Αν είναι έτσι τα εύκολα…

Ως την πιο εύκολη και ώριμη από τις αποκρατικοποιήσεις θεωρούσαν στην κυβέρνηση την πώληση του 49% του καζίνου της Πάρνηθας και για τον λόγο αυτό την έβαλαν σχεδόν στην κορυφή των κινήσεων που θα γίνουν (με αποτέλεσμα) μέσα στο έτος. Διέρρεαν μάλιστα ότι η ύπαρξη επενδυτή που κατέχει ήδη το 51% (η κοινοπραξία Hyatt Regency – Ελλάκτωρ) και δικαίωμα πρώτης άρ­νησης διευκολύνει τα πράγματα στην πορεία προς τον διαγωνισμό για το υπόλοιπο 49%…

Ως την πιο εύκολη και ώριμη από τις αποκρατικοποιήσεις θεωρούσαν στην κυβέρνηση την πώληση του 49% του καζίνου της Πάρνηθας και για τον λόγο αυτό την έβαλαν σχεδόν στην κορυφή των κινήσεων που θα γίνουν (με αποτέλεσμα) μέσα στο έτος. Διέρρεαν μάλιστα ότι η ύπαρξη επενδυτή που κατέχει ήδη το 51% (η κοινοπραξία Hyatt Regency – Ελλάκτωρ) και δικαίωμα πρώτης άρ­νησης διευκολύνει τα πράγματα στην πορεία προς τον διαγωνισμό για το υπόλοιπο 49%…

Σύντομα όμως κατάλαβαν ότι τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά όσο υπο­λόγιζαν. Ακριβώς η ύπαρξη του επενδυ­τή πλειοψηφίας (διάβαζε Μπόμπολας κ.λπ. μαζί με τους Βρετανοέλληνες της BC Partners ) είναι και αυτή που χαλάει τη μανέστρα για το Δημόσιο. Από τη μία πλευρά αποθαρρύνει την έλευση άλλων πιθανών ενδιαφερομένων. Τι να το κά­νουν το 49% όταν υπάρχει ισχυρός και απόλυτος έλεγχος από την πλειοψηφία; Και από την άλλη, τα πράγματα εξελί­χθηκαν με τέτοιο τρόπο που η σημερινή πλειοψηφία μπορεί να ελέγξει πλήρως και το τίμημα.

Επειδή πρόκειται περί μνημείου… χειρισμού, να θυμίσουμε ότι το 2003 η κοινοπραξία Hyatt Regency (στην οποία τότε μετείχαν και οι αδελφοί Λασκαρίδη, που αργότερα αποχώ­ρησαν) κατέβαλαν στο Δημόσιο 110 δισ. ευρώ για να αποκτήσουν το 49% του καζίνου. Στα επόμενα χρόνια προ­χώρησαν και σε επενδύσεις περίπου 70 εκατ., μεγάλο μέρος των οποίων πήγε για την αναμόρφωση του χώρου του καζίνου στο Μον Παρνές και του νέου τελεφερίκ. Βάσει της σύμβασης του 2003 η κοινοπραξία διατηρούσε δικαί­ωμα αγοράς του 2%, αλλά όπως εί­παμε και δικαίω­μα πρώτης άρ­νησης για το υπόλοιπο 49% που «παίζει» την περίοδο αυτή. Τι έγινε;

Πέρυσι το καλοκαίρι, έπειτα από γρήγορες διαπραγματεύσεις η κοινο­πραξία πήρε το κρίσιμο 2% που της έδωσε την καθοριστική πλειο­ψηφία (και την πρώτη άρνηση για το υπόλοι­πο 49%) αντί 7,2 εκατ. ευρώ. Τα παπαγαλά­κια του Παπακωνσταντίνου πανηγύριζαν τότε λέγοντας ότι η αναλογία του τιμήματος ήταν πολλαπλάσια της αρχικής συμφωνί­ας. Βέβαια τότε δεν σκεφτόντουσαν (ή ήξεραν πολύ καλά) ότι δίνοντας το 2% έδωσαν και το κλειδί στο χέρι.

Σήμερα που η κυ­βέρνηση διαρρέει πάλι ότι βλέπει να παίρνει κάπου 180 εκατ. ευρώ για το 49%, η κοινοπραξία τής απαντά κάπως σαν: Τι λες τώρα… Και από την πλευρά της στέλνει το μήνυμα ότι το ποσό αυτό είναι μάλλον υπερβολικό και «θα δούμε». Μάλιστα, κρατώντας το κλειδί στο χέρι ρίχνουν μια φάπα στην κυβέρνηση, λέγοντας ότι η ρύθμιση για τον τζόγο, που μανιωδώς προωθείται, θα γεμίσει την Αθή­να με «φρουτάκια» και ηλεκτρονικά καζίνο που θα πάρουν τους πελάτες από το μεγάλο καζίνο. Επομένως, λέ­νε στην κοινοπραξία, η επένδυση δεν είναι πια τόσο ελκυστική ούτε για τους ίδιους, ούτε για κάποιον άλλο, που κα­τά τα μυαλά των κυβερνητικών θα έρι­χνε τα εκατομμύριά του στο 49% της Πάρνηθας για να παίρνει… τόκους από τη διαχείριση του Μπόμπολα και των λοιπών εταίρων.

Άλλωστε, τονίζουν με σημασία, θα χρειαστεί να ρίξουν και χρήμα για την ανακατασκευή του ξενοδοχείου (διά­βαζε, πολλά δώσαμε). Κι αν δεν πει­στήκατε ακόμη, προσέξατε πόσες φο­ρές έπαιξαν στο Mega το βιντεάκι με τον Γιώργο που ενώ έλεγε ότι… λεφτά υπάρχουν, είχε πάει στον Στρος- Καν για δανεικά;

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.