Η σελίδα του λοξού

♦ Ψηλάφισμα.

♦ Ψηλάφισμα.

♦ Κι ασυγκράτητο το προαναφώνημα της εα­ρινής πανδαισίας συνέκλεισε το νεφέλωμα στο ξύλινο περιθώριο του παραχαραγμένου τοπίου. Σιγανές οι φωνές στο καλωσόρισμα και στο χειροφίλημα το στόμα ξερό προλογί­ζει τη συνέχεια της ψευδαισθήσεως. Πλουμίδια και φανταχτερά τα χρώματα, ντυμένα κλαδιά στα σκούρα υποστυλώματα και χαλιά με σχέδια πολυποίκιλα να δίνουν στην επο­χή τη φλυαρία της ασάφειας. Και τα αντίθετα παραμιλούν στις κλεισμένες εξώθυρες.

♦ Ασυναρτησία στις εξοχές των εκφωνήσεων και οι ορισμοί, ανελέητοι μεσάζοντες διορι­σμένης συλλογιστικής, καρφώνονται στο λευ­κό χαρτί μορφώνοντας τα ερμηνεύματα.

♦ Και τα χρόνια πέρασαν.

♦ Η άνοιξη, ημερολογιακής πλήξεως ένθετο, παρανοεί τους χρόνους αφήνοντας την υπο­ψία της παλαιάς επανάληψης να ζωγραφίζει τους αριθμούς στις τοιχοκολλημένες ανακοι­νώσεις.

♦ Στους προσδιορισμένους χώρους επίκριτοι μονοψήφιοι επιλέγονται παραλογικά, απο­λαμβάνοντας την οφθαλμοπλανία της διαδι­κασίας. Και οι δηλώσεις με τη δέουσα βαρυπρέπεια των περιστάσεων αποδιοργανώνουν το τοπίο, ενώ οι οφθαλμοί παρακολουθούν ανήμποροι να αποσαφηνίσουν. Περιλήψεις χειροτονιών παρελθοντικού μεγαλείου με τις γενικές να υπερτονίζουν την ομοιοτυπία των καταστάσεων. Και μόνο η ρητορική, κα­τάληξη γλωσσικής ευφυΐας, πασχίζει να περικαλύψει τα προσχήματα ωραιοποιώντας τα αναμενόμενα.

♦ Και η ευχέρεια διαδέχεται τον συλλαβισμό, ενώ ο λόγος ανορθόγραφα επιχειρηματολο­γεί τα ακατανόητα.

♦ Εαρινές συμφωνίες και το κελάδημα, μονο­τονία μακρόσυρτη, ανασκευάζει τα κείμενα.

♦ Στις ανθισμένες ρεματιές η νοοτροπία των αποχρώσεων αφήνει την εποχή να εκδηλώσει τον παρορμητισμό της, ενώ στους τσιμεντέ­νιους διαδρόμους των μεγάλων πόλεων στρι­μωγμένοι περιπατητές ψάχνουν στα στενά περιθώρια τις λέξεις που χάθηκαν.

♦ Παρείσακτες σκέψεις και ο ήλιος αντίκρι­σμα φαντασμαγορικό θαμπώνει τα βλέμματα, η αυθάδεια των σωμάτων αναμένεται απογυ­μνωμένη και το τιτίβισμα των αισθήσεων θα ανακατευτεί με τον θόρυβο των πρωτοσέλι­δων.

♦ Στην πολιτεία η σωτηρία θα γίνει σύνθη­μα και οι πλατείες θα αναμεταδώσουν τρα­γούδια των αναμνήσεων. Η πολιτικολογία θα ανασύρει την εφηβεία απ’ τα συρτάρια και η αλευρόκολλα θα αγιογραφήσει τους σχηματι­σμούς. Αναπολήσεις, μακριά μαλλιά, έρωτες και ψευδολογήματα πάσης φύσεως στους κα­τευθυνόμενους στίχους των επιδιώξεων.

♦ Και το θέατρο της παράνοιας αποσαφηνί­ζεται πλήρως στις παρουσιάσεις των ορθογω­νίων της ενημέρωσης.

♦ Οι τοποθετήσεις, προσεγγίσεις γελοιότη­τας, απαύγασμα ευτραπελίας, ανατρέπουν παντελώς τη χαρμόσυνη είδηση της εισόδου των παθών. Ανεξάρτητες και εξαρτημένες προτάσεις διατρανώνουν τις νηπιακής σύν­θεσης τοποθετήσεις τους και αντιερωτικοί άρχοντες μονολογούν με αυθάδεια την ανυ­παρξία τους.

