Η επιστροφή του Ανδρέα (14)

Του ανώνυμου Πασόκου…

Η Έµιλυ ήθελε να δει τα µαγαζιά της Αθήνας και να ψωνίσει δυο-τρία πραγµατάκια. Είχε έρθει από τον Παράδεισο σχεδόν… γυµνή. Ό,τι χωρούσε η τσάντα µιας διαπλανητικής αεροσυνοδού!

Του ανώνυμου Πασόκου…

ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟΥ: Ο Κώστας ήταν σίγουρος ότι η αντίφαση των ΠΑΣΟΚων, άλλα να πιστεύουν, άλλα να λένε και άλλα να κάνουν, τους οδηγούσε σε ψυχολογικές διαταραχές. Το καταλάβαινε κανείς αµέσως µ’ αυτά που έλεγαν… Εν τω µεταξύ ο Αντρέας συγκαλεί το πρώτο εκτελεστικό του… µεταστάντος ΠΑΣΟΚ στο «Πεντελικό». Με δική του «κοπτάτσια» µπαίνει η Έµιλυ στο όργανο και εξαγγέλλει τη «στρατηγική Ελ Σιντ». Οι φήµες ανησυχούν τους «τρεις σωµατοφύλακες» του νεοπαπανδρεϊσµού και αναθέτουν στον επιθεωρητή Παύλο να τις διερευνήσει.

Η Έµιλυ ήθελε να δει τα µαγαζιά της Αθήνας και να ψωνίσει δυο-τρία πραγµατάκια. Είχε έρθει από τον Παράδεισο σχεδόν… γυµνή. Ό,τι χωρούσε η τσάντα µιας διαπλανητικής αεροσυνοδού! Αλλά και ο Αντρέας γούσταρε µια βόλτα στην Αθήνα… Έτσι µπήκαν στο αυτοκίνητο.

Ο πρόεδρος κάθισε στη θέση του οδηγού. Πάντα στη ζωή του, συνήθως ύστερα από περιπέτειες, του άρεσε να παίρνει το αυτοκίνητο µόνος του και να οδηγεί. Ακόµα και άσκοπα… Βγήκαν γρήγορα από την Κηφισιά και κατηφόρισαν στη Λεωφόρο Κηφισίας.

Το µυαλό του όµως ήταν κολληµένο στις δραµατικές εξελίξεις. Προ-αισθανόταν ότι κάτι κακό θα γίνει… Χωρίς πάταξη της φοροδιαφυγής ήξερε ότι δεν µπορεί να υπάρξει κανένα δίκαιο κοινωνικό µέτρο. «Για τη φοροδιαφυγή χρειαζόταν… fast -track από τον πρώτο µήνα της κυβέρνησης. Αλλά κοιµήθηκαν!» µουρµούρισε. «Τους έφαγε η απειρία και η αβουλία». Η συνεχής έκτακτη φορολογία, όχι µόνο δεν οδηγούσε πουθενά, αλλά ήταν και λάθος.

Από την άλλη, έβλεπε ότι οι συντηρητικές δυνάµεις της Ευρώπης οδηγούσαν την Ελλάδα σε πρώτη φάση σε µεγάλες απολύσεις στο Δηµόσιο, δραστική µείωση µισθών και συντάξεων και ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων παντού. Και σε δεύτερη φάση, σ’ ένα «κούρεµα» του χρέους της τάξης του 50%, αφού προηγουµένως είχαν διασφαλίσει τα νώτα τους.

Αυτά βέβαια εκτός απροόπτου… Ήταν σαφές απ’ την αρχή. Του ’κα-νε εντύπωση πως δεν το ’βλεπε ο Γιώργος… Και καλά ο Γιώργος… Οι άλλοι, που κάνουνε και τους πονηρούς;

«Πολλά κλειστά µαγαζιά βλέπω…» είπε η Έµιλυ, διακόπτωντάς τον από τις σκέψεις του. «Σκέψου µόνο ότι στον Παράδεισο δεν… υπάρχουν και παρηγορήσου» της πέταξε φλεγµατικά ο Αντρέας.

Πράγµατι, στην Αθήνα δεν υπήρχαν πια… µποτιλιαρίσµατα στους κεντρικούς δρόµους και σε ορισµένες περιοχές ήταν τόσα πολλά µαγαζιά κλειστά, το ένα δίπλα στο άλλο, που η Αθήνα έµοιαζε µε το… βοµβαρδισµένο Σεράγεβο!

Μπήκαν στο «Αttica». Δεν υπήρχε ψυχή… Οι λίγες πωλήτριες είχαν στήσει «πηγαδάκια» µεταξύ τους και κουβέντιαζαν.

