Η σελίδα του λοξού

♦ Τείνει προς την παράνοια η αποσαφήνιση των δεδομένων.

♦ Τείνει προς την παράνοια η αποσαφήνιση των δεδομένων.

♦ Και εις τους κύκλους άνθρωποι ένοχοι εκ προοιμίου, απεγνωσμένοι ρήτορες των καταγεγραμμένων, προσπαθούν εναγωνίως να απενοχοποιήσουν τα φωνήεντα. Τοποθετήσεις προ­σεγγίζουσες την παραφωνία της ανορθογραφίας υπερτονίζουν την απερίγραπτη δυναμική του χάους. Πολιτική του λόγου του αναληθούς, προ­ερχόμενη εκ γεννήσεως του τοπίου, φωνασκεί επιχειρούσα να γειτονέψει με το δικαιολόγημα. Ματαίως, οι σειρές τρέχουν και τα γράμματα, ανισόρροπες διατάξεις πανικόδρομων συνθεμάτων, απεκδύουν το προφανές, τρομοκρατώντας την καθημερινότητα.

♦ Και απόμειναν οι προθέσεις να προσδιορίζουν το επίθετο. Το καλό ταυτίζεται με το κακό και η σύγχυση στη γραμματική των ημερών δίνει στις ανακοινώσεις την προφορά πομπώδους εκφωνήματος δραματικού περιεχομένου.

♦ Αναμασήματα των αναλύσεων και μάντεις με δυτικά άμφια και εργαστηριακά ελιξίρια υπερα­μύνονται με πρωτοφανή φανατισμό τα τετραγω­νικά των οπισθίων τους.

♦ Και ενώ οι εξελίξεις προσπερνούν τα λεκτικά

σχήματα των παραπλανητικών απαγγελιών, δια­μεσολαβητές ξενόφερτου αλφαβήτου ασελγούν θρασυγλώσσως πάνω στις έννοιες που γέννησε ο Ήλιος, ο Ουρανός κι η Θάλασσα.

♦ Πολύπλοκα τα νοήματα για τους ομιχλώδεις τόπους, των γκρίζων νεφελωμάτων, των σκοτει­νών κτηρίων και των κλειδωμένων φωνηέντων.

♦ Και αγνοείται προς το παρόν η ευείδεια του μέλλοντος, ενώ η πτώχευση του ενεστώτος λοι­δορεί τον ενικό αριθμό, κραδαίνοντας τον πλη­θυντικό συνοδευτικό της ανικανότητας των επι­χειρημάτων.

♦ Τα υπερώα μονολογούν την αποτυχία τους και οι συνοδοιπόροι, εγκατεστημένοι στα υπόγεια των μικρών συναλλαγών, παραμιλούν για τη συ­νένοχη ανοχή τους. Ολίγιστες παρατυπίες των ενστίκτων της αυτοσυντήρησης στο λασπωμένο έδαφος.

♦ Απ’ τον παππού στον εγγονό, κληρονομική νο­οτροπία, διάδοχη συνάρτηση παραγόντων ιστο­ρικών σελίδων λαμπρού κάλλους.

♦ Και παρελαύνει ο φόβος αφήνοντας βαθιά τα σημάδια του στο χώμα. Και συρρικνώνεται η γραμμή των οριζόντων, ενώ διαδίδεται εντέχνως το χειρότερο για να αποσιωπηθεί η ασέλγεια.

♦ Πενιχρή η αναπνοή αναζητά στο θαμπωμένο τζάμι την κοινοτοπία του επιλόγου ενός παραμυ­θιού. Μα ο Δράκος με τη φλογισμένη γλώσσα δι­αφωνεί σείοντας την αγκαθωτή ουρά του.

♦ Και τα προσωπεία κατέπεσαν επισυνάπτοντας το πικρόχολο στα χείλη των αδικημένων. Και η αγανάκτηση αγκαλιάζεται με το ανεξέλεγκτο και η λογική ψάχνει τον προορισμό της.

