Θεσμική βαρβαρότητα και κοινωνική τρομοκρατία…

Του Αλέξη Π. Μητρόπουλου

Ο Τζέιμς Γκαλμπρέιθ είχε γρά­ψει στο άρθρο του («Κ.Ε.» της 27.6.2010 – «Le Monde Diplomatique») ότι στις αρχές Ιανουαρί­ου 2010, όταν ο πρωθυπουργός συγκά­λεσε επειγόντως μια επιτροπή ειδημό­νων για οικονομικά ζητήματα, ένας αξι­ωματούχος του ΔΝΤ εξήγησε «με από­τομο τρόπο στον Έλληνα πρωθυπουργό ότι οφείλει να ξηλώσει το Κοινωνικό Κράτος».

Του Αλέξη Π. Μητρόπουλου

Ο Τζέιμς Γκαλμπρέιθ είχε γρά­ψει στο άρθρο του («Κ.Ε.» της 27.6.2010 – «Le Monde Diplomatique») ότι στις αρχές Ιανουαρί­ου 2010, όταν ο πρωθυπουργός συγκά­λεσε επειγόντως μια επιτροπή ειδημό­νων για οικονομικά ζητήματα, ένας αξι­ωματούχος του ΔΝΤ εξήγησε «με από­τομο τρόπο στον Έλληνα πρωθυπουργό ότι οφείλει να ξηλώσει το Κοινωνικό Κράτος». Τη συνέχεια την είδαμε έκτοτε στην καθημερινή μας ζωή. Η κυβέρνη­ση προτίμησε τον δρόμο που της επέ­βαλαν οι δανειστές στη διαχείριση του δημοσιονομικού προβλήματος, απορρί­πτοντας όλους τους άλλους εναλλακτι­κούς. Η απορρύθμιση του ατελούς Κοι­νωνικού Κράτους και των υποσυστημά­των του εξαγγέλθηκε με το πρώτο Μνη­μόνιο και τις επικαιροποιήσεις του.

Στην τέταρτη εκδοχή του (της 2.7.2011), στο λεγόμενο «Μνημόνιο ΙΙ», ολοκληρώνεται η εργασιακή, ασφα­λιστική και κοινωνική αποδόμηση. Η κυ­βέρνηση αποκρύπτει την πανηγυρική αστοχία του πρώτου ως προς τους δη­μοσιονομικούς στόχους και μαζί με τη συμμαχία των μνημονιακών (πολιτικών, εκπροσώπων του κεφαλαίου, συστημικών διανοούμενων, ΜΜΕ) αγχώνεται μήπως αποκαλυφθεί η αλήθεια ότι η χώρα με δική τους αποκλειστική ευθύ­νη οδηγείται σε ελεγχόμενη πτώχευση. Ο νέος αυτός γύρος της θεσμικής βαρβαρότητας συνοδεύεται από την καλ­λιέργεια ατμόσφαιρας κοινωνικής τρομοκρατίας, ώστε οι αγανακτισμένοι και αποφασισμένοι να μετριάσουν τις αντι­δράσεις τους. Το από 2.7.2011 Μνημό­νιο αποκρύπτεται, γιατί η κυβέρνηση φροντίζει με επιμέλεια να μάθουμε όσο το δυνατόν λιγότερα και όσο το δυνα­τόν αργότερα τις νέες ανατριχιαστικές δεσμεύσεις της χώρας.

Ο κατάλογος δεν έχει σταματημό: O δεύτερος εφαρμοστικός νό­μος των μέσων του Αυγούστου 2011 θα αφορά στους μεγάλους φο­ρείς που θα κλείσουν και των οποίων οι αρμοδιότητες θα μεταφερθούν στους φορείς που θα συγχωνευθούν ή θα συρρικνωθούν (ΚΕΔ, ΕΤΑ, ΟΔΔΥ, Εθνικό Ίδρυμα Νεότητας, ΕΟΜΜΕΧ, ΙΓΜΕ, ΟΣΚ, ΔΕΠΑΝΟΜ, ΘΕΜΙΣ, ΕΘΙΑΓΕ, ΔΗΜΗΤΡΑ, ΕΡΤ). Το πλεονάζον προσωπικό που δεν μπορεί να μεταταχθεί, θα αντιμετωπι­στεί με «μη εθελοντικές» αποχωρήσεις και μέσω της εργασιακής εφεδρείας. Αυτό θα ισχύσει και για το στενό Δημό­σιο. Οι «έφεδροι» θα παίρνουν το 60% του μισθού τους για 12 μήνες (χωρίς 13ο και 14ο μισθό) και κατόπιν θα απο­χωρούν. Ο περιορισμός των δαπανών στην Τ.Α. θα επιφέρει απολύσεις.

