Μνηστήρες στη γωνία…

Πολλοί οι μνηστήρες, αλλά η απόφαση ακόμη δεν έχει ληφθεί σχετικά με τον αγωγό που θα παρακάμψει τα στενά του Βοσπόρου και θα μεταφέρει πετρέλαιο στη Με­σόγειο. Οι σχέσεις των μετόχων στη διεθνή κοι­νοπραξία Trans-Balkan Pipeline (TBP) και κυρίως μεταξύ Ρώσων και Βουλγάρων βρίσκονται σε οριακό σημείο.

Πολλοί οι μνηστήρες, αλλά η απόφαση ακόμη δεν έχει ληφθεί σχετικά με τον αγωγό που θα παρακάμψει τα στενά του Βοσπόρου και θα μεταφέρει πετρέλαιο στη Με­σόγειο. Οι σχέσεις των μετόχων στη διεθνή κοι­νοπραξία Trans-Balkan Pipeline (TBP) και κυρίως μεταξύ Ρώσων και Βουλγάρων βρίσκονται σε οριακό σημείο. Όλα θα κριθούν την 20ή Μαρτί­ου. Εκείνη την ημέρα λήγει το άτυπο τελεσίγρα­φο της Μόσχας προς τη Σόφια για την τακτοποίη­ση του βουλγαρικού χρέους προς την κοινοπρα­ξία.

Εάν οι γείτονές μας επιμείνουν στη στάση κω­λυσιεργίας, με πρόσχημα τα περιβαλλοντικά προ­βλήματα, τότε ο Βλαντίμιρ Πούτιν αναμένεται να θέσει σε εφαρμογή το επόμενο σχέδιό του, που έχει ακόμη πιο αυστηρή διάθεση έναντι των «άτα­κτων» Βουλγάρων. Το σίγουρο είναι πως το μήνυ­μα θα έχει αποδέκτες και εκείνους που τους στη­ρίζουν στο παρασκήνιο, δηλαδή τον αμερικανικό παράγοντα, ο οποίος, στην παρούσα φάση, δεν προβάλλει άλλη εναλλακτική λύση.

Ειδικοί επί του θέματος δεν αποκλείουν ακό­μη και το ενδεχόμενο η Μόσχα να προσεταιρι­στεί έναν από τους μεγάλους αμερι­κανικούς πολυεθνικούς ομί­λους του πετρελαίου, με στόχο να καταρριφθεί το επιχείρημα του

«κρατικού» ελέγ­χου επί του μελ­λοντικού αγω­γού. Σε αυτή την περίπτωση η πιο πρόσφορη υπο­ψηφιότητα είναι η Chevron, όμιλος με μεγάλη δραστηρι­ότητα στα πετρέλαια του Καζακστάν και χωρίς σημα­ντική πρόσβαση στους άλλους «δια­δρόμους» μεταφοράς πετρελαίου, που σήμερα βρίσκονται σε λειτουργία.

Άλλες λύσεις

Την ίδια στιγμή, οι Ρώσοι προβάλλουν όλες τις δυνατές και αδύνατες πιθανότητες που υπάρ­χουν για να στραφούν σε άλλες λύσεις, ώστε να «σπρώχνουν» το δικό τους πετρέλαιο στις δυτι­κές αγορές. Οι εξελίξεις στη Λιβύη και τη Βόρειο Αφρική ευνοούν τη Μόσχα, καθώς εμφανίζεται ένας από τους πιο αξιόπιστους υποψηφίους για να αντικαταστήσουν τις ποσότητες που… χάθη­καν από την αναταραχή.

