Η σελίδα του λοξού

♦ Ανήρχετο ο υπερμεγέθης ακτινοβόλος και φανέρωσε τη μετριότητα της ξηρασίας. Σαθρά επιχειρήματα μεγαλούργησαν στις συνδιαλέξεις των παραγράφων και ηχητικές ανοητολογίες εντόπισαν στα οπίσθια των κυμάτων τη ρακέν­δυτη εικονογραφία της εποχής του ισχνού λεξι­λογίου.

♦ Ανήρχετο ο υπερμεγέθης ακτινοβόλος και φανέρωσε τη μετριότητα της ξηρασίας. Σαθρά επιχειρήματα μεγαλούργησαν στις συνδιαλέξεις των παραγράφων και ηχητικές ανοητολογίες εντόπισαν στα οπίσθια των κυμάτων τη ρακέν­δυτη εικονογραφία της εποχής του ισχνού λεξι­λογίου.

♦ Κατατρόπωσε την οργή η κλεισμένη χρυσόμυ­γα και στο σπιρτόκουτο οι μικρές τρύπες σκονί­στηκαν απ’ την πεταμένη ζάχαρη. Μικρός ο Βοριάς δεν αντιστάθηκε και ο καύσων πετροβολεί τις ξαπλωμένες αράδες στις σελίδες.

♦ Λίγα καλοκαίρια για να σταθεί η επανάληψη στο ύψος των περιστάσεων και πολλά λόγια για να ενισχυθεί η πολυχρωμία των πτερωμάτων της γαμψής ρινός. Εξωτικός ψιττακισμός στις συνε­λεύσεις των επιφανών και η ουσία παρεξηγημέ­νη κρύφτηκε κάτω απ’ την οριζόντια πλεκτή σκε­πή των καθισμάτων.

♦ Κατασκευές της μοναξιάς, θεόρατοι διο­γκωμένοι οφθαλμοί, παράνοια προερχόμενη από τα ορθογώνια σπέρνουν τη φωτιά στις παραθαλάσσιες ακτές της βόρειας καταγω­γής της Ιστορίας. Και ξεπηδά η βαρβαρότητα μεταφέροντας την εποχή στις οινοποσίες των πρωτόγονων προγόνων. Συσσωρευμένο μίσος αναρτημένο στις σελίδες του ιστού της αδιαφορίας και απ’ το θέρετρο το σύμφωνο παίζει το θανατερό παιχνίδι του αναγραμματισμού του τρόμου.

♦ Ιστορίες φρικώδεις στα παραθαλάσσια αγκα­λιάσματα του θέρους.

♦ «Ο άνθρωπος είναι χτήνος»!

♦ Φώναξε η συνέχεια.

♦ Και στις μαύρες πολυσέλιδες αναφορές του ήχου και της εικόνας το περπάτημα του θανάτου επισύναψε την αθανασία.

♦ Ο Ζορμπάς πάτησε στο έδαφος τον επίλογο και έμεινε στο γήχυτο το γάργαρο γέλιο του πό­θου του αέναου. Και τα βήματα ιχνογράφησαν τον θάνατο στ^’ αλώνια της ανάμνησης κι οι λέ­ξεις βαρυσήμαντες αναφορές ξόρκισαν το μυ­στικό βάσανο.

♦ Κι απέναντι φωνή με τις υποκατάστατες κα­τάρες των απωθημένων, σκοτωμένο σώμα αγγέ­λου, ονειροπαρμένο μοιρολόι χαμένου δρόμου, απάντημα σκιών ζωής νεκρής, αφιέρωμα του στερεώματος στην παραφωνία της καλογραμμέ­νης επιφάνειας.

♦ Και τα επώνυμα παίζοντας μοσχοβολούν στο Σπίτι του Κρασιού φανερώνοντας την αυθεντι­κότητα των σημείων όταν καρφώνονται στα σώματα. Υπονοούμενα των καταλήξεων, παιχνιδίσματα αρχέγονα στις εκδοχές της ανερμήνευτης απόδρασης.

Και η μικρή θεόρατη πριγκίπισσα χειρόγρα­φου παραμυθιού κοιτάζει με την πολυόμματη νοημοσύνη της την ευφράδεια του ενήλικα.

♦ Και μονολογώντας χαριεντιζόμενη απέναντι απ’ το νερό αφήνει τη μοναδικότητα της παιδι­κής περιγραφής να αποσβολώσει το καθιερωμέ­νο του τυπικού.

