Η σελίδα του λοξού

♦ Στο αναφώνημα του Αυγούστου όταν το προηγούμενο στάθηκε στη σελίδα απορημένο.

♦ Στο αναφώνημα του Αυγούστου όταν το προηγούμενο στάθηκε στη σελίδα απορημένο.

♦ Θρόισμα ανεπαίσθητο και συμμαζεμένα τα δικαιολογήματα απορρόφησαν το ισοκρά-τημα των μυθευμάτων. Οπτασία της παραγράφου ενώ στην παλιά εξώπορτα η μαρτυρία των σημείων δήλωνε την επιτήδευση του ενεστώτα.

♦ Χαμένος χρόνος στο παραμερισμένο χαρτί και ένα ξερό αγκάθι αποσαφήνισε τον ξυπόλυτο βηματισμό. Μια μύγα προκάλεσε την κίνηση και μια ανάμνηση συμπυκνωμένη αποσυντόνισε την απόσταση των λεξημάτων.

♦  Παραγύρως περιγράμματα προβολών ζωής πολυπλεγμένης και τέμπλα ξύλινα αγνού δημιουργήματος, ακολουθία αγιογραφημένη στο χορταριασμένο δάπεδο με την απρόσμενη ραφή. Μοσχοβολήματα γήινα και η απόσταση κρέμεται, περιδέραιο πέτρινο στο κακοτράχαλο στενό με τις πολύμορφες απολήξεις.

♦ Μεγαλούργημα το ποδοβολητό των μικρών φωνών και ένα μελαγχολικό στιγμιότυπο στάθηκε κάτω απ’ τα σκονισμένα κλαδιά της κόρης.

♦ Ασημένια τα χρώματα και η μυθοπλασία ξεπερνώντας τις συλλαβές της ονειρεύτηκε.

♦  Βουλιμία των αισθήσεων στα μικρά παράθυρα, αντικριστά στη μονόπλευρη άποψη της μοναδικότητας της συνθέσεως. Αστέρια λευκά τα παραδαρμένα απ’ τις σπηλιάδες υπόλοιπα των μαρμάρινων επιφανειών και μακρόσυρτα τα επιφθέγματα σφραγίζουν την έκπληξη του ξαφνικού επιτεύγματος.

♦ Θέαση της μοναξιάς και η εκφώνηση, μονοδιάστατη ρητορική δεν περιμένει την απάντηση. Φρασεολογίες κοινοτοπίας πέρα απ’ τις εξελίξεις και άνθρωποι άλλου τόπου προσκυνητές της καθημερινότητας σημαδεύουν τα μυστικά στις λεπτομέρειες των συμφώνων.

♦  Και τα παραληρήματα προεξοχές των καθιερωμένων, αδελφωμένα συναπαντήματα του παραλόγου, μηχανεύονται τους τρόπους των συγκαταβατικών αρνήσεων.

♦ Και ο ήλιος γέρνει και κρύβεται αφήνοντας μπροστά του την επιθυμία. Στους λόφους τα χνάρια αποτύπωσαν τα παραμελημένα ένστικτα και η παρόρμηση δραπέτευσε μέσα στη νύχτα αφήνοντας πικρή τη γεύση στο ανάγνωσμα.

♦ Στην πολιτεία μεθοδεύονται οι θλιβερές ανακοινώσεις ενώ η θάλασσα ψευδολογεί την ευτυχία στην ανεμελιά των θερμών ημερών. Οι πετεινομαχίες των εξεχόντων υπερτονίζουν τη γραφικότητα των επιλογών ενώ οι αγγελιαφόροι της αγανακτήσεως λούονται αμέριμνοι τις διακοπές της επαναστάσεως.

♦ Κάτω από το φως. Στις αμμουδερές επιφάνειες μοναχά τα ξαφνικά βλέμματα επισυνάπτουν στις παραπομπές τις δυσάρεστες ακολουθίες των αριθμών. Στη δύση του κόσμου οι καλές μάγισσες εγκατέλειψαν τα παραμύθια, όταν τα φωτογραφημένα συμπεράσματα έψαξαν έναν ανώδυνο επίλογο.

♦ Τι να φωνάξεις στο κύμα που διαλέγει τα σχήματα γύρω απ’ τα βότσαλα και τι να πρωτοπείς στο χαμόγελο που διώχνει την αναπνοή του αφήνοντας στην υγρή εκδήλωση της θεότητας την καταγωγή του.

