Jesus reloaded… διά στόματος Γιώργου…

Κατόπιν του πολυσυζητημένου κυ­βερνητικού «οδικού χάρτη» για την έξοδο από την κρίση, έγινε από κάποιους αντιληπτό ότι ο πρωθυ­πουργός και οι συνεργάτες του φοράνε ειδικούς, κόκκινους πρεσβυωπικοαστιγματιστικοϋπερμετρωπιομυωπικούς φα­κούς (αγγλ. Fuckούς), με τους οποίους επιτυγχάνουν διαφορετική οπτική ανά­γνωση της πραγματικότητας.

Κατόπιν του πολυσυζητημένου κυ­βερνητικού «οδικού χάρτη» για την έξοδο από την κρίση, έγινε από κάποιους αντιληπτό ότι ο πρωθυ­πουργός και οι συνεργάτες του φοράνε ειδικούς, κόκκινους πρεσβυωπικοαστιγματιστικοϋπερμετρωπιομυω-πικούς φα­κούς (αγγλ. Fuckούς), με τους οποίους επιτυγχάνουν διαφορετική οπτική ανά­γνωση της πραγματικότητας. Προκειμέ­νου να επαληθεύσουμε τη διαπίστωση αυτή, ζητήσαμε από τον ΓΑΠ να προβεί -για λογαριασμό του πασχαλινού «Π» – σε μια επίκαιρη σκιαγράφηση του χαρακτή­ρα του Ιησού, διατηρώντας την ίδια ευτυ­χισμένη του θεώρηση. Και ιδού το αίσιο, fucked off αποτέλεσμα:

«Ο Ιησούς ο Ναζωραίος προηγήθη­κε του καιρού Του κατά 2011 χρόνια και απέσχε της πραγματικής γενέτειράς Του κατά μερικές χιλιάδες χιλιόμετρα (όσο απέχει η Ιερουσαλήμ από την Αθήνα… Γε­ωγραφικά μιλώντας… Γιατί διπλωματικά, είμεθα μια πόρτα…). Αν ζούσε σήμερα, θα κατέρριπτε το αρχέτυπο του κοπρίτη και θα συναρτούσε το πρότυπο πολίτη που το ΠΑΣΟΚ έχει κατά νου για τον τόπο. Από τη στιγμή κιόλας της γέννησής Του, αρκέστηκε στην προσφερόμενη δημόσια και δωρεάν περίθαλψη των σπηλαίων. Με τη θεία Του χάρη, κανένα θέμα δεν έθε­σε ούτε ο Ιωσήφ ούτε η Μαρία για το αν ο στάβλος της Βηθλεέμ ήταν συγχωνευ­μένος με τα γύρω μαντριά (εξ ου και τα αποσπασμένα βοϊδοπρόβατα) ή για την επάρκεια του αχύρου στην επίμαχη, λοβέρδειας αρχιτεκτονικής, κλινική. Η θετι­κή διάθεση της επίγειάς οικογένειάς Του, έναντι της υγειονομικής μεταρρύθμισης, ήταν τέτοια, ώστε τους λίγους συμβασι­ούχους νοσηλευτές που επάνδρωναν τις υποδομές της εποχής, τους έβλεπαν για αγγέλους, και τα “Δεν έχουμε παυσίπο­να”, “Μας τελείωσαν οι γάζες”, τα άφη­ναν να ηχούν στα αυτιά τους σαν “Δόξα εν υψίστοις θεώ”… Εντάξει, έπαιξε τον ρόλο της και η μαστούρα της κοπριόλης που εχρησιμοποιείτο, σύμφωνα με θρη­σκευτικές πηγές, ως αναισθητικό…

Μεγαλώνοντας, επέλεξε τον δρόμο τό­σο της Διά Βίου Εκπαίδευσης όσο και της Τεχνικής – Επαγγελματικής Κατάρτισης (έμαθε την τέχνη του ξυλουργού), απέχο­ντας από τα θρανία και ξαλαφρώνοντας από τη θεία Του παρουσία τις τριαντάρες παραγκαίθουσες των σχολειών της Περιφέρειάς Του. Εννοείται ότι ουδέποτε σκέφτηκε να φτάσει μέχρι Πανεπιστήμιο, επιτρέποντας έτσι στους πεφωτισμένους κολλεγιόπαιδες των Γραμματέων και των Φαρισαίων να απομυζήσουν μόνοι και ανενόχλητοι όλη την ανώτατη γνώση. Τη γνώση που η Άννα και ο Καϊάφας είχαν φροντίσει να συνδέσουν άμεσα με την αγορά εργασίας.

