Δεν χρειαζόταν καν να συσταθεί η τελευταία Εξεταστική Επιτροπή στη Βουλή για να καταλάβουμε ότι όποιος πληρώνει φόρους σ’ αυτόν τον έρμο τόπο είναι μαλάκας!..

Δεν χρειαζόταν καν να συσταθεί η τελευταία Εξεταστική Επιτροπή στη Βουλή για να καταλάβουμε ότι όποιος πληρώνει φόρους σ’ αυτόν τον έρμο τόπο είναι μαλάκας!.. Όμως το σύστημα εξουσίας στη χώρα επιμένει κατά καιρούς και να μας το αποδεικνύει…

Στην περίπτωση της περιβόητης «λίστας Λαγκάρντ», όπου οι δημόσιες ελεγκτικές αρχές είχαν, για μια από τις σπάνιες φορές, ονόματα Ελλήνων μεγαλοκαταθετών στην Ελβετία -χωρίς βεβαίως να είναι όλοι παράνομοι- αποκαλύφθηκε σε κοινή θέα, πως γίνεται ν’ αφήνουν το πουλί να πετά μέσα απ’ τα χέρια τους, την ώρα που στριμώχνουν εκδικητικά, για να ρεφάρουν, αυτούς που δεν μπορούν να κρύψουν τίποτε κάτω απ’ το τραπέζι.
Πρόκειται για εξόφθαλμη μεροληψία. Όμως, μοιραία, ξανάρχεται έτσι στο προσκήνιο η βεβαιότητα ότι στην πολιτική τα πράγματα είναι συνήθως θέμα βαριάς ταξικής επιλογής.

Οι… διακριτικοί
Ακόμα και με αυτή την παραδοχή να το δει κανείς ωστόσο, δεν μπορεί να παραβλέψει ότι όλες οι χώρες που πήρανε στην κατοχή τους τη λίστα βάλανε κάποια λεφτά στο δημόσιο ταμείο.
Και μονάχα εδώ οι αρχές, κάτω από δύο υπουργούς Οικονομικών, τους Γ. Παπακωνσταντίνου και Β. Βενιζέλο, επέδειξαν τόση φορολογική διακριτικότητα ώστε όχι μόνο δεν τους φορολογήσανε, ή στο κάτω κάτω να τους καλέσουνε για εξηγήσεις, αλλά τους δώσανε την ευκαιρία, όπως αρχίζει να φαίνεται πια, καθαρά, κατά πως λένε στη Βουλή, να μεταφέρουνε νόμιμα τα λεφτά τους σε άλλους λογαριασμούς και σε υπεράκτιες εταιρείες και να σώσουνε την παρτίδα.
Αν δεν αφορά υπηρεσιακή απροθυμία (υπενθυμίζεται ότι στην επίμαχη λίστα περιλαμβάνονται κρατικοδίαιτοι επιχειρηματίες μιας ορισμένης οικονομικής επιφάνειας που στηρίζουν με το αζημίωτο το ασταθές πολιτικό σύστημα της χώρας), τότε έχουμε να κάνουμε με προφανή ιδιοτέλεια.
Αλλά το συμπέρασμα αυτό θα ήταν ενδιαφέρον να συναχθεί, αν η Βουλή δεν αναλάμβανε ρόλο δικαστή και αν οι πολιτικοί λογοδοτούσαν επιτέλους απευθείας στη Δικαιοσύνη, αντί, για παράδειγμα, σε ένα αμιγώς κοινοβουλευτικό όργανο, όπου τον πρώτο λόγο έχουν οι κομματικές προτεραιότητες.
Θα βλέπαμε τότε πού θα πήγαινε η έπαρση ορισμένων πολιτικών αστέρων που οφείλουν την αναίδειά τους στο διηνεκές ακαταδίωκτο…

Θλιβερό θέαμα
Από την αρχή των εργασιών αυτής της Επιτροπής που κράτησαν κάπου πεντέμισι μήνες, φάνηκε ότι οι εκπρόσωποι της –διαλυμένης τώρα– τρικομματικής, ήτοι Ν.Δ., ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ, θέλησαν να περιχαρακώσουν το σκάνδαλο στο πρόσωπο του τέως υπουργού Οικονομικών Γ. Παπακωνσταντίνου.
Του «φορτώσανε» βέβαια δύο κακουργήματα κι ένα πλημμέλημα στο τέλος –αλλά με τρόπο που είναι εύκολο να καταρριφθούν στο Δικαστήριο–, ωστόσο αρνήθηκαν να αναγνωρίσουν ότι υπεξαίρεσε δημόσιο έγγραφο μεγάλης σημασίας, επειδή σε αυτή την περίπτωση, όπως υποστηρίζουν στην Αντιπολίτευση, θα έπρεπε να παραπεμφθεί και η σημερινή ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, υπό τον Β. Βενιζέλο, που συνεισφέρει τον ευάλωτο οβολό του σε τούτη τη συγκυβέρνηση.  
Συνελόντι ειπείν, ήταν θλιβερό το θέαμα, κοτζάμ ανδρών, όπως ο «πρόεδρος» Χ. Μαρκογιαννάκης που, όπως δεινά κατηγορείται, δεν τήρησε ούτε στοιχειώδη δικονομικά προσχήματα, και μελών της Επιτροπής, από τη Ν.Δ., το ΠΑΣΟΚ και τη ΔΗΜΑΡ (πρόκειται για ανθυπομετριότητες, τα ονόματά τους δεν έχουν σημασία), να φέρονται υστερικά μπροστά στην επιμονή να εξαχθεί η αλήθεια.
Και στάθηκε εξίσου… αντάξια μια πλευρά της διατεταγμένης «δημοσιογραφίας» που καλλιέργησε μεθοδικά την εντύπωση ότι οι εργασίες της Επιτροπής δεν αφορούσαν στην «αμέλεια» της πολιτικής ηγεσίας να συλλάβει τη μεγάλη φοροδιαφυγή, αλλά σε καλά «σκηνοθετημένες» κόντρες ανάμεσα στον αχαρακτήριστο Μαρκογιαννάκη και τη μαχητική και τόσο βαριά συκοφαντημένη Ζωή Κωνσταντοπούλου.
(Άσχετη μεν, αλλά αναγκαία υπόμνηση, ότι η ανανδρία δεν έβλαψε ποτέ τους αποδέκτες της…)

