Της Σίσσυς Παπαδάκη

Κορναρίσματα ανάκατα με ήχους από τύμπανα και λάτιν μουσική, η οποία διακοπτόταν για να ακουστούν στίχοι του Καβάφη, ένας ξυλοπόδαρος, ένα σωρό αυτοκίνητα μποτιλιαρισμένα στην Ακαδημίας, κορναρίσματα, η Πανεπιστημίου κλειστή από αστυνομικούς και στη μέση ένα πανό με τη φωτογραφία του ποιητή Μανόλη Αναγνωστάκη: Τι ήταν όλο αυτό το μπάχαλο;

Της Σίσσυς Παπαδάκη

Κορναρίσματα ανάκατα με ήχους από τύμπανα και λάτιν μουσική, η οποία διακοπτόταν για να ακουστούν στίχοι του Καβάφη, ένας ξυλοπόδαρος, ένα σωρό αυτοκίνητα μποτιλιαρισμένα στην Ακαδημίας, κορναρίσματα, η Πανεπιστημίου κλειστή από αστυνομικούς και στη μέση ένα πανό με τη φωτογραφία του ποιητή Μανόλη Αναγνωστάκη: Τι ήταν όλο αυτό το μπάχαλο; Ομάδα ποιητών και «εραστών της τέχνης» αποφάσισε να γιορτάσει την ημέρα ποίησης «διαδηλώνοντας» στο κέντρο της Αθήνας. Γιατί δεν περιορίστηκαν στις συνήθεις απαγγελίες στις οποίες καλούσαν ο ένας τον άλλο κάθε χρόνο στις 21 Μαρτίου; Ε, διαδηλώσεις γίνονται φέτος γενικώς. Μια διαδήλωση παραπάνω έπρεπε να κάνουν κι αυτοί για να γίνει και η ποίηση mainstream. Ασχέτως αν οι υπόλοιποι που διαδηλώνουν έχουν υποστεί κάτι που θεωρούν αδικία ή ζητούν κάτι που θεωρούν δίκαιο και δεν τους ανοίγονται οι δρόμοι να περάσουν – ποιητική αδεία προφανώς. Ασχέτως αν η ποίηση κατακερματισμένη σε στιχάκια (τα ίδια ακριβώς που και πέρσι είχαμε δει την ίδια μέρα σε αφίσες στο μετρό) γραμμένα σε πανό υποβαθμίζεται σε σλόγκαν. Τι να σκεφτόταν άραγε ο μποτιλιαρισμένος στην κίνηση κύριος ακούγοντας Καβάφη με υπόκρουση σάμπα ή βλέποντας το πλακάτ με το «Όπου κι αν ταξιδέψω η Ελλάδα με πληγώνει» (πολύ πρωτότυπο – όλοι αυτόν επαναλαμβάνουν, έτσι που συχνά νομίζεις πως δεν έχει γράψει άλλο στίχο ο Σεφέρης): Εμένα να δεις πόσο με πληγώνει…

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.