Για το Δημόσιο προβλέπεται μείωση στο 60% των συμβασιούχων και κατάργηση των κενών θέσεων. Οι μισθοί του Δημοσίου θα είναι «σε αρμονία με τους μισθούς του ιδιωτικού τομέα, επιτυγχά­νοντας μείωση στο συνολικό μισθολογι­κό κόστος». Το ίδιο θα γίνει και στις ΔΕΚΟ. Το διοικητικό προσωπικό του ΕΟΠΥΥ θα μειωθεί κατά 50% και οι γιατροί κα­τά 25%. Η απεριόριστη ανανέωση των συμβάσεων ορισμένου χρόνου καθιστά τη μορφή αυτή εργασίας ως βάση των νέων εργασιακών σχέσεων. Οι νέες επιχειρησιακές συμβάσεις, με ελάχιστες μειοψηφίες εργαζομένων, θα προσδιο­ρίζουν τους όρους εργασίας όλων. Μέ­χρι το τέλος Ιουλίου θα υπάρξει δυσμε­νής τροποποίηση για τις κλαδικές συμ­βάσεις.

Το άνοιγμα των «κλειστών» επαγγελ­μάτων, που έχουν υπερκορεστεί από δεκαετιών, θα παραγάγει νέες στρατι­ές ανέργων. Η αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων των πτυχιού­χων διαφόρων κολεγίων θα εκτοπίσει από την αγορά εργασίας πολλούς πτυ­χιούχους. Η «εξαγωγή» εγκεφάλων θα λάβει τη μορφή χιονοστιβάδας. Οι πε­ρικοπές στο μισθολογικό κόστος (750 εκατ. το 2011, επιπλέον 600 εκατ. το 2012, 448 εκατ. το 2013, 306 εκατ. το 2014 και 71 εκατ. το 2015), η αύξη­ση των ωρών εργασίας, η μείωση των υπερωριών των επ’ αμοιβή επιτροπών και συμβουλίων, των επιδομάτων και bonus, των συμβασιούχων κατά 50% το 2011 και επιπλέον κατά 10% το 2012, το πάγωμα της αυτόματης ωρί­μανσης, η νέα μισθολογική κλίμακα, η εισαγωγή της μερικής απασχόλησης, της άδειας άνευ αποδοχών κ.λπ. στο Δημόσιο, η μείωση των εισακτέων σε στρατιωτικές και αστυνομικές σχολές, θα δημιουργήσουν πρόβλημα επιβίω­σης για όλους τους δημόσιους λειτουρ­γούς, αλλά και πρόβλημα λειτουργίας του κράτους.

Έπονται το πρόγραμμα ιδιωτικο­ποιήσεων των ΔΕΚΟ, οι συγχω­νεύσεις / κλείσιμο εκπαιδευ­τικών ιδρυμάτων και η μείωση των επιδοτήσεων, που συν τοις άλλοις θα στείλουν πολλούς εργαζομένους στην ανεργία. Ακολουθούν η περικοπή των κοινωνικών επιδομάτων, οι μειώσεις των βασικών συντάξεων του ΟΓΑ, αλ­λά και των κατώτατων συντάξεων των άλλων Ταμείων, οι αυξήσεις των ει­σφορών, η μείωση του αριθμού και του χρόνου των επιδομάτων ανεργί­ας, η παράταση σε 24 μήνες της μα­θητείας των νέων με μισθό κατώτε­ρο του κατώτατου, ο περιορισμός της χρηματοδότησης του ΝΑΤ, η αλλαγή σε ασφαλιστικές κατηγορίες, η μεί­ωση του εφάπαξ των υπαλλήλων στο Δημόσιο κατά 10% και στη ΔΕΗ κα­τά 15%, η μείωση επιχορήγησης στο ΤΑΠ-ΟΤΕ, περαιτέρω πλαφόν στις συ­ντάξεις γήρατος και αναπηρίας για μισθωτούς κάτω του 80% των μηνιαίων συντάξιμων αποδοχών, η ωρίμανση των συντελεστών για εργασία από 35 σε 40, η εισφορά των συνταξιούχων κάτω των 60 ετών, η ειδική εισφορά όλων των συνταξιούχων επικουρικής ασφάλισης, η πρόσθετη μηνιαία ει­σφορά των μηχανικών, εργοληπτών, υγειονομικών, νομικών κ.λπ.

Όλες οι αλλαγές στη συνάρτηση Ερ­γασιακού – Ασφαλιστικού που θεσπίστηκαν και έπονται, είναι μόνιμες υπό την ισχύ του Μνημονίου, αλλά και του νέου «Συμφώνου για το Ευρώ», όπως εύηχα μετονομάστηκε. Επομένως οι συν-Έλληνες, αντιμέτωποι πλέον με την κατάργηση όλων των εργασιακών και κοινωνικών κατακτήσεων, αλλά και του δημοκρατικού – συλλογικού κεκτημένου, γρήγορα θα συνειδητοποιήσουν ότι ο δρόμος αυτός της καταστροφής πρέπει να ανακοπεί πάση θυσία.

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.