Πώς απαντά η ηγεσία στην κριτική των 53 στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ

Πώς απαντά η ηγεσία στην κριτική των 53 στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ

Η πρώτη Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ μετά τις εκλογές για την αποτίμηση του αποτελέσματος και τη χάραξη στρατηγικής στη συνέχεια δεν αναμένεται να γίνει ακριβώς σε πανηγυρικό κλίμα, παρά την εκλογική νίκη που έφερε η πρωτιά σε απόσταση 4 μονάδων από τη Ν.Δ. Από την άλλη, δεν είναι βέβαιο ότι θα πραγματοποιηθεί σε συγκρουσιακό κλίμα ή, για να το πούμε αλλιώς, σε κλίμα πέρα από το σύνηθες, αφού για τον ΣΥΡΙΖΑ οι διαφωνίες, οι αντιπαραθέσεις, οι συγκρούσεις κ.λπ. σε επίπεδο Κ.Ε. είναι μια… κανονικότητα.

Ο λόγος είναι η δημόσια κριτική που ασκούν προς την ηγεσία βουλευτές του κόμματος, στελέχη της Πολιτικής Γραμματείας και της Κεντρικής Επιτροπής για επιλογές και πρωτοβουλίες κατά την προεκλογική περίοδο, που θεωρείται ότι σηματοδοτούν έναν συγκεκριμένο πολιτικό προσανατολισμό, σε απόσταση από τις συνεδριακές αποφάσεις.

Το κείμενο των 53 στελεχών «τάραξε τα νερά» κυρίως διότι προήλθε από τα «σπλάχνα» της πλειοψηφίας και όχι από την πλευρά των «συνήθων υπόπτων», δηλαδή την εσωκομματική μειοψηφία της Αριστερής Πλατφόρμας.

Πρόκειται για δύο από τις τάσεις που συγκροτούν τον πυρήνα της πλειοψηφίας, την προερχόμενη από τον Συνασπισμό προεδρική τάση της Αριστερής Ενότητας (το αριστερό της τμήμα για την ακρίβεια, καθώς εδώ και καιρό καταγράφονται στο εσωτερικό της τρεις διαφορετικές ομαδοποιήσεις) και την ΑΝΑΣΑ, έναν ευρύτερο χώρο που στεγάζει συνιστώσες όπως η ΑΚΟΑ, η ΡΟΖΑ, ανένταχτοι και κομμάτι της συνιστώσας Κόκκινο.

Συνοπτικά η κριτική εστιάζει σε κινήσεις ή στοιχεία του δημόσιου λόγου που σηματοδοτούν ανοίγματα προς την (μνημονιακή) Κεντροαριστερά ή τον πατριωτικό χώρο, αλλά και στην απονεύρωση του κόμματος και των οργάνων του μέσα από τη λειτουργία «εξωθεσμικών» κέντρων απόφασης, όπου δραστηριοποιούνται διάφορα πρόσωπα (φωτογραφίζονται σύμβουλοι, επικοινωνιολόγοι, αλλά και το γραφείο προέδρου).

Επιπλέον προκρίνει το άνοιγμα στην κοινωνία, έναντι πολιτικών ανοιγμάτων, και τη μετατόπιση της παρέμβασης του ΣΥΡΙΖΑ από τη Βουλή και τα ΜΜΕ στον δρόμο, εκεί που ζει η κοινωνία.

Καταγραφή δυνάμεων

Εκ πρώτης όψεως πρόκειται για μια κίνηση που δείχνει να επιχειρεί μια καταγραφή δυνάμεων, οι οποίες, αν και πρόσκεινται στην πλειοψηφία, στέλνουν το μήνυμα ότι δεν μπορεί να θεωρείται δεδομένη η στήριξή τους σε επιλογές με τις οποίες διαφωνούν.

Το ερώτημα για το αν οδηγεί σε μια αναδιάταξη των εσωκομματικών ισορροπιών, ένα ανακάτεμα της τράπουλας καταλυτικό, που να εκφράζει αμφισβήτηση της ηγεσίας ή, αντιθέτως, να καταλήξει να είναι άνευ σημασίας, προς το παρόν δεν μπορεί να απαντηθεί, αφού όλα δείχνουν ανοιχτά.

