Η σελίδα του λοξού

♦ Ανελέητα, να εξεγείρονται οι αισθήσεις.

♦ Ανελέητα, να εξεγείρονται οι αισθήσεις.

♦ Λυσσαλέος άνεμος, της βόρειας κατευθύν­σεως απροσδόκητο επίφθεγμα, να σέρνει το παράλογο στα κύματα, να κωμοδιογραφεί τους περιπατητές στις αποβάθρες.

♦ Επισκέπτες παρηκμασμένης προελεύσεως, προσδιορισμένοι λουόμενοι της οφθαλμοπλανίας, αποβιβάζονται συσκευασμένοι για τη μεγά­λη εορτή των θερμών ημερών. Μαριονέτες κρε­μασμένες στις διαθέσεις της τραμουντάνας, έκ­πληκτοι θεατές των αλλοπρόσαλλων συνθηκών του καιρού, χαμηλά βαρομετρικά της ανεμελι­άς, παντέρημοι καλοκαιρινοί χαζοχαρούμενοι, κουνούν χέρια και πόδια αφημένοι στην ορμή του αγέρα, ο οποίος χαριεντίζεται με τη βαρυδαιμονία των επιτηδευμένων καταστάσεων.

♦ Και η πολιτική αυθάδεια προσαρμόστηκε στο πνεύμα του Ιουλίου, μηχανεύτηκε τους επερχό­μενους χειμώνες και σκιαγράφησε την ερημία στους υπογεγραμμένους καταλόγους της απογνώσεως.

♦ Χάρτινοι εφιάλτες περιπαίζουν την ευφορία, αποκαθηλώνουν το πρώτο συνθετικό και καρ­φώνουν στη γενίκευση τον ξύλινο σταυρό του μαρτυρίου.

♦ Απηυδισμένος ο τρόπος μονολογεί το χείρι­στο και αφηνιασμένη η οργή καταφεύγει στην έγκλιση της εκτονώσεως.

♦ Ενώ το παράδοξον συνεχίζει να προκαλεί την ευτραπελολογία.

♦ Η επανάσταση λούεται στις παραλίες των νή­σων ξεχασμένη στη γραμματική του έαρος, κά­νοντας το αντί υπόλογο των προθέσεων.

♦ Και ημίγυμνη η προσπάθεια της χαριτοβρύτου να αποσυντονίσει την τηλεθέαση, με την ιχνογραφία του ευανθούς υπενδύματος να δι­αχωρίζει την ηλιοκαμένη σάρκα απ’ το κλειδω­μένο απόκρυφο λευκό. Και η όραση ταλαιπω­ρημένη απ’ τη θρασυστομία της εποχής άναυδη περιφέρεται σκοπίμως στους στολισμένους βράχους προσεγγίζουσα την περίληψη των φα­ντασιώσεων.

♦ Ξύλινοι φράχτες, καλαμωτά περιχαράγματα να τιθασεύεται το μπουρίνι, να καθηλώνεται η σκόνη στα διαστήματα.

♦ Η άμμος, η πολυλογία της πέτρας!

♦ Και φωνές παιδικές, πολύχρωμες μπάλες, πιτσιλίσματα, πατημασιές της αθωότητας και σώματα παραδομένα άνευ όρων στα στρατόπε­δα συγκεντρώσεως των ξαπλωμένων συνειδή­σεων.

♦ Καυτός ο μεσημεριανός παραχαράκτης της πραγματικότητας μεταμφιέζει τα χρώματα. Πρωτομάστορας της παραγράφου, του σπου­δαιότερου σύντομου χρόνου, θαμπώνει τα γηρασμένα λεξήματα και καρφώνει στο μέτωπο τον ιδρώτα των ενστίκτων.

♦ Και ο τέττιξ σκαρφαλωμένος στον σκούρο κορμό, χαμένος στη φυλλωσιά, φτιάχνει στο κύμα το ισοκράτημα του ηχοβολήματος.

♦ Και μια επανάληψη να σέρνεται στην καθη­μερινότητα, να περιπλέκεται στην πανικοδρομία των ημερών και να ξεφτίζει τη διψασμένη ανάγκη του συναισθήματος.