Άρον-άρον
Ο ΣΥΡΙΖΑ, με επικεφαλής τον Θοδωρή Δρίτσα, αυτόν τον μετρημένο και ευγενή αριστερό, τη Ζωή και των καλών αντανακλαστικών Σ. Κοντονή, όπως και το ΚΚΕ, με το πολύπειρο και μπαρουτοκαπνισμένο στέλεχός του Σπύρο Χαλβατζή, κράτησαν την ερευνητική διαδικασία στο ύψος της και αυτό άσχετα από την προδιαγεγραμμένη βούληση της πλειοψηφίας «να μη φτάσει το μαχαίρι στο κόκαλο».
Το γεγονός ότι η εν τοις πράγμασι υφιστάμενη τρικομματική έκλεισε τις εργασίες την περασμένη Πέμπτη άρον-άρον και χωρίς να κοινοποιήσει το πόρισμά της «στους άλλους», δεν τους βαρύνει. Αντίθετα είναι ενδεικτικό μιας εξαρχής υπαγορευμένης στάσης, χάρη στην οποία κάποια στιγμή ο βουλευτής των Ανεξάρτητων Ελλήνων Β. Καπερνάρος χτύπησε τόσο δυνατά το χέρι του στο έδρανο ώστε να το σπάσει, ενώ οδήγησε σε αγανάκτηση ακόμα και αυτόν τον χρυσαυγίτη βουλευτή Η. Κασιδιάρη που συνήθως ελέγχει τις αντιδράσεις του.
Ηθικό επιμύθιο; Για άλλη μια φορά, σε Κοινοβουλευτική Επιτροπή που συστάθηκε για θέμα μεγάλου δημόσιου ενδιαφέροντος υψώθηκαν ανυπέρβλητα εμπόδια.
Μάρτυρες, αποδεδειγμένα πλέον, καταθέσανε ψέματα, αν και πήραν όρκο, άλλοι μάρτυρες, βασικοί, απαγορεύθηκε να καταθέσουν, όπως ζήτησε η Αντιπολίτευση, στοιχεία ζωτικά, όπως η πραγματογνωμοσύνη του ΣΔΟΕ για το ύψος της ζημίας του Δημοσίου και η μετοχική σύνθεση του επενδυτικού κεφαλαίου των 562 εκατ. δολ. από την Ιρλανδία, δεν φτάσανε ποτέ στα χέρια της Επιτροπής ενώ, στο τέλος, όσοι κρατήσανε το στόμα τους κλειστό ανταμείφθηκαν με ένα καλό ρεγάλο και πήγανε παρέα στα μεγαλεία.
Εκ των πραγμάτων, φαίνεται τελικά πως κανένας δεν είχε όρεξη να ξεψαχνίσει αυτή την «καταραμένη» λίστα που αντιμετωπίστηκε εξαρχής σαν ανεπιθύμητο «πεσκέσι».
Κι αν επρόκειτο για τίποτε φουκαράδες, θα ήμασταν περισσότερο επιεικείς και γενναιόδωροι. Αλλά εδώ μιλάμε για μερικούς από τους νταβατζήδες του τόπου και τους πληρωμένους κολαούζους τους που διαμορφώνουν αδιάντροπα το δημόσιο ήθος.
Και την ώρα που μας καλούν να επιδείξουμε φορολογικό πατριωτισμό, έχουνε αυτά τα καθάρματα εξασφαλίσει τις ατομικές και οικογενειακές τους προοπτικές.
Όπως είπαμε εισαγωγικά, δεν είναι θέμα ανικανότητας. Είναι θέμα επιλογής. Ανάμεσα στην «πλέμπα» που της «κόβουνε» με ταχύτητα και πρόθυμα τα ράκη της φτώχειας και τα οικονομικά συμφέροντα που τους κρατάνε όρθιους, οι άνθρωποι που παριστάνουν την πολιτική εξουσία, επιτηρώντας ουσιαστικά τη λεηλασία της χώρας, έχουνε ήδη διαλέξει –αφορολόγητους– συμμάχους.

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.