♦ «Τα μαλλιά μου έγιναν πολύ μακρινά».

♦ Και ευλόγησε το χαμόγελο τη γραμματική την πρωτόλεια και έφτιαξε η ποίηση την ομορφιά και καθήλωσε τη γραμματική στα υπόστεγα του καθωσπρεπισμού.

♦ Και μυρουδιές ξεχύθηκαν στη μικρή αυλή και προσπέρασαν τα επιφωνήματα τις λέξεις και στόλισαν οι αγριοκερασιές το απεριόριστο της καλλιλογίας.

♦ Ο ήλιος προσπάθησε σήμερα πολύ να αλλάξει τη διάθεση της άμμου. Οι πατημασιές υπέγρα­ψαν την ένταση και μια ταυτότητα αναζήτησε την ισοδυναμία του έρωτα.

♦ Φλογισμένη η κορύφωση ζωγράφισε.

♦ Το έρχεται!

♦ Και έτρεξε στην αποβάθρα!

Μυογράφημα

Η επιτροπή επιτρέπει την τροπή, κρίνει και κατακρίνει, μοριοδοτεί, ρί­πτει και απορρίπτει, προκα­λεί την ευτραπελία και μα­γειρεύει συνταγές απ’ τους χρόνους των Παλαιολόγων.

Φέροντας επιχειρηματολογία πρωτοβάθμιας συλλογιστικής σκοτεινών ρημάτων και αλλοπρόσαλλων ξύλινων διορισμένων παρα­γράφων παρηκμασμένου λο­γου, εντάσσεται στην καθε­στηκυία νοημοσύνη και χαμηλοβλεπούσα ανατρέπει τη διαδικασία τής αναπαράστα­σης της διαφορετικότητας.

Τρομοκρατείται από την αλήθεια και αφοσιωμέ­νη στο πατροπαράδοτο προαναφώνημα της συντήρησης, άτολμη και συντεταγμένη, ενισχύει το παρελθοντικό κομμάτι της παραμυθίας.

Σύστημα παρωχημένης επιλογής στηριγμένο πάνω στη μικροπρέπεια των διαπροσωπικών πελατεια­κών σχέσεων, κατάντια πτυ­χιούχος, γενίκευση σύμφω­νη με τας γραμμάς της εκ­παιδευμένης εκλογής.

Σύνθεμα με πρόλογο τον αριθμό για να προσδιορίζει τη βαρυπρέπεια των καθισμάτων. Βλέμ­ματα απλανή να προσεγγί­ζουν την κέδρινη αντίληψη για το επερχόμενο και συναί­νεση διά της κεφαλής για το απρόσμενο της εκφωνήσεως.

Ατολμία στην αντιπα­ράθεση και σίγαση καρφωμένη στα σφραγισμέ­να χείλια. Περιορισμένη μα­τιά στο κενό και μειδιάματα σχεδιασμένα από την εμπει­ρία του σκοτεινού.

Σοφία στηριγμένη στα δεκανίκια μιας σφρα­γίδας στρογγυλής, υποσημειώματα προσχεδιασμένης κατάταξης και ποτάμια σιγα­νά να κατακερματίζουν την ειλικρίνεια των προθέσεων.

Επί των τρόπων και των τόπων και όλων των γε­νικών, γενικώς, η εκφορά της παραστάσεως έλαβε τέλος αφού στέγνωσε το χείλος.

Και το δικαιολόγημα, επανάληψη περασμέ­νων αιώνων, έκανε την απά­ντηση να ανακαγχάζει.

Κρατώντας τη γαστέ­ρα.

Τέττιξ

Κρυπτογραφημένος ήχος

Σκαλισμένος στους

κορμούς

Ανάγλυφη επικάλυψη του

λόγου

Καλοκαιρίας νανούρισμα

Μεγαλαλία της σκιάς

Θόρυβος πληβείος

Συντροφικό παραλήρημα

Πάθους συλλαβισμός

Επαναλαμβανόμενη

ρητορεία

Δυσθεώρητο σώμα

Ταυτότητα των χρωμάτων

Παραμίλημα στο ξύλο

Ίχνος αόρατο

Κραυγή διαπεραστική

Απολογισμός

Του μεσημεριού

Διαμαρτυρία παρείσακτη

Ανάμεσα στο νερό

Και στο γέλιο

[email protected]

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.