Η σελίδα του λοξού

♦ Σφαδάζει το κύμα στη ραφή των ορίων και μικρά αναχώματα, μεταθαλάσσιες κατασκευές του μεγάλου ανέμου, επισυνάπτουν τη γλυπτι­κή του θυμού στα ολιγοσύλλαβα σημειώματα της άμμου.

♦ Σφαδάζει το κύμα στη ραφή των ορίων και μικρά αναχώματα, μεταθαλάσσιες κατασκευές του μεγάλου ανέμου, επισυνάπτουν τη γλυπτι­κή του θυμού στα ολιγοσύλλαβα σημειώματα της άμμου.

♦Ίχνη πανομοιότυπα αποτυπώνουν την ηδυπάθεια των σωμάτων και βήματα κατευθυνό­μενα υπογράφουν στο μεσουράνημα του κα­λοκαιριού την οφθαλμοπλανία της ερωτικής αναζήτησης.

♦ Στις αναρτήσεις των μέσων οι επαναλήψεις αποσκοπούν στην ολιγωρία και τα καταφέρ­νουν. Τίτλοι χειμωνιάτικοι, εκτός εποχής οι παραπομπές και το γύρισμα της σκέψης, φυσι­κό επακόλουθο της αντίδρασης, ακυρώνει το αποτρόπαιο του μέλλοντος.

♦ Και ένα εξακολουθητικό παραλήρημα με­τουσιώνει σε χαμόγελο τα καθ’ υπαγόρευσιν υπερτονισμένα γράμματα των υπέρτιτλων.

♦ Εφιαλτικές περιλήψεις χωρίς κανέναν εντυ­πωσιασμό. Και το μητρικό γάλα της παραδο­ξότητας ανατρέφει με σαφήνεια τη μικροπρέ­πεια των κειμένων.

♦ Η Ελλάδα των συντεχνιών, παρηκμασμένη κι ανήμπορη, σέρνεται κατακερματισμένη στην κυριολεξία ψάχνοντας απεγνωσμένα τη μεταφορά.

♦ Τόποι ειδυλλιακοί ζωγραφισμένοι με κάρ­βουνο, σκιές αποξενωμένες απ’ το συμπέρα­σμα κυνηγούν τη διαφορετικότητα επί ματαίω.

♦ Και ένα αποτέλεσμα σε ραβδόγραμμα υπο­δηλώνει τον παραλογισμό της ασυνταξίας. Λεξήματα εν θερμώ και ο καύσων πρόσχημα στο αλόγιστο, συνηγορεί στο ακατανόητο.

♦ Βραδιές και περιττολογίες, καλοκαιριάτικες συνθέσεις μικρών περιόδων, χάχανα περίσσι­ας απόλαυσης και περιστρεφόμενοι μοναχικοί συνειρμοί. Υπονοούμενα μεθυσμένα και τσου­γκρίσματα ηχηρά, φωτογραφικές ικεσίες στον έρωτα και συνθήκες σμιλευμένες απ’ τα πρώ­τα γράμματα.

♦ Τοποθετήσεις των φωνηέντων στο κατέβα­σμα της μέρας, λυρικά πονήματα μπερδεμένα στον απόηχο του τσουγκρίσματος. Υψωμένα χέρια επεμβαίνουν στην εκφορά και τα ερ­μηνεύματα επηρεασμένα από την κίνηση συ­γκροτούν τη λανθασμένη ερμηνεία.

♦ Χαμηλόφωνες επιδιώξεις της στιγμής και αντίξοες οι τσαλακωμένες σελίδες με τη λιγο­στή μελάνη.

♦ Ένας ιβίσκος μάτωσε και έσβησε το λευκό και ένα βλέμμα λούφαξε τρομαγμένο. Έννοια στην παρένθεση να προσφέρει την επεξήγηση στην απορία.

♦ Κι αυτή να μονιμοποιείται στις καμπύλες, περιφερόμενο περιτύλιγμα της επιφάνειας των καιρών και των σημείων.

♦ Ένα ακορντεόν διέκοψε την ευγένεια της ερωτοτροπίας του δειλινού με τη φωτισμένη θάλασσα και έντυσε το απρόοπτο με την απα­ραίτητη ενορχήστρωση.

♦ Ένα λευκό φόρεμα πήρε τον ήχο στο σώμα του και μια νότα έκανε τραγούδι την πρόταση. Αυτοσχεδιασμός της νύκτας με τα σιγανά να γράφουν την ανεπιτήδευτη πρόκληση.

