Ανοιχτή πρόσκληση απευθύνουν στους Αθηναίους, για να δουν το εγκαταλειμμένο εξοχικό που λεηλατήθηκε, το «φιλέτο» που έχουν βάλει στο μάτι εργολάβοι και δήμαρχοι και να λάβουν μέρος στις εκδηλώσεις σήμερα και αύριο

«Εχουμε κάνει πολλές προσπάθειες ανοίγματος. Πολύ συχνά, μάλιστα, αυτομαστιγωνόμαστε για το ότι δεν είμαστε αρκετά ανοιχτοί. Αλλά, από την άλλη, δεν γίνεται να προσπαθούμε διαρκώς να σπάσουμε τις φοβίες» λέει μέλος της κατάληψης

 Της Γεωργίας Βορύλλα
 
«Μη πιστεύεις στα δελτία ειδήσεων. Γνώρισε μια κατάληψη από μέσα». Η αφίσα της κατάληψης κτήματος «Πραπόπουλου» στο Χαλάνδρι, απέναντι από το θέατρο της Ρεματιάς, είναι σαφής: μας καλεί σήμερα και αύριο να μη μείνουμε στις ανακοινώσεις περί κέντρων ανομίας, να ανακαλύψουμε τι κάνουν αυτοί οι «περίεργοι» καταληψίες στα κτίρια τα οποία καταλαμβάνουν. Και εν τέλει, τι είναι αυτοί οι άνθρωποι; Εχουν κανονικές δουλειές όπως όλοι; Ζουν, όπως όλοι, στο φως της ημέρας;

Οι αστυνομικές επιχειρήσεις σε «Βίλα Αμαλία», στην κατάληψη «Σκαραμαγκά» και στη «Λέλας Καραγιάννη» έφεραν και πάλι στο προσκήνιο αυτούς τους «γνωστούς-αγνώστους» των γειτονιών. Για να αποδείξουν ότι δεν είναι ελέφαντες, όπως λένε, τα μέλη της κατάληψης «Πραπόπουλου» ανοίγουν τις πόρτες. Προσκαλούν τους Αθηναίους να δουν και να λάβουν μέρος στο χαριστικό παζάρι, στη συλλογική κουζίνα και στην παράσταση χορού το Σάββατο, ενώ την Κυριακή στο θεατρικό παιχνίδι για τα παιδιά το πρωί και στο ρεμπέτικο γλέντι το μεσημέρι. Ρεφενέ, όπως αναφέρουν.

«Στον “Πραπόπουλο” έχουμε κάνει πολλές προσπάθειες ανοίγματος. Πολύ συχνά, μάλιστα, αυτομαστιγωνόμαστε για το ότι δεν είμαστε αρκετά ανοιχτοί, ότι είμαστε γκέτο, ότι δεν είναι επαρκής αυτό που λέμε “η κοινωνική μας κατεύθυνση”. Αλλά, από την άλλη, δεν γίνεται να προσπαθούμε διαρκώς να σπάσουμε τις φοβίες» αναφέρει στις «6μέρες» ο Γ.Κ., που μετέχει στην κατάληψη σχεδόν από τη στιγμή που ξεκίνησε.
 
