Η σελίδα του λοξού

♦  Η φαιδρότητα αποκατέστησε το εξεικόνισμα της κοινωνίας, και τα πρωτογράμματα της ευθύνης όρισαν ανερυθρίαστα την υπόφαια ερμηνεία του καταντήματος.

♦  Η φαιδρότητα αποκατέστησε το εξεικόνισμα της κοινωνίας, και τα πρωτογράμματα της ευθύνης όρισαν ανερυθρίαστα την υπόφαια ερμηνεία του καταντήματος. Στο υπόγειο των περιστάσεων, ολίγιστοι άρχο­ντες συμμετέχουν απροκαλύπτως στην πα­ραφροσύνη της καθημερινότητας, στα σκα­λοπάτια της οποίας εκπαίδευσαν τις ανή­μπορες αναπνοές, τις ταυτισμένες με τις πρότυπες μορφές των εκπομπών, πρωινών και λοιπών ωρών του ημερήσιου προγράμ­ματος αποσυντονίσεως του μέσου όρου της νοημοσύνης.

♦  Πανικόδρομοι υπερέχοντες, με την ασυ­ναρτησία ενώτιον αναπόσπαστον, ανασείουν τας κεφαλάς υποσχόμενοι λαγώους και ιερατικά άμφια ακαθορίστου προελεύσεως. Χρυσός λίβανος και σμύρνα οι παράγραφοι επισυνάπτουν στην τραγωδία του μεταξοσκώληκος τον κεφαλόδεσμο αγνοώντας την παροιμιώδη αποκάλυψη της ρήσεως.

♦  Καμένα χαρτιά εις τη γενίκευση, και το παρανόημα των δεδομένων προκαλεί την κατάταση στην εκδήλωση των αισθήσεων.

♦  Η νοσταλγία πλησίασε την αγχίνοια και τα αφηρημένα βλέμματα δάκρυσαν από τα επί μέρους μηνύματα.

♦  Ποσόστωση παρερμηνευμένη συμφώνως προς τας υποδείξεις των τάσεων και των κε­φαλαίων της γεωμετρίας, αφήνει την οξεία να πρωτοστατήσει στη μεταφορά. Και τα στοιχεία του διανυσματικού χώρου εκδη­λώνοντας την πολυλογία της παλαιότροπης ασκήσεως του μελλοντικού χρόνου, συνει­σφέρουν στο εντύπωμα της αλαζονείας.

♦  Η ευτραπελία αναρτημένη στις σελίδες του διαδικτυακού εξώστη προεκλέγει τους εκπροσώπους της συντομογραφίας της ποιό­τητας. Ενδεδυμένοι τύποι και υπογραμμοί με την καλύπτρα την επαναστατική του τοίχου της κοινωνικοποίησης, φαντάζουν πρότυπα παμμέγιστα, τιτάνες της τέχνης πάσης φύσε­ως και μορφής, πολιτικά ζώα καινοφανούς οράματος, προσωπιδοφόροι φωτισμένοι ρή­τορες, πανάγαθης προσεγγίσεως.

♦  Και τα επώνυμα σαρκαστικά μεθοδεύουν τους μηχανισμούς της ανατροπής παραφρά­ζοντας τις συλλαβές. Πυρόβλητα πολυσύλ­λαβα ενισχύουν την άποψη περί της συγκολ­λήσεως της φαιάς ουσίας όταν οι καιροί έχουν υγρασία ενώ το ήτα που δραπέτευσε περιόρισε το συμπέρασμα καθαρά για λό­γους ευγένειας.

♦ Ο Αντώνιος με τους όνυχες συμπαραστεκομένων των οδόντων συγκρατεί το έδρανο επιμανώς ενώ ο Ευάγγελος αναδομεί την κίνηση μεταποιώντας τα ξεπερασμένα ιδεολο­γήματα. Ο Αλέξης σε μια ατέλειωτη εκδρομή αρθρώνει την επανάληψη του κρυφού θαυ­μαστικού του και η Αλέκα, με την ειλικρίνεια την παλαιοντολογική, λοιδορεί τας κραυγάς της σωτηρίας των ψυχών ημών.

♦ Και στη χέρσα γη του καυκάλου περιφέρε­ται απροσχημάτιστα η ηλιθιότητα, σκηπτροφορούσα.

