Eνεργειακός Mεσαίωνας…

Η αντίδρασή τους περιλαμβά­νει οργή, θυμό και αγανάκτη­ση. Οι καταγγελίες τους είναι κραυγή αγωνίας για το μέλλον των επιχειρήσεών τους, αλλά κυρίως για το μέλλον συνολικά του εγχώριου ενερ­γειακού συστήματος.

Η αντίδρασή τους περιλαμβά­νει οργή, θυμό και αγανάκτη­ση. Οι καταγγελίες τους είναι κραυγή αγωνίας για το μέλλον των επιχειρήσεών τους, αλλά κυρίως για το μέλλον συνολικά του εγχώριου ενερ­γειακού συστήματος.

Τα στοιχεία, τα οποία παραθέτουν, εκθέτουν όλους εκείνους που χειρί­στηκαν τα θέματα της ενέργειας όλα τα τελευταία χρόνια από κυβερνητικές θέσεις. Η κατάσταση έχει φτάσει σε οριακό (αν όχι σε άκρως επικίνδυνο) σημείο. Και οι θέσεις των φορέων των ΑΠΕ επιβεβαιώνουν λέξη προς λέξη τα όσα καταγράφει στο ρεπορτάζ του το «Π» όλα τα τελευταία χρόνια!

Εδώ και 11 χρόνια, όλοι οι αρμόδιοι προσπαθούν να μας πείσουν ότι στην Ελλάδα η αγορά ενέργειας έχει… απε­λευθερωθεί. Όλοι τους μας έδιναν (κι ορισμένοι αδιόρθωτοι εξακολουθούν να μας δίνουν) την εικόνα πως τα πά­ντα κινούνται φυσιολογικά. Ωστόσο, η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφο­ρετική:

– Η ΔΕΗ έχει αρχίσει να αισθάνεται σφικτό τον βρόχο της ρευστότητας, κα­θώς η μετατροπή της σε φοροεισπρακτικό μηχανισμό και η σκληρή λιτότητα έχουν οδηγήσει σε απλήρωτους λογα­ριασμούς, που συνολικά υπερβαίνουν τα 1,2 δισ. ευρώ.

– Οι ιδιώτες παραγωγοί εξακολου­θούν να ταλανίζονται από καθυστερή­σεις, γραφειοκρατικά εμπόδια, παράλογες αποφάσεις και θεσμικό πλαίσιο που όλο ολοκληρώνεται, αλλά εξακο­λουθεί να παραμένει «κουτσό».

– Στη λιανική τα κανόνια των δύο «με­γάλων» ιδιωτών, που λειτουργούσαν χωρίς έλεγχο, δημιούργησαν ακόμη μεγαλύτερη αναξιοπιστία.

– Στη χονδρεμπορική αγορά όλοι στρέφονται εναντίον όλων και καταγ­γέλλουν αλλήλους για «χειραγώγηση» των τιμών…

Κι όλα αυτά συμβαίνουν τη στιγμή που η απειλή για ενεργειακό μπλακ άουτ στη χώρα δεν είναι μία θεωρητι­κή έννοια, αλλά πλησιάζει με μεγάλη ταχύτητα…

Μπάχαλο

Ακόμη και ο μόνος εθνικός ορυκτός πόρος που διαθέτει η χώρα μας βρί­σκεται στο έλεος των «συνθηκών της αγοράς», όπως θέλουν να αποκαλούν το μπάχαλο όσοι ευθύνονται γι’ αυτό κι όσοι δεν θέλουν να δουν την πραγματι­κότητα. Στις αρχές της εβδομάδας έγι­νε γνωστό ότι οι εργολάβοι που έχουν αναλάβει για λογαριασμό της ΔΕΗ την εξόρυξη λιγνίτη προχώρησαν σε παύ­ση εργασιών, σαν να λέμε σε… απερ­γία, καθώς τους οφείλονται τα ποσά για τις παραδόσεις που έκαναν τον Ια­νουάριο και τον Φεβρουάριο.

Το πρόβλημα είναι ακόμη μεγαλύτε­ρο, εάν αναλογιστεί κανείς ότι το μεγα­λύτερο μέρος (πάνω από το μισό) της παραγωγής ηλεκτρισμού στη χώρα μας στηρίζεται στις λιγνιτικές μονάδες, οι οποίες έχουν και το μικρότερο κόστος παραγωγής. Αυτό σημαίνει πως, εάν σταματήσουν να λειτουργούν, οι τιμές του ηλεκτρικού ρεύματος θα εκτινα­χθούν στα ύψη!

