Η σελίδα του λοξού

♦ Ανέμελα πέρασαν μπροστά απ’ τα ψηλά κτή­ρια τα σύννεφα. Έδωσαν στο χώμα τη σκιά τους και μετά μουρμουρίζοντας αφέθηκαν να χαρούν το ξαπόσταμα.

♦ Ανέμελα πέρασαν μπροστά απ’ τα ψηλά κτή­ρια τα σύννεφα. Έδωσαν στο χώμα τη σκιά τους και μετά μουρμουρίζοντας αφέθηκαν να χαρούν το ξαπόσταμα. Η βροχή έπεφτε θυμίζοντας κά­ποια γάργαρα γέλια και οι σταγόνες τρυπούσαν το χώμα αφήνοντας πίσω τους μικρές συνοικίες υγρές. Αέρας λυσσιάρης ξεχαρβάλωσε τα φύλλα και τα γυμνά κλαδιά βαλσάμωσαν τα βλέμματα. Μια ουρά κάτω απ’ τα σκέλια, ένα αλύχτισμα το ταξίδι και ένα σκοτάδι αποπνιχτικό.

♦ Μονοτονία των αισθήσεων και μόνο κάποια τερτίπια του χειμώνα σε καλούν στο παιχνίδι του αδυσώπητου μπαμπέση, που ξεφτιλίζει το αυ­θόρμητο και κάνει τη ζωή πρόγραμμα ωρολόγιο.

♦ Δεν έχω τίποτα για αύριο, σκέφτηκε ο γυμνο-σάλιαγκας και πέταξε την τσάντα με τα γράμμα­τα στο μωσαϊκό.

♦ Και στα μυστικά πολυώροφα, εκεί όπου οι λέ­ξεις φτιασιδώνονται αναλόγως των περιστάσε­ων, άρχοντες, κοτζαμπάσηδες, επιφανείς, ανα­διπλώνουν τα πεπραγμένα και προετοιμάζουν τις καινούργιες ανακοινώσεις.

Καλλιγραφία γνωστή, εκπορευόμενη εκ των υπερώων, περιτέχνως δομημένη, θα κλέψει λίγο ακόμα απ’ το σαλεμένο σου μυαλό.

♦ Και μετά στα ταχυδρομεία με τις επεμβατικές αράδες της εικόνας και της σκέψης. Στα τυπω­μένα, στα ραδιόφωνα και στις τηλεοράσεις. Τα κρεμασμένα χείλια θα πάρουν την κατεύθυνση που θα ορίσει η επιστήμη της αποδελτίωσης της λεπτομέρειας.

♦ Και η προετοιμασία του υποσυνείδητου συ­νεχίζεται στις αίθουσες τις αραχνιασμένες κι ο χάρακας ψυχρό σημάδι τρομοκρατεί την παρα­φωνία.

♦ Μαζεύτηκαν οι ατάλαντοι να βγάλουν τις κο­ρώνες τους. Τεράστια η κομπανία των οργάνων. Γράφει η δοκησισοφία την απακμή της ποίησης και οργανώνεται η καθημερινότητα στους κανό­νες του κατεστημένου.

♦ Το σύμπλεγμα, αντίδραση πολυ σχηματική, δη­μιουργεί καταιγισμούς ατάκτων αντιφάσεων. Και διαφαίνεται η πολυπλοκότητα των απωθημένων πάνω στο χλομό πανί της λανθάνουσας επιχειρη­ματολογίας.

♦ Αρεστόν το κατανοητόν και έργο τέχνης τα γι­ου βαρλάκια μ’ αυγολέμονο!

♦ Οι ανθρώπινες θυρίδες ανίκανες να αμυνθούν υποδέχονται την επικαιρότητα.

♦ Αίφνης η χώρα, ικανοποιώντας τις ανάγκες των υπηκόων της, ασχολείται με την ιστορία της. Και οι αντιδράσεις πολυποίκιλες. Αρθρογραφία άνευ προηγουμένου και κιλά η μελάνη να εκτο­ξεύεται

♦ Ιστορικοί μύθοι και πραγματικότητα! Ιστορική συνείδηση και παγκοσμιοποίηση! Και ο χορός των ρημάτων καλά κρατεί.

Στα τηλεοπτικά έδρανα των πανεπιστημίων της επικράτειας οι παντόσοφοι αποφαίνονται.

♦ Μια νοσταλγία γλυκιά, αμανές, ναργιλές, χα­μάμ, κορμιά φιδίσια ξαπλωμένα εξωτικά.

♦ Και μετά τον σύγχρονο Αριστοφάνη μάς προέ­κυψε και ο σύγκαιρος Θουκυδίδης!

♦ Και η κατάληξη -πούλος με αμβλυμμένη την υποκοριστική σημασία στις μέρες μας, γιγαντώ­νεται φτιάχνοντας μορφές ασυλλήπτου ευτρα­πελίας.