Εξι χρόνια και κάτι μετρά η κατάληψη «Πραπόπουλου». Ηταν Δεκέμβριος του 2006, όταν το εγκαταλειμμένο για 35 χρόνια εξοχικό ενός μέλους της οικογένειας Πραπόπουλου, των βιομηχάνων από την Πάτρα, πέρασε στα χέρια, και όχι στην ιδιοκτησία, όπως λένε, ατόμων της ευρύτερης περιοχής του Χαλανδρίου. Ως τελευταία νόμιμη ιδιοκτήτρια του Μεσοπολεμικού κτίσματος με τα 4 στρέμματα κήπο έχει καταγραφεί η Νιόβη Πραπόπουλου. Ωστόσο, κανείς μέχρι σήμερα δεν έχει εμφανιστεί να κάνει αποδοχή κληρονομιάς. «Η Νιόβη πριν από τον θάνατό της έμενε στην Ερμού και σπάνια έβγαινε έξω. Την είχαν συμβουλεύσει να βάλει μια οικογένεια μέσα, για να το φυλάει. Τελικά το παράτησε, με αποτέλεσμα να λεηλατηθεί τρεις φορές» αναφέρουν μέλη της κατάληψης. Την πρώτη φορά πήραν την οικοσκευή. Τη δεύτερη σήκωσαν τα έπιπλα. Την τρίτη έφτασαν να ξηλώσουν μέχρι πόρτες και πλακάκια.
«Οταν μπήκαμε», τονίζουν, «δεν είχε ένα τζάμι, δεν είχε πόρτα πουθενά. Ηταν ένα γιαπί γεμάτο σύριγγες». Σύμφωνα με τον Γ.Κ., μια παρέα από τη Ρεματιά το κουβέντιαζε, ότι θέλει να βρει έναν χώρο να κάνει πράγματα και να στεγάσει τη θέλησή της για αντίσταση. «Ηταν αρχικά μια πολιτική ομάδα, ο πρώτος πυρήνας των 6-7 ατόμων. Το έβλεπαν πιο ιδεολογικά το πράγμα» αναφέρει χαρακτηριστικά.

Οι περισσότεροι που μετέχουν στη συνέλευση συμφωνούν ότι μετά το πρώτο εξάμηνο, που χάθηκε στα «διαχειριστικά», ήρθε και ισορρόπησε το κομμάτι των εκδηλώσεων και των προσωπικών συζητήσεων. «Εχουμε κουβεντιάσει για το άρθρο 16 και τον συνδικαλισμό, ενώ έχουμε κάνει μέχρι παιδικό θέατρο και καραγκιόζη. Στην κατάληψη λειτουργεί και δανειστική βιβλιοθήκη, γίνεται και φυσική καλλιέργεια φυτών. Δεν είναι μόνο κάτι παιδιά που κάνουν πολιτιστικές εκδηλώσεις και ζουν τη φάση τους. Δεν είναι ούτε μόνο ένα πολιτιστικό στέκι ούτε μόνο ένα αναρχικό γκέτο. Είναι ένας ζωντανός χώρος κοινωνικοποίησης, πολιτικής έκφρασης, πολιτιστικής έκφρασης» λένε.
 Πριν από 4 χρόνια στην κατάληψη σημειώθηκε εμπρησμός. Τα μέλη της είναι σίγουρα, η γειτονιά άκουσε τις εκρήξεις. Αυτό που δεν ξέρουν να πουν με βεβαιότητα είναι αν πρόκειται για έργο φασιστών, όπως αναφέρουν, ή για «δουλειά» εργολάβων, που έβαλαν στο μάτι το «φιλέτο». Αλλωστε, το οικόπεδο «Πραπόπουλου» είναι σε σχεδόν όλα τα προγράμματα των υποψήφιων δημάρχων, που θέλουν να το απαλλοτριώσουν για να το κάνουν πολιτιστικό κέντρο. Κάποια στιγμή στο τραπέζι είχε πέσει και η ιδέα να μετατραπεί σε πάρκινγκ για το θέατρο Ρεματιάς απέναντι.

Οι ζημιές από τον εμπρησμό δημιούργησαν νέα προβλήματα στο κτίριο. Η συνέλευση αποφάσισε να διατηρήσει όπως ήταν την ξυλοδεσιά στο ταβάνι. Γι’ αυτό τον λόγο χρειάστηκε και πάλι προσωπική δουλειά. Χρήματα έφτασαν από όλες τις γωνιές της Ελλάδας, αλλά και από καταλήψεις του εξωτερικού.  
 