Η Έµιλυ κοίταξε αχόρταγα παντού. Στη Γη υπήρχε µεγαλύτερη ποικιλία προϊόντων απ’ ό,τι στον Παράδεισο. Ο καπιταλισµός αναπαραγόταν µέσα από το περιττό. Το κακό ήταν ότι της άρεσε…

Εν τω µεταξύ ο Αντρέας είχε πιάσει κουβέντα µε µια πωλήτρια. «Πώς πάνε οι δουλειές;» ρώτησε. «Χάλια… δεν βλέπετε… µόνο το Σάββατο κάτι κινείται…». «Έχει απολυθεί κόσµος;» ξαναρώτησε. «Πάνω από τους µισούς τον τελευταίο χρόνο…» απάντησε η πωλήτρια. Και ενώ συνέχισε να τη ρωτάει διάφορα πράγµατα, ξαφνικά εκείνη, καθώς τον κοίταζε, του ’πε «ξέρετε, µοιάζεται πολύ του µακαρίτη του Αντρέα…».

«Το ξέρω… µου το ’χουν πει κι άλλοι…».

«Άγιος άνθρωπος… Τότε ζούσαµε καλύτερα…» είπε αυθόρµητα η πωλήτρια. Ο Αντρέας τη χαιρέτησε και διακριτικά συνέχισε την περιήγησή του στο «Αttica». Δεν ήθελε να φανεί η συγκίνησή του…

Ήξερε ότι το µεγάλο έργο του ήταν η… άλλη Ελλάδα!

Ο Κάρολος ήταν ανήσυχος. Οι εξελίξεις στην οικονοµία είχαν πάρει µια πολύ δυσάρεστη πορεία. Ήταν σκεφτικός και προβληµατισµένος. Η ιδιαιτέρα του τού χτύπησε διακριτικά την πόρτα του γραφείου του. «Είναι ο διοικητής της ΕΥΠ», είπε. «Να περάσει…».

Ο Κώστας συνδεόταν πολύ µε τον πρόεδρο. Υπήρχε σχέση σεβασµού και αγάπης, καθώς από νεαρός διπλωµάτης είχε θητεύσει στο υπουργείο Εξωτερικών, πάντα κοντά του. Και µετά τον είχε ακολουθήσει στην Προεδρία…

«Πρόεδρε, καληµέρα…» είπε µπαίνοντας.

«Κάθισε… κάθισε, Κώστα…».

«Με καλέσατε…».

«Ναι… ναι…» είπε ο Πρόεδρος κάπως άβολα. Δυσκολευόταν να πει αυτό που ήθελε.

«Ξέρεις,  Κώστα… Με πήρε  ένας άγνωστος στο κινητό µου… Μου έκανε µια πολύ σοβαρή ανάλυση της διεθνούς οικονοµικής συγκυρίας και κατέληξε στο συµπέρασµα ότι τώρα είναι η κατάλληλη στιγµή να θέσει ο Γιώργος τους ελληνικούς όρους και να τραβήξει τα πράγµατα στα άκρα… Υποστήριξε ότι η Ευρώπη και η Αµερική έχουν συγκεκριµένα όρια κινήσεων, που δεν µπορούν να υπερβούν…».

«Πρόεδρε, αυτά τα λένε πολλοί διεθνώς. Το θέµα όµως είναι ποιος ήταν και πού βρήκε το τηλέφωνό σας…» είπε ο διοικητής της ΕΥΠ.

«Ναι… ναι… είναι κι αυτό… Αλλά υπάρχει και κάτι άλλο…».

«Τι;» ρώτησε απορρηµένος ο διοικητής.

«Η φωνή του. Ήταν ο Αντρέας!» πέταξε ο πρόεδρος.

Ο Κώστας τα ’χασε.

«Το ξέρω… ο Αντρέας ήταν ικανός για τα πάντα, αλλά είναι δύσκολο να ’χει επιστρέψει από τον άλλο κόσµο…» είπε µε χιούµορ ο Κάρολος.

«Με εντυπωσίασε όµως η ανάλυση, που θύµιζε Αντρέα της καλής εποχής! Και η χροιά της φωνής του… Δεν έµοιαζε για µίµος…» συµπλήρωσε.

«Ξέρετε, Πρόεδρε, αυτός ο τύπος έχει κάνει διάφορα τηλέφωνα τέτοιου τύπου. Πήρε τον… Αθανασάκη, τον Λιβάνη και άλλους… Έχει ανησυχήσει και ο Ραγκούσης. Ο κοριός της ΕΥΠ τον έχει επισηµάνει, αλλά οι κλήσεις του προέρχονται από… ανύπαρκτο τηλέφωνο!».

