Του Γιώργου Ι. Αλλαμανή 

Ποια μύγα τσίμπησε 5.614 ανθρώπους στον Βόλο και χόρεψαν, πριν από λίγες μέρες, «το μεγαλύτερο συρτάκι στον κόσμο» για να μπουν στο βιβλίο των ρεκόρ Γκίνες; Ήθελαν, λέει, να «στείλουν ένα μήνυμα χαράς και αισιοδοξίας». Να δείξουν στον υπόλοιπο πλανή­τη ότι «ο Έλληνας έχει δύναμη και δεν το βάζει κάτω λόγω κρίσης». 

Του Γιώργου Ι. Αλλαμανή 

Ποια μύγα τσίμπησε 5.614 ανθρώπους στον Βόλο και χόρεψαν, πριν από λίγες μέρες, «το μεγαλύτερο συρτάκι στον κόσμο» για να μπουν στο βιβλίο των ρεκόρ Γκίνες; Ήθελαν, λέει, να «στείλουν ένα μήνυμα χαράς και αισιοδοξίας». Να δείξουν στον υπόλοιπο πλανή­τη ότι «ο Έλληνας έχει δύναμη και δεν το βάζει κάτω λόγω κρίσης». 

Έστειλαν ένα σαχλό μήνυμα τουριστικά στερε­ότυπης αφέλειας: ότι Greece is syrtaki, souvlaki, pareaki. Όσο για την αντίσταση, δεν έπιανε καλύτερα ο καθένας από μια κουτάλα, ένα «χλιάρι» που λένε στη Θεσσαλία (από το κοχλιάριον, τον κοχλία), και μια καραβάνα, να στήσουν μιαν απέραντη κοινωνική κουζίνα, να προσφέρουν φαγητό στις στρατιές των θυμάτων της μνημονιακής αναλγησίας; 

Νέοι και γέροι χόρεψαν πολύ συρτάκι για το τίποτα. Έναν μιντιακά κατασκευασμένο χορό, παιδί του χασαποσέρβικου και της ξετσίπωτης Μυκόνου, των «Ωαα!…» του Ζαμπέτα και της παρεξήγησης που γέννησε διεθνώς η λαθρανάγνωση ως «ελληνικής λεβεντιάς» και άλλα κουραφέξαλα του κινηματογραφικού Ζορμπά με τη μουσική του Θεοδωράκη. 

Κύρια δραστηριότητα της Εταιρείας Κοινωνι­κής Παρέμβασης και Πολιτισμού (ΕΚΠΟΛ) της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Μαγνησίας που ανέλαβε την ανεκδιήγητη πρωτοβουλία είναι – όπως διακηρύσσει η ίδια – «η συμβολή στην αντιμετώπιση των κοινωνικών προβλημάτων και στην ανάπτυξη του πολιτιστικού επιπέδου του Νομού Μαγνησίας μέσα από έναν συντονι­σμένο μεταρρυθμιστικό σχεδιασμό». 

Παχιά λόγια. Παρεμβάσεις άνευ νοήματος – με μια λέξη ανόητες. Κι από κοντά, όλος ο συρφετός της κρατικοδίαιτης επαρχίας: η εκδήλωση, λέει, έγινε «υπό την αιγίδα» της «Περιφέρειας Θεσσαλίας, του Δήμου Βόλου, των Περιφερει­ακών Ενοτήτων Μαγνησίας και Σποράδων, Λάρισας, Τρικάλων, Καρδίτσας και των Δήμων Λάρισας, Τρικάλων, Καρδίτσας» – τόσο μακρύς και σκουριασμένος βλαχοδημαρχιακός σιδηρόδρομος. 

Τι να κάνουν όλοι αυτοί; Τα προφανή σε καιρό κρίσης. Να παραχωρήσουν χωράφια του Δη­μοσίου σε φτωχές οικογένειες για να τα καλλι­εργούν – το κάνει ήδη στον Μοριά ο Δήμος της Τρίπολης. Να οργανώσουν τοπικές ανταλλακτι­κές οικονομίες: ο μουσικός να διδάσκει κιθάρα στο παιδί του γιατρού που θα εξετάζει το άρρω­στο παιδί του μουσικού. Να στήσουν κοινωνικά παντοπωλεία. Να καταργήσουν τους βαμπιρικούς μεσάζοντες σε προϊόντα και υπηρεσίες. Να οργανώσουν διαύλους πληροφόρησης για να ξεστραβωθεί και να ξεφοβηθεί ο κόσμος. Να αφανίσουν με πράξεις αλληλεγγύης το καρκίνωμα των ταγμάτων εφόδου της ελληναράδικης Χρυσής Αυγής. 

Αλλά εκεί που περισσεύουν τα ποδάρια και τα χοροπηδητά, λείπει ο κοινός νους – πού μυαλό… 

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.