Σικέ παιχνίδι στην ενέργεια

Όσο περνάει ο καιρός, όλο και  καλύτερα αποδεικνύεται πως η συζήτηση για το εάν θα πω­ληθούν μονάδες ή εάν η ΔΕΗ θα προ­χωρήσει σε ανταλλαγή ισχύος από λιγνιτικούς σταθμούς είναι απόλυτα προ­σχηματική και έχει στόχο να συγκαλύ­ψει τον πραγματικό στόχο των πιέσεων που δέχεται η χώρα. Κι αυτός ο στόχος είναι να περάσουν στην ιδιοκτησία των μεγάλων ξένων και εγχώριων ομίλων όλες οι κερδοφόρες δραστηριότητες στον ενεργειακό τομέα που σήμερα ανήκουν σε κρατικές ή ημικρατικές επιχειρήσεις.

Όσο περνάει ο καιρός, όλο και  καλύτερα αποδεικνύεται πως η συζήτηση για το εάν θα πω­ληθούν μονάδες ή εάν η ΔΕΗ θα προ­χωρήσει σε ανταλλαγή ισχύος από λιγνιτικούς σταθμούς είναι απόλυτα προ­σχηματική και έχει στόχο να συγκαλύ­ψει τον πραγματικό στόχο των πιέσεων που δέχεται η χώρα. Κι αυτός ο στόχος είναι να περάσουν στην ιδιοκτησία των μεγάλων ξένων και εγχώριων ομίλων όλες οι κερδοφόρες δραστηριότητες στον ενεργειακό τομέα που σήμερα ανήκουν σε κρατικές ή ημικρατικές επιχειρήσεις.

Με άλλα λόγια, «το παιχνίδι είναι στημένο» και γίνεται με σημαδεμένα χαρτιά! Και μάλιστα με πλήρη επίγνω­ση των γραφειοκρατών της Κομισιόν και όσων ακόμη εκπροσωπούν τους δανειστές μας.

Ένα και μόνο στοιχείο είναι ικανό να διαλύσει στην κυριολεξία τις υποτιθέ­μενες «αγαθές προθέσεις» των κοινοτι­κών ως προς τη λειτουργία της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας στη χώρα μας.

Σύμφωνα με στοιχεία της ίδιας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, οι 19 από τις 27 χώρες της κοινότητας δεν έχουν προσαρμόσει το εθνικό τους δίκαιο, με βάση το γνωστό ως Τρίτο Ενεργεια­κό Πακέτο, με βάση το οποίο δηλαδή οι Βρυξέλλες μας ζητούν να προχωρή­σουμε σε ριζικές αλλαγές στην εγχώ­ρια αγορά ηλεκτρικής ενέργειας.

Η ενσωμάτωση της Οδηγίας στις εθνικές νομοθεσίες θα έπρεπε να έχει γίνει έως τις αρχές Μαρτίου, ού­τως ώστε οι προβλεπόμενες πολιτικές να αρχίσουν να γίνονται πράξη από το 2012.

Οι μεγάλες δυνάμεις

Το ακόμη πιο συγκλονιστικό είναι πως σε αυτές τις 19 χώρες δεν είναι μόνο οι «μικρές», «καθυστερημένες» και «άτακτες» αγορές του Νότου ή της ομάδας των νέων μελών, αλλά περιλαμβάνονται και όλες οι «μεγάλες δυνάμεις», που έχουν ισχυρό ενδια­φέρον να προχωρήσουν αυτές οι αλ­λαγές, ώστε να επωφεληθούν οι δικοί τους πολυεθνικοί ενεργειακοί όμιλοι.

