Η επιστροφή του Ανδρέα (4)

Tου ανώνυμου Πασόκου…

Στην Αθήνα, είχε µπει για καλά το καλοκαίρι. Έκανε ζέστη, αλλά ένα ελαφρό βοριαδάκι δημιουργούσε µια ευχάριστη ατµό­σφαιρα. Ήταν περίπου 9 το πρωί και ο Πέτρος είχε καθίσει στην «πλατεία» για έναν φρέντο καπουτσίνο.

Tου ανώνυμου Πασόκου…

ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟΥ: Ο Αντρέας κατά τη διάρκεια της πτήσης της επιστροφής, αφού φλερτάρει µε την Έµιλυ, τη σέξι αεροσυνοδό, ανοίγει το ipad του… Ο Άγιος Πέτρος τού έχει µια συνοπτική ενηµέρωση. Ο Αντρέας αναστατώνεται, αλλά αντιδρά αυτοσαρκαστικά: «Έφυγα από τον µάταιο κόσµο µε πρωθυπουργό Παπανδρέου και γυρίζω στον κόσµο της µαταιότητας µε πρωθυπουργό πάλι Παπανδρέου!».

Ο Πέτρος ανησυχεί

Στην Αθήνα, είχε µπει για καλά το καλοκαίρι. Έκανε ζέστη, αλλά ένα ελαφρό βοριαδάκι δημιουργούσε µια ευχάριστη ατµό­σφαιρα. Ήταν περίπου 9 το πρωί και ο Πέτρος είχε καθίσει στην «πλατεία» για έναν φρέντο καπουτσίνο. Η «πλατεία» τέτοια ώρα ήταν ήρεμη και όμορφη. Είχε µια πιο «ανθρώπινη» κλίμακα και έναν ρυθµό «τόσο όσο έπρεπε»: Άναψε τσιγάρο. Έπρεπε να το κόψει.

Δεν πρόλαβε να κάνει τρεις ρουφηξιές και χτύπησε το κινητό. Έριξε µια µατιά. Η κλήση έγραφε «Παναγιωτακόπουλος». Το σήκω­σε «Ρε Γιώργο, στον ύπνο σου µε έβλεπες;». «Πέτρο, δεν θα το πι­στέψεις… Πράγµατι στον ύπνο µου σε έβλεπα! Μας είχε, λέει, κα­λέσει και τους δύο ο Αντρέας στην Εκάλη και µας έλεγε να προσέ­ξουµε τον Γιώργο, γιατί όπως πάει δεν θα µείνει τίποτα όρθιο…».

«Α… καλά, πάλι τα ίδια!».

«Πέτρο, σου ορκίζοµαι ήταν… ολοζώντανος! Τον είδα πολύ απο­φασισµένο… Μου είπε µάλιστα να βγάλω µια αφίσα µε το σύνθηµα “Η Ελλάδα δεν πωλείται”»…

«Καλά, αφού ήµουν και εγώ παρών, πώς και δεν το θυµά­µαι;…».

«Μην κάνεις πλάκα… Τα πράγµατα είναι πολύ άσχηµα. Εγώ, στο Πολιτικό Συµβούλιο, θα τον “χώσω”. Αυτό που γίνεται είναι ξεπού­ληµα. Τρίζουν τα κόκαλα του µακαρίτη… Ο κόσµος µάς έχει πά­ρει ήδη µε τις πέτρες! Δεν έχεις καταλάβει, µου φαίνεται, τι γίνε­ται…».

«Καλά, ρε Γιώργο, ηρέµησε… Έχω καταλάβει… Αφού ξέρεις τα όριά του… Άσε που έχει µαζέψει γύρω του όλους τους ανίκα­νους».

«Τους “κηπουρούς”;».

«Μη βρίζουµε και τους “κηπουρούς”, τι φταίνε οι άνθρωποι. Εν πάση περιπτώσει, δεν γίνεται τίποτα!».

«Θα διαλυθούµε…».

«Έχουµε ήδη διαλυθεί… Και σταµάτα να βλέπεις κάθε βράδυ στον ύπνο σου τον Αντρέα. Πάρ’ το απόφαση. Αντρέας δεν υπάρ­χει. Τελείωσε…».

«Αυτή την εβδοµάδα τον είδα µόνο πέντε φορές…».

«Πολλές! Σου ’χω πει, δεν θα τον βλέπεις περισσότερο από τρεις την εβδοµάδα, και µετά βλέπουµε…».

«Θέλω λεφτά για την αφίσα…».

«Εντάξει… έλα τ’ απόγευµα, αλλά ηρέµησε σε παρακαλώ…».

«Σύµφωνοι…».

Έκλεισε το τηλέφωνο. Τράβηξε µια ρουφηξιά από τον φρέντο καπου­τσίνο. Όλο και περισσότεροι σύντροφοι και φίλοι έβλεπαν τον Αντρέα στον ύπνο τους. Κόντευε να γίνει επιδηµία.

Του έλεγαν ότι «δεν αντέχουν άλλο τον εξευτελισµό του ΠΑΣΟΚ»… «Δεν µπορούµε να γλείφουµε εκεί που φτύναµε. Να αναιρούµε όλη την ιστορία µας µε ανόητες δικαιολογίες που, στο τέλος, δεν θα έχουν και κανένα αποτέλεσµα. Δεν αναγνωρίζουμε τον εαυτό µας σ’ αυτό το ΠΑΣΟΚ!».

