Η επιστροφή του Ανδρέα (22)

Του ανώνυμου Πασόκου…

ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟΥ: Ο Άγιος Πέτρος διευκολύνει τον Αντρέα ν’ ακούσει την «προσευχή» του Γιώργου προς τον πατέρα του! Ο Αντρέας καταλαβαίνει αµέσως τους κινδύνους για τον «Οίκο Παπανδρέου».

Του ανώνυμου Πασόκου…

ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟΥ: Ο Άγιος Πέτρος διευκολύνει τον Αντρέα ν’ ακούσει την «προσευχή» του Γιώργου προς τον πατέρα του! Ο Αντρέας καταλαβαίνει αµέσως τους κινδύνους για τον «Οίκο Παπανδρέου». Η… µεγαλοφυής παρέα του Γιώργου τον οδηγεί µε βήµα ταχύ στην καταστροφή. Αυτά τα παιδιά είναι το ένα πιο ανίκανο από το άλλο… Τους είναι δε τόσο απαραίτητος ο Γιώργος, για να… υπάρχουν οι ίδιοι, που σκέφτονται µέχρι να τον απαγάγουν, αν θελήσει να παραιτηθεί και να τον αντικαταστήσουν µ’ ένα… οµοίωµά του, για να επιζήσουν οι ίδιοι!

56 Οι συνέπειες ενός σοκ

Η ατμόσφαιρα στο πρωθυπουργικό αεροπλάνο ήταν βαριά. Η µε­ταµεσονύχτια επιστροφή στην Αθήνα από τις Κάννες ήταν ίσως µια από τις πιο δύσκολες στιγμές της πολιτικής πορείας του Γιώργου. Είχε φάει τέτοιο «µπινελίκι» από τον Σαρκοζί, που ποτέ άλλοτε στη ζωή του δεν είχε ξανακούσει! Ακόµα και η… Μαργαρίτα, όταν την εκνεύριζε, δεν του είχε µιλήσει ποτέ µε τέτοια «γαλλικά»! Είχε αποσταθεροποιηθεί… Άσε τη Μέρκελ. Όσο του «τα ’ριχνε» ο Γάλλος πρόεδρος, χαµογε­λούσε δίπλα του ειρωνικά… Έκανε την κυρία! Σιγοντάριζε χωρίς να µιλάει. Το σοκ για τον Γιώργο ήταν µεγάλο. Δεν µπορούσε πια να τους ξανασυναντήσει ούτε να κάτσει µαζί τους στο ίδιο τραπέζι!

Το δηµοψήφισµα είχε τελειώσει άδοξα, και µαζί του και η πρωθυπουργία του…

Στην άλλη µεριά της καµπίνας του πρωθυπουργικού αε­ροπλάνου, καθόταν ο Μπένι σκεπτικός. Αντιλαµβανόταν πλήρως τις ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις που εδροµολογούντο µετά τις Κάννες… Άνοιξε γρήγορα το Ipad κι άρχισε να γράφει επειγόντως µια δήλωση, µε την οποία έλεγε ότι… διαφωνούσε µε το δηµοψήφισµα και γι’ αυτό δεν έπρεπε να γίνει… Ήθελε να προλάβει τα γεγονότα. Εκείνη τη στιγ­µή, κατάλαβε ότι πήρε θέση δίπλα του ο… Βενιζέλος! Το alter ego του.

«Καλά δεν ντρέπεσαι;» του πέταξε.

«Δεν σε καταλαβαίνω…» απάντησε ο Μπένι.

«Τόσες φορές σου ’χω πει ότι δεν είναι σωστό να κλέβεις… εκκλη­σίες!».

«Είσαι θρησκόληπτος…».

«Ξεχνάς πόσο σε έχουν στηρίξει οι παπάδες;».

«Δεν το ξεχνάω, αλλά τι να κάνω; Με τον Γιώργο, και να θέλεις, δεν µπορείς να αποφύγεις ούτε την εκκλησία να µην κλέψεις!».

«Καλά, τέτοια έλεγες και την ηµέρα που είχες πάει στο Ζάππειο…».

«Άλλο τότε, άλλο τώρα…».

«Καθόλου! Το ίδιο είναι… Και τώρα πρωθυπουργός βιάζεσαι να γί­νεις…».

«Σσστ! Μη φωνάζεις… Θα µας ακούσει ο Γιώργος!».

«Σιγά… Λες να µην το ξέρει;».

Εν τω µεταξύ, απέναντί τους το µυαλό του Γιώργου δούλευε ακατά­παυστα. Όσο και αν το ’ψαχνε, καλύτερη λύση για την πρωθυπουργία από τον… Πετσάλνικο δεν έβλεπε! Η επόµενη καλύτερη ήταν ο… Βενι­ζέλος. Είχε κάποιους κινδύνους, αλλά, εάν ήθελε να τον αποτελειώσει, έπρεπε να ρισκάρει, ποντάροντας στον ακραίο βολονταρισµό και την αµετροεπή φιλοδοξία του. Από την άλλη, όµως, δεν ήθελε να παρα­συρθεί σε µικροπολιτικούς υπολογισµούς. Το εθνικό καθήκον… επέ­βαλλε Πετσάλνικο για πρωθυπουργό!

