Oι Μοσχοβίτες τα θέλουν όλα! Οι Βρυξελλιώτες δεν τους δίνουν τίποτε! Κι εμείς, στη μέση, μένουμε πάμφτωχοι και λεηλατημένοι.

Τα συμφέροντα
Υπό την καθοδήγηση (κυρίως) των Γερμανών, οι υπηρεσίες της Κομισιόν δεν ενδιαφέρονται για το ύψος των προσφορών που θα (!) κατατεθούν, ούτε τους απασχολεί το γεγονός ότι μόνο από την ιδιωτικοποίηση της ΔΕΠΑ θα μπορούσε να καλυφθεί ο στόχος των εσόδων από αποκρατικοποιήσεις του 2013! Εκείνο που τους ενδιαφέρει είναι να εξυπηρετήσουν τα δικά τους συμφέροντα και στην παρούσα συγκυρία δεν περιλαμβάνουν τη συμμετοχή ομίλων από τρίτες χώρες.
Εδώ και αρκετούς μήνες έχουν φροντίσει να διαμορφώσουν το κλίμα, με το επιχείρημα πως οι Ρώσοι θα «κλείσουν» την αγορά και η ενδεχόμενη θετική κατάληξη της ελληνικής επιχείρησης στην Gazprom θα αποτελέσει «κρατικοποίηση». Προς αυτή την κατεύθυνση χρησιμοποιούν όλα τα φιλομνημονιακά κανάλια πληροφόρησης και τα φίλα προσκείμενα μέσα ενημέρωσης.
Από την άλλη, οι Ρώσοι παίζουν το δικό τους «παιχνίδι» επιχειρώντας να ενισχύσουν τις γραμμές άμυνας, αλλά και να ισχυροποιήσουν τα επιθετικά τους πυρά. Γι’ αυτό έριξαν στο τραπέζι των συζητήσεων με την ελληνική κυβέρνηση το θέμα της εγγυητικής επιστολής, λέγοντας ότι δεν θα πρέπει να χάσουν τα χρήματα αυτά σε περίπτωση που οι υπηρεσίες της Κομισιόν απορρίψουν την προσφορά τους.
Την ουσιαστική «μάχη», ωστόσο, τη δίνουν για να «δέσουν» την παρουσία τους στην Ελλάδα διεκδικώντας έργα που έχουν μείνει σε αναμονή από παλαιότερες διακρατικές συμφωνίες (τους τα είχε υποσχεθεί ο… ακατονόμαστος το 1993!) ή και νέες μονάδες ηλεκτροπαραγωγής, που θα χρησιμοποιούν το δικό τους αέριο ή θα αξιοποιούν τον πάμφθηνο λιγνίτη και το ανταγωνιστικό νερό (υδροηλεκτρικά).
Στο παιχνίδι παραμένουν οι Αζέροι με τη Socar, τους οποίους ορισμένοι χαρακτηρίζουν ως τον… μπαλαντέρ των Αμερικανών, αλλά η υπόθεση δεν είναι τόσο απλή: Το Μπακού έχει εξάρτηση από την Gazprom, καθώς στην παρούσα φάση πουλάει την πλεονάζουσα παραγωγή αερίου και δεν μπορεί εύκολα να απεξαρτηθεί από αυτές τις σχέσεις.

Οι Έλληνες και η ρωσική προσφορά

Οι ελληνικές υποψηφιότητες (M&M Gas των Βαρδινογιάννη – Μυτιληναίου και ΤΕΡΝΑ – PPF) δεν δείχνουν να έχουν τη δυνατότητα να «κοντράρουν» τη ρωσική προσφορά, εκτός αν υπάρξει κάποια έκπληξη και παρουσιάσουν την τελική τους πρόταση, σε συνεργασία με κάποιον άλλο ισχυρό «παίκτη».
Το κακό είναι πως για μία τόσο σοβαρή υπόθεση, όπως το συνολικό σύστημα φυσικού αερίου της χώρας, μαζί με τις διασυνδέσεις με γειτονικά κράτη, δεν θα αποφασίσει τελικά ούτε το ΤΑΙΠΕΔ ούτε η ελληνική κυβέρνηση. Την απόφαση θα την πάρει ένα όργανο τεχνοκρατών στις Βρυξέλλες, που θα κρίνει με βάση τα συμφέροντα και τα οφέλη άλλων…
Όπως αναφέρουν οι πληροφορίες του «Π», από απολύτως αξιόπιστες πηγές, η σημερινή γερμανική κυβέρνηση δεν θέλει να έχει στα πόδια της επιχειρηματικά σχήματα που δεν είναι απολύτως εξαρτημένα από τα συμφέροντα που υποστηρίζει και προωθεί το Βερολίνο. Κι ως ηγέτιδα δύναμη σε Ευρωζώνη και Ε.Ε. η Γερμανία της Μέρκελ θέλει να έχει τον τελευταίο λόγο για ό,τι συμβαίνει στην περιοχή όπου διατάζει, όπως αποδείχθηκε και με την περίπτωση της Κύπρου.
Εντύπωση, πάντως, προκαλεί η… σιγή από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Όπως έλεγε γνωστό πολιτικό πρόσωπο, με πολύ καλή γνώση των ενεργειακών θεμάτων, σε όλους τους πολέμους οι Αμερικανοί περίμεναν να δουν προς τα πού θα γείρει η πλάστιγγα και μετά έπαιρναν το μέρος του νικητή…
Το τέλος αυτής της φάσης για τον διαγωνισμό που αφορά στη ΔΕΠΑ/ΔΕΣΦΑ πλησιάζει. Υπάρχουν δύο ενδεχόμενα: Εάν στις τελικές προσφορές υπάρξει κάποια έκπληξη (σε σχήματα, κολεγιές κ.λπ.), η οριστική πώληση είναι κοντά. Διαφορετικά θα πρέπει να αναμένουμε νέα παράταση ή και κήρυξη του διαγωνισμού ως άγονου, ώστε να πάμε σε νέα διαδικασία. Και τότε όλοι καταλαβαίνουμε ποιος θα έχει το πάνω χέρι…