«Περίεργο…».

«Μην ανησυχείτε, θα τον επισηµάνουµε…».

«Πάντως ο… µπαγάσας, όποιος κι αν είναι, είναι µέσα στο… µυαλό του Αντρέα!» είπε ο Πρόεδρος.

Ο Κάρολος είναι ένας άνθρωπος καλλιεργηµένος, φιλοσοφηµένος και µε πολύ χιούµορ…

Τον γουστάρει πολύ ο Αντρέας. Μαζί είχαν κάνει απίθανες πλάκες.

«Και σεις, Πρόεδρε, τι του είπατε;».

«Στην αρχή ξαφνιάστηκα… Αλλά άκουσα την ανάλυσή του γιατί είχε ενδιαφέρον… Και µετά του ’πα ότι θα ειδοποιήσω τον… Άγιο Πέτρο ότι δραπέτευσε από τον Παράδεισο για να τον µαζέψει επειδή είναι… επικίνδυνος!».

«Και τι σας απάντησε;».

«Μου είπε ότι το… διαπραγµατεύτηκε µαζί του και έχει έρθει µε… επίσηµη άδεια στην Αθήνα, δεν είναι… παράνοµος µετανάστης, αλλά θα ζητήσει… πολιτικό άσυλο!».

«Δεν σας είπε τίποτε άλλο…».

«Ναι… γελώντας στο τέλος, µου είπε όταν γνωρίσεις την… αεροσυνοδό που έφερα, αυτή τη φορά, θα πάθεις πλάκα!».

Ο διοικητής της ΕΥΠ κρατούσε σηµειώσεις.

«Ο “τύπος” µπορεί να είναι έξυπνος, να έχει χιούµορ, αλλά είναι επικίνδυνος…» είπε ο διοικητής.

Ο Πρόεδρος συµφώνησε. Ήξερε καλά ότι και πεθαµένος ο Αντρέας µόνο µε τον «µύθο του» µπορούσε να ρίξει οποιαδήποτε κυβέρνηση… Πολύ περισσότερο µια κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ!

Στο γραφείο του Αγίου Πέτρου στον Παράδεισο είχε σηµάνει συναγερµός. Όταν µπήκε ο Κωνσταντίνος Καραµανλής, ο Άγιος Πέτρος ήταν αναστατωµένος.

«Άλλα συµφωνήσαµε, άλλα κάνει…». «Εγώ σου τα ’λεγα, µε τον Αντρέα δεν βγάζεις άκρη…» του πέταξε ο Καραµανλής. «Τώρα λέει ότι η Ελλάδα πρέπει να τα “σπάσει” µε την τρόικα και να επαναδιαπραγµατευτεί… Και άρχισε να κάνει διάφορα τηλέφωνα, από ’δώ κι από ’κεί για να δηµιουργήσει κλίµα…». «Είναι επικίνδυνος…» είπε ο πρόεδρος.

«Ναι αλλά, Κώστα µου, τα ίδια περίπου λέει και ο Σαµαράς…» του αντέτεινε ο Άγιος Πέτρος.

«Μην µου τον θυµίζεις… Όλοι αυτοί θέλουν να µοιάσουν στον Αντρέα! Εµένα αναφέρουν στις οµιλίες τους για να πάρουν κανένα χειροκρότηµα, στην πραγµατικότητα όµως στον Αντρέα θέλουν να µοιάσουν… Και ο Κωστάκης ο ανιψιός µου στη διατριβή του – αυτό δεν µπορούσε ο πρόεδρος να το ξεχάσει µε τίποτα – στον Αντρέα αναφερόταν και ο Σαµαράς τα εθνικιστικά του Αντρέα έχει για πρότυπο, ενώ τώρα λέει και κάτι σοσιαλ-αρλούµπες… Άστα, Άγιε… Οικογενειακή τραγωδία… Μη µου το θυµίζεις!».

«Εντάξει… και συ πρόεδρε, σοσιαλιστής γύρισες από το Παρίσι…» του πέταξε ο Άγιος Πέτρος για να τον πειράξει. Ευτυχώς όµως ο Καραµανλής δεν τ’ άκουσε… «Πάρτε µου στο διαπλανητικό iPhone τον Αντρέα, θέλω να του µιλήσω…» είπε ο Άγιος στη γραµµατέα του.

Έπρεπε να τον µαζέψει, γιατί ο Αντρέας ήταν ικανός να φέρει τον πάνω… κόσµο κάτω και τον κάτω… επάνω, αν κάτι του κόλλαγε…

Συνεχίζεται…

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.