Η σελίδα του λοξού

♦ Στέγνωσε το ρήμα. Εκτεθειμένο και γδυμνό ξεχώρισε πίσω απ’ τα κάγκελα του καλοκαιριού ρακένδυτο υποχείριο της αφηγήσεως. Και ένα απροσπέλαστο νεφέλωμα απορρόφησε την ικε­σία των αναπνοών και ξέφυγε με βαρυπρέπεια στα ασφαλή καθίσματα του καθιερωμένου από τας εποχάς ορισμού του μερικού συλλογισμού.

♦ Στέγνωσε το ρήμα. Εκτεθειμένο και γδυμνό ξεχώρισε πίσω απ’ τα κάγκελα του καλοκαιριού ρακένδυτο υποχείριο της αφηγήσεως. Και ένα απροσπέλαστο νεφέλωμα απορρόφησε την ικε­σία των αναπνοών και ξέφυγε με βαρυπρέπεια στα ασφαλή καθίσματα του καθιερωμένου από τας εποχάς ορισμού του μερικού συλλογισμού.

♦ Εκφωνήσεις άνευ ουσίας στις γυρισμένες πλάτες που ταξιδεύουν στα υπόλοιπα των απε­σταλμένων αγνοώντας ότι ο συλλαβισμός είναι το παραμιλητό των κρεμασμένων στιγμών. Η Απουσία κατανοητή, φωτεινή παράγραφος πάνω στην αρίθμηση των κοινότοπων παρουσιάσεων της ζωής.

♦ Λέξεις και χρόνος. Τόποι αρρήκτως συνδεδε­μένοι. Ένα άλφα μπροστά στο βήτα και εκείνο το ωμέγα διορισμένος επίλογος να εξοντώνει τον μακρόσυρτο θόρυβο που κάνει η κιμωλία όταν χαρακώνει το χλομό, μελανό τοπίο ενός στηριγ­μένου επιπέδου σε παλαιό τρίποδα.

♦ Στις πλατείες, φανερώθηκε η μοναξιά της επι­θυμίας. Άνθρωποι μαζεμένοι κοιτάχτηκαν στα μάτια κάτω απ’ την οθόνη του περίλαμπρου βασιλέματος του ήχου των μορφασμών και αφου­γκράστηκαν τον αέρα.

♦ Πληκτρολογήθηκε η αγανάκτηση, στα σκοτει­νά δωμάτια, ερωτοτρόπησε το φευγαλέο, η ψευδαίσθηση θέριεψε τα εναπομείναντα σημάδια, ντύθηκε και κατηφόρισε.

♦ Κι ας φωνάζει ο περίογκος υπουργός την αλή­θεια μιας άλλης εποχής που έφυγε αφήνοντας πίσω της τα μισόλογα της κατευθυνόμενης αντίδρασης.

♦ Καθηλωμένη η ανάλυση δεν ανέχεται την ύπαρξη των κινήσεων εκτός του περιχαρακώματος της εξουσίας. Τα άδεια ξέφωτα πρέπει να γεμίζουν με ετικέτες για να έχουν την έξωθεν καλή μαρτυρία των βολεμένων περιπατητών του στερεοτύπου.

♦ «Είναι μόδα» γράφει η χαριτόβρυτος σε έναν τοίχο ποικίλων αναγνώσεων αγανακτούσα για το επιφανειακό της πράξεως ερμηνεύοντας λογι­κώς το περιορισμένο του αυθορμήτου.

Συμπεράσματα πάσης φύσεως, αλλά επί της ουσίας οι καναπέδες άδειασαν.

♦ Το πληκτρολόγιο θύμωσε και οι γραπτοί διά­λογοι βρήκαν τη φωνή τους. Αγόρια και κορίτσια φόρεσαν τα καλά τους, φτιάξαν τα σύμβολα που δεν τους έμαθε κανείς και δρομολόγησαν την κραυγή τους.

♦ Εκείνος με τον μπερέ και το άστρο, ο όμορ­φος, που μεγάλωσαν οι γενιές με τη φωτιά του, έμεινε αφίσα στα δωμάτια χωρίς να φταίει. Κάποιοι χοντροί, κοντοί, ψηλοί, ασήμαντοι εκφωνη­τές έκαναν όνειρο κάποιες ξανθές, μελαχρινές, ακατοίκητες, γνωστές, καλλίμηρες πουλάδες. Ορνιθόφωνοι επιτυχημένοι, παμμέγιστοι καλλι­γράφοι του μηδενός περιόρισαν τον κόσμο στην περιφέρειά τους.

Μασκαράδες πολλαπλών χρήσεων εξόντω­σαν την αισθητική και επισύναψαν την ηλιθιότη­τα στα τυπικά προσόντα.

