Της Κατερίνας Αγγελιδάκη

Από την εποχή των αλήστου μνήμης «μπάνιων του λαού», έχει εγκατασταθεί στη χώρα μας μια ιδιότυπη «καλοκαιρινή δημοκρατία».

Της Κατερίνας Αγγελιδάκη

Από την εποχή των αλήστου μνήμης «μπάνιων του λαού», έχει εγκατασταθεί στη χώρα μας μια ιδιότυπη «καλοκαιρινή δημοκρατία»: ένας συνδυασμός μαζικής κοινωνικής χαλάρωσης, ακαλαίσθητων τρόπων, και ταυτοχρόνως της ψευδαίσθησης ότι η ζέστη αρκεί από μόνη της για να συγχωρεθεί κάθε απρέπεια. Μες στην απόλυτη αποχαύνωση του θερμόπληκτου πληθυσμού, κάνεις κι εσύ ότι δεν βλέπεις τον αξιοσέβαστο γείτονα που πηγαίνει στο περίπτερο σχεδόν με το σώβρακο, την ιδρωμένη μαντάμ που σου κλέβει τη σειρά γιατί δεν αντέχει στον ήλιο ή τη μανάβισσα που βαριέται θανάσιμα να σου ζυγίσει πέντε ντομάτες… Λες, δεν πειράζει που οι πλοιοκτήτες είναι σίγουροι ότι όλος ο κόσμος θέλει να ακούει Τερζή  στις 12 το μεσημέρι, που οι πωλήτριες «ξυνίζουν» τα μούτρα επειδή δεν αγόρασες μαγιό με 60 ευρώ στις εκπτώσεις, που μερικοί ξενοδόχοι χρεώνουν είσοδο απλώς για να διαβείς το κατώφλι τους, που οι διπλανοί λουόμενοι τοποθετούν τις σαγιονάρες πάνω στη δική σου πετσέτα… Εγώ, πάντως, φέτος άλλαξα τακτική. Δεν είπα δεν πειράζει. Εφάρμοσα για πρώτη φορά νέο σύστημα και δεν το μετάνιωσα καθόλου. Ζήτησα από τον υπεύθυνο πληρώματος των Μινωικών Γραμμών να χαμηλώσει τον Τερζή (και το έκανε, έπειτα από κάποιες χλιαρές αντιρρήσεις), από την πωλήτρια να μην ξινίζει τα μούτρα της (και τελικώς χαμογέλασε λιγότερο… ξινισμένη), από τον διπλανό μου στην παραλία να αφήσει ήσυχη την πετσέτα μου (και την άφησε, παρότι έκπληκτος από την απαίτησή μου), καθώς και απ’ τον ξενοδόχο να μου φέρει χαρτί, που να λέει ότι για να πάω στην παραλία, πρέπει να του πληρώσω διόδια (έτσι, με άφησε να περάσω αμέσως). Γιατί τα λέω όλα αυτά; Για να πω ότι κανείς ποτέ δεν χάνει, όταν διεκδικεί λογικά πράγματα – καθώς και ότι, επιτέλους, κανένας δεν έχει περισσότερο δικαίωμα από τον άλλον να κάνει διακοπές… Η αείμνηστη Μαρία Ρεζάν έλεγε ότι ενεργός πολίτης είναι αυτός που διεκδικεί ακόμα και το πιο μικρό πράγμα. Ευγενικά αλλά σταθερά, με χαμόγελο αλλά και με ύφος (αν χρειαστεί), με λογικά επιχειρήματα αλλά και με (λίγη) φωνή για άμεση κατανόηση. Αρκεί να μη χάνει την ψυχραιμία του και να μην μετατρέπεται κι αυτός σε «κάφρο του καλοκαιριού» χωρίς πολιτισμό και αισθητική – σε μια χώρα που δεν μπορεί να αντέξει ούτε κι αυτό το τέλειο καλοκαίρι της..

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.