Της Ιωάννας Μπλάτσου

Είναι η πολυετής επιτυχία του Μάρκου Σεφερλή καλλιτεχνικό ή κοινωνικό φαινόμενο; Πρόκειται για μια καλοστημένη επιχείρηση διαρκούς γέλιου ή για ένα εμπορικό trademark ανάλογων σημαντικών εσόδων; Και ποια στοιχεία, τελικά, καθορίζουν το καλλιτεχνικό και εμπορικό εκτόπισμα ενός ανθρώπου της τέχνης;

Της Ιωάννας Μπλάτσου

Είναι η πολυετής επιτυχία του Μάρκου Σεφερλή καλλιτεχνικό ή κοινωνικό φαινόμενο; Πρόκειται για μια καλοστημένη επιχείρηση διαρκούς γέλιου ή για ένα εμπορικό trademark ανάλογων σημαντικών εσόδων; Και ποια στοιχεία, τελικά, καθορίζουν το καλλιτεχνικό και εμπορικό εκτόπισμα ενός ανθρώπου της τέχνης;

Αρέσει, παιδί μου, αρέσει – θα λέγαμε παραφράζοντας το γνωστό λαϊκό άσμα του 1986 της Ρίτας Σακελλαρίου, σε στίχους και μουσική Νίκου Καρβέλα. Γιατί «παιδί» της αισθητικής της δεκαετίας του ’80 είναι ο Μάρκος Σεφερλής, όταν μεσουρανούσε η Ρίτα και ο Πανταζής, η Άντζελα και ο Καρβέλας. Όταν το λαϊκό βίωμα βιαίως μετεξελίχθηκε σε μεσοαστικό εξάμβλωμα, που παρή-λαυνε με τη λευκή BMW στις επαρχιώτικες λεωφόρους του αστικού lifestyle με τη σκυλάδικη μουσική στη διαπασών και τη χρυσή καδένα να λάμπει επηρμένα στο στέρνο του οδηγού. Όταν ο αέρας της πράσινης Αλλαγής μάς πήρε και μας σήκωσε μέσα στην ευδαιμονική φούσκα του πολιτικού συνθήματος «Τσοβόλα, δώσ’ τα όλα». Όταν πολλοί πήρανε για μπόι τη σκιά τους και τους στίχους του «Εγώ δεν πάω Μέγαρο / θα μείνω με τον παίδαρο» ως το νέο savoir vivre στα κακόγουστα νεόπλουτα σαλόνια των βορείων και νοτίων προαστί­ων. Ήρθε και ο κωμικός – σεξιστικός τυφώνας από την Αγγλία, ο Μπένι Χιλ με το τηλεοπτικό του σόου (με την αξέχαστη μουσική υπόκρουση του «Yakety Sax»), και κάπως έτσι σφραγίστηκε η νέα λαϊκίζουσα – και φτη­νιάρικη μέσα στη μεγαλειώδη κομπορρημοσύνη της – αισθητική του ’80, από την οποία αντλεί μέχρι σήμερα το υλικό του ο λαοφιλής Μάρκος Σεφερλής. Λίγο μπου­τάκι γυναικείο, μπόλικες εξυπνακίστικες σαχλαμάρες, πολλές μούτες και μια εσάνς υπερπαραγωγής «με πλού­σια κοστούμια και πολυπληθή μπαλέτα» και να το τό νέο λαϊκό είδωλο. Που μοιάζει σαν εμάς (καραφλούλης, αφρατούλης, ακινδυνούλης), μιλάει σαν εμάς (κάτι σπα­στά «κονγκολέζικα» που περνούν για ελληνικά – χάριν σάτιρας), φλερτάρει σαν εμάς (πονηρούτσικα, αδεξιούτσικα, χυδαιούτσικα). Και κάπως έτσι φτάσαμε να μιλά­με για τον πιο επιτυχημένο εμπορικά καλλιτέχνη – στην καλλιτεχνική πιάτσα λέγεται πως ο Σεφερλής είναι ίσως ο πιο εύπορος όλων -, ο οποίος γεμίζει κάθε καλοκαίρι, εδώ και χρόνια, καθημερινά το Δελφινάριο. Φέτος, με το… επικό «Τρώει Story 30 χρόνια τώρα» (παράφραση του κινηματογραφικού «Toy Story»), με τον ίδιο ντυμένο σαν την κούκλα καουμπόι Γούντι, με αναφορές στη Βίκυ Σταμάτη, την Άνγκελα Μέρκελ, τα τουρκικά σίριαλ, και πλέον και με την επίσημη βούλα «καλλιτεχνικής ποιό­τητας ISO» του έγκριτου κριτικού των «Νέων» Κώστα Γεωργουσόπουλου.

