Η σελίδα του λοξού

♦ Ακυβέρνητη πολιτεία και στις γραμμές η παράνοια αφιέρωσε στο σχήμα την επεξήγηση της συγχύσεως. Συνοικιακή η προσή­λωση στην καθιερωμένη σκέψη και στους χρόνους του ξημερώματος το υπόφαιο εγκαταστάθηκε αφήνοντας την απακμή να βάψει με την αυθάδεια της ηλιθιότητας το προαναφώνημα του Ιουνίου.

♦ Ακυβέρνητη πολιτεία και στις γραμμές η παράνοια αφιέρωσε στο σχήμα την επεξήγηση της συγχύσεως. Συνοικιακή η προσή­λωση στην καθιερωμένη σκέψη και στους χρόνους του ξημερώματος το υπόφαιο εγκαταστάθηκε αφήνοντας την απακμή να βάψει με την αυθάδεια της ηλιθιότητας το προαναφώνημα του Ιουνίου.

♦  Η επιλογή, αποτέλεσμα προσωπικών δια­θέσεων, αποκατέστησε στο τοπίο την περι­πλοκή της σκέψεως και αποσαφήνισε πλή­ρως την ανυπαρξία του ρήματος να συνα­ντήσει την πρόταση.

♦  Και οι αριθμοί, σύμβολα ερμηνευμάτων, έδωσαν στον επίλογο του ύψιστου δικαιώ­ματος τα ερεθίσματα των συζητήσεων. Ανα­λυτές με πανομοιότυπες φορεσιές, με χα­μόγελα διανοητικού προσανατολισμού απεί­ρου κάλλους, προσέφεραν στους θεατές τους μορφασμούς της επαναλαμβανόμενης αγανακτήσεως.

♦ Οι πανηγυρισμοί ένθεν κακείθεν προ­καλούν τον γέλωτα και τα συμπεράσματα, πρωτόλεια συνθέματα, ουδεμία έχουν σχέ­ση με την επιταγή της πραγματικότητας. Στις δεκάδες η μονάδα σαρκάζει το χειρο­κρότημα και οι νικητές, σχηματογραφίες παιδικού ιχνογραφήματος, περιφέρουν τις

ανοιχτές οδοντοστοιχίες στις τράπεζες των ορθογωνίων συνθέτοντας άσματα ενθουσια­στικού χαρακτήρος.

♦  Και ο Αντώνιος, αντιλαμβανόμενος τη μοί­ρα του, καταπνίγεται στα φανερά του βάλ­του, ενώ ο Ευάγγελος πολιτικολογεί αφή­νοντας τις συγκυρίες των εποχών να επανασυνθέσουν το κίνημα. Ο Αλέξης θριαμβο­λογεί αγνοώντας τη διπρόσωπη φωνή των κρυμμένων επιφωνημάτων.

♦ Ο Φώτιος απαγγέλλει με στόμφο τα όμοια του Παντελεήμονος, ενώ η Αλέκα εντός, εκτός και επί τα αυτά εξακολουθητι­κά εμμένει στο απαράλλαχτο παραλήρημα.

♦ Στα Καλάβρυτα, όπως και στο Δίστομο, οι κάλπες ανερυθρίαστα σκότωσαν την ιστορία και το αίμα ντράπηκε στο βαθυκόκκινο.

♦ Και το υπόλοιπο αδιάφορο, απέχει των διαδικασιών δίνοντας στη σιωπή τη μελαγ­χολία της ερημίας.

♦ Ο πανικός φόρεσε το χρώμα του και η αβελτερία περιέπλεξε την τοποθέτηση. Η αλαζονεία, χαρακτηριστικό των ολίγιστων, μάζεψε στα χείλη τη ρητορική της υπεκφυ­γής. Οι συνεννοήσεις, μαζεμένα προσχήμα­τα, αναφανδόν υποδηλώνουν τις επιδιώξεις.

♦ Στα έδρανα των εκπομπών συνωστίζονται οι εκλεγμένοι συνδαιτυμόνες, πάνσοφοι με ύφος γηπεδικής κατευθύνσεως και αστεϊσμούς τρισάθλιων επινοήσεων προσεγγί­ζουν απροκαλύπτως την άποψη περί των αποκλίσεων της κρίσεως.

♦  Η συνέχεια των γραμμών προφανής.

