Της Χρυσούλας Παπαϊωάννου

Χωρίς μείωση στον φετινό προϋπολογισμό του, με τις οφειλές του ΥΠΠΟΤ να εκκρεμούν, με αρκετά «δυνατά χαρτιά» αλλά και γκρίνια, το φετινό πρόγραμμα του Φεστιβάλ είναι συρρικνωμένο. Ας όψεται η κρίση.

Της Χρυσούλας Παπαϊωάννου

Χωρίς μείωση στον φετινό προϋπολογισμό του, με τις οφειλές του ΥΠΠΟΤ να εκκρεμούν, με αρκετά «δυνατά χαρτιά» αλλά και γκρίνια, το φετινό πρόγραμμα του Φεστιβάλ είναι συρρικνωμένο. Ας όψεται η κρίση.

Κάθε χρόνο η καθιερωμένη συνέντευξη Τύπου του Φεστιβάλ Αθηνών «μυρίζει» καλοκαίρι, με την ανακοίνωση του προγράμματος να αποτελεί κορωνίδα της θερινής πολιτιστικής ατζέντας. Η φετινή όμως, που δόθηκε την προηγούμενη Τετάρτη, είχε κάτι από φθινοπωρινά πρωτοβρόχια. Γιατί, κακά τα ψέματα, η φτώχεια φέρνει γκρίνια. Ο Γιώργος Λούκος ανακοίνωσε το πρόγραμμά του χωρίς συγκεκριμένες ημερομηνίες και χώρους, συρρικνωμένο ημερολογιακά, με κενά αλλά και αναμονή για κάποιες παραστάσεις και με την καταβολή της περσινής επιχορήγησης μόνο κατά το ήμισυ, δηλαδή 1.500.000 ευρώ, και τη φετινή (ίδια με πέρυσι) 3.200.000 να εκκρεμεί. Ο πρόεδρος του Φεστιβάλ για πρώτη φορά δεν είχε στο πλευρό του τον υπουργό Πολιτισμού Παύλο Γερουλάνο, αφού ο τελευταίος είχε συνάντηση με τον γ.γ. του Παγκόσμιου Τουρισμού. Απορία, ωστόσο, προκαλεί το γιατί δεν βρέθηκε μια ημερομηνία που να εξυπηρετεί και τον υπουργό, αφού, όπως υπενθύμισε συνάδελφος, πέρυσι η συνέντευξη Tύπου αναβαλλόταν προκειμένου να μπορέσει να παραστεί.

 Απολογισμός χωρίς νούμερα

 Ο Γιώργος Λούκος παρέδωσε περήφανος έναν απολογισμό από το 2006, όταν ανέλαβε, παρουσιάζοντας τα καλλιτεχνικά highlights, που είναι πολλά, λαμπερά και υψηλού καλλιτεχνικού επιπέδου. Αναμφισβήτητα, επί της θητείας του Γ. Λούκου ανέβηκε ο πήχης του Φεστιβάλ. Τα νούμερα, όμως, απουσίασαν από τον απολογισμό. Η κρίση έχει τις επιπτώσεις της σε όλα τα επίπεδα: από τον προϋπολογισμό (φέτος το κόστος των σχημάτων – όχι παραγωγής – υπολογίζεται στα 3.600.000 ευρώ), τον αριθμό των παραστάσεων, τη διάρκεια του Φεστιβάλ (38 ημέρες, από 9 Ιουνίου έως 18 Ιουλίου), την απουσία πολλών ηχηρών ξένων ονομάτων – όπως μας είχε συνηθίσει – μέχρι και τα… νεύρα του Γιώργου Λούκου. «Πρώτη φορά βρέθηκα σε τόσο μπερδεμένη κατάσταση» είπε. Και, ως προς τα οικονομικά, έχει και τα δίκια του, αφού, όπως υποστηρίζει, χωρίς ρευστό δεν μπορεί να κάνει προγραμματισμό και να κλείσει ξένα σχήματα. Ανέφερε, επίσης, ότι ξένοι θίασοι φέτος ζήτησαν προκαταβολή. Αλλά και ότι βρέθηκαν ιδιώτες χορηγοί, ένας Έλληνας της Ελβετίας – θα πληρώσει τα έξοδα του Μπερλίνερ Ανσάμπλ – και ένας Αμερικανός για κάποια άλλη παράσταση.

