Η σελίδα του λοξού

♦  Στην άκρη των χειλιών, μια σελίδα απ’ το καλοκαίρι πρωτομίλησε στην εξώπορ­τα το μυστικό της θάλασσας.

♦  Στην άκρη των χειλιών, μια σελίδα απ’ το καλοκαίρι πρωτομίλησε στην εξώπορ­τα το μυστικό της θάλασσας. Στους συν­δέσμους των βράχων, το νερό, αφρισμένη προστακτική, γέμισε την εικόνα με τις δι­πλές γραμμές της γραφής των αισθήσε­ων. Μικρά κύματα, φωνήεντα μπερδεμένα στα μονοπάτια της πέτρας, στο σύνθεμα των ήχων. Ευφράδεια των στιγμών, όταν η υγρασία φοβερίζει τον ήλιο που στρογγυλοκάθεται στα σημειώματα της στεριάς, στα συνώνυμα των κόλπων, στις ακτές, στις αυτοσχέδιες εκφράσεις των απρόσμενων χρόνων.

♦  Πρώτο δεκαήμερο του αυτοκράτορα των θερμών ημερών. Τα γεγονότα αδιάφορα ίχνη ανακοινώσεων περνούν στην επιφάνεια των γραμμών σαν παλιά βαπόρια άγονης ρό­τας, αφήνοντας πρόσκαιρα απόνερα μορφα­σμών, όπως οι φωνές οι αιφνίδιες των ριπαί­ων ανέμων προκαλούν την εφήμερη αναστά­τωση, στην άμμο των ψευδαισθήσεων.

♦ Απόλυτη η παρακμή εκδηλώνεται ακατάφραστα στις μικρές νήσους της πρωτοκλισίας των αυγουστιάτικων αναγνώσεων. Συ­νάξεις ετεροκλήτου διανοήματος και γρα­φήματα μοναχικά αγιογραφημένα πίσω απ’ τις απαστράπτουσες οδοντοστοιχίες των προσχημάτων. Ερημαία τα πρόσωπα στο εγκαταλελειμμένο ψηφιδωτό με τα λεξήματα προφάσεις του καιρού να συγκεντρώνουν στις παραγράφους την ασυναρτησία της νύχτας.

♦  Παραγεμισμένοι άρχοντες, φουσκωμέ­νοι ψιττακοί εξωτικών συνοικιών, δανεισμένα υπόλοιπα επικρατούσης απόψεως, ορθογώνια χαρτονομίσματα της κατα­ντημένης γειτονιάς, ηλίθιες αποβάθρες πρωινών απαγγελιών, κατασκευασμένες μαριονέτες πάσης φύσεως, χλωρίδος και πανίδος, γεωγραφίας αποτρόπαιας, προ­ελεύσεως ανεξιχνίαστης ιστοριογραφίας, με χαρακτηριστικά πασίδηλης ευήθειας, τερατώδη ώτα και ρίνες γαμψές, δακτύ­λων αρπαχτικών και κοιλιακής χώρας απείρου διαστάσεως, κομπορρημονούν ευ­λογώντας τα χτένια του καλλωπισμού της γενειάδας τους.

♦  Και συνεχίζεται το παιχνίδισμα στις κα­κοτράχαλες πλαγιές, στα σκαλοπάτια με τους λιθόκτιστους άμβωνες, στη ρητορική του μαΐστρου, όταν ξεπετιέται πίσω απ’ τις κορφές και σέρνεται ανάμεσα στα ασημοπράσινα γειρτά φύλλα της πολύχρονης κληρονομιάς.

♦  Καύμα και στην προετοιμασία του επι­λόγου οι πόθοι ταυτίζονται με τη διάθεση των αναπνοών, των εκφορών του λόγου, του αντιδανείου των ταξιδιών.

♦  Ενόχληση! Μια βαρύσωμη νοοτροπία άφησε την επικράτειά της στην αγανάχτη­ση της ξύλινης ξαπλώστρας. Ένα μικρό ραδιόφωνο και μια στρογγυλή γαβάθα με πλασμένα σφαιρίδια κρέατος. Δυσοσμία αισθητικής καταγωγής, ανακατεμένη με την πανικόδρομη αρωματική εκδήλωση σω­ληναρίου λευκόχροης εμφανίσεως ηλιακής προστασίας. Και στο αναμάσημα ο ορισμός της μεταφοράς να καθηλώνει τη γραμματι­κή στο εξεικόνισμα.

