Δεκάδες χιλιάδες Κούρδοι, κρατώντας σημαίες του PΚΚ, πανηγύριζαν στο Ντιγιαρμπακίρ το μήνυμα ειρήνης τού επί 14 χρόνια φυλακισμένου Αμπντουλάχ Οτζαλάν.

Δεκάδες χιλιάδες Κούρδοι, κρατώντας σημαίες του PΚΚ, πανηγύριζαν στο Ντιγιαρμπακίρ το μήνυμα ειρήνης τού επί 14 χρόνια φυλακισμένου Αμπντουλάχ Οτζαλάν. Κι όμως, δεν είναι η πρώτη φορά που ο Οτζαλάν καλεί σε κατάπαυση του πυρός τους Κούρδους αντάρτες. Ούτε είναι η πρώτη φορά που η Άγκυρα υποστηρίζει ότι επιθυμεί ειλικρινείς ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις.
Τι είναι αυτό που οδηγεί σήμερα τους Κούρδους και τα διεθνή ΜΜΕ να πιστεύουν ότι «αυτή η φορά είναι διαφορετική»; Κυρίως το γεγονός ότι, αυτή τη φορά (προς το παρόν τουλάχιστον), η Άγκυρα δείχνει να χρειάζεται μια «βιώσιμη» λύση του Κουρδικού όσο ποτέ άλλοτε.
Τα αίτια που έχουν φέρει την κυβέρνηση Ερντογάν στην… ανάγκη εκεχειρίας με τους Κούρδους αντάρτες σχετίζονται με εσωτερικές αλλά και εξωτερικές εξελίξεις.

Εντός… έδρας
Εντός των συνόρων, ο Ερντογάν προσπαθεί να ξανακερδίσει την εμπιστοσύνη του κουρδικού πληθυσμού, καθώς έχει ανάγκη τις ψήφους του τόσο στις επόμενες εκλογές όσο και για να προωθήσει τις αλλαγές που επιθυμεί στο Σύνταγμα.
Εάν δεχτούμε ότι ο Ερντογάν στοχεύει στο προεδρικό μέγαρο (έχοντας εξασφαλίσει πρώτα στον πρόεδρο ενισχυμένες εξουσίες), τότε κατανοούμε την προσπάθεια αναθέρμανσης των εσωτερικών συμμαχιών του (από τις οποίες δεν έχει την πολυτέλεια να αποκλείσει τους Κούρδους).
Ωστόσο, αυτό που πιέζει ακόμη περισσότερο την Άγκυρα είναι οι εξελίξεις εκτός συνόρων. Και εδώ, η κρίση στη Συρία διαδραματίζει κομβικό ρόλο. Οι ένοπλες δυνάμεις του Άσαντ, εγκαταλείποντας τις κουρδικές περιοχές της Συρίας, προτίμησαν να τις αφήσουν στα χέρια των τελευταίων προκειμένου να μην πέσουν σε αυτά των αντικαθεστωτικών. Αποτέλεσμα ήταν όχι μόνο οι Κούρδοι της Συρίας να ταχθούν στο πλευρό του Άσαντ, αλλά να «ανοίξουν» έναν διάδρομο μέσω του οποίου οι αντάρτες του PΚΚ, που διατηρούν τη βάση τους στο Ιράκ, εξαπέλυαν επιδρομές σε τουρκικό έδαφος.
Οι συγκρούσεις μεταξύ Τούρκων στρατιωτών και ανταρτών του PΚΚ κλιμακώθηκαν επικίνδυνα πέρσι, μετατρέποντας σε «όνειρο θερινής νυκτός» τα όποια σενάρια για εκεχειρία. Ωστόσο, οι εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή φαίνεται πως έφεραν την Άγκυρα προ – αιφνιδιαστικών – διλημμάτων. Την ώρα ο εμφύλιος στη Συρία παρατείνεται (με ανοιχτό το ενδεχόμενο δημιουργίας άλλης μιας «αυτόνομης» κουρδικής περιοχής στα σύνορά της), οι σχέσεις της με τη Βαγδάτη βρίσκονται στο ναδίρ εξ αιτίας των στενών επαφών της με τις αρχές του αυτόνομου Κουρδιστάν στο Ιράκ.
Η Άγκυρα επέλεξε να ρίξει το βάρος της υπέρ της ανάπτυξης σχέσεων με το Αρμπίλ, με το οποίο οι εμπορικές συναλλαγές έχουν απογειωθεί και η Τουρκία φέρεται έτοιμη να υπογράψει με τις τοπικές αρχές σημαντικές ενεργειακές συμφωνίες που έχουν βγάλει τη Βαγδάτη από τα ρούχα της.
Η αρχική επιλογή της Τουρκίας δεν είχε να κάνει μόνο με τα πετρέλαια και το φυσικό αέριο. Η Άγκυρα είχε αποφασίσει να «ποντάρει» στο Αρμπίλ προκειμένου να μπορεί να ασκεί την επιρροή της στο ζήτημα του Κουρδικού συνολικότερα. Ωστόσο, ο συριακός εμφύλιος έβαλε εκ νέου φωτιά στην περιοχή με αβέβαιες συνέπειες για το Κουρδικό, κάτι που εξαναγκάζει την Τουρκία να πράξει εδώ και τώρα.

Δύσκολος δρόμος
Θα είναι όντως αυτή η φορά «διαφορετική» από τις άλλες; Μπορεί ακόμη ο Οτζαλάν να ελέγξει το σύνολο των δυνάμεων του ΡΚΚ; Θα τηρήσει η Άγκυρα τις δεσμεύσεις της; Θα δείξει… Η τριπλή δολοφονία των Κούρδων ακτιβιστριών στο Παρίσι αλλά και μια σειρά από αεροπορικές επιδρομές τουρκικών αερομαχητικών στις αρχές του 2013 μαρτυρούν, πάντως, ότι ο δρόμος προς την ειρήνη δεν είναι στρωμένος με ροδοπέταλα…

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.