Η σελίδα του λοξού

♦ Είσοδος φθινοπώρου. ♦ Εποχή στακτώδους αποχρώσεως, με τον αναγραμματισμό να υπονοεί αδιστάκτως το προφανές, καταστάσεις μεγίστου ερωτικού παροξυσμού και ανυπέρβλητου εικονικού πο­λιτικού λόγου.

♦ Είσοδος φθινοπώρου.

♦ Εποχή στακτώδους αποχρώσεως, με τον αναγραμματισμό να υπονοεί αδιστάκτως το προφανές, καταστάσεις μεγίστου ερωτικού παροξυσμού και ανυπέρβλητου εικονικού πο­λιτικού λόγου. Και προς το έδαφος, στην απο­τύπωση των ιχνών, ελαφρά σώματα χαμηλοτάτης ενοράσεως παρελαύνουν πανικόδρομα ανισορροπώντας συντεταγμένως, στα επί των ρημάτων προστάγματα.

♦ Η παλινωδία εγκατέλειψε τον ορισμό της και αποσαφήνισε την πρακτική της παγκοσμιοποιημένης ανικανότητας. Μηχανεύματα παραποίησης των περιστατικών ένθεν κακείθεν, να προσδιορίζουν τον παραλογισμό των μικρών σκέψεων.

♦ Σκεβρωμένοι λογοκόποι, θιασώτες μιας επαναλαμβανόμενης ρητορείας, περιοδικοί συντάκτες του τρόμου, θλιβεροί θεατρίνοι γνωστής δραματοποίησης, μηρυκαστικά πα­νομοιότυπων αφηγήσεων πελαγοδρομούν αποκαλύπτοντας τη γραμμή της ανεπάρκειας.

♦ Και μια σίγαση, προπομπός της ακολουθίας των εκρήξεων, αφομοιώνει πλήρως το επα­κόλουθο των ανακοινώσεων, αναμένοντας το δευτερόλεπτο της αφορμής.

♦ Στην αναπαράσταση η μελαγχολία έχει την πρωτοκαθεδρία και οι λευκές κόμες, ερμήνευμα ψυχοσωματικού καμάτου, απεικόνισμα συνένοχου ταξιδίου, να μαρτυρούν την απε­γνωσμένη διαδρομή των επιχειρημάτων.

♦ Αλαφιασμένοι θεατές των δεδομένων, ανή­μποροι εισπράκτορες της εκφωνήσεως χειρί­ζονται το λεξιλόγιο του παρηκμασμένου τε­τραδίου για την αντιγραφή των προσχημάτων.

♦ Και το πλήρωμα διαπορεί στο περιστρεφό­μενο τοπίο και η μετατροπή, εφιαλτική προ­σέγγιση, απομονώνει το χαμόγελο. Σβησμένα φώτα, διαλείμματα παλιών παπύρων, ανα­προσαρμογή της πραγματικότητας και η ιστο­ρία, αδυσώπητη κατασκευή, επανέρχεται στο προσκήνιο κάνοντας το σημείο του επιλόγου προαναφώνημα των ονείρων.

♦ Και το χειρότερο, ακολουθεί το κακό ανα­πολώντας κόσμους ξεχασμένους, λαϊκίζο­ντας, παραληρώντας, ασθμαίνοντας και εις τας άλλας μετοχάς μετέχοντας. Και ενισχύε­ται η άποψη περί της πλήρους ακαμψίας του νοός.

♦ Δελτοειδής η προσκόλληση της συλλογι­στικής και στείρα η προσφώνηση του ενε­στώτα, παράγραφοι παλαιολιθικού ύφους και μυθιστορήματα συνθετικών της παραφροσύ­νης συναρμολογούν την ανεπιτηδειότητα της ονοματολογίας.

♦ Χαριτολογώντας παραμέρισαν τα σύμφωνα

αφήνοντάς τα ανοικτά στο ηχοβόλημα. Στό­ματα ανακαλούν τις λέξεις τους και τα δικαιολογήματα, παιδικές εκδηλώσεις διαψευσμέ­νου ιστορικού, γελοιοποιούν τις επιλογές του παρελθόντος. Και μετά λίγη αλευρόκολλα να κιτρινίζει στην παλιά αφίσα με το σύνθημα να μεταφέρει τον σαρκασμό μέχρι το μεδούλι.

