Η σελίδα του λοξού

♦ Οργή και θόρυβος και ένας αέρας απί­στευτος να διευθύνει τον παρορμητισμό των μικρών αναπνοών. Κλαδιά ριγμένα στο κολα­σμένο αλισβερίσι της θηριωδίας του ανέμου – και ένας ολοστρόγγυλος ήλιος, στην άκρη του τετραδίου, να καίει την πέτρα. Ιχνογρα­φία καλοκαιρινών ημερών γραμμένη με δα­γκωμένα μολύβια.

♦ Οργή και θόρυβος και ένας αέρας απί­στευτος να διευθύνει τον παρορμητισμό των μικρών αναπνοών. Κλαδιά ριγμένα στο κολα­σμένο αλισβερίσι της θηριωδίας του ανέμου – και ένας ολοστρόγγυλος ήλιος, στην άκρη του τετραδίου, να καίει την πέτρα. Ιχνογρα­φία καλοκαιρινών ημερών γραμμένη με δα­γκωμένα μολύβια.

♦ Και στις αίθουσες των μεγάλων διαδρό­μων οι λαιμοδέτες συνεχίζουν τα επιτραπέ­ζια παιχνίδια των συναλλαγών και η κρίση παντώνυμη καταλαμβάνει πανικόδρομη τις πολύβουες αναφορές των μεγάλων κέντρων.

♦ Απανταχού φωνές παρατημένες, της πα­ράνοιας συσκευασμένες εκδηλώσεις, φρο­ντίζουν τους χειμώνες των ηλιόλουστων απο­γευμάτων. Παρουσιαστές με μονότονη εκφο­ρά βασανίζουν τη ρητορική της νοημοσύνης και στημένα παιχνίδια μονολόγου διευθύ­νουν ορχήστρες παρηκμασμένων οργάνων.

♦ Μικροί και μεγάλοι να φτιάχνουν το σύν­θεμα της ανοησίας και η ματαιοδοξία, φυλα­κισμένο ελάττωμα, επιδεικνύεται απροκαλύπτως. Χιλιάδες λέξεις ανακατεμένες και λίγα τα ρήματα τα πολυσήμαντα. Πολλές με­τοχές παθητικές και η χρήση των επιθέτων να υπερτονίζει το καλολογικό ενδιαφέρον της επιφάνειας.

♦ Σγουροί βασιλικοί στα περβάζια, μυρουδι­ές απερίγραπτες και πλατύφυλλη η μοναξιά να ανεμοδέρνεται. Παραμύθια με την κοινο­τοπία του προλόγου – και το μέλλον, περιτύ­λιγμα από φτηνό χαρτί, φανερώνει την κακομορφία του παρόντος.

♦ Πανηγύρια καλοκαιρινά ιδρωμένα κορμιά βλέμματα απλανή και μια αποχαυνωμένη νύχτα να μουσκεύει τα χείλια με την αδιά­φορη υγρασία της. Ποτήρια, γυαλιά φαρμα­κωμένα, μικρά τσουγκρίσματα ανακατεμένα με την υποκρισία της εποχής, και γκόμενες καρνάβαλοι να προκαλούν το μειδίαμα της αυθεντικότητας.

♦ Φωτογραφίες της απακμής των προσώπων και στάσεις στο πέτρινο στέγαστρο του πλα­κόστρωτου. Λεωφορείο οξειδωμένο, με τον χρόνο να περιδιαβαίνει σαν υδρία στα σωθι­κά τα μαραμένα.

♦ Κι εκείνη η αμβλεία γωνία των αισθήσε­ων, προκλητική και απερίγραπτη, ψάχνει εναγωνίως το κέντρο του κόσμου της. Παιχνιδίσματα των γραμμών στα σημειώματα των κρυφών αναγνώσεων. Περίπλοκα τα σχήματα των περιγραφών και μυστικά προ­σύμφωνα επιλέγουν την αποστήθιση της γε­ωγραφίας της φωτιάς.

♦ Συναντήσεις και επιφωνήματα! Επιρρήματα και προσδιορισμοί. Γραμματική των τύπων και η κλητική προσφώνηση, ακυρωμένη, ταυτίζεται με την αιτιατική. Ευτελισμός στις αράδες των βαρυπρεπών και μελιστάλαχτα λογύδρια ασύλληπτου θεατρινισμού.

♦ Πανωλεθρία των πτώσεων στους κόσμους των εκπτώσεων!