♦ Φώτα σβησμένα, ρούχα αδειανά. Θαυμα­στικά θεόρατα στο τέλος της αποβάθρας. Η συνωμοσία των παθών υπερβολή στο σκοτεινό δίνει στην υγρασία το σημάδι της.

♦ Και τα παροξύτονα της αυτοκρατορίας των αισθήσεων δρομολογούν τα μονοσύλλαβα εκ-φωνήματα σε ένα αργόσυρτο αντικριστό.

♦ Ένα πάτημα δυνατό αγιογράφησε τον ρυθμό της αναπνοής, υμνολόγησε την ομορφιά που πέρασε στο τοπίο κι άφησε τη λεπτομέρεια της αφηγήσεως.

♦ Και ενώ προσηλώθηκε η φαντασία στο απε­ρίγραπτο μυθολόγημα της εικόνας, μια καλη­μέρα διόρθωσε την ψευδαίσθηση του μεταμε­σονύχτιου.

Mυογράφημα

■ Μαγικές οι αποχρώσεις των μυθευμάτων προσδι­ορίζουν το περιθώριο των τετραδίων και οι ενδείξεις του πολύπλευρου ερμηνεύματος της κακόμορφης παραστάσεως ακροβατούν στο συρματόσχοι­νο. Ανάλυση του σχήματος, δια­μελισμός των δεδομένων, αλ­λαγή της εκφωνήσεως, να τιθα­σευτούν τα ζητούμενα.

■ Απαντήματα ματαιοπονίας τα όνειρα κι οι μαυρο­πίνακες, πλαστογράφοι μελλο­ντικών χρόνων, καρφώνουν ανελέητα τη σκόνη στα μισά­νοιχτα στόματα των μικρών αναπνοών.

■ Εκπομπές παρείσακτου λόγου, διορισμένη συλ­λογιστική επιστημονικής προ­σέγγισης της ευήθειας, στείρα επαναλαμβανόμενη γνώση, πρωτεύουσα ανακοίνωση αντι­αισθητικού διηγήματος, στην κοινοτοπία της συντομίας του βίου.

■ Ανατροφή με υποκατά­στατα να διογκώνεται το μέτρο, να μεγεθύνεται το απεικόνισμα.

■ Τρόμος και μεγάλα μάτια, μεγάλα φρύδια, μεγάλες μύτες, τεράστια χέρια. Πόδια δυο, πατούσες θεόρατες, άν­θρωποι πλαδαροί, στομάχια ξε­χειλωμένα, κοιλιές κρεμασμέ­νες, καθισμένα σώματα, απλωμένες συνειδήσεις στα ξύλινα μανταλάκια.

■ Μοναδικότητες παχύδερ­μες, χαρακτήρες λερωμέ­νης αναγραφής, γενίκευση ασύδοτη της ασυναρτησίας μι­ας περιφερόμενης νομότυπης ηθικής.

■ Κραυγαλέα υποσημειώματα έκνομης περιπλάνη­σης της ιστορίας, πραγματικό­τητα εφαπτόμενη στο ανεπίστρεπτο.

■ Παράνοια!

■ Και μια γάτα με σηκωμέ­νη ουρά να κουνά την κουρτίνα με τους μεγαλοπρε­πείς φιόγκους. Μια υπηρέτρια να μασουλά τις συλλαβές με το λευκό στη μέση και την αποκά­λυψη στα χαμηλά. Καλλίσφυρος διακονία των δανεισμένων αριθμών.

■ Ένα κήτος με φαρδύ λαι­μό να κομπορρημονεί. Ε Και ένα ακροατήριο δουλοπρεπές να γελά στην τελεία.

■ Ένας κρότος βαθύς, αυθάδεια του αιλουροει­δούς και ένα βάζο να σκορπά τα θρύψαλα στο γυαλισμένο δάπεδο.

■ Της δυσωδίας.

Θύσανος

Υποδοχή

Υπογραφή των αισθήσεων

στον βράχο

Αρχοντική λεπτομέρεια

της αναπνοής

Στη σχισμάδα των βράχων

Μια σταγόνα νερό

Μια χούφτα πράσινο

Διάδημα των καταλήξεων

Χνούδι της πέτρας

Απάντηση

Στην απογύμνωση των

συνειρμών

Στη μεγαλοπρέπεια της

μετοχής

Σχήμα και λόγος

Πράξη ονείρου

Προφητεία εξ ουρανού

Κρεμασμένη σταγόνα

Πόθος χλωρός

Πίσω απ’ τη θάλασσα

Στο σώμα

[email protected]

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.