♦ Σκορπίσματα του συλλογισμού, των ανέμων μονοτονία στη νήσο των γλυπτών εκφράσεων.

♦ Και στη συμμετρία, στον απολογισμό των ονείρων μια χρυσόμυγα ξέφυγε απ’ το σπιρτόκουτο και λυτρώθηκε. Ένα μικρό δάκρυ μίλησε στα χαμηλά κι ένα τόσο δα χεράκι άφησε τη γραμμή στην τεθλασμένη εγκατάλειψη.

♦ Ακούγοντας στο μεγάλο κοχύλι τα δυο φεγγάρια να γνέθουν τον Αύγουστο.

Μυογράφημα

-Μυώδες κορμί, αγαλματένια η ευσχημία και ξανθομαλλούσα επί της κεφαλής η αντίληψη.

-Αστειάκια περιορισμένης εμπνεύσεως, μαθητικής

διαστάσεως επεξεργασία και

ρητορεία ανυπερβλήτου

ομόηχου καταλήξεως.

Υποκρισία των κοινωνιών

εκπορευόμενη απ’ το

συμπυκνωμένο νόημα της

φράσεως «έλα μωρέ».

Εκπαιδευμένη κοινότητα

ηλιθίων διεθνούς

προελεύσεως, ατάκες

λανθάνουσας εκδηλώσεως της

ευφυΐας και υποστηρίγματα

προβολής γραφικών κειμένων.

-Ιστορήματα ανοησίας

στο εμπόριο των χρωμάτων της σάρκας. Πολύμορφη η ερμηνεία του αυτονόητου και το συμπέρασμα συζήτηση καφενειακής οχλοβοής εις μάτην αναζητά τον ορισμό του.

-Μεταμφιεσμένοι άνθρωποι απολαμβάνουν την περί την ουσία ανάμνηση, φωνασκούν στο αντικαθρέφτισμα και υπογράφουν την καταντημένη νοοτροπία της κατευθυνόμενης γνώμης.

-Στη μεγάλη σάλα, στα σιδερένια τραπέζια με τις ψάθινες καρέκλες με την ξύλινη πλάτη.

-Ένας γέροντας ακουμπισμένος στο ροζιασμένο ραβδί, ένα καπέλο με ένα κορδόνι πλεχτό, να θυμίζει χοντρό βαπορίσιο σχοινί. Γέλια, ευτράπελες στιγμές στο καταλάγιασμα του απογεύματος.

-Μια γυναίκα μόνη αφήνει την παρατήρηση να σχηματίσει τον χρόνο στο γειρτό θαλασσοδαρμένο σκαρί.

-«Καθίστε, κύριε», η λΜΡ φωνή με τα κεφαλαία της προκάλεσε στην αυθάδεια της φαιδρότητας τη σιωπή της αμηχανίας. Μερικά βλέμματα γύρισαν την ώρα που η αναπνοή ξεστόμισε το «ευχαριστώ» της ανταπόδοσης.

-Κι εκείνη ξανθομαλλούσα κι ανυπέρβλητη αποχώρησε αφήνοντας στο σημείωμα το μάθημα της αυριανής μέρας.

– Όταν στους τοίχους των αναρτήσεων της ζωής οι ψίθυροι προκαλούν στον παραλογισμό της αναίδειας την απορία!

Ερήμωμα

Δυσπροσόρμιστο μακρινό

Της θάλασσας κρυμμένο αγνάντι

Απομεινάρι του καιρού

Στην ποδιά του λόφου

Γαιότοιχος σκυφτός

Γέρων αθυρόστομος

Μαρτυρία αφηγήσεων

Απογυμνωμένη ευφράδεια

Της περιπλάνησεως

Των ανέμων

Οράματα προσκαλεσμένα

Όταν το ηχοβόλημα

Του μικρού ουράνιου θόλου

Σχήματος γεωμετρικού

Καθαρού γαλανού στερεώματος

Ικετεύει

Στις χαμένες λέξεις

Το Υμνολόγημα της σύνοψης

Στο πεντάγραμμο

Της μουσικότητας

Στο απόρριγμα του αδυσώπητου

Χρόνου

[email protected]

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.