Η σελίδα του λοξού

♦ Ένθεν κακείθεν.♦ Η μελαγχολία των ύστερων ημερών και στο αντιφέγγισμα το αναποδογύρισμα του ψευδολογήματος.

♦ Ένθεν κακείθεν.

♦ Η μελαγχολία των ύστερων ημερών και στο αντιφέγγισμα το αναποδογύρισμα του ψευδολογήματος. Κενολογίες περιφερόμενες ασκόπως λεηλατούν την εναπομείνασα καλή διάθεση που κατέφυγε πίσω απ’ τους λεπτοδείκτες του σταματημένου ρολογιού. Γδαρμένες λέξεις τραβηγμένες απ’ τον λαιμό για να γεμίσουν τα στόματα με την απαραίτητη δοσολογία της φρεναπάτης.

♦ Η ανικανότητα, κατοχυρωμένη ερμηνεία της επανάληψης, αποπλάνησε την επικράτεια, η οποία υποδέχτηκε το αποτέλεσμα ως φυσική συνέπεια των πεπραγμένων. Ονόματα μικρομέγαλης αισθητικής προβάλλονται ασυστόλως εις τας μικράς οθόνας συνεχίζοντας αδιαλείπτως το θεάρεστον έργον τους.

♦ Κι ο χρόνος αδυσώπητος, τρελιάρης και αμνήμων αποκαλύπτει συγκαλύπτοντας τις αμαρτίες του παρελθόντος. Συνεργασίες παράταιρες, σχήματα εκβιαστικών διλημμάτων και μια σοβαροφάνεια περί της σωτηρίας της Πατρίδος που διευρύνει τον ορίζοντα της ευτραπελίας.

♦ Παλληκαρισμοί πρωτοβάθμιας πολυπλοκότητας προφορικώς εκτοξευόμενοι διά της στοματικής κοιλότητας παραληρούντων αρχόντων εσωτερικής καταναλώσεως, καταργούν ολοσχερώς τη σοβαρότητα.

♦ Αναρτημένοι στην επικαιρότητα εκ των υπε­ρώων εκφραστές παλαιότροπης, κακόγουστης μαγκιάς κατ’ ουσίαν απομονώνουν την αυτονό­ητη συλλογιστική οδηγώντας τον παραλογισμό στα πρωτοσέλιδα.

♦ Νοοτροπία του γέλωτος, ολίγον έγκυος, συγκυβέρνηση σύμφωνη με τις προτροπές των εκ­φωνητών και χαμένη η λογική στα διαστήματα των ήχων διαμορφώνεται αρρωστημένη.

♦ Μικρά ονόματα στις γειτονιές του κόσμου. Ολίγιστα και τα επιφθέγματα.

♦ Εθνική αξιοπρέπεια. Αόριστο λήμμα, παρερ­μηνευμένη παράγραφος. Δεσμεύεται εγγρά­φως και αποσύρεται, ενώ διά των χειλέων απο­δεχόμενη τις επιταγές προσεγγίζει την υπερη­φάνεια και κομπορρημονεί.

♦ Μακρόσυρτος και επαναλαμβανόμενος ο αναστεναγμός λοιδορεί την τοποθέτηση του φι­λόδοξου διαδόχου, ενώ ένα κτύπημα στην πλά­τη και ένας παρηγορητικός λόγος κατευθύνει το αλλοπρόσαλλον προς την έξοδο.

♦ Το τοπίο έρμαιο των συνθηκών αποπροσα­νατολισμένο περιπλανάται απορημένο ενώ η δοκησισοφία, παγκοσμιοποιημένη έννοια, αγκι­στρωμένη στην κοινοτοπία της προκαθορισμέ­νης ρητορείας επισυνάπτει στο σημειωματάριο τις παραπομπές της συνέχειας.

♦ Δραματική η ανάγνωση, αλλά παρ’ όλα αυτά η αισιοδοξία δεν λέει να αφήσει το προσκήνιο. Η ανορθογραφία των κειμένων προκαλεί την αναστάτωση, ενώ στη δεύτερη ματιά οι μουντζούρες διακρίνονται.

♦ Δυσερμήνευτη η εικόνα και ο ουρανός παραδόθηκε στη θάλασσα. Ο Νοέμβρης ξεσήκωσε τη συμπεριφορά τού επερχόμενου κι απάντησε στον χειμώνα.

