Ασκήσεις… συνοχής

Η βάση της προγραµµατικής συµφωνίας των τριών κομ­μάτων της συγκυβέρνησης… εθνικής «ευθύνης» θα πρέπει, προφανώς, να αναζητηθεί στον πυρήνα του προεκλογικού τους λόγου.

Η βάση της προγραµµατικής συµφωνίας των τριών κομ­μάτων της συγκυβέρνησης… εθνικής «ευθύνης» θα πρέπει, προφανώς, να αναζητηθεί στον πυρήνα του προεκλογικού τους λόγου. Κοινός παρονομαστής αυ­τού του λόγου ήταν το σύνθημα – υπόσχεση για επα­ναδιαπραγμάτευση. Όπως όλοι αντιλαμβανόμαστε πια, πρόκειται για μια υπόσχεση κενή περιεχομένου, καθώς η (συγ)κυβερνητική γραμμή άλλαξε, είτε γιατί οι τρεις απλώς συμπεριφέρθηκαν ως κοινοί ψηφοθήρες, είτε γιατί απλώς δεν άντεξαν το παγωμένο βλέμ­μα του Σόιμπλε και των υπαλλήλων του ελεγκτών, οι οποίοι κατέφθασαν στην Αθήνα για να υπαγορεύ­σουν τις προγραμματικές δηλώσεις της νέας κυβέρ­νησης. Σε κάθε περίπτωση, η βάση επάνω στην οποία επιχειρήθηκε να οικοδομηθεί η κυβέρνηση «ευθύ­νης» διαλύθηκε θεαματικά…

Τα αποτελέσµατα αυτής της διάλυσης είναι προφανή: Υπουργοί παραιτούνται πριν ορκιστούν ή αναλαμβά­νουν τον θώκο δίχως να πληρούν τις νομικές προϋπο­θέσεις. Υπουργοί, υφυπουργοί και σύμβουλοι σφάζο­νται πριν καν ξεκινήσουν τη μεταξύ τους συνεργασία και ένας από αυτούς κατεβαίνει από το κυβερνητικό τρένο κατηγορώντας την κυβέρνηση για μη τήρηση των προεκλογικών της δεσμεύσεων περί επαναδι­απραγμάτευσης του μνημονίου. Στο εσωκομματικό επίπεδο και οι τρεις συγκυβερνώσες πολιτικές δυνά­μεις αναζητούν απραγματοποίητες με την κοινή πολιτική λογική ισορροπίες.

Κάπως έτσι, εξατµίστηκε πριν καν δοκιµαστεί στο καμί­νι της δύσκολης πολιτικής καθημερινότητας το ελάχι­στο απαιτούμενο – για μια κυβερνητική συνεργασία – συνοχής. Χωρίς συνοχή, λοιπόν, επάνω στη σαθρή και καταρρέουσα βάση των προεκλογικών ψεύτικων υποσχέσεων, η κυβέρνηση εθνικής ευθύνης ακροβα­τεί, μαζί με την ελληνική κοινωνία και τη χώρα ολό­κληρη, πάνω από τον Καιάδα, μπουσουλώντας στο τεντωμένο σκοινί που κρατούν στα χέρια οι πιστωτές και επόπτες.

Έτσι, χωρίς συνοχή, αλλά κυρίως χωρίς στρατηγική, η κυβέρνηση της χώρας απλώς θα υπάρχει για όσο μπορεί να ικανοποιεί τις απαιτήσεις των πιστωτών, οι οποίες είναι σαφείς και απλές: Αφαίμαξη της ελλη­νικής κοινωνίας, γενική υποτίμηση των αξιών και ξε­πούλημα των πάντων…

Προφανώς, αυτή η απλή στον σχεδιασµό της διαδικα­σία, η οποία βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη, δεν είναι και τόσο εύκολη στην υλοποίησή της. Ο λόγος είναι επίσης απλός: Οι κυβερνήσεις στηρίζονται από τον λαό που εκπροσωπούν. Όχι από τους επόπτες…

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.