♦ Ολιγότητες δημοσιευμένες αποσυντονίζουν εντελώς τα αίτια και αναδεικνύουν την αφορμή. Μικρογραφίες ανέμπνευστων θεατών μιας προ­καθορισμένης ιστορίας.

♦ Βαθύς ο αναστεναγμός της αγανάχτησης, ακούστηκε στην κλίμακα.

♦ Εργασία δεν είχε ο δαίμων και παρεσύρθη από το κλίμα του εφήμερου.

♦ Μια γάτα κυνήγησε την ουρά της και ένα σα­στισμένο επιφώνημα προσπάθησε να μπει στο τέλος της πρότασης.

♦ Στην εκφώνηση η επανάληψη επιβλητική δεν σου αφήνει περιθώρια να δραπετεύσεις.

♦ Οσο και να με κρύψεις θα με δουν, φώναξε ο πρόλογος, στέλνοντας τη ματιά του στα γελοία συμφραζόμενα.

♦Έξω βρέχει!

♦ Στο μισοσκόταδο κουρτίνες διάφανες ανακα­τεύονται με το λιγοστό φως.

♦ Σε λίγο θα κλείσει η νύχτα τις καταλήξεις και τα μοναδικά και τα απρόσμενα θα περιμένουν το ξημέρωμα.

♦ Ευνοώντας τα όνειρα!

Μυογράφημα

Τίναξε το τσιγάρο. Το υπόλειμμα έμεινε στο σταχτοδοχείο. Στο στόμα ένα πικρό απόγευμα. Μεγάφωνα να τρυπούν τα αυτιά και κουρδισμένα στρατιωτάκια να παρελαύνουν.

Μια μπάντα πολύχρωμη με γελωτοποιούς να φυσά στα χάλκινα.

Μοναξιά!

Και κολλημένη η απορία στα ξεραμένα χείλια. Η γλώσσα σάρκινο δεκανίκι βοήθησε το σάλιο να ξεχωρίσει τις αμέτρητες σκέψεις. Άτακτες κορμοστασιές, οι περιστάσεις ανυπομονούσαν. Το θέμα απλό. Η αναφώνηση καθαρή και ξάστερη. Τα δεδομένα με κόκκινο και τα ζητούμενα στο μπλε. Να σπάει η μονοτονία του ξύλινου κρεμασμένου φράχτη. Το σφουγγάρι στο πλάι, βρεγμένο για παν ενδεχόμενο.

Στη σειρά οι παράγραφοι με ακρίβεια. Να μπαινοβγαίνουν οι προσταγές του κανόνα, να φτιάχνουν το ανάγλυφο που χρειάζεται η εντύπωση.

Το κείμενο γνωστό, χιλιοτραγουδισμένο. Ο παρουσιαστής άλλαζε σε κάθε εκπομπή και η ώρα. Οι συχνές επαναλήψεις έκαναν την αποστήθιση τρεχούμενο νεράκι.

Στα παράθυρα κάγκελα να φτειάχνουν τα τετράγωνα της λογικής και ένας ευκάλυπτος να προσπαθεί να απαλύνει το φόντο.

Χέρια υψωμένα μαρτυρούν την κατανόηση και ανέκφραστα μάτια δηλώνουν την κατάφαση.

Η συνεκφορά συνετελέσθη και η ομοφωνία υπερφαλάγγισε τη λεπτομέρεια της αντίρρησης.

Στο τελευταίο θρανίο. Άγριο μαλλί, συνοφρυωμένο βλέμμα. Αναστατωμένη ανάσα.

Και ένα παλιό βιβλίο ανάμεσα στα πόδια καρφωμένο, να επεξηγεί το συνάλληλο.

Και τότε ένα χαμόγελο ειρωνικό σήκωσε το χέρι του δίνοντας στην παρουσίαση την απάντηση της απαξίωσης.

«Μπορώ να περάσω έξω;», ρώτησε

Και έκλεισε την πόρτα στα αυτιά του.

Επιστοίβασις

Χρόνια χρήσεως σημαντικά. Τα Κάνιστρα της μεταφοράς των εποχιακών.

Κυριολεξία επιμελούς λόγου, συσσωρευμένου.

Θημωνιές αποθηκών των κηπαίων σκέψεων.

Συνειρμική ακολουθία στιγμιοτύπων. Χρωματισμοί επιθυμιών.

Πτυχές ομοειδών συλλογισμών. Φυτοδοχεία ανθεκτικά.

Υποδοχές των συμφώνων.

Εφεδρείες των συντονιστών στις λαϊκές των μαζών.

Στους περιπάτους της ζωής.

Στους κατασκευασμένους δρόμους. Ένα ημερολόγιο περιπάτου της αφαίρεσης. Και η ανάγνωση πολυσχιδής, αλλοπαρμένη.

Μιας λεπτομέρειας ατίθασης.

[email protected]

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.