♦ Ο Μάιος παρατήρησε την άνοιξη και κρύ­φτηκε στον ήλιο. Ο λυρισμός επαναστάτησε πίσω απ’ το ξωκλήσι και μάδησε μια μαργα­ρίτα. Το λευκό τίναξε τα φτερά του και η ευ­θεία, μαγεμένη ακτίνα, έκλεψε λίγα απ’ τα λόγια που ξεπόρτισαν.

♦ Στην άμμο το αποτύπωμα σκάλισε τα γράμματα και ένα ξεχασμένο μαντίλι μαρ­τύρησε τη στιγμή. Στα μάτια της η θάλασσα έγινε σταγόνα και η φωνή ψιθύρισε στα δά­χτυλα το άγγιγμα.

♦  Η παραφροσύνη διάφανη χρέωσε στον ορίζοντα την ατμόσφαιρα και τα ερωτήμα­τα ποικιλόμορφα πέρασαν στην παράγραφο την ασυναρτησία.

♦ Ο ήλιος μάζεψε τα σωθικά του.

♦ Το κείμενο προετοιμάστηκε για το επερ­χόμενο εκτιμώντας τα δεδομένα και παρα­νόησε.

♦ Διαγράφοντας τις αντωνυμίες.

Mυογράφημα

Στο εκλογικό κέντρο. Με τα αρμυρίκια στα πλευρά της ανηφόρας. Η κίνηση λιγοστή. Χωρίς σημαίες και χαμόγελα. Δίχως πειράγματα και ατάκες περιπαικτικού ύφους. Πρόσωπα άσχημα, συνοφρυωμένα. Βαριεστημένα σώματα, αδειανά στόματα, βλέμματα αφηρημένα.

Διαδικασία απλή, των ημερών υποχρέωση. Με τα χρώματα αλλοιωμένα και τις φωνές να γίνονται νεύματα καθιερωμένης συμπεριφοράς. Η ελπίδα καταρρακωμένη ψάχνει στα ονόματα. Στέκεται εκεί που φώναξε το χαμόγελο. Δευτερόλεπτα. Και μετά η οργή. Και η στιγμή.

Η εκδίκηση. Με τον θυμό να συμπορεύεται.

Και μετά η απαξίωση, το αντίστροφο της συνειδήσεως. Αργό δίπλωμα. Στα τέσσερα. Το σφράγισμα να τιμωρεί για τα χρόνια που πέρασαν και ο μορφασμός να δίνει στο χαρτί την ερμηνεία του αμαρτήματος.

Στην κατηφόρα. Γνωστοί και φίλοι. Ερωτήματα και αγωνία. Τύψεις και ενοχές για την αλλαγή του πατροπαράδοτου. Αναμνήσεις της νιότης, περιστατικά αλησμόνητα.

Στο καφενείο. Οι αποκαλύψεις να ρουφάν το ρακί. Δικαιολογήματα παιδικής νοοτροπίας. Επιχειρήματα λογικού προβληματισμού. Η μελαγχολία να μεγαλώνει.

Κι ο θυμός μαζί, να βλέπει το γυαλί τα περασμένα. Να κοκκινίζουν τα πρόσωπα. Το εγώ να διογκώνεται. Οι μορφές να εξαπλώνονται σαν επικράτεια. Και ο ήλιος να πέφτει.

Οι γλώσσες μπερδεμένες. Το τραγούδι. Τα κυνηγητά στα στενά. Στην αρχή σιγά. Μετά πιο δυνατά. Και μετά τα ξεφωνητά. Τα γέλια.

Οι ενοχές περπάτησαν φτιάχνοντας τους αριθμούς. Το σημείωμα έφτιαξε την περίοδο. Και η ζωή έδωσε μια καινούργια ευκαιρία στα σύννεφα.

Τοιχοβάτης

Παραλογισμός του τοπίου

Στις στρόγγυλες επιφάνειες

της αμφίγνοιας

Ερπετό

Της διγλωσσίας

Πίσω απ’ την άμμο

Στα βότσαλα

Της ξηρασίας επίφθεγμα

της ερήμου λεπτομέρεια

κινούμενη στα βλέφαρα

παρατηρητής της σκιάς

στο ανάκατο υπόφαιο

που με το λευκό

μετρά τον θυμό

στην πέτρα τη σμιλευμένη

απ’ τη νοτιά

των υγρών

παραληρημάτων

[email protected]

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.