Της Κατερίνας Αγγελιδάκη

Πολλές οι ακυρώσεις. Συναυλιών – κυρίως ξένων τραγουδιστών –, εκδηλώσεων, παραστάσεων διαφόρων ομάδων που δεν κατάφεραν να βρουν χρήματα για να ανεβάσουν το έργο τους, αλλά και προγραμματισμένων παραστάσεων των κρατικών μας σκηνών.

Της Κατερίνας Αγγελιδάκη

Πολλές οι ακυρώσεις. Συναυλιών – κυρίως ξένων τραγουδιστών –, εκδηλώσεων, παραστάσεων διαφόρων ομάδων που δεν κατάφεραν να βρουν χρήματα για να ανεβάσουν το έργο τους, αλλά και προγραμματισμένων παραστάσεων των κρατικών μας σκηνών. Πρώτο θύμα της οικονομικής δυσπραγίας ο Σωτήρης Χατζάκης από το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, ο οποίος ανακοίνωσε επίσημα ότι «κόβει» τρία έργα από το φετινό ρεπερτόριο: Τον «Ζορμπά» του Νίκου Καζαντζάκη (σε σκηνοθεσία του ιδίου), τον «Μόμπι Ντικ» του Χέρμαν Μέλβιλ και την «Άννα Καρένινα» του Λέοντος Τολστόι.

Την ανακοίνωση συνόδευσαν κάποιες δικαιολογημένες φωνές διαμαρτυρίας συντελεστών των εν λόγω παραστάσεων, που καλούνται να πληρώσουν τα σπασμένα (στα οποία προφανώς υπολόγιζαν, μέρες που είναι), αλλά και κάποιων άλλων κρατικοδίαιτων παραγόντων, που θεωρούν «πλήγμα» τις ματαιώσεις παραστάσεων, των οποίων το συνολικό κόστος παραγωγής θα στοίχιζε στο ΚΘΒΕ περί τις 200.000 ευρώ. Για τους πρώτους έχουμε να πούμε ότι τους συμμεριζόμαστε απόλυτα. Ένας κρατικός θεσμός δεν μπορεί να λέει και να ξελέει χωρίς να τρέχει τίποτα. Για τις υπόλοιπες ενστάσεις κρατάμε μικρό καλάθι διότι τα κίνητρα δεν μας πείθουν ποσώς. Είναι δυνατόν, σε τέτοιους καιρούς, να μιλούμε δήθεν για κύρος και αξιοπιστία όταν δεν μπορούμε να πληρώσουμε ούτε τα βασικά; Αφελές. Εμάς, πάντως, από την αρχή της θεατρικής σεζόν μας είχε κάνει εντύπωση ο υπερβολικός πλουραλισμός των κρατικών μας σκηνών (του Εθνικού Θεάτρου κυρίως, της Λυρικής Σκηνής λιγότερο, και του ΚΘΒΕ σε έναν βαθμό, το οποίο πάντως καταφέρνει να πληρώνει και τα χρέη του από τα εισιτήρια).

Αναρωτηθήκαμε συχνά – πυκνά πώς είναι δυνατόν να «τρέχει» ένας προγραμματισμός τόσων παραστάσεων σαν να μην τρέχει τίποτα, από τη στιγμή που όλοι ξέρουμε ότι η κρατική επιχορήγηση εκταμιεύεται με το σταγονόμετρο. Λες να πρόκειται για ευσεβή πόθο ότι όλα θα λυθούν ως διά μαγείας; Ή μήπως πρόκειται για «καλλιτεχνικά οράματα» στην πλάτη του καμπούρη; «Καλύτερα να μειώνεται το όραμα του καλλιτεχνικού διευθυντή παρά να μην έχω να δώσω τους μισθούς των υπαλλήλων» μας είπε ο καλλιτεχνικός διευθυντής του ΚΘΒΕ, εξηγώντας μας τις αποφάσεις του και αφήνοντας αιχμές κατά του υπουργείου Οικονομικών: «Δεν φταίει ο υπουργός Πολιτισμού. Το αντίθετο. Προσπαθεί ακόμα και τώρα να μας βοηθήσει» μας είπε. Εμείς το ευχόμαστε. Αλλά τι να λέμε τώρα… Ακόμα το ΥΠΠΟΤ δεν έχει εκταμιεύσει ούτε τον μισό Σεπτέμβρη.

Στην αναμπουμπούλα όλοι φταίμε. Ακόμα και οι καλλιτεχνικοί διευθυντές που δεν προέβλεψαν το αυτονόητο. Κάλλιο αργά, πάντως, παρά ποτέ.

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.