Η σελίδα του λοξού

♦ Μαΐστρος πέφτει στα ακρόπρωρα και ένα σύνθεμα ανυπέρβλητο ανακατεύει στο αντι­φέγγισμα τον ήλιο που τόλμησε να υπογράψει τη σκιά της πολυσύλλαβης αισθαντικότητας.

♦ Μαΐστρος πέφτει στα ακρόπρωρα και ένα σύνθεμα ανυπέρβλητο ανακατεύει στο αντι­φέγγισμα τον ήλιο που τόλμησε να υπογράψει τη σκιά της πολυσύλλαβης αισθαντικότητας.

♦ Αυθάδεια των κυμάτων και στις κορφές περιστατικά παιγνίου, αλλοπρόσαλλου δια­νοήματος, ονοματολογία της ορμής του θε­ωρήματος και το πάφλασμα ονειρόγραμμα αντιθέσεων, προσδοκία των βλεμμάτων στη δραπέτευση του μυστικού, μετουσιώνει τη νοσταλγία. Τραγούδια της τρίαινας στον απε­ρίγραπτο συμβολισμό της θεότητας που ξε­βράζει η υγρασία όταν το χάδι μονολογεί την απεραντοσύνη.

♦ Ποιητική αντιπαράθεση πολιτικού βίου, δυσανάγνωστης συλλογιστικής. Αξίωμα της επιφάνειας των λόγων και ασήμαντες οι ονο­μαστικές συναρμόζουν στη μεγαλοπρεπή αί­θουσα την απογυμνωμένη διάθεση των λέξε­ων. Τραγικές αναφορές, δικαιολογήματα της αταξίας, παιδικές αναρτήσεις εντυπώσεων στο ερημαίο διαχρονικό τοπίο της καταντημέ­νης επικράτειας.

♦ Παραιτήσεις της σιωπής και τα μονολογή-ματα φέρνουν τον Ιούλιο, οινόπληκτο παρα-χαράκτη της στιγμής, να στολίζει την ασυναρ­τησία στα καλοκαιρινά σκαμμένα αποτυπώμα­τα των καταλήξεων των σωμάτων.

♦ Πηγές εμπνεύσεως, ενώ το ύψιλον αναιδώς αντικαθιστά ομόηχα το ήτα του καθωσπρεπι­σμού της οράσεως.

♦ Πρωτοκλισία των παραδόσεων και ηχοβολήματα παρακμιακών συμπτωμάτων στο επίρ­ρημα των περιφερόμενων απολιθωμάτων.

♦ Αρμυρίκια στα ράμματα της θάλασσας σει­ρά χλοηφόρος και ζωντανές οι περιγραφές, πρωταγωνίστριες βρεγμένες αποπροσανατο­λίζουν την κίνηση των επιφωνημάτων συνοψί­ζοντας στο μακρόσυρτο τα παρανοήματα της ουσίας.

♦ Μελαγχολία της μεγαλοπρέπειας!

♦ Και αμβλείες γωνίες στα συναπαντήματα των περιλήψεων και οι επιλογές αναμνήσεις δακρύβρεχτου περιεχομένου συντηρούν το άλλοθι της επιθυμίας.

♦ Και στα υπόγεια στους γυμνούς τοίχους στα παλαιόχρονα περιγράμματα των προπα­τορικών αμαρτημάτων η αγωνία απάντησε τον φόβο στη διήγηση του ιστορικού χρόνου που περιπλέκει το παρελθόν στο ουσιαστικό της ενεστωτικής αναπνοής.

♦ Επικράτεια θλιβερή με τον παραλογισμό να ανταγωνίζεται την υγρή κατάσταση του με­τάλλου. Καύσων και στις πλατείες οι φωνές αγιογραφούν τις αμμουδιές εξαντλώντας στο γέλιο τη λαχτάρα του κυματισμού.

♦ Στην πολυχρωμία του καλύμματος ψίχουλα τα υπόλοιπα της γεύσεως και ένας φτερωτός αλήτης, ξεπερνώντας το σύμπαν χορεύοντας με τη ματιά του την πολυλογία της τράπεζας, κεντά τη παρέμβαση του απρόοπτου στη με­σημεριανή ατολμία της ηρεμίας.

♦ Και ένας μικρός στο πέτρινο ντουβάρι με κρεμασμένα τα πόδια, λεπτοδείκτες του και­ρού, μουντζουρώνει τη θάλασσα γράφοντας τις ευθείες των προλογισμάτων.