♦ Μια σειρά φωνηέντων δρομολόγησε την επιθυμία του μονολόγου. Τα σύμφωνα απεσύρθησαν και οι αναπνοές μαζεύτηκαν μο­ναχές κι ακούμπησαν τα βότσαλα. Ο ήλιος έδωσε τη βαθυκόκκινη γραμμή στη θάλασσα διχοτομώντας το κορμί της. Τα αρμυρίκια σκέ­πασαν τη γύμνια και υποδέχτηκαν τις υποσχέ­σεις. Ένα γαλανό ψηλά σκόρπισε το σκοτεινό και μια βάρκα διέκοψε τη γαληνοτάτη ηρεμία του απογεύματος.

♦ Ένας ελαφρύς κυματισμός ξέβρασε στην κα­τάληξη της ξηράς ένα ξερόκλαδο και ένας θό­ρυβος γλυκός άφησε τη συμπόνοια του στη γυ­αλιστερή επιφάνεια του μικρού μόλου.

♦ Μια κραυγή δυνατή ξόδεψε η αναπνοή στην ησυχία.

♦ Και το ωμέγα τελείωσε.

♦ Την ευλογία.

Mυογράφημα

Ταχύδρομη άμαξα, επίτευγμα της κρίσεως. Πλατιά μούρη και οπίσθια όμοια

γυναικός καλλιπύγου. Βρηχυθμός ανήμερου αιλουροειδούς, τετράτροχη μεγαλοπρέπεια μικρόνοου διπόδου με λευκό υποκάμισο ανοιχτό στο στέρνο, με τριχοφθία απείρου κάλλους και αλυσίδα επίχρυσης ανταύγειας, και κοιλιακή επικράτεια βαρυσήμαντης πνευματικής συλλογιστικής.

Ο ελατήρ, μυστακοφόρος παλαιάς εκπαίδευσης και νοοτροπίας, επιτυχημένος ανήρ, των ρημάτων λύνω και δένω αποκλειστικός χρήστης, ηνίοχος του προσήματος της ανελίξεως, με το ραδιόφωνο εις τα υψηλά κύματα, τον δασύτριχο αγκώνα να εξέχει του ανοιχτού παραθύρου και μια σβησμένη χοντρή πιπίλα κουβανικής προελεύσεως στα παχύσαρκα χείλια.

Στην αποβάθρα της νήσου.

Η πινακίδα προσδιόριζε την απαγόρευση.

Επιβλητικό η στάθμευσις του λευκού άρματος. Ο ευρυγάστωρ λικνίζοντας τη λιπαρή ευμορφία του νωχελικά και υπερφιάλως ατενίζει τους παρείσακτους που απολαμβάνουν το δειλινό. Αργόσυρτος ο βηματισμός και το τράβηγμα της καρέκλας έγραψε τον επίλογο της κινήσεως του μεγαλόκοιλου όγκου.

Ψίθυροι, κουνήματα των κεφαλών και σιγανοί ήχοι διαμαρτυρίας στο απαύγασμα της εγκατεστημένης αηδίας.

Και μια όμορφη θλιμμένη με τη δυνατή φωνή διασπά τη μικροπρέπεια των ψιθύρων.

«Με συγχωρείτε, κύριε, αλλά κρύβετε τη θάλασσα».

«Και που να το βάλω μανδάμ;».

Η απάντηση εν χορδαίς και οργάνοις ξεπέρασε τη χαλαρότητα του απογεύματος του δειλινού και της ρομαντικής θεώρησης των πραγμάτων.

Και το αυτοτελές νόημα του κώλου της περιόδου προκάλεσε τον γέλωτα και την

ευφορία.

Στα απρόσμενα περιστατικά της καθημερινότητας.

Εν νήσω Τήνω.

Ναυπήγημα

Πρόσθεση

Στην εξωστρέφεια του κύτους

Υποστηρίγματα στις εφαπτόμενες

Παράπλευρες επιφάνειες των

χρωμάτων

Απομεινάρι της θάλασσας

Στη νοσταλγία του θορύβου

Των κωπηλατών

Ο πίτυλος

Στο χαμηλό φως της αποβάθρας

Ερημαίο σκαρί

Της ανελκύσεως

Της καθελκύσεως

Στου αιγιαλού το περιθώριο

Πολυσήμαντο επίγραμμα

Ναυτοσύνης

Γράμμα ανορθόγραφο

Στη Μάνα

Παρατημένο όνειρο

Στο καρνάγιο

Πίσω απ’ τη θάλασσα

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.