♦ Τα πάθη προσπέρασαν τις εμμονές και καταρρακώθηκαν. Η μοναξιά ξεδίπλωσε τα γράμματά της και ξελογιάστηκε. Στις αγορές η συνάθροιση των σωμάτων ολοκληρώθηκε και στα καφάσια μονόχρωμα ζαρζαβατικά φανερώνουν την ισοτιμία τους.

♦ Στον γραμμένο τοίχο μια ατάκα νομίζει ότι κάνει επανάσταση. Κι ένας οργισμένος παραληρεί στο αντικαθρέφτισμα, την ισορροπία του συστήματος.

♦ Και στο μεγαλούργημα που ζωγράφισε με λίγες ευθείες η ξυλομπογιά, παρουσιάστηκε το νόημα των δυνατών ρημάτων.

♦ Κι ένα ασυναίρετο έδωσε την έμφαση της νοσταλγίας, της οργής, της ηδονής, του πόνου και της ελπίδας.

♦ Στην ενεργητική φωνή του έρωτα.

Μυογράφημα

Ο νεανίας, σπουδαγμένος στα μεταξωτά, ήξερε καλά τους διφθόγγους. Αρίστη προφορά, κολπάκια εξυπνακίστικα και μασκαρεμένα παραστρατήματα, ίσα να πιάνει το πόδι της γάτας η αμαρτία, να μην πληγώνεται ο παππούς κι η γιαγιά με τα παραμύθια. Δίχως όνομα η ιστορία παρουσιαζόταν πάντα απ’ την πλευρά της μιας όχθης με τα καθαρά νερά. Απ’ την άλλη τα έλη της άλλης απαγγελίας.

Κοντοπαντέλονος, κοκκινωπά τα μαγουλάκια, αταξίες πίσω απ’ τον μπροστινό και δικαιολογήματα δακρύβρεχτα όταν τον έπιανε ο χάρακας στα χέρια του.

Έρωτες χιλιοτραγουδισμένοι, ρομάντζα φεγγαρόλουστα, να στολίζονται οι ορμές με το ζαχαρένιο περιτύλιγμα. Μια από ’δώ και μια από ’κεί, βάρκα κουνημένη στην επιφάνεια της λίμνης, να αλλάζουν τα βιβλία φορεσιά μόλις φτάνανε στη μέση.

Ριγμένος απ’ τους αιθέρες συγκάτοικος των επωνύμων περπάταγε στα χνάρια τους, μια στον δρόμο, μια στο πεζοδρόμιο. Μαγκιά και σταυροκόπημα, παραδόσεις κι επίχρυσες αξίες, ήθη και έθιμα επαρχιώτικα, καθαρά χέρια να πίνουν στις χούφτες απ’ το τρεχούμενο του ποταμιού που πλευροκοπεί το πλινθόκτιστο χωριό.

Θεωρία αφ’ υψηλού κι αξιώματα της εποχής. Γαλόνια των περιστάσεων, κορύφωση του βιογραφικού.

Λόγια μεγάλα, έργα μικρά. Πολυσέλιδα πλουμίσματα, άνευ ουσίας τραγουδάκια.

Και στο κάτω μέρος η υπογραφή προφορικά να φαίνεται στα σύμφωνα δίχως τη ζωγραφική της εποχής, κρυμμένη στα κατάστιχα της υποταγής με την αυθάδεια της λιγόβαθης αξιοπρέπειας.

Θεώρημα

Ενουράνιος ρητορεία

της δραπετεύσεως.

Στιχομυθία του

ανυψωμένου βλέμματος

στην υπεροχή

του υπερκόσμιου.

Ακρόπλοη αποτύπωση

των αισθήσεων στο

περιχάραγμα του

μυστικού.

Παγίδα του βλέμματος,

ικεσία του μονολόγου.

Προφορά των

φωνηέντων, αργόσυρτη

ηχώ, λειτουργία του

ταπεινόστεγου στο

υψιπετές.

Ευκρίνεια των λογισμών.

Επιμανής παρέμβαση

της εικόνας.

Στην ειλικρίνεια

του σημειώματος.

loksos@gmail.com

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.