♦ Αμηχανία των ακτίνων του ηλίου και τα σι­γανά φανερώνουν τα ανεξήγητα πάθη. Και οι συνειρμοί, σκοτεινοί δαίμονες, βάσανα ανερ­μήνευτα, βολοδέρνουν στα κλειδωμένα δω­μάτια. Τερατουργήματα της ερημαίας υποστά­σεως των φωνηέντων, περάσματα στενωπών στις χειροποίητες μάντρες των ξύλινων περιχαραγμάτων.

♦ Στους κύκλους στην άκρη της γης, σμιλευ­μένες πλατιές πλάκες αρμολογημένες. Με τα αγριόχορτα να ρίχνουν το πράσινο στις ραφές. Ο άνεμος να προετοιμάζεται για τη γιορτή του μήνα και ο αλωνάρης με το σκιαδί ποιητής των όλων με την κραυγή να δίνει τον ρυθμό.

♦ Το στιγμιότυπο των παραδόσεων.

♦ Στις άγονες κλίμακες της νήσου!

Mυογράφημα

Ηλιοβασίλεμα. Χαμηλά το φως. Εκείνο το κόκκινο να ντύνει μονοσύλλαβα τη θάλασσα και χαρακιές τα χρώματα να ευλογούν την υγρασία στο αντιφέγγισμα.

Πλάτες γυρισμένες, σκιές στις πεζούλες. Μακρινάρια αγιογραφημένου κειμένου, αγνάντι στο όνομα το κρεμασμένο, ψίθυρος στο λαμπύρισμα της σκέψεως.

Λευτεριά καλοκαιρινού ήχου στο απαύγασμα της μοναδικότητας με τις φαντασιώσεις να περιπλέκονται στο εξιστόρημα.

Αλυσοδεμένοι ναύτες, σειρήνες μαγικές, αλμύρα φωτοστέφανη και μια χαραματιά να ανοίγει στη θάλασσα τα σωθικά της. Όρκοι της στιγμής, χέρια δεμένα στην ομορφιά του ψέματος.

Και χαμηλά στις καταλήξεις της ικεσίας, σταγόνες στην κόρη αδαμάντινες σταλαγματιές της αιωνιότητας, να προσεύχονται στην ημίγυμνη περιφέρεια που σφαδάζει βυθισμένη στην αγκαλιά της θάλασσας.

Σκοτάδι. Ένα μαντίλι ξεχασμένο. Ένα μονόγραμμα κεντημένο. Βρεγμένο ύφασμα. Κείμενα της απόγνωσης, τρέλα απέναντι απ’ τη συνέχεια της μοναξιάς.

Στην κατηφόρα. Τελευταίος, σκυμμένος επίλογος της αφηγήσεως με το βλέμμα να δίνει την αριθμητική στα σκαλοπάτια. Παραμίλημα. Μια λέξη. Σε κάθε βήμα. Και να τρώει η ματιά τα χνάρια της υγρασίας στο πλακόστρωτο.

Στο βάθος η χώρα με τα φώτα αναμμένα. Επιγραφές της αναίδειας. Θρασυλογία επιτηδευμένη, επιφάνεια θεαμάτων, βραδινές αναζητήσεις της κενολογίας.

Στο επιμύθιο της καλοκαιρινής νύχτας ένας εσωτερικός μονόλογος παρέδωσε τη σελήνη στο ξάστερο επιστέγασμα.

Ένας αέρας ανακατεμένων κατευθύνσεων ξεσήκωσε το λευκό και το πέρασε στο σύννεφο.

Όταν στο φεγγάρι ξεμπάρκαρε το όνειρο!

Κήπος

Της ποθητής

Η ευφράδεια

Του σχίσματος η αποκαθήλωση

Το σκοτεινό στην ισημερία της

οράσεως

και το σφρίγος μίσχος στο Δέλτα

να διαλέγει τα σημειώματα

διχοτόμος πνοή

σκιά της αναπνοής

του επιμανούς

παραλήρημα

λεπτομέρεια των καταλήξεων

ύστερον των συλλαβών

στα υπονοούμενα της αμαρτίας

όταν η Τισιφόνη

ανακατεύεται με το ερυθρόχροον

και δίνει στον ουρανό

το παραστράτημα

[email protected]

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.