Με βάση τα όσα ανακοίνωσε ο Γερ­μανός (έχει σημασία) επίτροπος αρμόδιος για την Ενέργεια Γκίντερ Έτινγκερ, στον κατάλογο των χωρών που «δεν συνεμορφώθησαν προς τας υποδεί­ξεις» φιγουράρουν η Γαλλία, η Δανία που αποτελεί το πρότυπο στην ενερ­γειακή πολιτική και τη συμμόρφωσή της προς τις ευρωπαϊκές οδηγίες και η Αυστρία της… γερμανικής πειθαρχίας. Αυτές οι χώρες, μαζί με την Ελλάδα, συμμετέχουν στην ομάδα που υποσχέ­θηκε πως σε λίγες εβδομάδες θα έχει προσαρμοστεί πλήρως.

Ακόμη πιο τρανταχτά ονόματα έχει ο κατάλογος των χωρών που υποσχέ­θηκαν να συντονιστούν με την ευρω­παϊκή Οδηγία έως το καλοκαίρι: Πρώτη φιγουράρει η Γερμανία, ακολουθούν η Ολλανδία, η Βρετανία, η Σουηδία και το Λουξεμβούργο από τα παλαιά μέλη της Ε.Ε., μαζί με αρκετές νέες χώρες…

Για μεγαλύτερη καθυστέρηση έχουν ειδοποιήσει τις υπηρεσίες της Κομισιόν η Ισπανία, το Βέλγιο και η Ουγγαρία.

Σύμφωνα με όσα ανέφερε ο αρμόδι­ος επίτροπος, οι 19 χώρες απειλούνται με παραπομπή στο Ευρωπαϊκό Δικα­στήριο σε περίπτωση που δεν ενσω­ματώσουν την Οδηγία για τον ιδιοκτη­σιακό διαχωρισμό της παραγωγής από τη μεταφορά και διανομή ηλεκτρικής ενέργειας και φυσικού αερίου στις εσωτερικές τους αγορές.

Είναι, λοιπόν, εύκολο να δι­απιστώσουμε την ισχυρή αντί­φαση:

Ο  γερμανο-γαλλικός άξονας που πιέζει την Αθήνα να προχωρήσει σε εσπευσμένο ξεπούλημα μονάδων και ισχύος στον ενεργειακό τομέα, είναι αυτός που δεν έχει τηρήσει τα όσα επέβαλε σε πανευρωπαϊκό επίπεδο!

Το πιο πιθανό είναι οι Γερμανοί και οι Γάλλοι να έχουν τακτοποιήσει τις δικές τους εκκρεμότητες μέσα στα χρονικά περιθώρια που έχουν ανα­κοινώσει στις υπηρεσίες της Κομισιόν  (έως το καλοκαίρι οι πρώτοι, σε μερικές εβδομάδες οι δεύτεροι). Ωστόσο, προκαλεί τεράστια ερωτήματα η τακτική που ακολουθούν να πιέζουν την Ελλάδα να κάνει κάτι που οι ίδιοι δεν έχουν υλοποιήσει…

Επομένως, αποκαλύπτεται πλέον ότι οι πιέσεις προς την ελληνική κυβέρνη­ση έχουν να κάνουν με τα συμφέρο­ντα των δικών τους επιχειρηματικών κολοσσών, που εποφθαλμιούν τα «φι­λέτα» του εγχώριου ενεργειακού συ­στήματος, έχοντας την ευκαιρία να τα αποκτήσουν «για ένα κομμάτι ψωμί», επικαλούμενοι την κρίση και τα δημο­σιονομικά προβλήματα της χώρας.

Προς αυτή την κατεύθυνση εξάλλου κινείται (ή τουλάχιστον διευκολύνει τις εξελίξεις) το νομοσχέδιο που ετοίμα­σε το υπουργείο ΠΕΚΑ αναφορικά με τις αλλαγές στον τομέα της μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας, με τη δημιουρ­γία θυγατρικής της ΔΕΗ, στην οποία θα έχουν το δικαίωμα να συμμετάσχουν και ιδιώτες, με ποσοστό έως το 49% του μετοχικού της κεφαλαίου.

