Στην πορεία μετασχηματισμού του σε κόμμα εξουσίας, ο ΣΥΡΙΖΑ ως αξιωματική αντιπολίτευση, μέσα από μια σειρά ταξιδιών και επαφών, επιχειρεί να μετρήσει τη «θερμοκρασία» και να ζυγίσει τη στάση των πιο σημαντικών οικονομικών και γεωστρατηγικών δυνάμεων …

Στην πορεία μετασχηματισμού του σε κόμμα εξουσίας, και άρα υπό τον διακηρυγμένο στόχο της διακυβέρνησης της χώρας, ο ΣΥΡΙΖΑ ως αξιωματική αντιπολίτευση, μέσα από μια σειρά ταξιδιών και επαφών, επιχειρεί να μετρήσει τη «θερμοκρασία» και να ζυγίσει τη στάση των πιο σημαντικών οικονομικών και γεωστρατηγικών δυνάμεων της διεθνούς σκηνής απέναντι στο ενδεχόμενο μιας εναλλακτικής, αριστερής ελληνικής κυβέρνησης.

Σ’ αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και το ταξίδι στις ΗΠΑ, το οποίο βρίσκεται σε εξέλιξη, όπου μεταξύ άλλων πραγματοποιούνται συναντήσεις με τον βοηθό υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ Έρικ Ρούμπιν και υψηλόβαθμους Αμερικανούς διπλωμάτες, εκπροσώπους του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών και πιθανότατα με τον υποδιευθυντή του ΔΝΤ Ντέιβιντ Λίπτον.

Την ώρα λοιπόν ενός εξαιρετικά κρίσιμου για την αξιωματική αντιπολίτευση ταξιδιού στο εξωτερικό, στο εσωτερικό της χώρας, με ευθύνη του κυβερνητικού εκπροσώπου και της ίδιας της κυβέρνησης, παίζεται ένα έργο διαστάσεων εμφυλιοπολεμικού διχασμού σε βάρος του ΣΥΡΙΖΑ.

Στόχος της Ν.Δ., από την οποία εμφανώς εκπορεύεται όλη αυτή η επιχείρηση, να πλήξει επικοινωνιακά και πολιτικά τον ΣΥΡΙΖΑ πατώντας σε αντικειμενικές αδυναμίες του να αντεπεξέλθει αποτελεσματικά στις επιθέσεις – εκ των πραγμάτων δεν έχει επιρροή στα κυρίαρχα ΜΜΕ ώστε να αντιμετωπίζει με τις ίδιες δυνάμεις την κυβερνητική προπαγάνδα.

Κατ’ επέκταση να τον πιέσει πολιτικά με κάθε τρόπο προκειμένου η Ν.Δ. να πετύχει, μεταξύ άλλων, βραχυπρόθεσμα οφέλη, π.χ. να εμφανίσει στις δημοσκοπήσεις ένα ασφαλές προβάδισμα έναντι του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, το οποίο μέχρι το τέλος του προηγούμενου χρόνου προηγούνταν της Ν.Δ., και να δημιουργήσει την εντύπωση ότι ανακάμπτει επειδή ανακτά την εμπιστοσύνη της κοινωνίας!

Είτε τελικώς το πετυχαίνει είτε όχι, το θέμα είναι ότι χρησιμοποιεί μέσα κι εργαλεία που ξεπερνούν τα όρια της θεμιτής σκληρής πολιτικής αντιπαράθεσης με αποτέλεσμα η Κουμουνδούρου να φτάνει – δικαίως – στο σημείο να αποδίδει ευθέως στον βασικό πυλώνα της συγκυβέρνησης, τη Ν.Δ., «πρακτικές παρακρατικού τύπου».

Υπό αυτά τα δεδομένα η πολιτική κόντρα ξεφεύγει από κάθε όριο και έλεγχο με ανούσιο στην πραγματικότητα επίδικο (ενώ σε εξέλιξη βρίσκονται η υλοποίηση σκληρών μέτρων, η διερεύνηση σκανδάλων που «δείχνουν» ευθύνες πολιτικών προσώπων κ.λπ.). Πόσοι άραγε στην πραγματικότητα είναι διατεθειμένοι να πιστέψουν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ σχετίζεται με οποιονδήποτε τρόπο με την τρομοκρατία ή υποκινεί πράξεις βίας;

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.