Από νωρίς, ο σοσιαλιστής αυτός νέος, που φρόντισε, μεταξύ άλλων, ποτέ να μη γραφτεί στον ΟΑΕΕ ή σε άλλο Ταμείο και κυρίως… ποτέ να μη γεράσει, αναγκάζο­ντας την Τίμια Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία να προβληματιστεί από κοινού με το Κατοχι­κό Ιερατείο περί της περιτετμημένης Του σύνταξης, άσκησε τη θαυματουργική, θε­ραπεύοντας λεπρούς, τυφλούς, χωλούς ή και δαιμονισμένους (τεράστια η προσφο­ρά Του στον τομέα, δεδομένου ότι έβγα­λε τον Τσίπρα, μέσα από πολλούς ΣΥΡΙΖΑίους της εποχής) με αποτέλεσμα να κρούει πολύ λιγότερος κόσμος τη θύρα του ΕΣΥ. Κι αυτή ήταν η δεύτερη και καταλυτικότερη φάση της προσφοράς του, για την οποία θα άξιζε να Τον εντάξουμε σε κάποια από τις Επιτροπές Σοφών του υπουργείου Υγείας.

Επειδή, ως γνωστόν, είχε χαράξει μα­ζί με τον Πατέρα Του (συγκινούμαι τώρα, γιατί κάνω παραλληλισμό με Εμένα και τον μπαμπά), τον οδικό χάρτη της εξόδου από την αμαρτία, από μια ηλικία και μετά, σε αντίθεση με τους υπόλοιπους αγχωτικούς ανέργους, δεν ψάχτηκε στην ευ­ρύτερη αγορά εργασίας. Εξακολούθησε να μένει με τους γονείς Του, να σκαλίζει κανένα κομοδίνο… ενώ ταυτόχρονα φρό­ντιζε να βγάζει πού και πού δήθεν γλώσ­σα στις Αρχές, σαν τον αναδιαρθρωμένο Πρετεντέρη, προκειμένου να προωθήσει της Σωτηρίας ημών το Κεφάλαιον. Τα κη­ρύγματά Του, ωστόσο, ποτέ δεν αφορού­σαν τον κόσμο τούτο. Αδιαφορούσε για τα του Καίσαρος και του ΔΝΤ. Και μνημό­νιο να του έδιναν, θα το υπέγραφε. Αρκεί να μην του αρνούνταν το δικαίωμά Του να αποκαλείται Μεσσίας. Θεωρητικώς όμως.

Ο θώκος δεν τον ενδιέφερε. Και σε αυτό το σημείο έγκειται η διαφορά Του με την Ντόρα και τον Καρατζαφέρη, οι οποίοι θα συμμετάσχουν ενδεχομένως σε μελ­λοντικές κυβερνήσεις, αλλά για Δευτέρα Παρουσία δεν τους βλέπω.

Τι άλλο να πω; Ο Υιός του Ανθρώπου δέχτηκε το πακέτο της συνενοχής, ήρε τις ξένες αμαρτίες και όταν Του εξήγησαν ότι τα καρφιά είναι σταθεροποιητικοί παρά­γοντες που προάγουν το θείο σχέδιο (το δικό Μου και του Θεού), έκατσε με υπο­μονή και του τα φερμάρισαν. Δεν θα μπο­ρούσα να ονειρευτώ ιδανικότερο Έλληνα. Ή, μάλλον, θα μπορούσα.

Εκείνον που δεν ανεστήθη»…

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.