Όταν ο Γεωργουσόπουλος ευλόγησε τον Σεφερλή

Η κριτική ξεκινά με μια υπερβολή («η εβδομαδιαία προ­σέλευση κοινού στο θέατρο αυτό που έχει χωρητικό­τητα Ηρωδείου φτάνει τους 25.000 θεατές») καθώς το θέατρο, σύμφωνα με τους υπευθύνους του, είναι 1.586 θέσεων και, αν τις πολλαπλασιάσουμε με τις έξι πα­ραστάσεις την εβδομάδα, μας δίνουν μάξιμουμ 9.516 θεατές εβδομαδιαίως.

Συνεχίζει πως «τα κείμενα έχουν ευφορία και έναν καται­γισμό με λαϊκού χιούμορ ατάκες», απηχώντας προφανώς μια ισοπεδωμένη πνευματικά και πολιτισμικά κοινωνία όπου το «λαϊκό» συγχέεται με το λαϊκίστικο και ένα μεγάλο ποσοστό απαίδευτων Νεοελλήνων μιλούν, εκφράζονται και υπάρχουν ως άποικοι μιας «Mourlen Rouge» πραγμα­τικότητας, στην οποία πρωταγωνιστούν η ανοησία, η ευ­κολία, η κακογουστιά. Αυτής της πραγματικότητας εικόνα είναι οι παραστάσεις του Σεφερλή, και της μοιάζουν. Και καταλήγει ο κριτικός: «Μην ξανακούσω πως η Επίδαυρος κατάντησε Δελφινάριο. Δεν είδα τα φετινά Επιδαύρια και δεν γνωρίζω τι έγινε. Μακάρι οι αριστοφανικές μπαλαφάρες που είδα κατά καιρούς και στην Επίδαυρο και αλλού τα τελευταία χρόνια να είχαν τόσο σεβασμό στον Αριστοφάνη με τη συνέπεια και τη σοβαρότητα που σέ-βεται τα κείμενα και την παράδοση ο Σεφερλής». Αφού το διαβάσαμε και αυτό, μένει το υ χρόνο υ να δοθεί η Επίδαυ­ρος κατά αποκλειστικότητα στον μεγάλο απόγονο του Αριστοφάνη για να παρουσιάσει το «The Seferlee Show: Αριστοφάνης Μουρλένιουμ 201 3». Στο μεταξύ, ο δαιμό­νιος επιχειρη ματίας Μάρκος Σεφερλής ανοίγει το φετινό φθινόπωρο στο Περιστέρι τον παιδότοπο «Seferland», όπου θα μυεί στην απαράμιλλη αισθητική του και θα δια­παιδαγωγεί τους πιτσιρικάδες φαν του.

Κι επειδή ο Σεφερλής παίρνει πολύ σοβαρά τον εαυτό του, τη δουλειά του και το προϊόν «Μάρκος Σεφερλής», έχει και προσωπική ιστοσελίδα (www. markosseferlis .g r), μέσα από την οποία ενη μερώνει και επικοινωνεί με τους φαν του κάνοντας διάφορες διαδικτυ-ακές χαριτωμενιές. Εδώ θα βρείτε το «Βιογραφικό» του, κάποια «Comedy video», όπως τα αποκαλεί, τα οποία δείχνουν αποσπά­σματα από την εκπομπή «Μίλα» της Τατιάνας Στεφανίδου στο Star, τα «Νέα» του με άρθρα όπως η κριτική του Γεωργουσόπουλου και «Όταν ο Τρύφωνας συνάντησε τον Μ. Σεφερλή! Αποκλειστικές φωτο­γραφίες», και φυσικά την «Επικοινωνία» όπου θα βρείτε τηλέφωνα και πληροφορίες για τα θέατρα με τα οποία συνεργάζεται. Οι καλύτερες ενότητες όμως είναι μακράν το «E-shop», όπου μπορείτε να αγοράσετε διαδικτυακά T-shirts, κούπες, σημειωματάρια και παιδικά βιβλία διακοπών του Μάρκου Σεφερλή καθώς και προγράμματα των παραστάσεών το υ, και το «Αυτόγραφο», για το οποίο εισάγεις το όνομά σου και το φύλο σου, διαλέγεις την παράσταση που επιθυμείς («Γάμος, αλλά… πλάγια», «Ο Μάγος του Ροζ», «Mourlen Rouge» κ.λπ.) και ο Μάρκος σου στέλνει την «αγάπη» του με την υπογραφή του.

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.