Ο Πέτρος καταλάβαινε το πρόβλημα και ταυτόχρονα το αδιέξοδο. Δεν «τσίµπαγε», όµως, στις «αιθεροβάµονες» απόψεις του Παναγιωτακόπουλου. Απόψεις, όµως, που τελικά είχαν πολλοί ΠΑΣΟΚοι, που τελευταία γίνονταν όλο και περισσότεροι. Έπρεπε να µιλήσει µε τον Αντώνη! Τα πράγµατα είχαν «στραβώσει» πολύ. Πλήρωσε το γκαρσόνι και σηκώθηκε. Πήρε την Τσακάλωφ. Βγήκε στον Άγιο Διονύσιο, κατέ­βηκε την Οµήρου και έπιασε τη Σόλωνος…

Σαν σουίτα του «Sofitel»

Στη VIP καµπίνα του Διαστηµοπλοίου «Παράδεισος Ι», µε κλειστά τα µάτια, το µυαλό του Αντρέα στριφογυρνούσε γύρω από τις πολύ ελλειπτικές πληροφορίες της «Έκθεσης» για τις εξελίξεις στην Ελλάδα.

Μετά απ’ αυτόν πρωθυπουργός ο Σηµίτης. Κατόπιν ο µικρός ανιψιός του Καραµανλή και τώρα ο δικός του ο Γιωργάκης. «Κι ακόµα δεν καταστράφηκε η χώρα!» µουρµούρισε µε διάθεση µαύρου χιούµορ. Όµως η «έκθεση» ήταν εξαιρετικά ελλιπής. Του έκρυβε, άραγε, κάτι κακό ο Άγιος Πέτρος ή δεν ήθελε να του στε­ρήσει τη χαρά της προσµονής, µέχρι να δει ο ίδιος πώς ακριβώς είχαν εξελιχθεί τα πράγµατα;…

Κοίταξε το ρολόι του. Σε λίγες ώρες θα ’ταν στην Αθήνα. Ένιω­θε έναν «κόµπο» στο στοµάχι του. Αλλά και έναν αδιόρατο φόβο για το τι θα συναντήσει. Του ’κανε επίσης εντύπωση που η «έκ­θεση» απέφευγε να δώσει οποιαδήποτε πληροφορία για τους δι­κούς του ανθρώπους. Τη Δήµητρα, τη Μαργαρίτα, τα παιδιά, τους στενούς φίλους του. Τίποτα. Καµιά πληροφορία. Περίεργη σιωπή. Τους συλλογισµούς του διέκοψε ένας ελαφρύς χτύπος στην πόρ­τα της καµπίνας. Άνοιξε τα µάτια του. Καθώς πρόβαλε η υπέροχη Έµιλυ, ξελαµπικάρισε αυτοµάτως το µυαλό του προέδρου!

«Ήρθα να σας κάνω λίγη παρέα, αν θέλετε. Εξ άλλου σε λίγες ώρες φθάνουµε στην Αθήνα» είπε η Έµιλυ, η ντροπαλή και όµορ­φη αεροσυνοδός των αερογραµµών Παραδείσου – Γης.

Φορούσε ψηλές γόβες, µίνι… παραδεισένια φουστίτσα, που τόνιζε τα υπέροχα πόδια της, πουκά­µισο της υπηρεσιακής στολής της, µε τα δυο πάνω κουµπιά ανοιχτά, ανά­σταινε και νεκρούς προέδρους.

Ο Αντρέας της είπε τρυφερά: «Έλα, κάθισε κοντά µου. Σε περίµε­να». Χωρίς να της αφήσει περιθώρια, την αγκάλιασε και τη φίλησε. Η Έµιλυ, στην αρχή αιφνιδιασµένη, αντέδρασε αµήχα­να. Μετά όµως ανταποκρίθηκε. Τα καυτά φι­λιά του προέδρου κόλαζαν και αγίες του Πα­ραδείσου!

Ο Αντρέας ήξερε ότι παραβίαζε την 9η εντο­λή της συµφωνίας µε τον Άγιο Πέτρο, αλλά δεν µπορούσε να αντισταθεί στον θείο πειρασµό. Ευτυχώς, δεν είχε µάθει ακόµα τίποτα για τις περιπέτειες του φίλου της του Ντοµινίκ Στρος – Καν. Πάντως, η καµπίνα VIP του Διαστηµοπλοίου «Παράδεισος Ι», µια ώρα αργό­τερα, ήταν τόσο «αναστατωµένη» που µπροστά της η σουίτα του ξενοδοχείου «Sofitel», από την οποία αναχώρησε βιαστικά ο Ντοµινίκ Στρος – Καν, έµοιαζε µε το πιο τακτοποιηµένο δι­αµέρισµα της Νέας Υόρκης! Η µεγάλη διαφορά, όµως, ήταν άλλη. Το σεξ σε διαστηµόπλοιο είναι το πιο ασφαλές σεξ! Είναι το µόνο µέρος του κό­σµου που δεν ισχύουν οι αµερικανικοί νόµοι. «Αν και αυτό ακόµη συζητείται», όπως θα ’λεγε ο Αντρέας!

Συνεχίζεται…

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.