♦ Εις τας εκπομπάς η περιπλοκή έχει την τι­μητική της και άναυδο το φιλοθέαμον κοινό αντιγράφει τα συμπεράσματα βελάζοντας υπτίως στα ανάκλιντρα. Φωνήματα αστρολό­γων, βογκητά επαναλαμβανόμενα προτάσε­ων δευτερευουσών και υβρεολόγιο επί της κάννης να εξιστορεί τη γενετήσια πράξη.

♦ Κι απομένει η προστακτική. Η απόλυτη έγκλιση της αληθείας, να χρησιμοποιείται όπου ο χρόνος, ο τρόπος και ο τόπος τη χρει­άζεται.

♦ Ο Ιούνιος το προαναφώνημα των παθών στην προετοιμασία της αναδείξεως.

♦ Εκφώνηση της αισιοδοξίας στο επιμύθιον.

♦ Στα ασπρισμένα σπίτια, στη θάλασσα την αυτοκράτειρα, στον έρωτα, στις ακυβέρνη­τες πολιτείες των σωμάτων.

Mυογράφημα

Στο χοιροστάσιο στην εξοχή της δυσωδίας. Ξυλόφραχτο το οικόπεδο με μυτερές λόγχες στις καταλήξεις του περιπλέγματος. Λασπόνερα βρομερού ανακατέματος, υπολείμματα τροφών, γλοιώδη επιφάνεια, μαύρη σκιά στην ιχνογραφία.

Τετράποδα κοντότριχα, παχύδερμα βραχύσωμα με τεράστια κρανία και μικρά αυτιά.

Γρυλισμοί και βουλιμία, θόρυβοι της λαιμαργίας και καταβρόχθισμα των πρώτων υλών χωρίς ενδοιασμούς και προσχήματα.

Και ένας βοσκός με την προβιά, με το μακρύ μπαστούνι να υπερβαίνει το μέγεθος. Δίποδος καθοδηγητής του κοπαδιού, με τις κοφτές σιδερόφραχτες κραυγές, τις

απροσανατόλιστες ματιές και τις προστακτικές του φόβου και του κρότου.

Και μια νοικοκυρά κι ένας νοικοκύρης κι ένας γέρος και μια γριά κι ένας νέος και μια κόρη.

Στην άκρη του περίβολου ακουμπισμένοι αγκώνες στην ξερή πέτρα. Πρόσωπα στις χούφτες των χεριών. Μαύρα μαντήλια δεμένα σφιχτά. Μάτια πεσμένα στα μάγουλα. Δάκρυ κρυμμένο, ριγμένο στο θολό που απόμεινε.

Παραπλάνηση της εικόνας.

Κι ένα φορτηγό. Να παίζει τα εμβατήρια. Κι ένα κροτάλισμα.

Σκέψη. Ανατριχίλα. Το κλάμα ενός μωρού. Και φωτιά. Καπνός. Και μετά τα κοράκια. Τα φτυάρια. Το χώμα. Τα βογκητά.

Ο εφιάλτης.

Έξω απ’ την πόλη. Στην εξοχή. Στη σκόνη.

Ένα μικρό παιδί μάζεψε στο βλέμμα του την ανάμνηση.

Νύχτα.

Και η βροχή να δέρνει ανελέητα τον ξερότοπο. Ρυάκια πολυσήμαντα ξέπλυναν την παράγραφο.

Έξω απ’ την πόλη. Στις μυρουδιές που θέλουν τα μάτια σου.

Περικάλλεια

Χαράγματα ανεπαίσθητα

Σημεία της στίξεως

Στη μεγαλειότητα

Του θαυμασμού

Των ανοικτών χειλέων, των

οφθαλμών, των αισθήσεων

Πέλαγος απροσμέτρητον

Παρασκήνιο του απείρου

Διάλογος της αρμονίας

Κίνηση

Νωχέλεια της στιγμής

Χρώμα

Αναπνοή της γαλήνης

Περιορισμός του θορύβου

Θρίαμβος της ωραιότητος

Ακατάφραστον περίγραμμα

Της αυτοκρατορίας

Ρητορική της φύσεως

Στη μοναξιά σου

Αγάπη μου

[email protected]

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.