Καλλιτέχνες, γκαλερί, μουσεία και φιλότεχνοι, παρά το εις βάρος τους κλίμα, δεν πτοήθηκαν και θα μπορούσε να ισχυριστεί κανείς ότι η εκθεσιακή δραστηριότητα και πρακτική δεν επηρεάστηκαν σημαντικά

Καλλιτέχνες, γκαλερί, μουσεία και φιλότεχνοι, παρά το εις βάρος τους κλίμα, δεν πτοήθηκαν και θα μπορούσε να ισχυριστεί κανείς ότι η εκθεσιακή δραστηριότητα και πρακτική δεν επηρεάστηκαν σημαντικά

Οι απολογισμοί στο τέλος κάθε χρονιάς είναι πάντα άχαροι και εγκυμονούν κινδύνους αποσπασματικότητας και λησμοσύνης. Ωστόσο, μπορούν να αποδώσουν μια γενική αίσθηση και να αποτελέσουν μέτρο σύγκρισης για τα παρελθόντα και τα μελλούμενα. Όπως συμβαίνει στο σύνολο της ελληνικής κοινωνίας, σε κάθε έκφανση της κοινωνικής ζωής, παντού, έτσι και στα εικαστικά, η οικονομική κρίση δημιούργησε, τουλάχιστον αρχικά, μια αρνητική διάθεση. Καλλιτέχνες, γκαλερί, μουσεία και φιλότεχνοι, παρά το εις βάρος τους κλίμα, δεν πτοήθηκαν και θα μπορούσε να ισχυριστεί κανείς ότι η εκθεσιακή δραστηριότητα και πρακτική δεν επηρεάστηκαν σημαντικά. Πραγματοποιήθηκαν εκατοντάδες εκθέσεις, όχι λιγότερες από ό,τι τα προηγούμενα χρόνια, με ικανοποιητική προσέλευση κοινού. Ως προς την οικονομική ανταποδοτικότητα που είχαν, θα ήταν ριψοκίνδυνο να βγουν ακόμη συμπεράσματα, αλλά η ποιότητα των έργων και η διάθεση των καλλιτεχνών φαίνεται να βγήκαν σχετικά αλώβητες από την κάκιστη περιρρέουσα ατμόσφαιρα. Αναμφίβολα, την τιμητική τους είχαν οι ομαδικές εκθέσεις με προεξάρχουσα την Art Athina, που πλέον θεωρείται μια σημαντική ευρωπαϊκή φουάρ με δεκάδες συμμετέχουσες γκαλερί από πολλές χώρες του κόσμου και διαρκώς αυξανόμενο αριθμό επισκεπτών. Ομαδικές εκθέσεις με πολλά παράλληλα happenings και σημαντική επισκεψιμότητα, ωστόσο, διοργανώθηκαν και από άλλους θεσμικούς φορείς, πολυχώρους, καλλιτεχνικές ομάδες και αίθουσες τέχνης, όπως η Γκαλερί Ζουμπουλάκη με τις «Προθήκες Θαυμάτων» στο πλαίσιο της «Zone-D», το Booze Cooperativa με το «Carte Blanche», το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (που ακόμα, προκλητικά και παρά τις υποσχέσεις, παραμένει άστεγο και προσωρινά φιλοξενούμενο στο Ωδείο Αθηνών) με μια σειρά εκθέσεις από τις οποίες ξεχώρισε η «Τέχνης Πολιτική», το Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης με το «Celebration» και το «The Space Between», το Μουσείο Μπενάκη με το «Ο Χρόνος, οι Άνθρωποι, οι Ιστορίες τους», το Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης με τις «Ανεύρετες Νήσους», η αίθουσα τέχνης Καππάτου με τα «Rooms», το Μουσείο Φρυσίρα με τη «Γυμνή Αλήθεια», η Τεχνόπολη με την «Ανθρώπινη Μορφή στην Τέχνη», το Ίδρυμα Κατακουζηνού με την «Επίσκεψη». Ως προς τα μεγάλα μουσεία, η πιο σημαντική είδηση ήταν τα εγκαίνια της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών του Ιδρύματος Ωνάση, ενός επιβλητικού χώρου που φιλοδοξεί να στεγάσει και να φιλοξενήσει όλες τις τέχνες στις εντυπωσιακές και τεχνολογικά άρτια εξοπλισμένες εγκαταστάσεις του. Οι παραδοσιακά ποιοτικοί χώροι όπως η Εθνική Πινακοθήκη και η Εθνική Γλυπτοθήκη (με ενστάσεις είναι αλήθεια) συνέχισαν το σημαντικό έργο τους, ενώ το Μουσείο Μπενάκη και το Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης ξεχώρισαν με το ιδιαίτερα πλούσιο και ποικίλο πρόγραμμά τους. Ως προς το εικαστικό μέρος, εξαιρετική ήταν η αναδρομική έκθεση του Χρόνη Μπότσογλου, ενός καλλιτέχνη που επί πολλές δεκαετίες παραμένει ενδιαφέρων και ρηξικέλευθος. Η έκθεση του Γιάννη Κουνέλλη, ενός από τους ελάχιστους εικαστικούς που διακρίνεται και εκτός των συνόρων, έδωσε αφορμές για πολλές συζητήσεις γύρω από την πορεία της σύγχρονης τέχνης, η εντυπωσιακή εγκατάσταση των γλυπτών της Βάνας Ξένου στον Εθνικό Κήπο υπενθύμισε εμφατικά τη δυναμική της σύγχρονης γλυπτικής σε φυσικούς χώρους, κάτι που επιβεβαιώθηκε και με την εξαιρετική έκθεση της Αθηνάς Τάχα με έργα γλυπτικής τοπίου και εννοιολογικής τέχνης αλλά και με την παρουσία των γλυπτών της Αφροδίτης Λίτη στο Λουτρό των Αέρηδων. Από τις αναδρομικές εκθέσεις μεγάλων καλλιτεχνών του παρελθόντος, ιδιαίτερα σημαντική ήταν η έκθεση γλυπτών, με προεξάρχουσα την εμβληματική Χορεύτρια του Edgar Degas και η εν εξελίξει μεγάλη έκθεση του Edvard Munch, με τη Madonna να ξεχωρίζει, στο Μουσείο Ηρακλειδών, η έκθεση του Joan Miro στον Ελληνικό Κόσμο που συγκέντρωσε μεγάλο πλήθος επισκεπτών, όπως και, τηρουμένων των αναλογιών, η έκθεση έργων του Isamu Noguchi στο Μουσείο Γουλανδρή στην Άνδρο, η πολύ καλή έκθεση της ποιητικής και ταραγμένης γλυπτικής του Γιαννούλη Χαλεπά στην Γκαλερί Καλφαγιάν, η αναδρομική έκθεση του Γιάννη Τσαρούχη στο Μουσείο Μπενάκη με αφορμή τα 100 χρόνια από τη γέννησή του. Ύστερα από όλη αυτή την πανδαισία έργων τη χρονιά που φεύγει, οι προσδοκίες για το 2011 είναι ακόμη μεγαλύτερες. Παρά τις αντίξοες συνθήκες, πενία τέχνας κατεργάζεται. Ars Longa, Vita Brevis! Καλή Χρονιά!

Γιάννης Κουκουλάς

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.