Τα «εμπορικά» σχήματα δεν έχασαν την «πελατεία» τους, οι μικρότεροι πάλεψαν και στάθηκαν αξιοπρεπώς. Η (υπερ)παραγωγή ήταν παρούσα και τα μπαράκια αποφάσισαν να δίνουν «δώρο» μαζί με το ουίσκι και μια παράσταση…

Τα «εμπορικά» σχήματα δεν έχασαν την «πελατεία» τους, οι μικρότεροι πάλεψαν και στάθηκαν αξιοπρεπώς. Η (υπερ)παραγωγή ήταν παρούσα και τα μπαράκια αποφάσισαν να δίνουν «δώρο» μαζί με το ουίσκι και μια παράσταση…

Γυναικείοι μονόλογοι, επαναλήψεις και «ρετούς» στις τιμές των εισιτηρίων. Η συνισταμένη αυτών των τριών παραγόντων καθόρισε τη χρονιά που μας πέρασε, μια χρονιά που έφερε την κρίση στην οικονομία και την αγωνία, όπως είναι φυσικό, και στις θεατρικές κουίντες. Ο προβληματισμός στους θεατρικούς επιχειρηματίες μεγάλος: πώς να κινηθούν; Μικρά σχήματα και σίγουρες επιλογές ή ρισκάροντας για να κάνουν τη διαφορά; Οι περισσότεροι προτίμησαν τη σίγουρη λύση και απ’ ό,τι φάνηκε δεν βγήκαν χαμένοι. Χαμένες δεν είναι ούτε οι γυναίκες ηθοποιοί που τόλμησαν και στάθηκαν μόνες τους απέναντι στη γεμάτη πλατεία. Κάποιες παραγωγές αυτού του είδους γνώρισαν πιένες, αλλά όλες δούλεψαν. Συμπέρασμα; Οι μονόλογοι είναι γένους θηλυκού! Η χρονιά, παρά τους οιωνούς, ξεκίνησε καλά για πολλά σχήματα. Τα «εμπορικά» δεν έχασαν την «πελατεία» τους, οι μικρότεροι πάλεψαν και στάθηκαν. Η (υπερ)παραγωγή δεν μειώθηκε. Αντίθετα. Πολλά μπαράκια έβαλαν παραστάσεις και περφόρμανς Δευτερότριτα, αρκετά μικρά θέατρα φιλοξένησαν πάνω από μία παραγωγές, καινούργιοι χώροι άνοιξαν. Γιατί μέσα στη χρονιά εγκαινιάστηκαν πολυχώροι, ενώ και κάποιοι καλλιτέχνες έφτιαξαν το δικό τους «στέκι». Γι’ αυτούς τα πράγματα δεν είναι εύκολα αλλά, προς το παρόν, το «παλεύουν». Οι επαναλήψεις, στην πλειονότητά τους, δούλεψαν. Ο θεατής, ξέροντας ότι πρόκειται για «σίγουρο προϊόν», φαίνεται ότι προτίμησε να καταθέσει εκεί τον οβολό του, παρά να πάει «ψάχνοντας». Ωστόσο πρέπει να σημειώσουμε ότι οι επαναλήψεις με κωμωδίες δούλεψαν περισσότερο από αυτές με έργα πιο δραματικά. Ίσως το έχει ανάγκη και η εποχή. Το κοινό αναζητάει το γέλιο για να ξεσκάσει. Γι’ αυτό και πολλές οι κωμωδίες που ανέβηκαν, ελληνικές, ξένες, σύγχρονες και παλαιές ελληνικές «ρετουσαρισμένες», στο σύνολό τους. Εδώ θα πρέπει να σταθούμε στην τάση ανεβάσματος στο σανίδι κωμωδιών του παλιού ελληνικού κινηματογράφου. Το θεατρικό ανέβασμα των πρώτων σημείωσε επιτυχία κι έτσι ακολούθησαν κι άλλες. Εισιτήρια έκοψαν (και κόβουν) και η δυναμική τους μοιάζει σταθερή. Βέβαια, οι σύγχρονες κωμωδίες στις εμπορικές σκηνές είναι αυτές που έχουν την περισσότερη κίνηση. Κλασικό ρεπερτόριο ιδωμένο μέσα από σύγχρονη ματιά και σύγχρονα έργα παρουσιάστηκαν πολλά. Το κλασικό ρεπερτόριο, επειδή είναι πολυπρόσωπο, ανεβαίνει με «συμπτύξεις». Οι ηθοποιοί κάνουν περισσότερους (δευτερεύοντες) από έναν ρόλους. Στο σύγχρονο πάλι τα πράγματα είναι διαφορετικά και υπάρχει κοινό που το υποστηρίζει. Όπως θεατές υποστηρίζουν και τις μεγάλες παραγωγές που ανεβαίνουν για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων, ανεξάρτητα από το «τσουχτερό» εισιτήριο. Σε αυτού του είδους τις παραγωγές το εικαστικό κομμάτι είναι πλούσιο και λαμπερό σε αντίθεση με τον μέσο όρο των παραστάσεων όπου έχει γίνει προσπάθεια λιτότητας, τόσο στα σκηνικά όσο και στα κοστούμια. Οι τιμές στα εισιτήρια, αν δεν παρέμειναν σταθερές, γνώρισαν μια ελαφριά μείωση, ιδιαίτερα στις σκηνές του μη εμπορικού θεάματος. Τα εμπορικά θέατρα όσο βλέπουν ικανοποιητική προσέλευση στο ταμείο δεν φαίνονται διατεθειμένα να κάνουν μειώσεις. Η τάση που κυριάρχησε στις υπόλοιπες είναι οι «εκπτώσεις» σε συγκεκριμένες ημέρες, σε ορισμένες ομάδες του πληθυσμού και κυρίως οι ημέρες με γενική είσοδο για όλους με πολύ μειωμένο εισιτήριο. Όποιοι εφάρμοσαν αυτή την πολιτική είδαν ουρές έξω από τα θέατρά τους και sold out τις παραστάσεις τους. Οι περιοδείες στην περιφέρεια ήταν ένα άλλο θέμα. Εκεί είχαμε πτώση. Μεγάλη. Από το καλοκαίρι, οπότε πολλές παραγωγές που εξόρμησαν σε όρη, λαγκάδια, πλατείες, βουνά και φεστιβάλ επέστρεψαν με τις τσέπες άδειες. Μόνο τα «σιγουράκια» δούλεψαν. Αλλά και όσες μέσα στον χειμώνα θέλησαν να «ζεστάνουν» με θέατρο την παγωμένη ατμόσφαιρα λόγω μέτρων, ΔΝΤ και λοιπά απογοητεύθηκαν. Ίσως η περιφέρεια να προοιωνίζεται το τι μέλλει γενέσθαι στο κλεινόν άστυ από δω και στο εξής. Γιατί οι περισσότεροι συμφωνούν ότι έρχονται δυσκολότερες μέρες και γι’ αυτές ανησυχούν, παρά για την τωρινή – καλή ή μέτρια – επιβίωση.

Χαρά Αργυρίου

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.