Είχε αρχίσει η προσγείωση στο αεροδρόµιο των Σπάτων. Κοίταξε το ρολόι του, ήταν πεντέµισι το πρωί. Δεν είχε κλείσει µάτι πάνω από 24 ώρες και το καλογυµνασµένο κορµί του, για πρώτη φορά, τον πόναγε τόσο πολύ, µετά τα πολλαπλά θανατηφόρα χτυπήµατα του ανελέητου Σαρκοζί…

57 H Λάρα Κροφτ του ΠΑΣΟΚ.

Η Ρεγγίνα, ήταν σε απόγνωση. Είχαν παραφρονήσει όλοι. Ο Αθα­νασάκης, όταν οι Ερινύες µε τη µορφή του Αντρέα τον… άφηναν, εισηγείτο για πρωθυπουργό πότε τον… Κακλαµάνη και πότε τον… Πε­τσάλνικο!

Ο Ελενόπουλος είχε τρελάνει τους δηµοσιογράφους µε ψευδείς διαρροές… Ενώ ο Βενιζέλος καιροφυλακτούσε, προτεί­νοντας ως συµβιβαστική λύση τον… Κουκιάδη ή τον… Σκουρή. Προφανώς του είχε ξεφύγει ο… Ζαφειρόπουλος!

Το Μαξίµου είχε µεταβληθεί σ’ ένα απέραντο φρε­νοκοµείο, όπου ο ένας «έκαιγε» τον άλλον και όλοι µαζί – του Γιώργου µη εξαιρουµένου – τον… Γιώργο!

Έτσι, της ερχόταν της Ρεγγίνας να µοιράσει κουλου­ράκια µε… δηλητήριο σ’ όλη την οµάδα του προέδρου. Ο Ραγκούσης και ο Παπακωνσταντίνου την είχαν κοπανήσει µε… ελαφρά πηδηµατάκια. Ο Γερουλάνος είχε εξαφανιστεί… Και ο Γιώργος είχε πέσει στα χέρια της αδίστακτης «συµµορίας των τεσσά­ρων», Ρέππα, Παπουτσή, Καστανίδη και Πετσάλνικο!

Η Ρεγγίνα, µε γρήγορο βήµα, κατευθύνθηκε στη µυστική κρύπτη του γραφείου της.

Σχηµάτισε τον απόρρητο κωδικό, η πόρτα άνοιξε και µπήκε µέσα. Ο πιο πιστός και ανιδιοτελής άνθρωπος του Γιώργου φόρεσε µε απίστευ­τη ταχύτητα τη στολή της… Λάρα Κροφτ, της γυναίκας… «σούπερµαν», εξοπλίστηκε και όρµησε προς το πρωθυπουργικό γραφείο. Με δυο… κλοτσιές άνοιξε την πόρτα και πριν προλάβει να αντιδράσει η εγκατε­στηµένη στο γραφείο του «συµµορία των τεσσάρων» τους είχε εξου­δετερώσει όλους πλήρως! Τον Ρέππα τον έδεσε και το φίµωσε. Τελευ­ταία, οι «γέφυρες» που έκανε προς τον Βενιζέλο την είχαν υποψιάσει πολύ… Τον Καστανίδη τον κλείδωσε στη διπλανή τουαλέτα, µαζί µε τον Παπουτσή! Και τον Πετσάλνικο τον έχωσε µέσα στη µεγάλη ντουλάπα – γκαρνταρόµπα…

Μετά η γυναίκα – θρύλος υποκλίθηκε µπροστά στον… Γιώργο, γονά­τισε και έβγαλε τη µαύρη µάσκα από το πρόσωπό της.

Ο πρωθυπουργός αναπήδησε καθώς στη θέση της µυστηριώδους γυναίκας µε το αιλουροειδές σώµα αναγνώρισε την πιστή Ρεγγίνα!

«Πρόεδρε, ήταν ο µόνος τρόπος για να σε σώσω απ’ αυτούς τους µι­κρούς και ιδιοτελείς ανθρώπους… Ο Λουκάς Παπαδήµος είναι η µόνη λύση! Κάθε άλλη πρόταση είναι σαν να ανοίγεις το “κουτί της Πανδώ­ρας”…» είπε µε ένταση και πάθος.

Ο Γιώργος δεν απάντησε αµέσως. Έµεινε για λίγο σκεφτικός. Μετά είπε: «Το καταλαβαίνω αυτό που µου λες… Αλλά εγώ τα ’χω βάλει µε τους τραπεζίτες, πώς θα προτείνω τον Λουκά; Και εν πάση περιπτώσει, ένας δικός µας άνθρωπος, τον οποίο θα αναγκαζόταν να ψηφίσει και ο Σαµαράς, θα ’ταν η καλύτερη λύση…».

