Συνέντευξη στη Δώρα Αμαραντίδου

Με έκπληξη ήρθε στα χέρια μας ένα τριπλό θεματικό cd με τίτλο «Re-bE». Λεπτοδουλεμένη παραγωγή, με αυθεντικό ήχο της αυτοσχεδιαστικής τζαζ σε υψηλά μουσικά στάνταρντ και στίχους υπαρξιακών αναζητήσεων, ερμηνευμένους με ακρίβεια και καθαρή ψυχή.

Συνέντευξη στη Δώρα Αμαραντίδου

Με έκπληξη ήρθε στα χέρια μας ένα τριπλό θεματικό cd με τίτλο «Re-bE». Λεπτοδουλεμένη παραγωγή, με αυθεντικό ήχο της αυτοσχεδιαστικής τζαζ σε υψηλά μουσικά στάνταρντ και στίχους υπαρξιακών αναζητήσεων, ερμηνευμένους με ακρίβεια και καθαρή ψυχή. Αυτή η δουλειά στάθηκε η αφορμή να έρθουμε σε επικοινωνία με την Αλέξια, η οποία εκθέτει πλέον και το συνθετικό και στιχουργικό κομμάτι της δουλειάς της. Μπορεί οι περισσότεροι να τη θυμούνται ως ένα όμορφο κορίτσι της ελληνικής ποπ του ’80, όπως επίσης και ως τη βασική τραγουδίστρια της Λαϊκής Ορχήστρας του Μίκη Θεοδωράκη το ’90, ωστόσο σήμερα η Αλέξια δρα ως μια πολύπλευρη καλλιτεχνική προσωπικότητα, αποκτώντας συμπεριφορά «πολίτη του κόσμου». Εδώ και μια δεκαετία είναι μόνιμος κάτοικος του Χόλιγουντ. Εκεί δουλεύει κυρίως ως δημιουργός, γράφοντας μουσική, στίχους, λογοτεχνικά κείμενα. Τραγουδά σε τζαζ κλαμπ με τον ηθοποιό Jeff Goldblum, γνωστό από τις ταινίες «Η μύγα», «Independence Day». Ως μέλος του The Young Storytellers Foundation συνεργάζεται με άλλα διάσημα μέλη, όπως την Τζένιφερ Άνιστον και τον Ντάστιν Χόφμαν, στην ενθάρρυνση παιδιών απομακρυσμένων περιοχών να εκφραστούν γράφοντας και απαγγέλλοντας ιστορίες. Επίσης, μαζί με τον Βασίλη Στεργίου έγραψε τη μουσική για το θεατρικό έργο του Μάριου Στυλιανάκη «Water», όπου ανέβηκε στο «The Lounge» του Χόλιγουντ και πρωταγωνίστησε στο φιλμ νουάρ του Κωνσταντίνου Ησαΐα «Sacred Whispers».

Τι σημαίνει «Re–bE»; Το Re-bE για μένα σημαίνει συνεχής μεταμόρφωση της σκέψης με τρόπο τον οποίο εμείς θα επινοήσουμε. Να μάθουμε να απολαμβάνουμε την κάθε παρούσα στιγμή, εμπιστευόμενοι τη βαθιά μας επιθυμία. Μου πήρε πολύ καιρό να χαμηλώσω τις εξωτερικές φωνές. Χρειάζεται εξάσκηση.

Σε ποιες εξωτερικές φωνές αναφέρεστε; Εννοώ τις φωνές όσων μας υπαγορεύουν να δρούμε, όπως εκείνοι θέλουν από μας. Η προσπάθεια στηρίγματος στα πόδια μας είναι ιερή. Προσωπικά επί σειρά ετών δεν θεωρούσα τις βασικές επιθυμίες μου σημαντικές και τις καταχώνιαζα. Αλλά τελικά διαπιστώνω πώς ό,τι είναι εύκολο για εμάς, αυτό είναι το σωστό να κάνουμε. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν χρειάζεται κόπος και φροντίδα για να γίνει κάτι σωστά.