Τα χρέη και το ΕΣΠΑ που χάθηκε

Τα χρέη προς το Φεστιβάλ, εκτός από τη φετινή επιχορήγηση, είναι περίπου 4 εκατ. ευρώ: το ήμισυ της τακτικής επιχορήγησης για το 2011 (1,5 εκατ.), η επιστροφή ΦΠΑ που εκκρεμεί από το 2008 έως σήμερα (2,4 εκατ.) αλλά και ένα μικρό υπόλοιπο από τα καζίνο, που καταβάλλουν μηνιαία δόση περίπου 300.000 ευρώ. Το ίδιο το Φεστιβάλ «σέρνει» από παλιά ένα χρέος 2 εκατ. (περίπου 350.000 στους καλλιτέχνες και τα υπόλοιπα στους προμηθευτές). Πέρυσι τα έσοδά του από τα εισιτήρια ήταν 3,7 εκατ. ενώ είχε κοστίσει 8 εκατ. Το ΥΠΠΟΤ έχει πάντως διαβεβαιώσει το Φεστιβάλ ότι θα πάρει την επιχορήγηση και θα ξοφλήσει τις οφειλές του. Όμως το Φεστιβάλ έχασε την ευκαιρία να δεχτεί μια ισχυρή οικονομική ένεση μέσα από τα προγράμματα του ΕΣΠΑ Αττικής. Κατέθεσε αίτηση για την ένταξη εκδηλώσεων για 1 εκατ. ευρώ, αλλά η πρόταση κρίθηκε ως «μη ώριμη»…

Ο πρόεδρος του Φεστιβάλ για πρώτη φορά δημοσίως έχασε την ψυχραιμία του και αντεπιτέθηκε σε δημοσιεύματα και δημοσιογράφους. Απάντησε τόσο στην κατηγορία ότι σπατάλησε δημόσιο χρήμα για τον Κέβιν Σπέισι (ο «Ριχάρδος Γ’» κόστισε 200.000, αλλά έβγαλε 750.000) όσο και σε άρθρο που ισχυριζόταν ότι η Πειραιώς 260 είναι ο αδύναμος κρίκος του Φεστιβάλ («το κοινό ήταν 45.000-50.000 και έφτασε τους 220.000»). Ως προς το ότι η Επίδαυρος δεν αξιοποιήθηκε για προβολή στο εξωτερικό, η απάντησή του ήταν ότι «για δέκα χρόνια η Επίδαυρος ήταν Εθνικό – ΚΘΒΕ – Αμφιθέατρο». Σωστό κι αυτό. Αλλά και οι δικές του πιο πλουραλιστικές επιλογές δεν κατέστησαν την Επίδαυρο κέντρο του ευρωπαϊκού πολιτισμού.

Βροχή οι Αριστοφάνηδες

 Ως προς το καλλιτεχνικό επίπεδο, το πρόγραμμα έχει δυνατά χαρτιά: Ο Μπομπ Γουίλσον σκηνοθετεί στο Μπερλίνερ Ανσάμπλ. Το Εθνικό Θέατρο της Αγγλίας παρουσιάζει «Τίμωνα Αθηναίο», ο γιος του Πίτερ Χολ, Έντουαρντ, τον «Ερρίκο Ε’» με θίασο που αποτελείται μόνο από άνδρες και ο Ματς Εκ τη «Σονάτα των φαντασμάτων» του Στρίντμπεργκ. Οι ελληνικές παραγωγές κατακλύζουν το πρόγραμμα, με την Επίδαυρο να υποδέχεται βροχή από Αριστοφάνηδες, ένα γερό χαρτί με μεγάλη αντοχή στον χρόνο. (Ν. Μαστοράκης, Γ. Κακλέας, Β. Θεοδωρόπουλος, Σ. Φασουλής). Ο Λευτέρης Βογιατζής θα σκηνοθετήσει στην Επίδαυρο τον «Αμφιτρύωνα» του Μολιέρου, η Στεφανία Γουλιώτη θα είναι η «Δεσποινίς Τζούλια» του Δημήτρη Λιγνάδη. Έχουμε και νέα δουλειά του Δημήτρη Παπαϊωάννου. Η «Ερωφίλη 3» του ταλαντούχου, βέβαια, Σίμου Κακάλα μοιάζει με «σίριαλ» που δίνει ραντεβού στο Φεστιβάλ κάθε χρόνο.

Φέτος οι ελληνικές παραγωγές δίνουν δυναμικά το «παρών» με πολύ καλές προτάσεις, την ώρα που οι ξένες συρρικνώνονται. Ο χορός παραμένει από τις πιο ενδιαφέρουσες προτάσεις του Φεστιβάλ (Σάσα Βαλτς, Μπαλέτα Θεάτρου Μαριίνσκι κ.λπ.) με ισχυρή ελληνική εκπροσώπηση. Μεγάλο χώρο στο πρόγραμμα καταλαμβάνουν και τα εικαστικά (από Γιάννη Κουνέλλη μέχρι Κατερίνα Θωμαδάκη). Το Φεστιβάλ ποντάρει πολύ και στους νέους, που… συμφέρουν, αφού κάνουν παραγωγές κόστους 6.000-7.000 ευρώ. Τη σύγχρονη μουσική την ψάχνεις με το κιάλι, ενώ η Μικρή Επίδαυρος, που ακόμα δεν έχει ολοκληρωμένο πρόγραμμα, θυμίζει πειραματική σκηνή.

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.