♦ Και ο επιφανής της νοημοσύνης παρατη­ρητής των στιγμιοτύπων χαμογελά για την ιστορική αναδρομή των απαράλλαχτων δεδο­μένων.

♦ Μια λαγκαδιά πέρασε κάτω απ’ την άσφαλ­το. Μια μέλισσα ψιθύρισε στον θάμνο την προσταγή των αισθήσεων. Τα αγριόχορτα προσκύνησαν στην αθωότητα και ένας μπάμπουρας τριγύρισε στο αεράκι. Ένα σημείω­μα στο γαϊδουράγκαθο μάτωσε και ένα μικρό νεράκι ξέπλυνε την ντροπή της σκόνης.

♦ Ο ήλιος πάτησε στην κορυφή και η φωνή στέγνωσε στη λήγουσα.

♦ Και μια πεταλούδα έγδυσε τα φτερά της υπογράφοντας στην εικόνα.

Mυογράφημα

Στο αμφιθέατρο των ενστίκτων. Ο όχλος. Περιποίκιλη μορφολογία. Πολυχρωμία. Κόκκινοι, πράσινοι, κίτρινοι, μπλε. Σημαιοστολισμένοι, βαμμένοι, θρησκόληπτοι οπαδοί απωθημένων. Σύμβολα της αιώνιας βίας, των συμπλεγματικών αντιδράσεων του πλήθους. Εκεί όπου ο νάνος μεταποιείται σε αυτοκράτορα. Στο άσυλο του ναού, στην παραπομπή του γηπέδου. Στη χυδαιότητα της αγιογραφίας του επιτρέπεται. Στη σιωπή των νόμων.

Όταν το παιχνίδι μετατρέπεται σε όχημα επιδιώξεων, οι θεατές, όργανα κατευθυνόμενου μηχανισμού, παρανοούν την παιδικότητα και εξυπηρετούν τις προθέσεις των υπερεχόντων.

Ασυνειδήτως ο ευυπόληπτος υιοθετεί το στερητικό και μεταμορφώνεται. Ισοπεδώνεται η άποψη, περιχαρακώνεται η αντίληψη και στο ισόγειο πεδίο η σφαίρα αποπροσανατολίζει τη λογική αλαλάζοντας.

Και το απεικόνισμα αντικατοπτρίζει του παρόντος την κλίση και ο βαθμός συγκριτικός, υπερθεματίζει το κατάντημα της κατεστημένης εποχής ορίζοντας με το μελάνι το αδιέξοδο της διευθύνσεως.

Και οι διαστάσεις, δραματοποιημένες στο όριο του τραγέλαφου, αποσυντονίζουν την αφαίρεση διαμορφώνοντας το αντιλαμπύρισμα του τερατουργήματος των ημερών, αποσιωπώντας το τρίσβαθο των αντιδράσεων.

Και το αρχέγονο αποσύρει την αγνότητα και το γεγονός της επικράτησης προκαλεί τα πειράγματα στις αυλές των φωνών και οι κλοτσιές πέφτουν σύννεφο στο μικρό νεράντζι που ξεκόλλησε απ’ το κλαδί ο ξανθοκέφαλος αλητάμπουρας.

Είσαι κάτι μαγικό και το κυνήγημα πρωτοβάθμια εκδήλωση εκδίκησης κοκκινίζει την οργή στη σημειολογία.

Και στο σφύριγμα, στη λήξη μια λυπημένη φωτιά αργοσβήνει μονολογώντας, αφήνοντας πίσω της τα ερείπια της χαμένης αθωότητας.

Εντύπωμα

Ανώγειο δάκρυ

Της άμμου προπύλαιο

Στο πάφλασμα ηχοβόλημα

Ανοικτής εκφοράς

Προκυμαία προσήλωση

Πρόθεμα νοσταλγίας

Αναθηματική παρένθεση

Παρουσιάστε

Η προσοχή

Το διάστημα

Η σίγαση

Υμνολογία μογίλαλη

Στην κατάθεση της σταγόνας

Στα σωθικά

Στα υψωμένα χέρια της

προσμονής

Χώμα και νερό

Ουρανός στη γραμμή

Επανάληψη της Ανάγνωσης

Πόθος

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.