Πριν φτάσετε στο σημείο να κάνετε ό,τι επιθυμείτε, είχατε κάποιο φόβο; Κατά καιρούς έκανα ό,τι ήθελα. Δεν ήμουν στερημένη, αλλά απλώς απολάμβανα κάποιες συνεργασίες. Για πολλά χρόνια έκρυβα τα έργα που υπέγραφα ως δημιουργός τεχνηέντως, διότι νόμιζα ότι δεν θα γίνουν αποδεκτά απ’ τον κόσμο. Αλλά έκανα μαθήματα δημιουργικής γραφής, που με βοήθησαν σε όλα τα επίπεδα της ζωής μου. Όταν είμαι στεναχωρημένη, μπορεί να γράφω για μια ολόκληρη μέρα. Είναι ένας τρόπος για να γνωρίσω καλύτερα τον εαυτό μου.

Τι περιλάμβανε η ζωή σας αυτά τα 10 χρόνια απουσίας σας από την ελληνική δημοσιότητα; Ταξίδεψα, γνώρισα ανθρώπους, τόπους, μουσικές. Αν και δούλευα ατελείωτες ώρες, δεν το έβλεπα σαν δουλειά. Και δεν είναι μόνο αυτό το τριπλό άλμπουμ που κυκλοφόρησε. Κατά τη διάρκεια αυτών των ετών έχω δουλέψει άλλα 20 cd. Ανακάλυπτα ενδιαμέσως και άλλα «σπίτια» στα οποία μπορούσα εκφραστικά να ανήκω.

Τελικά η τζαζ μουσική είναι ο ήχος που σας αντιπροσωπεύει ως άνθρωπο; Ναι, γιατί έχει κανόνες, αλλά βασίζεται και στον αυτοσχεδιασμό. Αυτό κάνω και στη ζωή μου. Αυτό μου δίδαξε η Ελλάδα, με τις δυσκολίες που είχα, ξεκινώντας με την ποπ μουσική, που την αγαπώ και θέλω να την τραγουδήσω ξανά. Με τα ποπ τραγούδια δέχθηκα πάρα πολλά πυρά. Δύσκολα η Ελλάδα επιτρέπει στους ανθρώπους να είναι η αυθεντική τους ύπαρξη. Έτσι ξεκίνησα να κάνω συνεχείς υπερβάσεις, ώστε να φτάσω στην αυθεντική μου ύπαρξη, μέσω άλλων οδών. Αλλά τελικά διαπιστώνω πως όταν παρουσιάζω κάτι στον κόσμο που βγαίνει από μέσα μου, μπορεί να μην αρέσει σε όλους, αλλά οι περισσότεροι με δέχονται.

Δηλαδή νιώθετε ότι ήρθε ο καιρός να ξαναρχίσετε με την ποπ μια σχέση ερμηνευτική; Θέλω να επισκεφθώ ξανά όλους μου τους δίσκους, κάνοντας θεματικές συναυλίες στην Ελλάδα και παγκοσμίως με αυτά τα concepts, για να τιμήσω αυτή την εποχή. Ο κόσμος τα ζητάει κιόλας.

Το πολυσέλιδο βιβλιάριο που συνοδεύει το άλμπουμ μοιάζει με ένα προσωπικό σας εικονογραφημένο ημερολόγιο απ’ το οποίο λείπουν φωτογραφίες της καλλιτεχνικής ζωής σας. Γιατί; Διότι πλέον θυμάμαι από πού ξεκίνησα και πού ανήκω. Οι γονείς μου, οι παιδικοί μου φίλοι, οι δασκάλοι μου στο Berklee College Of Music, ο Τσικ Κορία, ο Κουίνσι Τζόουνς, οι «Kinks», ο Μίκης Θεοδωράκης, όλοι αυτοί οι άνθρωποι είναι οι πυξίδες, που μου θυμίζουν συνεχώς πού ανήκω. Διότι πολλές φορές ξεχνούσα και έχανα τον δρόμο μου. Τώρα πλέον δεν χάνομαι. Διότι έχω απενοχοποιήσει τις επιθυμίες μου.

Ποια εικόνα λαμβάνετε από την Αμερική για την Ελλάδα; Όποιου πω ότι είμαι Ελληνίδα, ανοίγει τα μάτια του διάπλατα και χαίρεται, είτε είναι Μεξικάνος, είτε είναι Χαβανέζος, είτε είναι Αμερικανός. Έχουν την καλύτερη εικόνα για τους Έλληνες.

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.