Η Ρεγγίνα δεν είπε τίποτα. Μερικές φορές η καταστροφή γίνεται αναπόφευκτη. Ήξερε ότι ο Γιώργος θ’ άνοιγε το «κουτί της Πανδώ-

ρας». Καθώς έβγαινε από το πρωθυπουργικό γραφείο, ένα δά­κρυ κύλησε στο κουρασµένο πρόσωπό της…

58 Ώρα για δράση!

Στη σουίτα του Πεντελικού, ο Αντρέας, έχοντας δί­πλα του την Έµιλυ και τον κύριο Αντώνη, παρακολου­θούσε το διάγγελµα του Γιώργου, πριν πάει στον Κά­ρολο για τη συνάντηση των πολιτικών αρχηγών. Στο πρόσωπό του φαινόταν καθαρά η µεγάλη απο­γοήτευση. Όταν τελείωσε, είπε: «Κρίµα… Θα µπει µε Πετσάλνικο και θα βγει µε Λουκά Παπαδήµο!». «Ο Λουκάς, πρόεδρε, είναι καλό παιδί… Εσύ τον έκανες διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος…» είπε ο Λιβά-νης.

Πράγµατι, ο Λουκάς ήταν ένας άνθρωπος µε κύρος επιστηµονικό και ήξερε τη δου­λειά… Όµως το περιβάλλον ήταν εξαιρε­τικά δύσκολο. Χρειαζόταν υψηλού επιπέ­δου πολιτική διαχείριση. Ο Λουκάς ήταν ένας τραπεζίτης… Αυτή δε η ιστορία µε τους τραπεζίτες – πρωθυπουργούς δεν άρεσε καθόλου στον Αντρέα… Εξ άλλου, πί­στευε ότι η λύση της 27ης Οκτωβρίου δεν θα µπορούσε να αντέξει για πολύ… Θα ξεπερνιό­ταν από τα πράγµατα! Το πρόβληµα της Ευρώπης ήταν δοµικό και η γραµµή της λιτότητας θα οδηγού­σε µε µαθηµατική ακρίβεια στη διάλυσή της… Χρειαζόταν άλλου τύπου και βεληνεκούς πρω­τοβουλίες. Ο Λουκάς, σε σχέση µε όλους τους άλλους τους άσχε­τους, ήταν σαφώς η καλύτερη επιλογή, αλλά δεν αρκούσε… Οι στιγ­µές επέβαλλαν κεντρικές αλλαγές στην ευρωπαϊκή προσέγγιση της κρίσης. Όλα τ’ άλλα ήταν… ασπιρίνες σε «καρκινοπαθή»!

Εκείνη τη στιγµή χτύπησε το κινητό του Λιβάνη. Μόλις το ’κλεισε, εί­πε: «Πρόεδρε, µπαίνει και ο Καρατζαφέρης στην κυβέρνηση»..

«Αυτό, Αντώνη, µεσοµακροπρόθεσµα, είναι µια κίνηση που η Ελ­λάδα θα πληρώσει ακριβά… Αυτή η πολιτική και ιδεολογική ρευστο­ποίηση δεν µου αρέσει καθόλου. Κάποια στιγµή, θα την πληρώσουµε όλοι…».

«Εµένα, πάντως, ο Καρατζαφέρης µου αρέσει… Έχει πλάκα!» πέτα­ξε ανέµελα η Έµιλυ. Ο Αντρέας την κοίταξε αιφνιδιασµένος, καθώς η λογική αυτή τον έκανε ακόµα πιο επικίνδυνο…

«Αντώνη» είπε ο πρόεδρος «ετοίµασε την πρες-κόνφερανς. Θα µι­λήσω!

Δεν αντέχω άλλο, µε τον Γιώργο και τον Αντώνη… Θα καταστρέψουν τη χώρα. Αυτά που λένε και κάνουνε, είναι παιδαριώδη… Άρχισε τις δι­αρροές προς τους δηµοσιογράφους…

«Θα το πω, πρόεδρε, στον Μανώλη, τον γιο του Καψή, που είναι στο Mega και έχει πάντα έγκυρες και αποκλειστικές ειδήσεις…» είπε ο κύ­ριος Αντώνης.

«Κάνε ό,τι θέλεις… Αλλά γρήγορα, γιατί πρέπει να µπούµε σε δρά­ση. Με τους φόρους και τις µειώσεις µισθών και συντάξεων, όπως πά­νε, θα προκαλέσουν κοινωνική επανάσταση!». «Ωραία… πολύ ωραία… Μ’ αρέσει αυτό πολύ!» είπε η Έµιλυ. Ο Αντρέας απέφυγε να απαντήσει. Άκουγε όµως µε προσοχή την Έµιλυ, γιατί καταλάβαινε ότι αυτά που έλεγε, αντιπροσώπευαν µια αυθόρµητη διάθεση των µαζών, που µπορούσε όµως να πάρει τις πιο απρόβλεπτες και επικίνδυνες µορφές…

Συνεχίζεται…

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.