Στελέχη που μετέχουν σε αυτή την πρωτοβουλία μιλούν για μια ad hoc κίνηση πάνω στα θέματα της συγκυρίας, αλλά δεν προεξοφλούν ούτε αποκλείουν περαιτέρω διεργασίες, διαβεβαιώνοντας πάντως ότι δεν έχει χαρακτήρα εκτόνωσης της όποιας δυσαρέσκειας υπάρχει. Με δεδομένο πάντως ότι δεν προέκυψε εν μία νυκτί, αλλά αντανακλά ζυμώσεις και διεργασίες μιας μακράς περιόδου, από τις εκλογές του 2012 και μετά, φαίνεται να έχει κάποια δυναμική – άλλωστε είχε θετική υποδοχή εντός του κόμματος ακόμη και από τη μειοψηφία, παρά τις επιμέρους διαφωνίες.

Επιπλέον οι φορείς αυτής της κίνησης μιλούν για φυσιολογικές «διεργασίες ανασύνθεσης» εντός του ΣΥΡΙΖΑ στην πορεία προς τη διαμόρφωση του ενιαίου κόμματος που άνοιξε με το ιδρυτικό συνέδριο πέρυσι το καλοκαίρι. Και πάντως, παρά τους οξείς τόνους κριτικής σε ορισμένα σημεία του κειμένου που υπογράφουν, δεν επιδιώκουν να στείλουν προς τα έξω μήνυμα σύγκρουσης.

Το κείμενο κριτικής, που έχει ήδη τεθεί υπόψη των μελών της Κ.Ε., δεν «κατεβαίνει» αντιπαραθετικά με την κεντρική εισήγηση, αλλά ως «κείμενο συμβολής» στον εσωκομματικό διάλογο, επομένως δεν θα τεθεί σε ψηφοφορία και γενικώς αναμένεται να διατηρηθούν χαμηλοί τόνοι.

Ορισμένες πλευρές εντός της πλειοψηφίας, πάντως, «διαβάζουν» σε αυτή την κίνηση δυσαρέσκεια προσώπων ή ομάδων εξαιτίας του παραγκωνισμού τους από την ηγεσία ή διεκδίκηση ρόλου και θέσεων εντός του κυβερνητικού ΣΥΡΙΖΑ.

Ένταση

Επηρεάζει τη στρατηγική του Αλέξη Τσίπρα μια τέτοια κίνηση, η οποία, επαναλαμβάνουμε, έχει κάποιο ειδικό βάρος από τη στιγμή που προέρχεται από κομμάτι που όλο το προηγούμενο διάστημα βρισκόταν κοντά στον πρόεδρο και τον έχει στηρίξει σε όλες του τις επιλογές;

Η αλήθεια είναι ότι η κίνηση αυτή πολλαπλασιάζει την ένταση του εσωκομματικού «συναγερμού» για το φλερτ με δυνάμεις της Κεντροαριστεράς στο πλαίσιο της αναζήτησης πολιτικών συμμαχιών, καθώς για το ίδιο ζήτημα αντιδρά και η Αριστερή Πλατφόρμα (Λαφαζάνης, Στρατούλης, Νταβανέλλος κ.ά.), αλλά και άλλες δυνάμεις της πλειοψηφίας, όπως η οργάνωση ΚΟΕ (Ρινάλντι).

Από την πλευρά του ο Αλέξης Τσίπρας φαίνεται αποφασισμένος να ακολουθήσει την πορεία πλεύσης που έχει χαράξει, ακόμη κι αν αποδεχτεί σημεία της κριτικής που ασκείται στον ίδιο και στελέχη του προεδρικού περιβάλλοντος.

Για τον ίδιο άλλωστε αυτή τη στιγμή προέχει το κυβερνητικό μέτωπο και ειδικότερα το ζήτημα της αποτροπής της συγκρότησης προεδρικής πλειοψηφίας 180 βουλευτών από τον Σαμαρά, ώστε να είναι ο ΣΥΡΙΖΑ αυτός που θα έχει την πρωτοβουλία για εκλογές, με αφορμή το ζήτημα της εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας.