♦ Και φωνές στις παρόδους της λαγνείας του τρόμου. Στα προπύλαια καγχάζει το δημιούρ­γημα ξεδοντιασμένο. Ανθρώπινες σκιές ψιθυ­ρίζουν. Γρήγορες στιγμές. Ο νους στην υπερέ­νταση. Η σκέψη βάζει τα καλά της. Η συνέχεια μονοδρομεί την ευτυχία. Κάπως έτσι χορεύει η επανάληψη των παραγράφων. Ξαναδιαβασμένες σελίδες. Ίδιοι πόνοι, απαράλλαχτοι στεναγμοί.

♦ Ενώ η ανάμνηση της διηγήσεως μορφοποι­είται και ντύνεται την πραγματικότητα. Και τα σταυροκοπήματα της γιαγιάς, μουρμουρητά στα εξώλης και προώλης, επανέρχονται σαρκαστικά σημειώματα ξεχασμένων αφηγήσεων.

♦ Και η αισιοδοξία υπογράφει.

♦ Στην ομορφιά που περιμένει το επόμενο στιγ­μιότυπο.

Μυογράφημα

Στον κεντρικό δρόμο. Κάτω από τη μεγάλη πινακίδα. Με τα τεράστια φώτα. Τις μεγάλες τζαμαρίες με τις καμπυλωτές πόρτες. Τις στολισμένες βιτρίνες με τα αρώματα, τις κέρινες κούκλες, τα αποσμητικά, τις μάσκες από τις ίνες τις φυτικές. Εκείνα, τα συνθέματα τα επίπλαστα της αισθητικής του χρόνου.

Σε ένα κουτί με κόκκινη κορδέλα. Και μια επιγραφή να καθορίζει το εύθραυστον της σπουδαιότητος. Μαζεμένοι. Με τις λευκές ποδιές, τα κοφτερά εργαλεία, τα σχέδια τα εμπεριστατωμένα και τις παραμικρές λεπτομέρειες εξιχνιασμένες στην εντέλεια.

Στο μεγάλο κρεβάτι το γυμνό. Ξαπλωμένη, αναισθητοποιημένη με την ενδυμασία τη μελαγχολική, με γυμνό τον λαιμό, τα μάτια κλειστά και το στόμα σφραγισμένο. Κι από πάνω ένα στρογγυλό με πολλές λάμπες να ξεκαθαρίζει το τοπίο, να αποκαλύπτεται η αφαίρεση, να μετριέται με σπιθαμές το σώμα, να μικραίνει η αναπνοή, να φανερώνεται ο μορφασμός, να γίνεται η πράξη ανάγκη κατασκευασμένη.

Πρόσωπα παραμορφωμένα, γεωμετρικά σχήματα να κάνουν τις σκιές μακριές σκουρόχρωμες καταλήξεις μυστικών δείπνων, ερμηνεύματα κολασμένων επιδιώξεων.

Στον θόρυβο, στον διαδεδομένο πανικό, στη ματαιότητα της επικράτησης, στον ορισμό της αθλιότητας των αποφάσεων, η λέξη περιορίζεται στο θέμα της.

Στους διαδρόμους.

Στην κρύα αίθουσα με τα ξύλινα έπιπλα καθισμένες φωνές, υπόλοιπα υποσχέσεων προσμετρούν τα χαμένα δευτερόλεπτα.

Και η ανακοίνωση.

Στεγνή εκφώνηση επιμυθίου.

Ζωντανεύει το προαναφώνημα.

Ορίζοντας το επίφθεγμα της ζωής.

Εξώθυρα

Αυτοσχέδια σύλληψη

Σανίδα της προχειρότητας

με φακίδες του λευκού στο

βαθύ πράσινο.

Σημειώματα κάθετα,

υποστηρίγματα

καλλιγραφίας.

Στο υπόγειο

Της κατασκευής

Συνοπτική περιγραφή

Κερκόπορτα παραδομένη

Στα στίφη τα αλαλάζοντα

Πέρασμα του ψιθύρου

Στις παραπομπές των

σκυμμένων συνειδήσεων

Σκοτάδι στο χάος

Διάδρομοι αφημένοι στον

πεταμένο μίτο

Στο μεγαλείο του μύθου

Υπάρχω

Φωνή με την ηχώ

Ιστορία

Ξαναγραμμένη!

[email protected]

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.