♦ Και φύσαγε ανείπωτα.

♦ Λυσσομανά η αναπνοή απ’ τα ψηλά παρά­θυρα του ομηρικού του Γύρου, του Τσικνιά του σκοτεινού και του θεόρατου.

♦ Εν Τήνω, με την καταργημένη δοτική των αισθήσεων

♦ Έβαλε το ραγάνι τα πλουμίδια του κι άρ­χισε να κατεβαίνει. Μια μουσούδα γλυκόμορφη χαμήλωσε απορημένη. Μια λυγαριά τεντώθηκε και μια τούφα σκόνη έκλεισε τα ματόκλαδα. Φορεσιές ξεσηκώθηκαν και μο­νοσύλλαβες κοφτές στριγγλιές έδωσαν το φωνήεν στο απρόβλεπτο ξεγύμνωμα. Πα­ραπατήματα των σωμάτων, βήματα γοργά απλωμένα σεντόνια στο βαθυγάλαζο.

♦ Και μια Παναγιά στενοχωρημένη να περι­μένει τη γιορτή της.

♦ Στα μεσάνυχτα του Αυγούστου.

Μυογράφημα

Μια μεγάλη πόρτα και ένα ξύλινο φεγγάρι κρεμασμένο. Χαρτάκια αμέτρητα, γράμματα ξεμοναχιασμένα, επιστολές λαμπερές κάτω απ’ τις μύτες των μολυβιών. Στο σιγανό, με ένα νερό να κουτρουβαλά γύρω απ’ τις πικροδάφνες. Σελιδοδείκτες μπερδεμένοι, και στο ξέφωτο ένα φτερούγισμα να ανακατεύει τη φυλλωσιά.

Σκουριασμένοι τενεκέδες, αγριόχορτα, γλώσσες θρασύλογες, αθυροστομία του πόθου, στηριγμένη στα πέτρινα ντουβάρια. Περιστάσεις αντίξοες, βάσανο ενοχικό χαραγμένο στην αγριάδα της υπερβολής, γκρεμισμένο υπόγειο στα μάτια της σελήνης. Μογίλαλη η υπέρβαση, τρέμουλο στις ρώγες των δαχτύλων, κατάχρηση των ατάκτων συνειρμών, περιφορά της σκέψεως, λιτανεία ανθοφορούσα και καπνισμένα θυμιατά στην πλευρά του σκοτεινού.

Ανεμόσκαλες οι αναπνοές τράβηξαν τον ανήφορο. Μια βιαστική σκιά ξέδωσε στο χαμηλό φως την ανορθογραφία της ημέρας.

Ησυχία!

Μια κουκουβάγια κρέμασε τα μάτια της στην εικόνα. Ένα μουρμουρητό ανατριχίλας περόνιασε το σώμα. Φόβος και λυγμός, παραλήρημα φαντασίωσης, και ένα λαμπύρισμα στο βότσαλο έγραψε την αναπαράσταση.

Σύρσιμο αργό, απογύμνωση, ακινητοποίηση και κελαηδήματα διακεκομμένα, περιστρεφόμενοι απόηχοι της ψυχής. Κύκλοι στα επουράνια και άστρα να αντιφεγγίζουν στην πυρωμένη αγκαλιά του αυγουστιάτικου παραμυθιού.

Δύναμη και ένα φως άναψε τη νύχτα.

Αναποδογύρισμα του επεισοδίου και ένα τοπίο μοναχικό να περιμένει την επιείκεια του ξημερώματος.

Ανάμνηση!

Και δύο δάχτυλα χάιδεψαν τα αρχικά της παλιάς πετράς.

Γεμίζοντας την αυλακιά με την υγρασία που έσταζε

Σπινθήραξ

Παμβόητη και περιπλανώμενη

Φωτιά αναρτημένη

Περιρρέουσα αποκάλυψη στους

μονολόγους

Μοναχική πυγολαμπίδα

Εμπέδωση της περισπωμένης

Στις παραλήγουσες τις

πολύφημες

Εορταστικό φανέρωμα

στα προαύλια των κραυγών

και των συναθροίσεων

στα ευκτήρια της απομόνωσης

Των παραμυθιών

ενδεδυμένο σκοτάδι

Λαμπυριζον

και πού είσαι;

Ρώτησε!

Πουθενά

Απάντησε!

[email protected]

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.