Ο Άχρηστος ξανασταυρώνεται!

Αγαπητό μου ημερολόγιο, Εκλήθην πασχαλιάτικα, όπως γνωρίζεις, να άρω τις αμαρτίες του πολιτικού συστήματος. Είμαι ψύχραιμος, ωστόσο, γιατί το όψιμο θείο μου πάθος θα είναι βραχύ.

Αγαπητό μου ημερολόγιο, Εκλήθην πασχαλιάτικα, όπως γνωρίζεις, να άρω τις αμαρτίες του πολιτικού συστήματος. Είμαι ψύχραιμος, ωστόσο, γιατί το όψιμο θείο μου πάθος θα είναι βραχύ. Η 6η Μάη είναι ante portas. Τόσο γενικότερα όσο κι εδώ στον Κορυδαλλό. Θα αναληφθώ στον ουρανό της δικαίωσης άνευ Παλαιοκώστα και θα ανταμειφθώ για τα μαρτύρια κρατώντας τα αργύρια. Μέχρι τότε θα παίρνω καθημερινά τον χρόνο μου και θα σου εμβάζω τις σκέψεις και τους προβληματισμούς μου, μια κι αυτή η μεταβατική φάση, αυτή η εκτός χρόνου εποχή…, η fifth season στην οποία εξηναγκάσθην, αποτελεί μοναδική ευκαιρία για ενδοσκόπηση. Και μη σκεφτείς κι εσύ ότι η ενδοσκόπηση για μένα είναι ό,τι η κολονοσκόπηση για την αμοιβάδα ή το εγκεφαλογράφημα για τις ξανθιές τω πνεύματι. Έχω λεφτά αισθήματα και πλούσιο εσωτερικό κόσμο κι εσύ, αγαπητό μου ημερολόγιο, μπορείς να αποτελέσεις την πνευματική off- shore προς την οποία θα ρεύσει άφθονο το περιεχόμενό μου. Τα όσα θα σου εκμυστηρευτώ, άλλωστε, ίσως συντελέσουν στη γενικότερη αποκατάσταση του ονόματός μου, όταν λήξει ο επικοινωνιακός συναγερμός και πάρω κι εγώ τον δρόμο του Εφραίμ.

Όλα άρχισαν, λοιπόν, όταν με φώναξε, ως Άγγελος εκ Γερμανού, ο Λουκάς Παπαδήμος (είχε εκεί και τον εκπεπτωκότα Κώστα Σημίτη για συμπαράσταση) στο γραφείο του για να με ενημερώσει ότι πρέπει να μου γίνει εξωσωματική γελοιοποίηση και να κυοφορήσω την εντύπωση της κάθαρσης του δικομματισμού. Ανεμογκάστρι σε γενικές γραμμές, αλλά είχε πολλές επιρροές από Ευαγγελισμό. Δυσαγγελισμό, πες καλύτερα. Και Εισαγγελισμό, ακόμα καλύτερα.

«Όταν ο κόσμος διψάει για αίμα, πρέπει να του το προμηθεύσουμε για να μην το αναζητήσει μόνος του. Μήπως είσαι αιμοδότης;»… με ρώτησε χαμογελώντας αρχικά. Επειδή όμως εγώ έχω μείνει εδώ και κάμποσο καιρό από μίζα κι έχω ξεχάσει να πιάνω τα υπονοούμενα, αναγκάστηκε να χρησιμοποιήσει το κόλπο με τη διαφήμιση της εταιρείας κινητής τηλεφωνίας. Μου είπε: «Όλοι οι διαπλεκόμενοι πρέπει να πληρώσουν για να πάμε σε εκλογές κεκαθαρμένοι»! Τότε εγώ έδωσα συγχαρητήρια και στον ίδιο και στον Κώστα Σημίτη για την αυτογνωσία και την αυτοθυσία τους. «Όταν λέμε… όλοι… εννοούμε… αυτούς που είναι σπιλωμένοι στην υπόληψη του κοινού» μου διευκρίνισε εκείνος. «Α, τα έχετε μάθει… Κι εγώ δεν ήθελα να σας τα πω, για να μη σας στενοχωρήσω. Το τι ακούω από το σπίτι στην Αρεοπαγίτου, που είναι πέρασμα, δεν μπορείτε να το φανταστείτε.

Μέχρι και τα μωρά στα καρότσια… Γ… του τραπεζίτες, γ… τους γερμανόφιλους, βαβίζουνε…» ομολόγησα εγώ. «Όταν λέμε… όλοι οι ένοχοι… εννοούμε εκείνους που είναι ταυτισμένοι με το κακό ΠΑΣΟΚ»…. απάντησε πιτσικάτα ο Λουκάς Παπαδήμος. «Πωωω πωωω! Δηλαδή πάει κι ο Βενιζέλος, πάει κι ο Γιώργος, όλη η αφρόκρεμα στη στενή…». Τότε ήταν που τα πήρε ο νηφάλιος αρχιλογιστής και έγινε πολύ συγκεκριμένος: «Ρε Άκη, συγκεντρώσου να κάνουμε μία εικονική κάθαρση της προκοπής!… Όταν λέμε όλοι, εννοούμε αυτούς που έχουνε ξεπλύνει βρόμικο χρήμα, που έχουν νεοκλασικό σε κεντρικό πεζόδρομο και το όνομά τους αρχίζει από Τσοχα- και τελειώνει σε  -τζόπουλος»… Τότε πήρα τον κρίνο και τον μύρισα. «Είναι ειλημμένη η απόφαση;» είπα, χάνοντας για λίγο τον έλεγχο του θεληματικού μου πιγουνιού και φλερτάροντας με το πάρκινσον (εκτός από το νάρκινσον). «Σαν μνημόνιο» μου απάντησαν οι δήμιοί μου. Έσκυψα το κεφάλι και ζήτησα να μου πουν τι πρέπει να κάνω: «Θα βάλεις γυαλιά ελαφρώς τροτσκίζοντα, για να τρίξουνε λίγο ακόμα τα

κόκαλα της σοσιαλδημοκρατίας και θα πηγαίνεις όπου σε τραβάμε μέχρι να ρουμπωθεί και ο τελευταίος αντιρρησίας που κάθε τόσο αναρωτιέται δημοσίως και ιδιωτικώς γιατί δεν πάνε φυλακή οι επίορκοι πολιτικοί… Επίσης, θέλουμε να διατηρήσεις το αήττητο ύφος του ηλιθίου καθώς και το αγέρωχο παράστημα του αγοραίου Γκρούμελ…».

Τα διατήρησα όλα όπως συμφωνήσαμε, αγαπητό ημερολόγιο, και τι εισέπραξα; Τι εισέπραξα; (Όχι, όχι, δεν εννοώ ότι ξαναλαδώθηκα). Αυτήν τη φορά έδρεψα μονάχα ειρωνεία και χαρακτηρισμούς ανείπωτους. Με είπανε… με είπανε… με αποκαλέσανε… (τρέμει στο χέρι μου το χρυσό στιλό που άφησε ο Βαβύλης για τις επερχόμενες κλάσεις πάνω στο king size γραφείο από μάρμαρο και καρυδιά), με περιέγραψαν ως… παππούουου… Κάποιοι πανάθλιοι σχολιαστές με απάλλαξαν ερήμην μου λόγω γηρατειών. Δεν θέλω να ξαναδώ κανέναν τους μπροστά μου μέχρι να μου φέρουνε τον πλαστικό του Πέτσου να με σιδερώσει. Στην έξοδό μου θέλω να λάμπω…

[email protected]

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.