Οι εξελίξεις στο θέμα των αλλαγών

στον τρόπο λειτουργίας της εγχώρι­ας αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας είναι άρρηκτα συνδεδεμένες με τις επιδιώξεις των μεγά­λων ενεργειακών ομίλων της Ευρώπης να αποκτήσουν πρόσβαση στις υδροηλεκτρικές μονάδες της χώρας μας.

Όπως έχει υπογραμμίσει πολλές φο­ρές το «Π» στα ρεπορτάζ του, η παραγω­γή ενέργειας με βάση τον λιγνίτη ενδια­φέρει τους ιδιώτες μόνο στο σκέλος της φτηνής μεγαβατώρας, που προκύπτει στην πύλη των εργοστασίων της ΔΕΗ. Κανείς ιδιώτης δεν ενδιαφέρεται να κά­νει δική του μία «βρόμικη» μονάδα, που δεν ξέρει πόσο θα του κοστίζει έπειτα από δύο – τρία χρόνια, όταν θα επιβα­ρυνθεί και με τα δικαιώματα ρύπων.

Αντίθετα, τα «νερά» είναι ο πρώτος στόχος, καθώς συγκαταλέγονται στις «καθαρές μορφές ενέργειας» και απο­τελούν πεδίο μεγάλης κερδοφορίας, εάν χρησιμοποιηθούν σωστά.

Αυτό το συμπέρασμα, άλλωστε, προ­έκυψε και κατά τις συναντήσεις που είχε την προηγούμενη εβδομάδα στις Βρυξέλλες ο γ.γ. του ΥΠΕΚΑ Κώστας Μαθιουδάκης με στελέχη της Κομισιόν και με αντικείμενο τις σχεδιαζόμενες αλλαγές στην ελληνική αγορά ηλεκτρι­σμού.

Το μοντέλο

Στη συνάντηση συμμετείχαν επίσης στελέχη της ΡΑΕ, της ΔΕΗ και του ΔΕ-ΣΜΗΕ. Οι εκπρόσωποι της χώρας μας κλήθηκαν να περιγράψουν τις αλλα­γές που προωθούνται, με τους τεχνο­κράτες των Βρυξελλών να επιμένουν στα μέτρα που παίρνουν οι ελληνικές αρχές στον τομέα της υδροηλεκτρικής παραγωγής.

Δεν ήταν λίγες οι φορές που οι εκ­πρόσωποι των υπηρεσιών της Κομισιόν ρώτησαν το πώς θα εξασφαλιστεί η πρόσβαση των ιδιωτών στην παραγωγή ηλεκτρισμού από τα «νερά», ενώ επα­νέλαβαν την άποψη ότι οι αλλαγές θα πρέπει να είναι αποτελεσματικές και να υλοποιηθούν το συντομότερο δυνατό.

Μάλιστα, οι κοινοτικοί αξιωματούχοι επιμένουν πως θα πρέπει να δημιουρ­γηθεί ένας ανεξάρτητος διαχειριστής των υδροηλεκτρικών μονάδων, στον οποίο θα αποκτήσουν συμμετοχή και οι ιδιώτες.

Με άλλα λόγια, προωθείται το μοντέ­λο του ημικρατικού φορέα, που μπο­ρεί κάλλιστα και γρήγορα να αποκρατι­κοποιηθεί πλήρως, σε επόμενη φάση, με βάση το μοντέλο που εφαρμόστηκε στον ΟΤΕ.

Πρέπει να σημειωθεί, πάντως, πως το μοντέλο αυτό το ζητούν επίμονα και οι εγχώριοι παραγωγοί ενέργειας, που βλέπουν τα υδροηλεκτρικά ως το επό­μενο πεδίο μεγάλης κερδοφορίας για τους ίδιους.

Η ελληνική πλευρά φέρεται να προ­βάλλει εναλλακτικές προτάσεις, αλ­λά επί της ουσίας δεν φαίνεται να έχει ισχυρά επιχειρήματα, ώστε να αποτρέ­ψει την «άλωση» της ενεργειακής αγο­ράς από τους ιδιώτες. Άραγε ποιος επι­διώκει κάτι τέτοιο;

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.