Την ίδια ώρα, το ενδιαφέρον του Τσίπρα επικεντρώνεται στην πολιτική αποδυνάμωση και τη στελεχική αποψίλωση του κυβερνητικού διδύμου. Ο ίδιος και το στενό του επιτελείο παρακολουθούν στενά τις διεργασίες εντός της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ, αλλά και του πρώην κυβερνητικού εταίρου, της ΔΗΜΑΡ – που βρίσκονται σε φάση αναζήτησης προσανατολισμού –, και εξετάζουν τις δυνατότητες να επιταχυνθούν οι σχετικές διεργασίες μέσα από μια στρατηγική ανοιγμάτων του ΣΥΡΙΖΑ σε τμήματα π.χ. του ΠΑΣΟΚ ή στην πλειοψηφία της ΔΗΜΑΡ.

Είναι ενδεικτική η αναφορά του Τσίπρα στην ομιλία του στην Κ.Ο. την περασμένη Πέμπτη, ότι «είμαστε ανοιχτοί όσο δεν παίρνει σε συμμαχίες και συμμάχους που προωθούν έστω ένα βήμα την υπόθεση της ανατροπής» και πως ο ΣΥΡΙΖΑ δεν ταλαντεύεται «ως προς το εύρος της συστράτευσης δυνάμεων που απαιτεί η τεράστια ιστορική πρόκληση» – αφού προηγουμένως είχε διαβεβαιώσει το εσωκομματικό ακροατήριο ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν υποστέλλει τον ριζοσπαστισμό του.

Στην ίδια ομιλία, απευθυνόμενος στις οργανώσεις, αφού τις εξήρε για το «πολιτικό ήθος» τους και την «αριστερή ανιδιοτέλεια» κατά την προεκλογική περίοδο, τις προέτρεψε να δείξουν «πολιτική ωριμότητα» το επόμενο διάστημα, φράση που ορισμένοι ερμήνευσαν ως μήνυμα για άνοιγμα των οργανώσεων σε άλλους πολιτικούς χώρους.

Πιο ανοιχτά βάζει ζήτημα ανοίγματος των οργανώσεων ο στενός συνεργάτης του Αλέξη Τσίπρα Νίκος Παππάς, καθώς σε άρθρο του στην «Εφημερίδα των Συντακτών» αναφέρει: «Στην προσπάθεια στοιχειώδους αντιστοίχησης της πολιτικής ακτινοβολίας και της οργανωμένης βάσης έχουμε ακόμη δρόμο να διανύσουμε. Χρειάζεται ένα νέο άνοιγμα των οργανώσεων».

Το ζήτημα αυτό είχε προκαλέσει γκρίνια το προηγούμενο διάστημα, με τους πασοκογενείς κυρίως να εκφράζουν δυσαρέσκεια για το γεγονός ότι οι τοπικές οργανώσεις κατά τη διάρκεια κατάρτισης ψηφοδελτίων για τις περιφερειακές και δημοτικές εκλογές προχώρησαν σε στενά κομματικές επιλογές που εξέφραζαν τον πυρήνα του 4% και απέρριπταν υποψηφιότητες από τον ευρύτερο σοσιαλιστικό χώρο.

Εσωκομματικά μηνύματα επιφύλαξε ο Τσίπρας και στην παρουσίαση του βιβλίου των Τζέιμς Κ. Γκάλμπρεϊθ, Στιούαρτ Χόλαντ και Γιάννη Βαρουφάκη, όπου μεταξύ πολλών άλλων παραβρέθηκε και ο Αντρίκος Παπανδρέου, αδελφός του ΓΑΠ. Εκεί ανέφερε ότι «η ρήξη και ο ρεαλισμός δεν είναι ετερώνυμες, αλλά συμπληρωματικές έννοιες», καθώς «ρήξη χωρίς σχέδιο ρεαλιστικό οδηγεί σε ήττα, σημαίνει ενσωμάτωση», ενώ «ρήξη με σχέδιο ρεαλιστικό οδηγεί σε νίκη και σημαίνει ανατροπή». Το πραγματικό δίλημμα, πρόσθεσε, είναι «ενσωμάτωση ή ανατροπή».

Επομένως, μένει ανοιχτό το πώς θα εξελιχθεί ο πολύπλευρος εσωκομματικός αναβρασμός και κατά πόσο θα τραβήξει τον ΣΥΡΙΖΑ αριστερά ή θα οδηγήσει σε μια νέα ισορροπία των εσωτερικών συσχετισμών, χωρίς απαραίτητα σημαντική επίδραση στην ηγετική γραμμή

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.