♦ «Ο κόσμος άλλαξε, μαστρο-Θοδωρή, αλλά πού να το πάρεις χαμπάρι» ξεφώνισε η Χρυσάν­θη γυαλίζοντας το μεγαλοπρεπές πλατύσκαλο του αρχοντικού. Εκείνος κοίταξε εκ του υπερώου και εσιώπησε σκουπίζοντας με το άσπρο μαντίλι το νερό που έσταζε από την τρυπημένη στέγη.

♦ Βράδιασε! Παντού!

♦ Χαμογέλασε! Και κτύπησε ένα ερωτικό σύνθη­μα στην οθόνη.

♦ Η μοναξιά της επανάστασης δεν έχει ήχο. Μό­νο έναν αργόσυρτο μορφασμό. Όπως το πάθος!

♦ Κι εκείνος ο μελαγχολικός ακόμα γράφει τα ερωτηματικά πάνω στο σώμα του.

♦ Και παραμιλά κοιτώντας τη φωτογραφία που έγραψε η ανάμνηση όταν η ανάσα άφηνε στη θά­λασσα τη σκιά της.

♦ Το καλοκαίρι!

Μυογράφημα

Το δωμάτιο σκοτεινό. Εξώφυλλα κλειστά και μια ροζ κουρτίνα να φυγαδεύει τον θόρυβο. Μάτια κόκκινα απ’ τα ξεχασμένα και άγρια η επιφάνεια του προσώπου. Ένας πράσινος καναπές, άλλος ένας μαύρος. Μια τηλεόραση απέναντι στη σίγαση, μοναχά να φαίνονται οι άνθρωποι. Ένα ποτήρι, ένα μπουκάλι κι ένα σταχτοδοχείο γυάλινο. Αποτσίγαρα, χαρτιά πεταμένα, σκόνη, σημειώματα άτακτα.

Σχηματογραφία μοναχική, μορφασμός της επαναλαμβανόμενης διαδικασίας του κενού. Καταβύθιση στο σκοτάδι των καταραμένων σκέψεων, απέκδυσις των ονείρων. Εξεικόνισμα των χαμένων στιγμών. Αμαρτήματα των φράσεων. Επιμύθιο των παθών στο ανήλιο στενό των διαδρόμων.

Κόσμος μέσα στον κόσμο, δάκρυα απομονωμένα στο περιθώριο. Η ησυχία μέχρι τα κόκαλα και μια μύγα εκνευριστική διασπά την προσοχή του σώματος.

Ιδρώτας, λεκέδες στο μαύρο μπλουζάκι και τα μαλλιά κλαδιά βρεγμένα ψάχνουν να βρουν τη χαραμάδα.

Ένας θόρυβος. Μήνυμα ήχου ηλεκτρονικού. Σαν ξεροκατάπημα πουλιού.

Φράση κοφτή. Συντομογραφία επικοινωνίας. Τηλεγράφημα συνεπώνυμο της θλίψης.

«Σήμερα στις 6 στην πλατεία θα είμαστε όλοι εκεί».

Τα δάχτυλα ξεκόλλησαν τα μαλλιά. Το βαριεστημένο ύφος ζωήρεψε. Πρόσκληση αγνώστου προελεύσεως. Αιφνιδιασμός!

Η ροζ κουρτίνα παραμέρισε. Το εξώφυλλο άνοιξε. Λίγα σύννεφα. Και ένας ήλιος να κατεβαίνει. Τα μάτια μισόκλειστα παραμίλησαν στα χείλια.

Παντελόνι, πουκάμισο, φουλάρι και ένα βιβλίο στη μασχάλη.

Όπως παλιά που χόρευε κάτω απ’ τη βροχή φωνάζοντας σ’ αγαπάω.

Έτρεξε αφήνοντας την πόρτα ανοικτή.

Να βρει τους άλλους.

Στην απέραντη μοναξιά των ερωτευμένων.

Διάτρημα

Χαραμός χαοτικός

Αντιφέγγισμα σταγόνας

Μαύρη επιφάνεια

Ρίγος και καύσων

Σπασμός και απουσία

Οπή και κατακέντημα

Κλωστές αφιλόξενες

Περί της υάλου η συντομία

Περιγράφεται

Αντιπροσωπία συλλογιστικής

Επίπεδη αναμέτρηση των

μηνυμάτων

Βράχος χυτός στο πέρα

Μεσουράνημα του άηχου

Φωταγωγημένη πανήγυρη

Φτιαχτό το στερέωμα

Στόμιο λαξευμένο στον πόνο

Γραφικό απεικόνισμα της διαίρεσης

Ασπρόμαυρο

[email protected]

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.