδι» παίζεται στην παραγωγή ενέργειας από τα υδροηλεκτρικά. Οι συγκεκριμένες μονάδες θεωρούνται «καθαρές», καθώς το καθεστώς που θα τις διέπει μετά το 2013 είναι το πιο ξεκάθαρο, δηλαδή θα έχουν τα λιγότερα δικαιώματα ρύπων σε σύγκριση με άλλους σταθμούς, που χρησιμοποιούν πιο «βρόμικα» καύσιμα…

Μέχρι σήμερα «δουλεύουν» ελάχιστα υδροηλεκτρικά ιδιωτών, κυρίως μικρές μονάδες. Έτσι το μεγαλύτερο ενδιαφέρον έχουν οι σταθμοί της ΔΕΗ – όχι για την πώλησή τους, αλλά για την παραγωγή τους!

Το κόστος της ηλεκτρικής ενέργειας που «χύνεται» στο σύστημα είναι μικρότερο από τη χονδρεμπορική τιμή, άρα προκύπτουν σημαντικά κέρδη από την αξιοποίηση των συγκεκριμένων μονάδων.

Η λειτουργία των υδροηλεκτρικών γίνεται δε πιο κερδοφόρα τα τελευταία δύο χρόνια με τις συνεχείς και έντονες βροχοπτώσεις, που γεμίζουν τους ταμιευτήρες και για λόγους ασφαλείας των φραγμάτων και της ευρύτερης περιοχής (για να μην υπάρξουν υπερχειλίσεις και πλημμύρες) αξιοποιείται η μέγιστη παραγωγή τους, είτε ως «υποχρεωτικά νερά» (έτσι μειώνεται η Οριακή Τιμή Συστήματος και «γεννάει» μεγάλα κέρδη στη ΔΕΗ από τις άλλες δραστηριότητες) είτε ως κανονική παραγωγή, με χαμηλό κόστος και πολύ μικρή (έως μηδενική) επιβάρυνση για δικαιώματα ρύπων.

Το άλλο μεγάλο «παιχνίδι» παίζεται στις ΑΠΕ, όπου η δυναμική επανεμφάνιση της ΔΕΗ, με τη θυγατρική για τις ανανεώσιμες, αλλάζει τα δεδομένα και δημιουργεί νέες καταστάσεις. Κι όταν λέμε ΑΠΕ, εννοούμε τις δυναμικές αγορές των αιολικών και των φωτοβολταϊκών, αλλά και τις «κρυφές υπεραξίες», όπως η βιομάζα και κυρίως η γεωθερμία. Αλλά γι’ αυτά σε επόμενο φύλλο του «Π».

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.