Ήδη στον ρωσικό Τύπο έχουν κάνει την εμφά­νισή τους αναλύσεις, σύμφωνα με τις οποίες οι ρωσικές εταιρείες εξετάζουν όλες τις πιθανότη­τες για τη συμμετοχή τους σε άλλα σχέδια κατα­σκευής πετρελαιαγωγών. Το πιο ρεαλιστικό είναι το ρωσοτουρκικό σχέδιο για τον αγωγό Σαμψούντα – Τσεϊχάν, για τον οποίο έχουν ήδη συμφω­νήσει ο Πούτιν και ο Ερντογάν εδώ κι ενάμιση χρόνο.

Την προηγούμενη εβδομάδα συνεδρίασε η κοινή επιτροπή εμπειρογνωμόνων από τις δύο χώρες, που επιβλέπει τις διακρατικές συμφωνίες για τον συγκεκριμένο αγωγό. Ωστόσο η ρωσική πλευρά εκφράζει σοβαρές επιφυλάξεις σχετικά με τη στάση της Άγκυρας, καθώς οι Τούρκοι τα θέλουν όλα δικά τους στην προσπάθεια να απο­κομίσουν τα μεγαλύτερα δυνατά οφέλη από τέ­τοιες συμφωνίες, όπως άλλωστε κάνουν πάντα.

Από την άλλη πλευρά, η Μόσχα δεν εμπλέκε­ται σε καμία διακρατική συμφωνία εάν πρώτα δεν έχει εξασφαλίσει τον απόλυτο έλεγχο οποιουδήποτε έργου. Οι Τούρκοι έχουν ανακοινώσει πως η κατασκευή του Σαμψούντα – Τσεϊχάν θα αρχίσει το δεύτερο εξάμηνο του 2011, αλλά χω­ρίς τη ρωσική συμμετοχή ο αγωγός δεν θα έχει εξασφαλισμένες ποσότητες, άρα δεν θα έχει εξαρχής εγγυημένη οικονομική αποδοτικότητα.

Ακόμη και το Καζακστάν να συμφωνήσει να στέλνει τα δικά του πετρέλαια μέσω του συγκε­κριμένου αγωγού, θα πρέπει και πάλι να έχει συμφωνήσει η Ρωσία για την transit μεταφορά.

Την ίδια στιγμή, στις άτυπες «μάχες» για την επικράτηση στην υπόθεση των αγωγών, έκανε την επανεμφάνισή της η Ρουμανία επιχειρώντας να βγάλει από το «ψυγείο» το δικό της σχέδιο. Πρόκειται για τον αγωγό Κωστάντζα – Τεργέστη, που είχε σχεδιαστεί να διατρέχει τα Βόρεια Βαλ­κάνια, αλλά δεν κατάφερε να προσελκύσει με­γάλες δυνάμεις παραγωγών, με αποτέλεσμα να μείνει στα χαρτιά και τα τελευταία χρόνια να μη συζητείται ούτε και μεταξύ των ενδιαφερόμενων μερών.

Τώρα, ο Σίλβιο Βάγκνερ, γενικός διευθυντής της ρουμανικής εταιρείας Oil Terminal, που δια­χειρίζεται τον σταθμό μεταφόρτωσης πετρελαίου στην Κωστάντζα, κι από τους βασικούς μετόχους του σχεδιαζόμενου αγωγού, δήλωσε την προη­γούμενη εβδομάδα πως η Ρουμανία προσβλέπει στην προσέλκυση της Μόσχας, ώστε να γίνει δυ­νατή η υλοποίηση του δικού τους αγωγού. «Οι πιθανότητες να προσελκύσουμε το ενδιαφέρον ενός τόσο σημαντικού συνεταίρου, όπως η Ρωσία, έχουν αυξηθεί σημαντικά το τελευταίο διάστημα» δήλωσε ο Ρουμάνος αξιωματούχος.

Καταλυτικό στοιχείο

Φυσικά το καταλυτικό στοιχείο, που μπορεί να αλλάξει άρδην τα πράγματα υπέρ του ιταλορουμανικού αγωγού, είναι οι εξελίξεις στον Μπουργκάς Αλεξανδρούπολη.