Πρόκειται για μία ακόμη παρενέρ­γεια από την πολύ δύσκολη κατάσταση στην οποία οδήγησαν τη ΔΕΗ οι οπα­δοί και οι φυσικοί αυτουργοί των μνη­μονίων και των πολιτικών που συνεπά­γονται. Και δεν είναι μόνο η αδυναμία δανειοδότησης της επιχείρησης, λόγω προβλημάτων στο τραπεζικό σύστημα ή λόγω του «κινδύνου της χώρας». Εί­ναι και το γεγονός ότι οι πελάτες είτε δεν έχουν είτε δεν θέλουν να πληρώ­σουν τα «σπασμένα», προχωρώντας σε στάση πληρωμών.

Ως ασπιρίνη στο τεράστιο καρκίνωμα που δημιούργησαν, οι αρμόδιοι απο­φάσισαν να «χαρίσουν» στη ΔΕΗ ποσό 250 εκατ. ευρώ από τα χρήματα που συγκεντρώνει για το τέλος ακινήτων, ενώ θα της επιστραφούν επιπλέον 110 εκατ. ευρώ από παλαιότερες προκατα­βολές φόρου. Ωστόσο η λύση δεν είναι ούτε αποτελεσματική ούτε οριστική.

Η κρατική επιχείρηση θα πάρει μία προσωρινή «ανάσα» ρευστότητας, αλ­λά σε λίγους μήνες θα βρεθεί στο ίδιο σημείο. Τα πράγματα θα γίνουν ακόμη χειρότερα εάν υπολογίσει κανείς ότι με τα νέα μέτρα που ετοιμάζονται για τον Ιούνιο θα… αυγατίζουν τα νοικοκυριά και οι μικρές επιχειρήσεις που θα αδυ­νατούν να πληρώσουν τους λογαρια­σμούς τους…

Στον αέρα

Στο ίδιο σημείο βρίσκεται και η ΔΕΠΑ, ο μεγαλύτερος πελάτης της οποίας είναι η ΔΕΗ. Όλοι καταλαβαίνουμε την αλυσίδα προβλημάτων που δημιουρ­γείται, ενώ την ίδια στιγμή τα νέα «κατασκευάσματα» στην αγορά, όπως ο «Λειτουργός Αγοράς Ηλεκτρικής Ενέρ­γειας» (ΛΑΓΗΕ), που δημιουργήθηκε με τον τελευταίο νόμο (2010), βρίσκεται στον αέρα, πνιγμένος στα χρέη που δη­μιουργούνται από τη στρεβλή λειτουρ­γία της αγοράς (ούτε απελευθερωμέ­νη, ούτε υπό κρατικό έλεγχο).

Οι παράγοντες της αγοράς λένε πως έχουν ακόμη ελπίδες για να υπάρξουν οι σωστές και αποτελεσματικές απο­φάσεις, ώστε να δοθούν λύσεις στα προβλήματα. Ίσως να ακούγεται υπερ­βολικά αισιόδοξο αυτό. Και ο λόγος εί­ναι πολύ απλός:

– Πώς είναι δυνατόν να δώσουν λύ­σεις (και μάλιστα αποτελεσματικές) οι άνθρωποι εκείνοι που για να εγκρίνουν τη χορήγηση δανείου από το Ταμείο Παρακαταθηκών (κρατικός οργανι­σμός) προς τη ΔΕΗ (υπό κρατικό έλεγ­χο επιχείρηση) θα πρέπει να πάρουν την έγκριση της τρόικας;

– Πώς είναι δυνατόν να λύσουν τα προβλήματα ρευστότητας εκείνοι οι κυβερνητικοί παράγοντες που, όπως όλα δείχνουν, ήξεραν και δεν έκα­ναν τίποτε όταν η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων ζητούσε από τη ΔΕΗ «ρή­τρα δραχμής» για να της χορηγήσει δά­νειο;

– Πώς είναι δυνατόν να αποφασίσουν εκείνοι που ανοικτά και ανερυθρίαστα υποστηρίζουν την πλήρη εφαρμογή των πολιτικών που επιβάλλονται από τα μνημόνια και την τρόικα, πολιτικές που οδηγούν σε φτωχότερους Έλλη­νες και εξαγορά όλων των «ενεργεια­κών διαμαντιών» μας από τους ξένους έναντι πινακίου φακής;

Το χειρότερο όλων, πάντως, είναι πως τα ίδια προβλήματα θα αντιμετω­πίζει η χώρα και την 7η Μαΐου. Από το αποτέλεσμα των εκλογών θα φανεί εάν κάτι μπορεί να αλλάξει. Και κυρί­ως να αλλάξει η πορεία προς την κατα­στροφή…

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.