♦  Ενώ η συναλλαγή βαρυσήμαντη πολιτική πράξη εκμεταλλευόμενη τας θερμάς ημέ­ρας της οφθαλμοπλανίας υπογράφει στο τέλος της παραμυθίας την αιτία όλων των αμαρτημάτων.

♦  Και στους αναστεναγμούς απορημένη η εκπνοή περιορίζεται στον θόρυβο της μακρόσυρτης θλιβερής επαναλήψεως.

♦ Στα δυο μάτια του φεγγαριού το παρά­πονο έμοιαζε με σπασμένο ρόδι. Το βλέμμα πέρασε πίσω από το ραμμένο κόκκινο, έδωσε στην πρόθεση την επιθυμία και βύ­ζαξε την περίληψη της αναστάτωσης.

♦ Κι η θάλασσα πλάγιασε, αφήνοντας απλωμένα στο χάδι τα τελευταία γράμματα.

Mυογράφημα

Ύπτια η αναφορά. Χέρια κρεμασμένα, δηλώσεις καλοκαιρινής ραστώνης. Ύαλοι σκούροι, επωνύμου πολύφημου και υπενδύματα περιορισμένου ορίου, κρυψώνες ευαίσθητων περιοχών, λευκής αποχρώσεως. Ροφήματα παντός είδους, ουσίας οινοπνευματώδους και παντελούς απουσίας δεύτερου συνθετικού, προκλητικές εκδηλώσεις μεγίστου κάλλους και ολίγιστου περιεχομένου. Κοιλιακές ραβδωτές διαγραμμίσεις, απογυμνωμένα καύκαλα και κάνιστρα με βαρυπρεπή λουστραρισμένα σημειώματα πολύχρωμου βίου. Καλύπτρες με κόκκινες και μαύρες κορδέλες, υφολογία υψιπετούς και πολυλογία θρασυτάτης εκστομίσεως. Έπος αξεπέραστο, σύνθεμα καλοκαιρινής περιρρέουσας ατμόσφαιρας κάτω απ’ τον ακτινοβόλο πλανευτή.

Ξύλινα χειριστήρια μικρής σφαίρας, γυμνά πόδια και ένας θόρυβος να σαλεύει ο νους στο πέρα δώθε του κίτρινου. Κλάματα, προστακτικές φωνές στις φυλακισμένες παραλίες με τα προκαθορισμένα καθίσματα και τους αυτοσχέδιους φράχτες.

Πολυκατοικίες παραλιακές κατασκευασμένων στεγάστρων, αλεξήλια καρφωμένα στις διατεταγμένες αποστάσεις, οικοδομικές άδειες απέναντι στο δικαίωμα της θάλασσας να ονειρεύεται.

Ξαπλωμένα σώματα, ξεχαρβαλωμένα μυαλά πολύβουων λεωφόρων στις αμμουδιές των κατασκευασμένων παραπηγμάτων.

Ραδιόφωνα μονότονης αφηγήσεως, ειδήσεις επιγραμματικές λακωνικής εκφωνήσεως και βλέμματα απλανή, χαρακτηριστικές παραπομπές ψευδεπίγραφης βιβλιογραφίας.

Και πίσω απ’ το στρατόπεδο συγκεντρώσεως των λουομένων

Τα αρμυρίκια, μοναχικά πράσινα στηρίγματα της ωραιότητας, γειρτά απομεινάρια παλαιότροπης εποχής φτιάχνουν γέφυρες και μονοπάτια, κρυφά σμιλευμένα λόγια, χαράγματα με το βότσαλο, πληγές επουλωμένες, αναμνήσεις αναπνοών.

Τζιτζίκια και μπάμπουρες, φτεροκοπήματα, αλήτες σπουργίτες, αντιστέκονται.

Ενώ μια σπασμένη εξάτμιση αφήνει μαζί με τον καπνό στο θλιβερό διάλειμμα της αφαιρέσεως

Την πραγματικότητα.

Φράγμα

Σύρματα

Περιπλεγμένα απολιθώματα

Στα κελιά της καταλήξεως

Κάγκελα στην εξώθυρα

Επισκεπτήριο

Στη φυλακισμένη θάλασσα

Στην όραση

Στα επιτρεπτά διαστήματα

της αισθήσεως

χαραγμένα τετράδια μέσα

στο σίδερο

δίχως φωνή

με μισόκλειστα μάτια

να περιμένεις

τα άλλα χέρια

να περάσουν στο άγγιγμα

και στη φωνή

να σφίξεις γερά

τη σταγόνα

που ’χασε το βλέμμα

loksos@gmail.com

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.