Της Κατερίνας Αγγελιδάκη

Αυτή η στήλη είναι πάντα ανοιχτή στα σχόλια των αναγνωστών της, όχι μόνο στα like, τα tweets και στα ηλεκτρονικά σχόλια της ιστοσελίδας www.topontiki.gr, αλλά και στα πιο παραδοσιακά, που μας έρχονται με τη μορφή της επιστολής. Ιδίως δε σε εκείνους που νιώθουν την ανάγκη να μας απαντήσουν εφόσον το όνομά τους αναφέρθηκε με οποιονδήπο­τε τρόπο. 

Της Κατερίνας Αγγελιδάκη

Αυτή η στήλη είναι πάντα ανοιχτή στα σχόλια των αναγνωστών της, όχι μόνο στα like, τα tweets και στα ηλεκτρονικά σχόλια της ιστοσελίδας www.topontiki.gr, αλλά και στα πιο παραδοσιακά, που μας έρχονται με τη μορφή της επιστολής. Ιδίως δε σε εκείνους που νιώθουν την ανάγκη να μας απαντήσουν εφόσον το όνομά τους αναφέρθηκε με οποιονδήπο­τε τρόπο. 

Σήμερα δημοσιεύουμε την επιστολή – απάντηση του συγγραφέα Γιάννη Ξανθούλη στο άρθρο του προηγούμενου φύλλου, με τίτλο «Ψυχραιμία κυρΓιάννη», το οποίο σχολίαζε τη συνέντευξή του στον Βήμα FM 99,5. 

«Διάβασα το σημείωμά σας κι ευχαριστώ που ασχοληθήκατε με την αφεντιά μου, έστω κι αν ενοχληθήκατε. Αν κατάλαβα καλά.

Όμως δικαίωμά μου να αγανακτώ και να εκφράζομαι, όπως θέλω και όπως πιστεύω, εφόσον μου το ζήτησαν στη συγκεκριμένη εκπομπή του ‘‘Βήμα FM’’ που αναφέρεστε. 

Επιτρέψτε μου να πω ότι δεν παραλη-ώ ευκαιριακά, αφού, εδώ και τριάντα χρόνια, γράφω επώνυμα με πολύ συγκε­κριμένο ύφος σε μόνιμη στήλη στην τα­λαίπωρη ‘‘Ελευθεροτυπία’’ (χρησιμοποιώ ενεστώτα ελπίζοντας στο μέλλον της εφημερίδας) ούτε προσπαθώ να δημιουργήσω εντυπώσεις για οποιονδήποτε λόγο. Η αγανάκτησή μου είναι συνειδητή ως κατοίκου του ρημαγμένου απ’ όλες τις απόψεις (ειδικά τις κοινωνικές) καμινιακού αθηναϊκού κέντρου. Είμαι βαθύτατα λυπημένος από την ανοχή και την ‘‘μασημένη οργή’’ των αρμοδίων αρχών αλλά και το παράλογο ‘‘ανθρωπιστικό’’ ενδιαφέρον της καφε-νόβιας λογικής. Δεν μπορώ, ειλικρινά, να συμμεριστώ την ανοχή και την εξ απαλών άφεση αμαρτιών εξ ονόματος μιας προ-οδευτικής εμμονής και ερμηνείας της εξαθλίωσης. 

Από κει και πέρα δικαίωμά σας να ερμη­νεύετε την αθλιότητα και την θλίψη της καθημερινότητάς μας με πιο κόσμιες θεωρίες. Εγώ μάλλον εξάντλησα τα όριά μου. Μακάρι να δούμε καλύτερες και προπαντός δίκαιες μέρες, όχι απαραίτητα βασισμένες στην ηθική του θυμού». 

ΥΓ.: Γνωρίζουμε το συγγραφικό ύφος του κ. Ξανθούλη. Η αναφορά μας στη συνέ­ντευξή του δεν έγινε επειδή «ενοχληθή­καμε» από το αυτονόητο δικαίωμά του να λέει όσα πιστεύει. Η έκπληξή μας από τη σφοδρότητα των δηλώσεών του στάθηκε η αφορμή του σχολιασμού μας. Τέλος, ευχόμαστε και ελπίζουμε κι εμείς με τη σειρά μας η «Ελευθεροτυπία» στην οποία αρθρογραφεί και ο ίδιος να βρει ξα­νά τον δρόμο της προς τους αναγνώστες. 

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.