Της Κορίννας Λασκαρίδου

H Σοφία Κουρτίδου έχει κάνει θραύση με το τραγούδι «Δανεικά Ιδανικά», χωρίς να χρησιμοποιεί κανένα μουσικό όργανο, παρά μόνο τη φωνή της. Μια φωνή που τραγουδάει από τζαζ μέχρι χιτζάζ, λέει αλήθειες με χιούμορ και αποδεικνύει ότι η μουσική τού σήμερα δεν έχει ούτε ταμπέλες ούτε κόμπλεξ.

Της Κορίννας Λασκαρίδου

H Σοφία Κουρτίδου έχει κάνει θραύση με το τραγούδι «Δανεικά Ιδανικά», χωρίς να χρησιμοποιεί κανένα μουσικό όργανο, παρά μόνο τη φωνή της. Μια φωνή που τραγουδάει από τζαζ μέχρι χιτζάζ, λέει αλήθειες με χιούμορ και αποδεικνύει ότι η μουσική τού σήμερα δεν έχει ούτε ταμπέλες ούτε κόμπλεξ.

Αυτοσαρκασμός Ίσως το όνομά της να μην σας είναι γνωστό, αλλά τη φωνή της την ακούτε ολοένα και συχνότερα στα ραδιόφωνα μέσα από το «Δανεικά Ιδανικά». Οι επίκαιροι στίχοι και τα ρυθμικά φωνητικά του τραγουδιού σε κάνουν να στήνεις το αυτί για να ακούσεις την ιστορία που μας αφηγείται η Σοφία Κουρτίδου, μια ιστορία που είναι λίγο – πολύ θλιβερά οικεία σε όλους, μια ιστορία για την κρίση. Το 24χρονο κορίτσι με τα κόκκινα φουντωτά μαλλιά και τις ψηλοτάκουνες γόβες μιλάει μέσα από τις «χιουμοριστικές ιστορίες προσωπικής θλίψης» που τραγουδά στον ολόφρεσκο πρώτο της δίσκο, το «Περιπαθώς και ρουφηχτά». Παρά το λυπηρό περιεχόμενο, είναι «ιστορίες ιδωμένες με μία άλλη οπτική, γιατί θεωρώ σημαντικό να αυτοσαρκαζόμαστε», μας λέει. «Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να πεις το ίδιο πράγμα, γιατί να επιλέγουμε πάντα τον πιο βαρετό; Εγώ πρώτα απ’ όλα προσπαθώ να μην είμαι βαρετή στον εαυτό μου και κατ’ επέκταση στους υπόλοιπους και γι’ αυτό το χιούμορ και η θετική ενέργεια είναι σημαντικά στοιχεία στη ζωή μου».

Αφετηρία Η αφετηρία για τις μουσικές της αφηγήσεις τοποθετείται πριν από πολλά χρόνια. «Ξεκίνησα να γράφω στίχους από πολύ μικρή, από το δημοτικό. Γενικά πάντα με ενδιέφερε να εκφράζομαι δημιουργικά, γι’ αυτό και δεν ασχολήθηκα με τη μουσική για να φτάσω κάπου ή για να βγάλω χρήματα. Αυτοσκοπός μου είναι η μουσική, το να την κάνω όπως την αγαπώ», εξομολογείται με ειλικρίνεια, συμπληρώνοντας: «Στην Αλεξανδρούπολη όπου γεννήθηκα και μεγάλωσα τα μουσικά μου ερεθίσματα ήταν πολύ συγκεχυμένα, καθώς η δική μου γενιά μεγάλωσε με παράδοξα μουσικά πρότυπα». Ωστόσο στα 17 της φτάνει στη συμπρωτεύουσα, όπου συνέχισε τη μουσική της πορεία και ξεκίνησε μαθήματα φωνητικής. «Ήρθα για πρώτη φορά σε επαφή με την τζαζ και τραγουδούσα ρεμπέτικα με τον Αγάθωνα. Γι’ αυτό και λέω χαρακτηριστικά ότι παίζω από τζαζ μέχρι χιτζάζ – έναν λαϊκό μουσικό δρόμο. Ένας στόχος που έχω είναι ότι με ενδιαφέρει να εξελίσσομαι μέρα με την ημέρα μουσικά και με αυτή την προοπτική ήρθα στην Αθήνα». Εδώ βρήκε μουσικούς που «γλιστράνε» από το ένα είδος στο άλλο, δημιούργησε την μπάντα της, τους Slippin’ Βand, και ξεκίνησε να παίζει τα τραγούδια της. Την πρώτη φορά που τα είπε μπροστά σε πολυπληθές κοινό ήταν όταν ανέβηκε στη σκηνή του Badminton και ρώτησε το κατάμεστο θέατρο «Δεν πιστεύω να ήρθατε για την Zaz;». Ο δίσκος ήρθε σαν μία φυσική συνέχεια και παρ’ ότι το δισκογραφικό τοπίο είναι θλιβερό, η μικρή πυρρόθριξ πιστεύει ότι «ο κόσμος είναι πιο επιλεκτικός, δεν θα πάει εύκολα να αγοράσει ένα cd, παρά μόνο αυτό που τον ενδιαφέρει πραγματικά, οπότε αν είσαι πραγματικά καλός σ’ αυτό που κάνεις, δεν έχεις λόγο να φοβάσαι!».