Και ένα μικρό παραμελημένο αφουγκρά­ζεται το επόμενο χαμογελώντας. Σκευωρία πασιφανής και μια ανεμώνα δε γούσταρε άλ­λο να στέκεται στο ίδιο χώμα. Παραμέρισε τη σκόνη και έδιωξε τη μυρουδιά της να αγκι­στρωθεί στο σύννεφο. Σε λίγο η βροχή θα ράνει το μοβ και τα μικρά αυλάκια, χείμαρροι απερίγραπτοι, θα παρασύρουν τα ξερόκλαδα. Κι ένα περπάτημα του ήλιου θα στεγνώσει την περίληψη του κειμένου.

♦ Στους δρόμους η ησυχία διαδηλώνει τη με­λαγχολία της. Τα φύλλα αποσύρονται απογυ­μνώνοντας τις εξοχές και ένα μωσαϊκό χρω­μάτων στολίζει τα πεζοδρόμια.

♦ Ένα σκουπιδάκι αλλοιώνει τη ματιά και ένα τρεμάμενο βλέμμα γεμίζει απ’ τα χνότα της απορίας.

♦ Τζάμι θολό και ένα δάχτυλο υπογράφει την ελπίδα στην υγρασία.

♦ Με τα μεγάλα γράμματα.

Mυογράφημα

Μια πεταλούδα σιδερένια στην πλάτη. Δυο γιγαντιαία χέρια, ένας ξερός ήχος και δυο τρεις στροφές, να ακούγονται τα γρανάζια, ξερόβηχας σκουριασμένος σε παλιά μηχανή. Ζωντάνια κουρδισμένη, κατευθυνόμενη από μακριά, διαδρομή περιορισμένη απ’ τον χρόνο, συμμετοχή σιωπηλή, άηχη αναπνοή στα παλιά χώματα.

Παιχνίδια σπασμένα, ξεφλουδισμένα σώματα, αναμνήσεις παραμυθιών, λόγια μεταφορικά, στολίδια, χρώματα και σκόνη απ’ τα κιτρινισμένα μάρμαρα. Στη σειρά με έναν αριθμό στο στήθος, παρατεταγμένες σκιές και σπαρμένες πέτρες στους διαδρόμους.

Σκοινιά χοντρά, αναρτημένα σχήματα, ζωγραφισμένες ανάγκες και τύμπανα, εκδήλωση του ρυθμού, περπάτημα αργόσυρτο, βήμα σερνάμενο στο κακοτράχαλο έδαφος.

Δάχτυλα πλαδαρά, νουθεσίες της παράνοιας, μολυβένια στρατιωτάκια στα παλιατζίδικα του δρόμου, στις παράγκες με τις σκισμένες τέντες. Και ίδιες φωνές, συνωστισμός, χρονικοί προσδιορισμοί και δευτερεύουσες προτάσεις να ψάχνουν το νόημα.

Συρματοπλέγματα, εξοχές αγκαθωτές, σκέψεις απαγορευμένες, ανυπαρξία, κολλημένα χαρτιά, ραβδογράμματα, ποσοστά επί των λυγμών, κεφάλαια πολυπλοκότητας, παραστάσεις των αριθμών, βιβλία κρυμμένα στα σιδερένια συρτάρια.

Διηγήματα πρόχειρα, χαμένες ταυτότητες, φούχτες κλειδωμένες, αμπαρωμένα μάνταλα στα ξύλινα πορτάκια.

Στιγμιότυπο καθημερινότητας, διαίρεση των στιγμών και ένας κύκλος στο πηλίκον να αφήνει στο υπόλοιπο τη μονοτονία.

Και στις εξέδρες, κοντυλοφόροι παρατηρητές τραβούν τις κόκκινες γραμμές δρομολογώντας το κείμενο. Και σκυμμένες οι ματιές ψάχνουν στο πάτωμα το αντεικόνισμα της ψευδαίσθησης.

Στις πρώτες βροχές, στα βαριά βήματα του επιλόγου.

Στενωπός

Προοπτική /

Σκοτεινή πρόταση /

Και στο τέλος το λευκό

Υποσημείωση της απουσίας /

Περισπωμένη

Στην αναπνοή του τοπίου /

Αναφορά στο πλακόστρωτο

Και ζωντανά τα αποτυπώματα /

Κόκκινο στο πεζούλι

Πέτρινες Αντιθέσεις

Ασπρισμένοι κόσμοι /

Ψιθυρίσματα κάτω απ’ τις

τράβες /

Θεώρημα των ρημάτων

Χειροποίητη πρόταση η

απλότητα

Αναστέναξε στην ομορφιά

Δακρυσμένη /

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.