Στον ιταλορο υ μανικό αγωγό συμμετέχουν η Ρουμανία, η Σερβία, η Κροατία και η Ιταλία, με συμφωνία που υπέγραψαν το 2008. Υπάρχει η δυνατότητα σύνδεσης με το σύστημα μεταφο­ράς πετρελαίου μέσω των Άλπεων, με αποτέλε­σμα να αποκτήσει τη δυνατότητα να τροφοδοτή­σει τις αγορές της Αυστρίας και της Γερμανίας. Θα έχει μήκος 1.400 χιλιόμετρα και η μεταφο­ρική του ικανότητα υπολογίζεται σε περίπου 90 εκατ. τόνους τον χρόνο.

Το σχέδιο για τον αγωγό Κωστάντζα – Τεργέ­στη έχει αποσπάσει την υποστήριξη της Ευρω­παϊκής Επιτροπής, αλλά εδώ και σχεδόν τέσσε­ρα χρόνια είχε «παγώσει», καθώς δεν έβρισκε ποσότητες που θα εξασφάλιζαν την κερδοφό­ρο λειτουργία του.

«Εκτός Ελλάδας οι αντίπαλοι»

Την προηγούμενη εβδομάδα, ο υφυπουργός ΠΕΚΑ Γιάννης Μανι­άτης, απαντώντας στη Βουλή σε σχετική ερώτηση, επισήμανε ότι ο αγωγός Μπουργκάς – Αλεξαν­δρούπολη βρίσκεται στην πιο κρίσιμη φάση της 20χρονης ιστο­ρίας του. Κατέθεσε δύο έγγραφα, από τα οποία προκύπτει πως η ελληνική πλευρά έχει εκπληρώσει στο έπακρο τις υποχρεώσεις της απέναντι στη διεθνή κοινοπραξία, κάτι που αναγνωρίζουν όλες οι πλευρές.

Το πρώτο έγγραφο αφορά επι­στολή των μετόχων της TBP προς τους πρωθυπουργούς των τριών χωρών, στην οποία καταγράφεται σαφώς η στήριξη του έργου από τις κυβερνήσεις της Ρωσίας και της Ελλάδας.

Το δεύτερο είναι η ανακοίνω­ση της διεθνούς κοινοπραξίας, στην οποία έκανε αναφορά και το ρεπορτάζ του «Π» πριν από δύο εβδομάδες και στην οποία κατα­γράφεται η απόφαση της ελληνι­κής κυβέρνησης να επιστραφεί ο ΦΠΑ στην TBP.

Ο Μανιάτης άφησε να εννοη­θεί ότι τα προβλήματα αρχίζουν και τελειώνουν στην πλευρά της Βουλγαρίας, η οποία συνεχίζει να ορθώνει εμπόδια με διάφορα προ­σχήματα. Σημείωσε παράλληλα ότι οι προσπάθειες της ελληνικής πλευράς για την υλοποίηση του έργου είναι «συνεχείς και σταθερές».

Πάντως ο υφυπουργός σημείωσε με νόημα πως «ο αντίπαλος του έργου βρίσκεται εκτός Ελλάδας», ενώ αποκάλυψε πως, σε συντο­νισμό με Μόσχα και Αθήνα, η διεθνής κοινοπραξία κατέθεσε επιστολή στη Γενική Διεύθυνση Περιβάλλοντος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ζητώντας να συντονί­σει τις περιβαλλοντικές υπηρεσί­ες Ελλάδας και Βουλγαρίας, ώστε να προχωρήσουν οι αντίστοιχες εγκρίσεις για το έργο. Πρόκειται, ίσως, για την τελευ­ταία προσπάθεια να καμφθούν οι βουλγαρικές αντιρρήσεις (ή τα προσχήματα), ώστε να υπάρχει μία οριστική απόφαση για τον συγκε­κριμένο πετρελαιαγωγό.

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.