Απενοχοποίηση Η συζήτηση αβίαστα γυρίζει στο σύγχρονο ελληνικό τραγούδι και την ακούω να λέει: «Εγώ γενικά είμαι πολύ αισιόδοξη, θεωρώ ότι αλλάζει το μουσικό σκηνικό στην Ελλάδα, οι νέοι μουσικοί έχουν απενοχοποιηθεί από τις ταμπέλες, ενώ είναι πολύ πιο κατηρτισμένοι απ’ ό,τι παλιότερα. Υπάρχει ωστόσο η νοοτροπία ότι εδώ τα πράγματα μουσικά είναι συγκεκριμένα και αν κάνεις κάτι εναλλακτικό δεν αφορά την πλειοψηφία, αλλά εγώ πιστεύω ότι είναι στο χέρι μας να το αλλάξουμε». Για την επιλογή της να τραγουδάει ελληνικό στίχο, σχολιάζει: «Για μένα δεν υπήρχε κανένα δίλημμα, με τέτοιο γλωσσικό πλούτο θεωρώ ότι ο καθένας μπορεί να εκφραστεί στα ελληνικά καλύτερα, που είναι και η μητρική του γλώσσα. Πιστεύω ότι πολλοί φοβούνται να γράψουν στα ελληνικά, γιατί η έκθεση είναι μεγαλύτερη». Μιλώντας για την κρίση την οικονομική, αλλά και ηθική, παθιάζεται. «Σαφώς όλοι βλέπουμε γύρω μας να έχουν αποδομηθεί τα πάντα και έχουμε πιάσει πάτο, υπάρχει όμως το θετικό ότι μπορούμε να ξεκινήσουμε από την αρχή. Άσχετα με το ποιος ευθύνεται, τα πράγματα είναι έτσι και είναι απλό: ό,τι δεν μας αρέσει, ας το αλλάξουμε!»

Μνημόνιο Πέρα από το αισιόδοξο μήνυμά της, η Σοφία Κουρτίδου μας βοηθά να κλείσουμε το μάτι στην κρίση, στις εθνικές πρακτικές και παγιωμένες συνήθειες, αντιστεκόμενοι στη μιζέρια τους. Ακούστε την, όταν λέει: «Όταν με στέλνανε μικρή να μάθω αρμόνιο, πού να ’ξερα πως θα με βρει ένα μνημόνιο, κι αφού σε όλους πια χρωστάμε και δεν έχουμε να φάμε, τα ιδανικά θα μαγειρέψω, θα τα κάνω πανέ, τώρα που είπαμε στο μεσοπρόθεσμο ‘‘Ναι’’».

INFO: 2/03 στο Γυάλινο Μουσικό Θέατρο, Σοφία Κουρτίδου με τους Slippin’ Band.

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.