"Προκρίνουμε έναν χώρο που θα λειτουργεί αντιεμπορευματικά και αντιεραρχικά. Θα είναι πλήρως αυτόνομος και διαχειριζόμενος από εμάς τους ίδιους, χωρίς καμία κομματική ή θεσμική στήριξη». Αυτό αναφέρεται στην «ταυτότητα» της κατάληψης. Και η γειτονιά; – ρωτάμε τον Γ.Κ. Πώς σας αντιμετωπίζει; «Θα σας πω ένα παράδειγμα. Κάναμε χαριστικό παζάρι σαν Λαϊκή Συγκέντρωση Χαλανδρίου στην οποία επίσης μετέχω. Μοίρασα προσωπικά φυλλάδια στη λαϊκή και στα σούπερ μάρκετ. Ναι, είναι καλή πρωτοβουλία, μου είπαν όταν τα έδινα. Αλλά στο τέλος πήγαμε 60-70 άνθρωποι, αυτοί που ήταν να είμαστε. Και αυτή είναι η κριτική από συντρόφους μας. Εδώ είμαστε. Ξέρει ο άλλος. Δεν είναι ότι δεν ξέρει. Δεν χρειάζεται να περιμένουμε μαζικοποίηση μέσω της δημοσιότητας» υπογραμμίζει.

Μέλη της κατάληψης έχουν επίσης μοιράσει φυλλάδια για τα μαθήματα βοτανοθεραπείας που έκαναν. Η Συλλογική Κουζίνα του Αυτόνομου Στεκιού λειτουργεί εδώ και πολλά χρόνια, αναφέρουν. Τονίζουν ότι οι πρωτοβουλίες σαν αυτή σε τέτοιους χώρους δεν ήρθαν ξαφνικά. Ο Γ.Κ. αναφέρει ότι από τη γειτονιά υπάρχει σιωπηρή αποδοχή. Αλλά είναι στο «μη με μπλέκετε». Αλλο ένα παράδειγμα, μια εκδήλωση που διοργανώθηκε για την ψυχική υγεία. «Είχαμε καλέσει και τα κέντρα Ψυχικής Υγείας στην περιοχή, με βάση μια μπροσούρα «Ψυχική Υγεία σε καιρό κρίσης», που είχαν βγάλει κάποιοι από το Αυτόνομο Στέκι. Μια καταπληκτική δουλειά και χωρίς υστερικές κορώνες. Πήγαινες και τους έλεγες “ελάτε” και σε κοίταγαν σαν ούφο. Σου έλεγαν ποιοι είστε;» αναφέρουν.
 
Τελικά ποιοι είναι οι άνθρωποι που κάθε Τρίτη βράδυ στις 8.30 μετέχουν στη συνέλευση; Η απάντηση που δίνει ο Γ.Κ. είναι η εξής: «Αγωνιζόμενοι άνθρωποι, οι οποίοι στον συγκεκριμένο χώρο, που ήταν εγκαταλειμμένος, κάνουμε εκδηλώσεις πολιτιστικές, πολιτικές». Στο τι δεν είναι, διευκρινίζει ότι δεν είναι ούτε ένα αμιγώς ιδεολογικοπολιτικό μόρφωμα. Οτι έχει ένα σαφέστατο πολιτικό στίγμα, το οποίο είναι κοινωνικοπολιτικό. Με συγκεκριμένες θέσεις και απόψεις, που είναι καταγεγραμμένες στις εκδηλώσεις και στα κείμενά τους τόσα χρόνια. Ο Γ.Κ. καταλήγει στο ότι τον ίδιο τον πολιτικοποίησαν οι καταλήψεις του 1991. «Χωρίς τη συμμετοχή μου σε συνελεύσεις, σε τρεις λαμβάνω μέρος αυτόν τον καιρό, δεν θα μπορούσα να αναγνωρίσω τον εαυτό μου» λέει.
 
ΔΙΗΜΕΡΟ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ

* Η κατάληψη Κτήματος Πραπόπουλου βρίσκεται στο Χαλάνδρι, στην οδό Προφήτη Ηλία 49, απέναντι από την είσοδο του θεάτρου Ρεματιάς. Σήμερα θα υπάρχει χαριστικό παζάρι, στις 14.00 συλλογική κουζίνα και στις 19.00 θα πραγματοποιηθεί παράσταση χορού. Αύριο, στις 12.00 διοργανώνεται θεατρικό παιχνίδι για παιδιά και στις 15.00 ρεμπέτικο γλέντι.

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.